The Pure-Name Revolution and Its Toy

1.1. The Turkic-Tengrist Meaning of the Name

A name is one of the first sonic signs through which the tözer (the human being) opens onto the world. Long before a person crosses the first threshold of forming their own words, they are called by a name; and that name binds them to family, lineage, the hearth, the budun (the nation), and the web of meaning that belongs to the place where they live. For this reason a name reaches beyond everyday address into the wide field of töre (the measure of life).

In the Turkic-Tengrist understanding, a name is a sign that makes visible the bond between the person and Sky and Earth. Sky speaks of direction, Earth of taking hold, the hearth of continuity, lineage of memory, töre of measure, and kut (life-force and sacred power) of the living energy the person carries. A pure Turkish name gathers all of these bonds within a single sound. When a person hears their name, they turn at once toward themselves, their lineage, their hearth, their budun, and their töre.

A Turkish name builds the first world of the Turkic child. Each time a child hears their own name, they are called into a field of meaning. The name Alp carries the energy of valor; Bilge, the energy of reason (the intellect) and good judgment; Umay, the kut of the protective mother; Aybüke, a womanly power joined with moonlight; Gökçe, an openness formed with the sky; Kutay, a light in which kut and the moon unite; Aybars, an alp aspect fused with the predatory strength of the moon; and Alaz, the living light of Od (fire). These names forge a strong bond among sound, meaning, töre, and nature.

In the cult of the ancestors, a name is one of the veins through which the memory of the lineage is kept alive. As long as an ancestor's name lives on, the memory of the hearth grows stronger. When a person invokes their ancestor, they not only recall the past but feel anew, within themselves, the kut that descends from that lineage. Today the Turkic-Tengrist person has reached a new threshold at which the names of their ancestors can be kept living. Written records, genealogical research, family narratives, the old Turkic names, the names of the Turkic world, and the Sacred Turkish Principle all converge upon the same march.

In this age the names of the ancestors can be chosen again, spoken again, given again to children. In this way the cult of the ancestors opens out from a line of memory hanging on the wall of the home into a living töre of naming. When a pure Turkish name is given to a Turkic child, that name carries the taste of the present together with the kut of the past and the responsibility of the future.

A pure Turkish name is the path along which the kut of the ancestors endures. Kut is carried not only by the force that flows from body to body but also by the word, the name, töre, consciousness, and the memory of the lineage. When an ancestor leaves their name and their töre to the future, they continue to live within those who come after them. Turkic-Tengrist name-choosing strengthens this flow. The name becomes a voice of the hearth that awakens, in the child's consciousness, the energy that comes from the ancestor.

Choosing a pure Turkish name carries, alongside personal taste, an orientation toward the budun. This choice is a Töre-bound act that builds a bridge between the ancestor's name and the name of the budun. When a person chooses their pure name, they begin their own life with their own name; they gather upon themselves the kut that comes from their ancestor, the memory that comes from their lineage, and the energy of meaning that comes from Turkish. Through this choice the name becomes a living sign in which the tözer recognizes itself, the lineage makes itself heard, and the budun calls out to the future.

For a newborn Turkic child, a pure Turkish name is the sacred call that arrives with the first birth. For the Tengrist who changes their name in full consciousness, a pure Turkish name becomes the name of a second birth. The first birth opens onto the body; the second birth opens onto consciousness. When a person takes their own pure name, they are refounded through Turkish sound; they strengthen their bond with the kut of the ancestors, with the hearth, with the lineage, and with töre.

In this project the cult of the ancestors is established as a living order of lineage bound together with a ceremony of remembrance. The ancestor's name echoes in the child's ear, and the child's name echoes in the future of the budun. Every pure Turkish name opens a path of töre that carries the kut of the past into the consciousness of the present and on to the children of tomorrow.

Here the first meaning of the Öz Ad Toyu (Pure-Name Toy) comes into view: the person knows their name, sees its root, hears the kut of their ancestor, and, through a Turkish name, chooses their own path within the budun. This choice is the recelebration of the name in Turkic-Tengrist life. The name walks together with the person's voice; as the person bears their name, the memory of the lineage walks on as well. Sky, Earth, the hearth, the ancestor, kut, and töre all meet within a single name.

1.2. The Main Definition of the Öz Ad Toyu

The Öz Ad Toyu is the sacred naming ceremony in which the tözer takes up their own name consciously, learns the root of that name, chooses a new name, and folds this name into their life through a Töre-bound passage (one grounded in the measure of life). Here the toy (naming feast) — a sacred ceremony and a day of collective joy — carries the meaning of a threshold that brings to light the bond a person forms with their name. At this threshold the person examines their name, makes their choice, announces their new name to the community, and sets a new name-journey in motion within their own life.

The core task of this ceremony is to carry the name out of the domain of personal habit and into the domain of conscious choice. The person learns the name they were given; they see with what feeling, memory, elder, tradition, or social consideration it was bestowed within the family. Then, with the pure name they themselves have chosen, they set a new direction. This direction turns the person's inner decision into a visible step within family, lineage, hearth, community, and budun.

The Öz Ad Toyu opens two distinct paths. The first path is the conscious naming of a newborn Turkic child. Along this path, in naming the child, the family weighs together the meaning, the sound, the ease of bearing it, the way it is spoken within the family, the bearing it will assume once the child has grown, and the impression it will awaken in society. The second path is the adult's conscious change of their own name, or their beginning to use a new pure name within the community. Along this path the person opens a second name-threshold in their own life.

In a newborn, the name becomes the first call. The family loves, calls, raises, and introduces the child by that name. For this reason the name is the first social sound that is repeated ceaselessly around the child. In an adult, the pure name becomes a new sound that arrives through conscious choice. When a person chooses their own name, they also choose the word that gives direction to their own life. In this way the Öz Ad Toyu encompasses both the domain of naming that comes with birth and the domain of renaming that comes with consciousness.

The first stage of this toy is the name-review. The name-review is the person's examination of their current name in terms of origin, meaning, family story, and use. At this stage the basic facts about the person's name are gathered. What meaning does the name carry? By whom in the family was it given? With what thought did the family choose it? With what feeling does the person bear it? By what name do those around them know them? These questions bring to light the place the name holds within the person.

The second stage begins with the choosing of the pure name. The person examines, in the lists of women's, men's, or shared names, the name that suits them. Its short form and its long form, how it will be called within the family, how it will stand in official records, how it will appear in a signature, and how it will be carried in daily life are all weighed. The choice of a name asks, along with a pleasing sound, for fitness to the person's age, their journey, their family, their visibility in society, and their future use. This fitness is one of the fundamental measures of the Öz Ad Toyu.

The third stage is the unfolding of the name's meaning. The meaning of the chosen name is written out in detail. It is explained which field of feeling the name carries, which direction of conduct it strengthens, and by what sign the person will present themselves. This explanation allows the person, all at once, to hear their new name with their ear, to grasp it with their mind, and to bear it in their life. As its meaning becomes known, the name turns into the person's own inner word.

The fourth stage is the Ad Kökü Bitigi (the Name-Root Bitig). A bitig (written record) contains an account of the person's current name. In this record are set down the story of how the name was given within the family, its meaning, the forms in which it has been used, its counterpart in the surrounding circle, and the bond the person has formed with it. The Name-Root Bitig allows the person to see their past name-path in an orderly way. This document may be kept as a personal record of memory; and if a legal application is contemplated, it may be used as an explanatory text supporting the application file.

The fifth stage is the Yeni Ad Anlam Bitigi (the New-Name Meaning Bitig). This bitig contains the meaning of the chosen pure name, its manner of use, the person's reasons for choosing it, and how it will be announced to family and community. The New-Name Meaning Bitig sets down, in plain sentences, the person's decision to bear their new name. In this text appear the short calling-form of the name, its full spelling, where possible its use in childhood and in adulthood, the form that may be spoken with affection within the family, and the form to be used within the community.

The sixth stage is the Öz Ad Belgesi (the Pure-Name Certificate). The Pure-Name Certificate turns the name the person has chosen, and the meaning of that name, into a record of the community. On this certificate appear the person's pure name, the meaning of the name, the day it was chosen, their personal Pure-Name Day, any witnesses, and a record of the Ocak Toyu (Hearth Toy). The certificate becomes a Töre-bound record that makes the person's own name-path visible. It may be kept within the family, read aloud within the community, and held in the person's own archive.

The seventh stage is the announcement of the name. The person announces their new name to their family, their close circle, and the community. This announcement may be made through a written text, a short speech, a small family ceremony, or a community gathering. In the announcement the place of the old name within the family is recalled with respect, and the meaning of the new pure name is explained. In this way the change of name rises from a silent line of inner decision into a step of töre heard by the whole community.

The eighth stage is the toy and (sacred oath). The and, the sacred word, is the person's pledge to bear their new name consciously. This pledge is framed to be short, clear, and strong. The person speaks their own name, states the purpose for which they chose it, and declares that they will carry their new name through their life. The aim of the and is to unite the person with their own choice. The word is spoken, the community hears it, and the name becomes visible.

The toy and may be framed in the following form:

"Today I take up my pure name in full consciousness. I bear this name before my family, my lineage, my hearth, and my budun. My name shall be my sacred word, the one that gives direction to my journey. With this name I introduce myself anew, and I continue along my life's path under a new name."

The ninth stage is the community's calling-out. The person's new name is spoken aloud by the community. The name may be repeated three times. This repetition proclaims the person's new name not only through their own inner choice but also through the voice of those around them. The community hears the new name and takes it into the space of acceptance. And the person, hearing their new name in the voices of others, sets their name-path concretely in motion.

The tenth stage is one's personal Pure-Name Day. The person marks the day on which they took their pure name as their own name-day. This day, on the same line as a birthday, carries a different meaning. A birthday is the memory of bodily growth. The Pure-Name Day is the day of conscious naming. Each year on this day the person may recall their name, their choice, the meaning they bear, and their new direction in life. The family may mark this day with a small celebration, and an announcement of the name-day may be made within the community as well.

The Pure-Name Day provides a personal record. On this date the person may write a short word about their own name. They may answer the question: "By which of my deeds did I strengthen my pure name this year?" In this way the name-day becomes, along with an occasion for celebration, the day on which the person folds their own name into their life. The name turns into a field of decision recalled anew each year.

The eleventh stage is the connection to the Ocak Toyu. The Ocak Toyu is conceived as a shared day of naming, hearth, lineage, and rebirth for all Turkic-Tengrists. One's personal Pure-Name Day marks the person's own name-threshold, while the Ocak Toyu joins these individual thresholds together within a shared communal joy. On the day they take their name the person creates their personal record; at the Ocak Toyu they bring that name into the community's celebration.

At the Ocak Toyu, those who took a pure name during the year may be honored together. The new names may be read aloud. The meaning of each name may be told in brief. Families may explain the pure names they gave their children, and adults may announce the new names they chose for themselves. The Ocak Toyu gathers the pure-name days lived one by one throughout the year into a shared joy of the hearth.

The Öz Ad Toyu has a wide field of application. This ceremony may be held within the family as a small day of naming. It may be organized as a shared ceremony within the Korbudun community. It may be carried out in the form of a naming rite for a newborn child. It may be constituted as a renaming ceremony for an adult. For those who make a legal change of name, it may be celebrated together with the day of the decision. And for those preparing for the process of a legal name change, it may be conducted as a preliminary naming ceremony.

In this project, women's names, men's names, and shared names are presented in separate sections. The person first examines the section that suits them, then draws up a short list. The meaning of each name is read. Next the person selects three candidate names. These three names may be tried out within the family, the close circle, and the community. The person sees with which name they form the stronger bond. Once the final choice is made, the Name-Meaning Bitig is prepared and the day of the toy is set.

The Öz Ad Toyu also establishes an order of names. Each name is recorded with an ordinal number, a meaning, and an explanation. Whether a name is used for women, for men, or in common is indicated. Different spellings of the same name are regularized into a single form. Double names are treated separately. Short-name and long-name forms are explained apart. Within this order the person learns, together, the meaning and the pattern of use of the name they have chosen.

In this work, a fixed pure-name list for Turkey serves as the main foundation. Names coming from other Turkic communities make up the second great list. This second list gathers the names that can be held in common across the Turkic world. The names found in the main list stand in the main body; country appendices show the presence of additional names. This arrangement makes the lists easier to read and lessens the burden of repetition.

The main definition of the Öz Ad Toyu grows clear within this order: the person examines their name, chooses their pure name, writes its meaning, creates its certificate, speaks the toy and, announces it to the community, sets their personal Pure-Name Day, and brings this name into the shared celebration at the Ocak Toyu. This ordered structure turns the project into a workable töre of naming.

The Öz Ad Toyu unites the choosing of a name within personal decision, family bond, communal witness, documentary order, and shared celebration. In this way the person keeps their own name alive with full awareness. The name appears in the person's signature, in the way they are called, in the community's record, in the family's memory, and in the yearly celebration. The pure name becomes a strong step of töre that spreads across the person's life.

1.3. The Bond of the Name with the Sacred Turkish Principle

The Sacred Turkish Principle treats Turkish as the primary field of sound through which the tözer forms a bond with the universe. Turkish establishes a living field of connection at work among sound, root, meaning, töre (the measure of life), kut (life-force and sacred power), energy, the memory of the lineage, and the order of the universe. The name lives as one of the most personal and most enduring signs of this field of connection upon the tözer. Each time a person hears their own name, they are called anew into a root, a sound, a meaning, and a direction of energy within Turkish.

A Turkish name opens one of the first ways in which the Turkic child grasps the world. The child hears their own name, grows used to its sound, comes to know the warmth of that sound within the family, and then learns its meaning. This learning lets the child grasp their own being through a Turkish word. The name becomes one of the first nests of identity in the child's inner world. A Turkish name kneads the child's sense of self with a Turkish root, a Turkish sound, and a Turkish meaning.

Within the Sacred Turkish Principle, a name appears as a knot of sound in harmony with the building blocks of the universe. The universe works through light, vibration, measure, motion, bond, and direction. A Turkish name joins this working through sound, meaning, and kut. Names such as Gök, Yer, Ay, Gün, Yıldız, Deniz, Yağmur, Alaz, Kaya, Börü, Alp, Bilge, Kutay, Umay, and Ece carry the plain signs of nature and the universe into the person's being. When a child is called by these names, the name builds a bridge between the visible order of the universe and the child's own being.

The name Gök carries openness, height, and direction. The name Yer speaks of taking hold, homeland, and root. The name Ay opens the light of night, the cycle, and delicacy. The name Gün strengthens brightness, vitality, and visibility. The name Yıldız carries the celestial trace and the distant light. The name Deniz speaks of breadth, depth, and flow. The name Yağmur proclaims fertility, the water of life that descends from sky to earth, and renewal. The name Alaz carries the living light of Od (fire) and the energy of the spark. The name Kaya speaks of endurance; Börü, of intuition and the protective knowledge of the pack; and Arslan, of the strength of the heart and a valiant bearing.

These names keep the plain language of the universe alive in the name of the Turkic child. The more the child hears their own name, the more they are called toward nature, sky, earth, light, water, Od, the star, valor, wisdom, and the field of kut. This calling strengthens the webs of Turkish meaning within the child's being from an early age. A Turkish name proclaims the child's identity; it shows, too, in which field of meaning they are growing, by which direction of energy they are called, and along which line of töre they are developing.

The power of a Turkish name comes from its root. The root is the first kernel of meaning a word carries within itself. A strong root yields a strong call. The root Alp carries valor, endurance, and protective strength. The root Bilge speaks of reason, good judgment, and right measure. The root Kut carries life-force, the field of celestial gift, and the light of vitality that arises within the tözer. The root Umay unfolds the kut of the protective mother, the womanly power joined with the continuity of child and lineage. The root Ece carries the aspect of the great woman and the ruling feminine energy. These roots enable a name to give the person meaning, direction, and bearing.

The Sacred Turkish Principle treats a name's structure of sound together with its meaning. Sound is the vibration that touches the tözer's inner energy. The vowel harmony of Turkish lets a name flow naturally in the mouth, be heard clearly by the ear, and be spoken warmly within the family. A name's order of sound supports the child in loving their own name, taking it as their own, and forming a strong inner response each time they hear it.

This vibration leaves a trace of sound that works ceaselessly within the child's field of energy. A name is spoken many times over the course of a day. The mother says it, the father says it, a sibling says it, a teacher says it, a friend says it, and the person says it within themselves. Each utterance awakens the name's meaning anew. The name Bilge carries into the person's life the field of reason and good judgment; Alp, the field of valor and protection; Umay, the kut of the mother and the guarding of the child; Gökçe, celestial openness; Kutay, moonlight together with kut; Aybars, the predatory strength joined with the moon; and Alaz, the living spark of Od.

The frequent repetition of a name makes it one of the tözer's inner words. The person hears their own name in the voices of others and carries it in their own inner voice as well. The name turns into the way the person calls to themselves. A Turkish name lodges a Turkish root within the person's inner speech. When a person knows themselves by a Turkish sign, they build their own selfhood within the field of Turkish meaning. This building unites the memory of language with the memory of the lineage inside a single sound.

The memory of the lineage speaks of the knowledge of life that comes from the ancestor, the feeling carried within the family, the kut that endures at the hearth, and the töre that has gathered within the budun. The memory of language is built from the roots, sounds, words, and patterns of meaning of Turkish. A pure Turkish name brings the memory of the lineage and the memory of language together within a daily call. When a person hears their own name, the trace of their lineage and the sound of their language come alive at once. This awakening produces, in the Turkic-Tengrist person, inner clarity, a sense of direction, and a bearing that belongs to the budun.

Within the Sacred Turkish Principle, a name works like a sound-record in harmony with the very fabric of the universe's building blocks. The universe carries a measured working that binds part to part. A Turkish name is a small and powerful order that displays the tözer's conscious participation in this working. Ay harmonizes with the cycle, Gün with light, Su with flow, Od with heat and transformation, Kaya with endurance, Yıldız with distant light, Deniz with depth and vastness, Kut with celestial vitality, Bilge with reason, Alp with valor, and Umay with the protective mother's energy. This harmony sets the name into the child's being through the plain signs of the universe.

To give a Turkic child a pure Turkish name is a step of töre that strengthens their universal energy. When a child's name is Turkish, that name opens onto the order of nature, the memory of the lineage, and the consciousness of the budun. The moment a child learns their own name, they also learn the sign of nature within it, the trace of the ancestor, the call of töre, and the Turkish sound. The name becomes one of the child's first teachers of identity.

This principle raises the choosing of a Turkish name into a field of high responsibility. In choosing a name, the Turkish root, the strength of meaning, the harmony of sound, the ease of everyday bearing, the warmth within the family, the standing within the community, and the bond the name will form with the child's future life are all weighed together. A name should be a word that the child will hear with love in early years, will find fitting for themselves in youth, will bear with strength in adulthood, and will carry with dignity in old age. This measure turns the name into a sign of consciousness borne throughout life.

The power of pure Turkish names also opens a field of commonality across the Turkic world. Names used in Anatolia, such as Alp, Bilge, Umay, Ece, Aybüke, Gökçe, Aybars, Kutay, Göktuğ, Deniz, Yağmur, and Yıldız, unite under the same sky of meaning with names in other branches of the Turkic world. Ayxan in Azerbaijani Turkish joins that same sky of names in the form Ayhan in Turkey Turkish; Aysulu in the Kazakh and Kyrgyz sphere, in the form Aygüzel; Yulduz in the Uzbek sphere, in the form Yıldız; and Guwanç in the Turkmen sphere, in the form Güvenç. This commonality shows the great unity of language that the Turkic world builds through the name.

Shared Mongol and Sogdian traces likewise offer, within this principle, roots of meaning that can be rendered into Turkish. The Mongol name-roots that walked closely with the Turkic lineages across the history of the steppe join the field of names through their Turkish counterparts. The root Naran opens onto the field of Gün and Günay; the root Gerel onto Işık and Aydın; the root Tsetseg onto Çiçek; the root Mönkh onto Bengü; and the root Erdene onto Kutlu and Değer. This line of translation makes the bond of shared history intelligible within the Turkish order of names.

The Sacred Turkish Principle sees a name's effect upon the person as an order of words at work every day. When the person writes their name, they see its Turkish root. When they speak it, they hear its Turkish sound. When others speak it, they carry its sign belonging to the budun. When the family speaks this name, they strengthen the memory of the hearth. A Turkish name forms a ring of Turkish consciousness that is repeated ceaselessly in daily life.

A name's being Turkish lets the person carry their own identity plainly in daily life. The tözer who says they are a Turk repeats this word every day through their Turkish name. The name is the shortest and most frequently heard form of a declaration of identity. When a person speaks their name, they introduce themselves; when others speak it, their sign of identity circulates in society. A pure Turkish name carries this circulation forward through a Turkish root, a Turkish sound, and a Turkish meaning.

The Sacred Turkish Principle also strengthens the cult of the ancestors through the name. When an ancestor's name is Turkish, the memory of the lineage endures in a clear voice. When a child takes the name of their ancestor, a living bond of kut is formed within the family. The ancestor's name may be given directly, or a new pure name may be chosen from the field of meaning of the ancestor's name. The trace of a valiant ancestor is kept alive through names such as Alp, Alper, Batır, Batur, and Tunga; the trace of a wise ancestor through names such as Bilge, Öge, Usal, and Anuk; and the kut of an ancestor who founded a hearth through names such as İlter, Yurtkut, Kutlu, Oğuz, and Bumin.

Within this principle, the name turns into one of the ever-working gates of meaning in the tözer's life. A person's name is spoken, written, heard, called, and invoked every day. This continuity strengthens the name's energy. A pure Turkish name fills this continuity with Turkish meaning. Each day, through their own name, the person is bound to their Turkish root.

In the end, the bond of the name with the Sacred Turkish Principle appears along this line: the Turkish sound reaches the tözer's ear, meaning settles into consciousness, kut comes alive in the heart, the memory of the lineage grows stronger at the hearth, and the name of the budun walks on toward the future. A pure Turkish name is one of the living signs of this march. As long as the person bears their name, Turkish lives within them. As long as Turkish lives within them, the kut of the ancestors, the memory of the lineage, and the order of Sky and Earth all shine together within the name.

1.4. A Cognitive Analysis within Tengrism Yesterday

Within Tengrism Yesterday, the subject of the name is taken up through the questions of by which word the tözer builds their own selfhood, by which name they are called, and by which sign of identity they take their place within the budun. The name is one of the first knots of identity at work in a person's mind. When a person is called by their name, they hear together the voice that comes from the family, the memory of the lineage, the kut of the ancestors, the direction of the budun, the circle of belief, the layer of language, and the design of the future.

A name therefore carries not only knowledge of origin but knowledge of consciousness. We read together the language a name comes from, the family feeling with which it was given, the civilizational trace it carries, and the place it holds in a person's present Turkic-Tengrist journey. Tengrism Yesterday tests this reading with the tools of thought as well as the domain of feeling.

This section draws on three tools of thought: cognitive dissonance, the logical fallacy, and the mental model. Cognitive dissonance describes the inner tension that appears between the word of a person's identity and the name they carry. The logical fallacy opens up the habitual patterns that settle over names. The mental model shows the inner order by which a person grasps their name, their lineage, their budun, and their future.

Together these three tools form the core field of examination for Turkic-Tengrist name-consciousness. When a person presents themselves as a Turk yet carries, in the domain of the name, the marks of other buduns, other faith-worlds, and other civilizations, a divergence of direction appears within consciousness. This divergence produces a breach of respect toward Turkic culture, toward ancestral memory, and toward Tengrism, the original root Turkic belief grounded in the quantum. In the face of this breach, Turkic-Tengrist consciousness takes up a clear duty: to set the domain of the name in order once more.

1.4.a. Cognitive Dissonance: The Inner Tension That Appears Between Name and Identity

Cognitive dissonance describes two directions of meaning that seek harmony within the tözer (the human being). A person sees themselves as a Turk, takes Turkish as the language of their very being, holds the cult of the ancestors dear, and turns toward Tengrist töre. When that same person carries a name rooted in another language, belonging to another faith-world, or marked by another budun, a search for a name is born within their field of consciousness. This search deepens the desire to make the word of one's identity whole in the domain of the name as well.

A person's family gave the name in love. Into that name the family poured hope, prayer, memory, respect, the name of an elder, or the taste of the age. This first name reveals the emotional field of the family bond. As a person grows, they look to their own knowledge of lineage, their own awareness of language, and their own töre-bound direction. This looking brings together, within a single field of thought, the name given as a gift by the family and the direction of the budun that the person consciously chooses.

At this stage the Turkic-Tengrist person looks at their own name with open eyes. Which language does my name announce? Which faith-world does this name carry? Which memory of my family does it keep alive? What place does it hold in my present Turkic-Tengrist journey? Toward which pure name does it call me? These questions carry a person's name into a field of conscious inquiry.

This inquiry brings a powerful clarity to a person's inner order. The person reads the sound handed down from the family with respect. They build the sound they choose for themselves with awareness. They learn the place the old name holds in the family's memory. They grasp the duty to the budun that the new pure name carries. The name brings a person's past and future together within one field of consciousness.

Along the Turkic-Tengrist path of the name, cognitive dissonance serves as a powerful warning. When a person presents themselves as a Turk while their name carries the mark of another civilization, this produces a sign within their inner order that demands attention. That sign calls for a step that strengthens, in the domain of the name, respect for Turkic culture, loyalty to the ancestral kut, and harmony with the Tengrist root belief. The pure Turkish name is the clear and founding answer to this call.

At this threshold, carrying a name that bears the marks of other buduns works, within a person's field of consciousness, as a breach of respect directed at Turkic culture. For Turkic culture feels its own existence in daily life through name, lineage, hearth, töre, and kut. The tözer who says they are a Turk makes the word of their identity whole once their name, too, carries a Turkish root. This wholeness joins the central line of Tengrism, the original root Turkic belief grounded in the quantum, which forms its harmony with the universe.

1.4.b. The Logical Fallacy: Habitual Patterns Built Around the Name

A logical fallacy is when a person weighs the matter of a name through patterns that have settled in by habit. Many such patterns are at work in the domain of the name. A widely used name may be assumed to be Turkish. A name that sounds pleasant may be taken as close to the root. A name handed down by the family may be kept outside the field of questioning. When a name is found to have a beautiful meaning, its linguistic root may be pushed into second place. These patterns produce a surface-level ease in name-consciousness.

Tengrism Yesterday carries these patterns into the open field of thought. The person reads together the sound of the name, its meaning, its origin, its place within the family, and its direction toward the budun. The domain of feeling unites with knowledge, the domain of knowledge with töre, and the domain of töre with the awareness of identity. Within this union the name becomes one of the most fundamental marks by which a person bears themselves.

The pattern of commonness is the first major field of fallacy. A name's wide use in society reveals in which historical period, within which faith-world, under which political climate, and through which family habit it grew strong. Research into origin separates this commonness into its layers of meaning. The person comes to see, side by side, the name's circulation through society and its place within themselves.

The pattern of pleasant sound is the second major field of fallacy. A name may fall on the ear as soft, strong, or endearing. The pleasantness of the sound reveals a person's domain of feeling. Knowledge of the root tells which linguistic universe the name comes from. When these two kinds of knowledge are taken up together, the choice of a name grows more conscious. Choosing a pure name unites the beauty of sound with clarity of meaning and with the direction of the budun.

The pattern of family descent is the third major field of fallacy. The name handed down by the family is a person's first field of bonding. Learning the origin of this name makes the family bond more conscious. The person reads the name that comes from the family with respect. Then they choose the name by which they will build their own journey through life. Family love and personal awareness meet in one and the same inquiry into the name.

The pattern of personal ornament is the fourth major field of fallacy. In the Tengrist view, a name concerns how a person presents themselves, by which word they take their place in society, and how they carry the memory of their lineage. A name is a declaration of identity repeated each day. When a person speaks their name, they declare who they are. When others speak that name, the person's identity-mark circulates through the community. This circulation shows how the name binds the personal domain to the domain of the budun.

These fallacies carry great weight for the order of respect owed to Turkic culture and to the Tengrist root belief. Reading a name's origin with clear knowledge keeps the sacred name-domain of Turkish transparent. The name-roots of Turkic culture establish the daily field of sound in which respect for ancestral memory lives. As knowledge of the name grows stronger, the respect directed toward Turkic culture, toward the ancestral kut, and toward the quantum-grounded Tengrist root belief also takes concrete form.

Resolving these fallacies strengthens a person's name-consciousness. While loving the sound of a name, the person also learns its root. While carrying the name handed down by the family, they also grasp its meaning. In choosing a new pure name, they attend together to the Turkish root, the direction of life, and the call of the budun. The name turns from a word carried by habit into a mark of töre built with awareness.

1.4.c. Mental Models: The Way a Person Carries Their Name

A mental model describes the inner order a person uses in making sense of the world. Every person builds a mental model from family, language, faith, history, the narrative of lineage, schooling, the surrounding society, and personal experience. The name is one of the powerful signs standing at the center of this model. When a person hears their name, they return to the inner narrative they have built about themselves.

A child knows the sound of a name before knowing its meaning. The sound is repeated in love within the family. Later the child hears the meaning of their name. As they grow, they learn its origin, who has borne it before, and which memory it is tied to in the family. This knowledge opens a place for the name within the child's mental model.

In adulthood a person gains the power to weigh their own name with new eyes. They think through the name given to them alongside the word of identity they have chosen. This reflection brings to light, together, the name's use in the outer world and its effect in the inner world. The person sees how they hear their name, how they present themselves by it, how they feel in which settings, and with which name they walk more whole.

For the Turkic-Tengrist person, the mental model is shaped by the domains of Sky, Earth, lineage, hearth, budun, töre, and kut. When a person builds their life within these domains, their name too takes its place at the center of the model. The pure Turkish name makes Turkish meaning a continually working center within a person's mental model. Each time the person hears their own name, they recognize anew the Turkish root, the direction of lineage, and the call of the budun.

The mental model also joins with the memory of the community. The community calls a person by their name and remembers them by it. A name becomes the person's place within the community's memory. A new pure name establishes a new order of recognition both in a person's inner world and around them. When a person announces their new name to those around them, the community too begins to know them by it. In this way the name forms a bond between inner consciousness and collective memory.

In this section the mental effect of the name is read along the following line: sound awakens perception, meaning nourishes consciousness, the root shows the direction of identity, repetition opens a place in the mind, and social use engraves the name into memory. The pure Turkish name guides this process with Turkish sound and Turkish meaning. In this way the Turkish name becomes a continually working focus of identity within a person's mental model.

From the standpoint of the mental model, carrying a name that bears the marks of another civilization produces a divergence of direction within a person's inner model. This divergence pushes the distinctive name-sky of Turkic culture into the background. Such a state amounts to a breach of respect toward the quantum-grounded model of wholeness held by the Tengrist root belief. For Tengrism constitutes the human being as a whole within the bond of name, lineage, sound, kut, töre, and universe. Within this whole, the pure Turkish name is one of the central sounds that brings a person's inner model into harmony with Turkic culture.

1.4.d. Name, Consciousness, and the Coherence of Identity

Coherence of identity is the harmony established among the word a person speaks, the name they carry, the knowledge of lineage they embrace, and the töre they walk. If a person sees themselves as a Turk, takes Turkish as the language of their being, and holds the ancestral cult dear, then the domain of the name too gains meaning within this whole. The name is one of the shortest declarations that make the word of a person's identity visible each day.

This coherence takes shape as a person gathers together the directions within themselves. The knowledge of the name handed down by the family stands as one part of the person's lineage story. The chosen pure name shows the person's conscious orientation. The name used within the community establishes the person's social visibility. The name borne in official records sets the line of identity before state and society. Ordering these domains together strengthens name-consciousness.

Turkic-Tengrist name-consciousness deepens a person's desire to present themselves through a Turkish word. Here the name carries not only personal taste but a duty toward the budun. A person who sees themselves as a Turk feels the responsibility to keep their Turkish identity alive in their name as well. This responsibility builds a powerful field of identity that looks small in daily life yet is repeated without end. When a person speaks their name, they carry this responsibility in the word too.

Coherence of identity becomes visible around the person as well. The family learns the new name, friends hear it, the community speaks it, and written documents carry it. As harmony is established between how a person presents themselves and how those around them call them, the power of the name grows. This harmony lets the person settle their new name into the domains of their life.

In this process the name is the carrier of a conscious choice. When a person chooses their own name, they also choose the word of their identity. The pure name produces a sense of direction in a person's inner world, an order of recognition in the outer world, and an awareness of duty in the domain of the budun. In this way the name becomes one of the most living marks of the coherence of identity at work in daily life.

Every habit of mind that makes light of the name-domain of Turkic culture, in the end, produces a breach of respect toward Turkic culture and toward Tengrism, the original root Turkic belief. For Tengrism grasps the human being within the domain of sound, measure, kut, and töre that binds them to the universe. This structure offers an account of existence in harmony with a quantum-grounded higher model. To see the name's place within this model is one of the fundamental steps of consciousness by which the Turkic-Tengrist person strengthens their own coherence of identity.

1.4.e. The Turkic-Tengrist Person's Awakening in the Domain of the Name

Awakening in the domain of the name begins when a person looks at their own name with awareness. The person sees together the emotional field the name carries from the family, the knowledge of its origin, its meaning, and the bond it forms with their present identity. This seeing gives the person the power to choose a new name. When a person researches their name, they also begin to explore a wider field concerning their lineage, their family, their language, and their budun.

This awakening grows through the desire to learn the origin of the name. When a person questions their own name, they look at the other names in their family as well. The names of mother, father, grandfather, grandmother, child, sibling, kin, and ancestor take on meaning within a table of lineage. It becomes clear which names were given in which periods, which faith-world grew strong in which years, and which names were carried in the family with respect. In this way research into the name also brings the family's history to life.

In this inquiry the Turkic-Tengrist person finds their own path. They read the names handed down by the family with respect. They settle upon the pure name they choose with awareness. They develop a clearer measure for the names to be given to their children. When they join the community, they also listen to other people's name-stories. In this way awakening in the domain of the name raises, alongside a personal decision, the consciousness of the community as well.

Awakening in the domain of the name also widens one's view of the Turkic world. A person begins to study the names used in Anatolia, the names of Azerbaijan, Kazakh and Kyrgyz names, Uzbek and Turkmen names, and the names of the Sakha, Tuva, Altai, Khakas, Tatar, Bashkir, and other Turkic peoples. This study makes visible the shared name-sky of the Turkic world. Each name carries the sound and meaning of another Turkic homeland into the consciousness of today.

The final step of this awakening is to begin using the name in life. The person uses the pure name they have chosen in their writings, in their signature, in their social circle, within the community, and in daily life. The more the new name is spoken, the more it settles in. The more it settles in, the more it strengthens the person's field of identity. In this way research into the name, the choosing of the name, and the use of the name come together along one line of consciousness.

The Turkic-Tengrist awakening gives rise to a clear duty in the domain of the name. If a person sees themselves as a Turk, they keep that view alive in their name as well. A Turkic name is one of the shortest forms of the daily respect shown to Turkic culture. The pure Turkish name lets a person present themselves as bound to Turkic culture, to the ancestral kut, and to the quantum-grounded Tengrist root belief. This bond is continually visible in a person's word, their signature, the way they are called, and the memory of the community.

The cognitive analysis within Tengrism Yesterday makes visible this multilayered working of the name. Cognitive dissonance explains a person's search for inner direction. The logical fallacy unravels the habitual patterns around the name. The mental model shows how the name works in a person's inner world. Coherence of identity tells how the name settles into every domain of life. And awakening in the domain of the name lets a person build their own path of the name through Turkic-Tengrist consciousness.

1.5. The Passage to the Pure Name and the Burden of a Deferred Threshold

The person who, in 1.4, has seen the root of their name, its mental model, and the tension of identity now arrives at a clear threshold of the name. This threshold reveals with what strength a person carries the word of their Turkish identity within their name. The person who takes a pure name turns this threshold into a second birth. The person who defers the threshold carries in their name the trace of an old habit, and in time this trace gives rise to a more pronounced questioning by the budun.

The person who takes a pure name lives a second birth. The first birth brings the body to the family hearth. The second birth settles consciousness into the name one has chosen for oneself. With the pure name a person calls themselves anew, presents themselves anew, and builds the word of their identity in a clear voice. This name, together with the call it makes to the ear, becomes a mark of consciousness at work in one's signature, one's word, one's recognition within the community, and the memory of the family.

The person who takes a pure name carries the word of their identity in their name as well. The declaration "Türküm" ("I am a Turk") descends into daily life through the sound of the name. When a person presents themselves as a Turk, their name too carries a field of roots that supports this presentation. In this way the word of identity leaves behind the abstract and settles into the sound of a name repeated each day. The name makes visible a person's bond to their budun (their nation), to the memory of their lineage, to their hearth, and to the ancestral kut (the life-force and sacred erke passed down from the ancestors).

The person who takes a pure name makes daily respect for Turkic culture visible. Turkic culture lives each day as much through the name, through address, through the words used within the family, and through the measure passed to children as it does in great ceremonies, days of remembrance, and written texts. The pure name is the shortest and most frequently heard form of this daily respect. Each time a person speaks their name, they keep alive the name-domain of Turkic culture as well.

The person who takes a pure name aligns the domain of the name with the Tengrist root belief. Tengrism is the original root Turkic belief-pattern that reads together Sky, Earth, kut, töre (the measure of life), erke (energy), lineage, and the bond of the universe. New Tengrism opens this pattern at the quantum level through the relation of vibration, bond, measure, and consciousness. Within this pattern the name is the sounded vibration of identity. The person who takes a pure name sets their own sound-mark on the same journey as the Turkic root.

The person who takes a pure name leaves a new measure of naming to their children and their lineage. This measure gives rise to a name-consciousness within the family that reaches beyond the person's own name. When names are given to children, root, meaning, sound, lineage, hearth, budun, and töre are all attended to together. In building name-consciousness within their own life, the person who takes a pure name also opens a strong gateway of the name to the future of their lineage.

1.5.g. The Burden Borne by the Person Who Defers the Threshold

The person who defers the threshold carries in their name the trace of an old habit. This trace comes sometimes from the family's habit of naming, sometimes from the person's own indecision, sometimes from the shared inattention of a generation, and sometimes from the marks left by historical pressures. The person speaks their Turkish identity, yet their name carries the mark of another civilization. This state creates an inner tension between name and word.

The tension between name and word is first felt within the person themselves. As they present themselves as a Turk, they notice that their name summons the domain of another civilization. This noticing gives rise to an inner constriction, a need to explain, and a feeling of divergent direction. The person carries their own word; their name sounds from another domain of marks. In time this divergence turns into a more open questioning.

In time this tension is noticed by those around the person as well. When someone who defends Turkic culture, speaks of the ancestral kut, and stands on the line of the Tengrist root belief carries in their name the marks of another budun, a field of criticism opens. This criticism is a call to coherence with the budun. Its tone is hard. Its aim is a return to the root, harmony between name and word, and the coming-into-the-open of daily respect for Turkic culture.

The person who defers the threshold meets a still greater burden of decision when the matter of naming their children arrives. To give a child a name while the divergence of direction in one's own name still awaits resolution raises the danger of carrying the same burden to the next generation. The family acts knowing that the child will one day ask about the origin of their own name. The name given to a child carries a word of lineage that reaches beyond today's taste; it becomes an inheritance of the name that reaches into the identity-consciousness of the future.

The person who defers the threshold feels a divergence of direction between their own memory of lineage and the memory of their name. The memory of lineage summons the Turkic root, the ancestral name, the trace of the hearth, and the continuity of the budun. When the memory of the name is bound to the mark of another civilization, the person hears two separate calls within one body. In time this feeling gives rise to a harder questioning in the bond of respect for Turkic culture, the ancestral kut, and the Tengrist root belief.

This questioning reaches as far as the field of a breach of respect. When a person who presents themselves on the Turkic-Tengrist line carries in their name the mark of another civilization, this is read as a grave carelessness toward the name-domain of Turkic culture. Those who walk beneath the transparent veil of mankurtization may for a long time take this numbness of the name to be ordinary. This veil covers sometimes a person's own eyes, sometimes a family's habit of naming, and sometimes the root-memory of an entire generation.

Responsibility gathers sometimes in the person, sometimes in the family, sometimes in the shared inattention of a generation. The family may have given the name in love. The person may have been known by that name for years. Society may have embraced that name out of habit. This trace can be mended. Conscious research into the name, the choosing of a pure name, and the Pure-Name Toy (Öz Ad Toyu) turn this burden into a clean decision.

When a person chooses the path of the pure name, the burden turns into a conscious choice. They learn the root of their name, grasp the family story, see the trace of the old habit, and bring their own Turkic-Tengrist direction into the open in their name. With this choice the person closes the tension between name and word, establishes coherence with the budun, and becomes a tözer (the human being) called by the voice of their own budun.

The central word of this section is clear: the person who takes a pure name lives a second birth, carries the word of their identity in their name, makes daily respect for Turkic culture visible, aligns the domain of the name with the Tengrist root belief, and leaves a new measure of naming to their children. The person who defers the threshold carries in their name the trace of an old habit, feels a tension between the word of their Turkish identity and their name, enters a field of criticism in time, meets a still greater burden of decision for their children, and enters a field of questioning at the level of respect for Turkic culture, the ancestral kut, and the quantum-grounded Tengrist root belief.

Part 2 — The Aim of the Project and Its Ethical Framework

2.1. The Main Purpose of the Project

The main purpose of the Pure-Name Toy project is to establish a shared consciousness of the pure name across the Turkic world. This consciousness opens an ordered field of study that treats together a name's origin, meaning, sound, sphere of use, place within the family, and its Budun-related (national) dimension. The project enables individuals and families to make their choice of name from open knowledge; it lifts names out of the realm of arbitrary taste and carries them into a conscious order grounded in root and meaning.

This purpose aims to establish a shared ground of reference for the matter of names across the Turkic world. Every family, every adult, and every community should be able to reach a reliable list, clear knowledge of meaning, and a Turkish-root measure when choosing a name. To meet this need, the Pure-Name Toy gathers names, classifies them, gives them meaning, and makes them usable within a Turkic-Tengrist consciousness.

The first fundamental aim of the project is to build a fixed list of pure Turkish names for Turkey and Anatolia. This list is the core kernel of the work. Women's names, men's names, and common names are arranged in separate orders. The meaning of each name is written out clearly. Families draw on this kernel for their newborn Turkic balas (children), adults for the selection of a pure name, and communities for töre-bound naming work (grounded in the measure of life).

The Turkey-and-Anatolia core forms the basic measure in the field of Turkish names. This measure attends together to a name's root, its meaning, the clarity of its sound, its everyday portability, and its standing within society. In this way the choice of a name moves from a scattered search through dictionaries to an ordered naming guide. This guide becomes the main support for the practices of the Pure-Name Toy.

The second fundamental aim of the project is to prepare a broad common list of names for the Turkic peoples. Names that live among the Turkic communities of Azerbaijan, Kazakhstan, Kyrgyzstan, Uzbekistan, Turkmenistan, the Turkish Republic of Northern Cyprus, and among the Uyghur, Tatar, Bashkir, Sakha, Tuva, Altai, Khakas and other Turkic peoples are assessed within this wide field. This list gathers the names used across the different homelands of the Turkic world under a shared sky of meaning.

The broad list prepared for the Turkic peoples is set up as a second body of names supporting the Turkey-and-Anatolia core. In this body, a name's root, meaning, closeness of sound, and use across the Turkic world are shown together. Forms such as Ayhan, Ayxan, Aysulu, Aygüzel, Yulduz, Yıldız, Güvenç and Guwanç make visible the bond of sound and meaning among the Turkic homelands. In this way the Turkic world comes to recognize itself more clearly through its names.

The third fundamental aim of the project is to build the common whole of names of the Turkic world. Turkic names may live in different forms across different homelands, dialects, and family traditions. The Pure-Name Toy arranges these names under the same root, the same circle of meaning, and the same consciousness of the Budun. Each name joins the shared memory as a voice arriving from another homeland of the Turkic world.

The common whole of names produces a strong cultural bond for the Turkic world. A family living in Anatolia can grasp, in its meaning, a name from the Kazakh, Kyrgyz, Azerbaijani, Turkmen, Uzbek, Sakha, or Altai region. A Turkic people can read the counterpart of its own stock of names within the Turkic world. This reading strengthens the foundation of the Turkistan map of names.

The fourth fundamental aim of the project is to make plain the task of keeping Turkic identity alive in the name. For a person who sees themselves as Turkic, the name is the most frequently heard form of the daily declaration of identity. A name is spoken at home, written at school, appears in the state record, is used within the community, is passed on to children, and takes its place in the genealogical register. For this reason the name is one of the shortest signs (markers) of Turkic identity that goes on working every day.

The task of keeping Turkic identity alive in the name reaches, alongside personal choice, into the level of family and community as well. When a family names a child, it attends to the Turkish root, the meaning, and the bond of lineage. When an adult chooses a pure name, they strengthen their own word of identity with a Turkish name. Communities widen the shared memory of names by putting pure names on record. In this way the name builds a field of identity that stretches from the individual to the family, from the family to the community, and from the community to the Turkic world.

The fifth fundamental aim of the project is to begin, through the name, an awakening from political, historical, and Budun-related blindness. This awakening means that families and individuals look at names with open knowledge. Which language a name comes from, within which sphere of belief it gained force, in which historical period it spread, and which cultural direction it carries are all investigated. This inquiry brings into the open the hidden steering that lies behind names.

Political awakening makes it possible to see the policies of governance, belief, education, and culture that have shaped the field of names throughout history. Historical awakening helps in reading which influences led to the choice of family names in which periods. Awakening of the Budun lets those who carry Turkic identity, and their families, notice which signs they use in the field of names. These three awakenings strengthen the knowledge-based dimension of the project.

This work is directed toward understanding the naming choices of past generations, ordering the naming consciousness of today, and leaving a strong measure of names to future generations. The names given lovingly by families are read together with knowledge of their origin. The names people carry are assessed together with their field of meaning. New naming choices are tied to the common whole of names of the Turkic world. The project produces a naming consciousness that is both explanatory and founding.

The Pure-Name Toy project begins with the field of names as a personal matter and carries it to a shared cultural field of work on the scale of the Turkic world. The root, meaning, and use of each name are placed on record. Each list becomes an open resource that families and communities can consult. Each choice of a pure name helps the stock of Turkish names become more visible in present-day life.

The main word of this section is this: the Pure-Name Toy project establishes a shared consciousness of the pure name across the Turkic world; it builds a fixed list of pure Turkish names for Turkey and Anatolia; it prepares a second, broad list of names for the Turkic peoples; it makes visible the common whole of names of the Turkic world; it makes plain the task of keeping Turkic identity alive in the name; and it begins, through the name, an awakening from political, historical, and Budun-related blindness. In this way the project becomes an institutional work of consciousness that orders the field of names, brings the Turkic world together in a shared memory of names, and leaves a deeply rooted measure of names to future generations.

2.2. The Lineage, Erke, and Geopolitical Rationale of Name Consciousness

The deeper rationale of the Pure-Name Toy project concerns the power the name carries in the fields of the safekeeping of lineage, the transfer of erke (energy), and geopolitical (place-politics) consciousness. This section carries the name's realm, which begins with personal taste, into the realm of strategic consciousness. Here the name is treated as an audible sign of identity that shows with which line of lineage, with which budun (national) direction, and with which design of the future the tözer (the human being) carries themselves.

The name is a sound recording that works within a person's own inner world. This sound recording is continually repeated in the family, at school, in the community, in the state, in publication, in the signature, in a child's name, and in the narrative of lineage. Each repetition leaves a trace in the person's field of identity. For this reason the choice of a name, together with the person's word, produces a long-range record within the family, the lineage, the hearth, the Budun, and the Turkic world.

Heading 2.2 of this project explains this long-range record of the name at three main levels. The first level is the safekeeping of lineage. The second level is the erke of the name. The third level is geopolitical name consciousness. The safekeeping of lineage describes how the traces of life coming from the ancestor are carried through the family and the body. The transfer of the name's erke shows how this trace of lineage works through sound, meaning, and social call. Geopolitical name consciousness, in turn, treats the common stock of names of the Turkic world as cultural power and future strategy.

2.2.a. The Safekeeping of Lineage and the Record of the Name

The safekeeping of lineage is the carrying of the knowledge of life coming from the ancestor within the body, the memory of the family, the sequence of names, and the social record. Each family builds a sequence of names within itself. When the names of grandfathers, grandmothers, mothers, fathers, children, and grandchildren stand side by side, the historical direction of that family also becomes visible. Which name gained force in which generation, and which influence of belief and culture (ekin) came to the fore in which periods, can be read in the family's table of names.

The name works like a small document of lineage. In the population register, on the gravestone, in the school record, on a book cover, in the social use of the name, and in the family narrative, the same trace runs through. When a person researches their own name, they also begin to read their family's order of naming. This reading opens the face of the safekeeping of lineage as it is reflected in word and sound.

The Pure-Name Toy project makes this record of names conscious. A person thinks together about the origin of their own name, the sequence of names in their family, the meaning of ancestral names, and the measure of names to be given to future generations. In this way the name leaves the realm of chance and habit and becomes a conscious record that carries the safekeeping of lineage.

This record gains a deeper meaning in Turkic-Tengrist life. For lineage, together with the bond of blood, walks on through the hearth, kut (the force of life and sacred erke), töre (the measure of life), labour, remembrance, name, and responsibility for the future. In this walk, the pure name gives a Turkish voice to a person's safekeeping of lineage.

2.2.b. DNA, Living Safekeeping, and the Transfer of the Name's Erke

Within New Tengrism, DNA is read as the living safekeeping of hereditary knowledge. This safekeeping describes the bodily trace coming from the ancestor, the continuity of generations, and the biological carriage of lineage. The name, in turn, is the social and cognitive sound-field of this safekeeping. DNA carries the record of lineage in the body. The name becomes the audible sign of this record of lineage as it is heard in society.

This account is built within the language of meaning of the teaching of New Tengrism. DNA is the deep safekeeping of the knowledge of lineage. The name is the audible call of that safekeeping. When a person hears their own name, along with the everyday sound they also receive a call of identity concerning which family, which lineage, and which line of the Budun they carry themselves in. This call is the fundamental field of the name's erke.

The transfer of the name's erke gains force through the continual repetition of sound. A name is spoken at home, spoken in the street, spoken at school, spoken in the community, written in the document, and set in the signature. This repetition reinforces the sign by which a person knows themselves. The pure Turkish name places the Turkic root, the direction of lineage, and the consciousness of the Budun within this repetition.

A person's name builds a bridge between the safekeeping of lineage within their own body and the field of social identity. DNA carries it in the depths. The name announces it in the open. DNA keeps the continuity of generations hidden in the body. The name voices this continuity in the family, in society, and in cultural memory. The pure name binds these two fields to each other within a Turkic-Tengrist consciousness.

This bond appears more strongly in children's names. From the first years onward, a child continually hears their own name. This sound settles into their sense of self, their feeling of family, and their sense of lineage. When a child is given a pure Turkish name, the erke-field of the name works through the Turkish root. This root carries, along the child's line of growth, the safekeeping of lineage and the memory of names in the same direction.

2.2.c. Geopolitical Name Consciousness

Geopolitical name consciousness describes the strategic value that names carry in the cultural continuity of nations. Through the names it gives its children, a nation determines which voice of identity it will send into the future. Names build the silent cultural map of homelands and communities. As the field of names of a budun grows stronger, so too does the way that budun makes itself known.

For this reason, a shared consciousness of the pure name in the Turkic world carries a strategic field. The names of Turkey, Azerbaijan, Kazakhstan, Kyrgyzstan, Uzbekistan, Turkmenistan, the Turkish Republic of Northern Cyprus, and those of the Uyghur, Tatar, Bashkir, Sakha, Tuva, Altai, Khakas and other Turkic peoples can build a shared network of sound. This network of sound enables the Turkic world to recognize one another, to see common roots, and to produce, through names, a new cultural closeness.

The name is one of the most enduring instruments at work in the field of soft power. A name is used every day. It is passed from generation to generation. It remains in documents. It lives in song, in poetry, in books, in publication, and in the digital record. The ordering of names becomes a strategic work that strengthens the cultural presence of the Turkic world.

Geopolitical name consciousness turns the fragmented knowledge of names of the Turkic world into a common map. Each homeland adds its own treasury of names to this map. Each name enters the shared memory as a voice arriving from another Turkic homeland. This shared memory also gives the idea of Turkistan a concrete ground through names.

2.2.d. The Turkistan Map of Names

In this work, Turkistan is conceived as the common homeland of language, lineage, history, töre, and the memory of names. The Turkistan map of names makes visible the roots, meanings, closenesses of sound, and shared spheres of use of the names that live in the Turkic world. This map shows, together with geographical space, the common field of sounds, meanings, and traces of lineage.

Names such as Ay, Gün, Yıldız, Alp, Bilge, Kut, Umay, Deniz, Yağmur, Arslan, Börü, Temir, Demir, Ayhan, Ayxan, Aysulu, Aygüzel, Yulduz, Yıldız, Güvenç and Guwanç can be read as living signs of the Turkistan map of names. Each of these names shows that voices living in different Turkic homelands join a shared sky of meaning.

This map gives families and communities a broader vision of names. When a family names its child, it can weigh, alongside the names in its own surroundings, the common stock of names of the Turkic world. When an adult chooses a pure name, they can find the name suited to their own character and direction of lineage within the wide field of names of the Turkic world. In this way the choice of a name opens from the realm of local habit into a realm of consciousness that thinks on the scale of Turkistan.

The Turkistan map of names is also the foundation, at the level of names, of cultural rapprochement. As the Turkic homelands learn one another's names, common roots become more visible. This closeness built through names produces new bonds in language, in publication, in education, in family naming, and in digital records.

2.2.e. The Name, Cultural Sovereignty, and the Design of the Future

Cultural sovereignty is the power of a budun to build its own name, language, history, töre, and design of the future from its own roots. Names are one of the most everyday and most visible fields of this sovereignty. When a nation calls its own children by names that come from its own roots, it sends its own voice to the coming generation.

In this respect the Pure-Name Toy project is a work of cultural sovereignty. The fixed list of pure Turkish names for Turkey and Anatolia, the broad list of names for the Turkic peoples, and the map of names on the scale of Turkistan strengthen the shared field of cultural sovereignty. This structure ties the naming choices of families and communities to a conscious design of the future.

The name also shows the cultural direction of a population. Which names gain force in a society reveals which fields of meaning that society grows with. A multiplying of pure Turkish names means the strengthening of Turkic identity in the daily field of sound. This multiplication lets children bind to the Turkish root earlier, through their own names.

The design of the future begins here. The names chosen today will take their place in tomorrow's school records, professional fields, publications, family registers, digital archives, and community memory. The choice of a pure name should be thought of as a declaration of identity sent to the coming generation.

2.2.f. A Strategic Measure of Names for Future Generations

The Pure-Name Toy project aims to leave a strategic measure of names to future generations. This measure attends together to a name's root, its meaning, its sound, its use within the family, its bond with the memory of lineage, and its place in the Turkic world. When families use this measure in naming their children, each child receives, through their own name, a stronger beginning of identity.

The strategic measure of names rests on a few basic principles. The root of the name is known. Its meaning is clear. Its sound is heard warm within the family and strong within society. Its spelling and pronunciation are portable. It forms a bond with the memory of lineage. It can join the common field of names of the Turkic world. It is assumed that the child will carry this name with honour in the future.

This measure holds for adults as well. A person who chooses a pure name, in ordering their own life with a new name, also becomes an example to their family and their surroundings. Those close to them begin to research the origins of names. Children's names are chosen more consciously. Ancestral names are spoken of anew within the family. Pure names are put on record within the community. In this way one person's choice of a name forms a broad wave of name consciousness.

This wave is important from a geopolitical standpoint. As the consciousness of the pure name grows stronger everywhere in the Turkic world, the shared memory of names grows stronger too. The shared memory of names supports the shared cultural field. The shared cultural field increases the power of the Turkic world to carry its own voice into the future.

The main word of this section is this: the pure name transforms the safekeeping of lineage into an audible sign of identity; it adds the name's erke to the plane of meaning that reads DNA, within New Tengrism, as living safekeeping; it produces a record stretching from the family to the Budun; it establishes geopolitical name consciousness on the scale of Turkistan; and it leaves a strategic measure of names to future generations. In this way the Pure-Name Toy project becomes a great work of consciousness that carries the field of names from personal choice to the long-range cultural strategy of the Turkic world.

Part 3 — The Pure-Name Library

In this part, the first list of pure names has been kept as the main distribution, while names coming from new sources have been placed within the same library after review. Names suited to women's, men's, and common use are given under separate headings. The same name has been kept in a single section.

Count summary: Women 220, Men 597, Common 4471; the main list holds 5,288 names in total.

Names coming from the Turkistan, Uyghur, Karakhanid, and common steppe cultural sphere have been kept within the bond of Turkic history. Records bearing an overt religious marker, a harsh meaning, a raw foreign form, or uncertainty in the reading of their source have been sifted out of the main field of recommendation.

Note: In preparing this library of names, various sources were drawn upon, foremost among them many internet addresses, the name dictionaries of the Turkish Language Association (TDK), and Emin Refik Kırış's 1939 book Türk Adları (Turkic Names). The list carries the aim of gathering the stock of Turkic names with a broad view, classifying it, giving it meaning, and offering it for the use of the Turkic Budun.

Individuals who are about to name their child or to choose their own pure name are advised to carry out further, deep research into the name they select. When each name's root, historical use, layer of meaning, sound structure, and bond with the Budun are examined one by one, the choice becomes more conscious. This process of research gives a person the power to see and correct possible mistakes; at the same time it opens the chance to set out on a new journey within the sacred history of the Turks through names, and to gain expertise in the matter of names.

In a study of names on this scale, the need for correction, improvement, and re-evaluation is a natural process. The critiques of readers, researchers, and name-bearers are seen as valuable contributions that bring the list to maturity. Observations, proposed corrections, and reports of sources can be sent through Korbudun Media.

This library of names is open to the common use of the Turkic Budun. Korbudun adopts a line of open use that claims no rights over this work. The names are treated as the shared heritage of Turkic history, of the Turkish language, and of the Turkic Budun; the work is a service that compiles this heritage and makes it visible.

Women’s Names

Total names: 220

A

• 1. Abakay - 1- Yakın akraba, yeğen, amca çocuğu 2- Sibirya'da saygın ve sözü geçen hanımlara verilen bir unvan.
• 2. Abala - Abla.
• 3. Abaş - Hanım yürüyüşü (Küçük ince yapılı adım).
• 4. Aça - 1- Toplum içinde saygınlığı olan kişi 2- Analık derecesinde saygıya layık hanım.
• 5. Akça - ak renkli, arı, parlak.
• 6. Akçalar - birleşik: Ak/çalar mecazi Ak tenli hanım.
• 7. Akçalmaz - birleşik: Ak/Çalmaz mecazi Yanık tenli hanım.
• 8. Akgün - ak gün, aydın gün.
• 9. Akınay - birleşik: Akın/Ay Türkistan'da hanım ozanlara verilen ad.
• 10. Akkız - ak yüzlü, duru kız.
• 11. Aksu - ak su, duru akış.
• 12. Alak - alaca renk bağı taşıyan eski ad.
• 13. Alanguva - ala geyik; ana soy imgesi.
• 14. Alara - al renk, kızıl ışık; geçmişten gelen yer adıyla da bağ kurar.
• 15. Alkız - al renkli kız, kızıl parıltı taşıyan kız.
• 16. Alma - Elma.
• 17. Almakay - Elma yanaklı.
• 18. Anaç - 1- Anacık 2- Analık duygusu çok gelişmiş 3- Anaya çeken 4- Doğurgan, üretken.
• 19. Anagay - Anaya çekmiş, anaya benzer.
• 20. Anasıoğlu - anası büyüten çocuk.
• 21. Arıke - arı, duru kadın; Kırgız Aruuke için Türkçe öneri.
• 22. Arıkız - arı, duru, temiz kız.
• 23. Asena - Türk kurttan türeme anlatısındaki dişi kurt imgesi.
• 24. Ayana - ay ışığı, ayla bağlantılı kadın adı; ayla bağlı, bozkır duyusu taşıyan ad.
• 25. Ayas - Ay ışığı, mehtap, gece aydınlığı Altay, Tuva, Çuvaş Türklerinde Tanrı sıfatı olarak kullanılan bir ad.
• 26. Aybala - ay çocuk, ay yüzlü çocuk.
• 27. Aybike - ay gibi hanım, ay kadın.
• 28. Aybüke - ay gibi ulu kadın; eski Türkçe kadınlık-yönetim çağrışımı.
• 29. Ayça - ay parçası, ince ay.
• 30. Ayçıl - Ay ışığı, ay pırıltısı.
• 31. Ayçın - ayın iç görünüşü, ayla kurulan ince, güzel duruşlu bağ.
• 32. Ayçiçek-Hatun - ay ve çiçek imleriyle kurulmuş hatun adı.
• 33. Ayda - ayda bulunan, aya bağlı.
• 34. Aydan - aydan gelen, ay ışığı taşıyan.
• 35. Aygen - ay gibi geniş, ay ışığı taşıyan.
• 36. Aygörkem - ayın görkemi.
• 37. Aygüzel - ay gibi güzel.
• 38. Ayım - Çekicilik, sempati.
• 39. Ayımça - Ay parçası.
• 40. Ayışık - ay ışığı.
• 41. Ayışın - ay ışını.
• 42. Ayla - ayın çevresindeki ışık halkası.
• 43. Aylan - aya bağlı, ayla çevrelenen; ay köküyle kurulmuş çağdaş ad.
• 44. Ayman - Aya eş değerde.
• 45. Aysel - ay ışığı, ay seli.
• 46. Ayseli - ay ışığından gelen sel, ay ışığı akışı.
• 47. Aysu - ay suyu, ay ışıklı su.
• 48. Aysun - ay gibi güzel yüz.
• 49. Ayten - ay gibi tenli, ay yüzlü.
• 50. Ayzıt - Şamanist gelenekte " Ay Tanrıçası".

B

• 52. Bacı - Kız kardeş.
• 53. Başak - ekin başı, ürünün başlangıcı.
• 54. Bediz - işleme, bezek.
• 55. Begüm - bey soylu kadın; Türkistan saray ve beylik çevresi.
• 56. Belen - armağan, zirve.
• 57. Belin - beliren, görünürleşen; kısa ve çağdaş ad biçimi.
• 58. Belinay - beliren ay, görünür ay ışığı.
• 59. Beliz - belirti, im, iz; açık işaret anlam alanı.
• 60. Bengisu - sonsuz yaşam suyu.
• 61. Bengüçiçek - kalıcı çiçek.
• 62. Bengüışın - kalıcı ışın.
• 63. Beyge - Bike, küçük hanım.
• 64. Bibi - Kibar, eğitimli, sayıdeğer hanım.
• 65. Bige - bilge kadın; uslu, bilgili kişi.
• 66. Bigeç - gelin.
• 67. Bigem - Sevilen, el üstünde tutulan kız.
• 68. Bike - Bige.
• 69. Bikeç - gelin.
• 70. Bilge-Hatun - bilge hatun; uslu ve soylu kadın adı.
• 71. Binay - bin ay, çok ay; uzun süre çağrışımı.
• 72. Boğtag - Şapka, başlık, hanım başlığı.
• 73. Börte - bozkurt rengiyle bağlı kadın adı; Cengiz Han'ın ilk eşi Börte ile tarihî bağ taşır.
• 74. Börütegin - börü soylu kadın; geçmişten gelen üslup taşıyan güçlü ad.
• 75. Bubik - gonca.
• 76. Burdağ - Etine dolgun, Semiz.
• 77. Burla(Hatun) - Üzüm, üzüm salkımı.
• 78. Bükin - Hanımcık, küçük hanım.
• 79. Bürge - keklik, yeni heves.
• 80. Büte - fidan, filiz.

C

• 81. Ceylan - ahu, gazal; ince, güzel duruşlu hayvan adı.
• 82. Ciga - Taç, gelin başı.

Ç

• 83. Çağla - baharda ilk yeşeren meyve.
• 84. Çezik - özgür.
• 85. Çiçek - çiçek; renkli yaprak ve güzellik imi.
• 86. Çiğdem - ilk baharda çıkan çiçek.
• 87. Çilay - ışıklı ay, parıltılı ay.
• 88. Çipli - ince yapılı.
• 89. Çiringa - Attila'nın karısı.
• 90. Çuğay - ince yapılı ve alımlı kız.

D

• 91. Damla - su tanesi.
• 92. Dansık-Dansuk - harika, şaşırtıcı güzellik.
• 93. Dilek - istek, gönül yönelişi.
• 94. Diler - dileyen, isteyen.
• 95. Donat - Giyim, kuşam, zenginlik, cömertlik.
• 96. Döndü - dönen, geri gelen; halk adı geleneğinde yaşayan Türkçe ad.
• 97. Durdu - duran, kalan, tutunan; halk adı geleneğinde yaşayan Türkçe ad.
• 98. Durna - turna kuşu biçimi; halk ağzı kullanımı.
• 99. Duvak - Örtül kapanmış, gelin başı.
• 100. Duygu - iç duyu, sezme ve hissetme.

E

• 101. Ece - uslu, yaşlı bilge, baba, reis anlam alanı; Ece Bey adıyla tarihî bağ taşır.
• 102. Eçe - 1- Dahi, çok uslu, çok uslu, kavrayışlı 2- Saygıdeğer, görgülü hanım.
• 103. Ekeç - Cana yakın ve çekici kız.
• 104. Elez - (Eliz)Arı, duru, temiz, munis, uyumlu Yakut destanlarında bekaret tanrıçası (Ulu Tuyun'un kızı).
• 105. Elgün - el ve gün bağı; topluluk ışığı.
• 106. Ergüvün - nazlı, edalı.
• 107. Erzik - 1- Asıl, ana, temel 2- Soylu ve yiğit.
• 108. Esin - ilham, içe doğan düşünce.
• 109. Evdeş - Hanım, erkeğin eşi.
• 110. Ezgi - ahenk, nağme, şarkı.

G

• 111. Gelin - Gelen, dışarıdan içeriye gelen.
• 112. Gökben - göğe bağlı benlik, gök özü.
• 113. Gökçek - Gökçe, çekici, güzel.
• 114. Gökçen - güzel, yumuşak, güzel.
• 115. Gökdeniz - gök gibi engin deniz.
• 116. Gökkız - göğe bağlı kız, gök kız.
• 117. Gözde - seçilen, beğenilen.
• 118. Güler - Mütebessim, güler yüzlü mecazi Talihi açık.
• 119. Günana - birleşik: Gün/Ana Sogay Türklerinde eski dönem, güneş tanrıçası.
• 120. Günçe - güne ait küçük not, gün kaydı; çağdaş Türkçe kullanım.
• 121. Günçiçek - güne dönük çiçek.
• 122. Güngör - günü gören, aydınlık gören.
• 123. Günsel - güne bağlı, günle ilgili.
• 124. Günseli - gün ışığı seli.
• 125. Güzel - güzel, iyi, güzel.

H

• 126. Hanım - 1- Han'ın dişisi 2- Soylu kadın 3- Han'ın evdeşi (Hatun) 4- Türk töresinde, kadınlara olan saygıyı ifade eden genel bir sıfat.
• 127. Hatun - (Katun) 1- Kağan'ın evdeşi, kraliçe 2- Saygı duyulan, görgülü hanım Türkçe'deki, kadın sözcüğü buradan gelir.

I

• 128. Işıl - parlaklık, ışıldama.
• 129. Işılay - ışıklı ay.

İ

• 130. İlkin - ilk olan, başlangıç.
• 131. İlkyaz - bahar, yılın yeşeren dönemi.
• 132. İlter - ili derleyen, topluluğu toparlayan.
• 133. İrşi - Peri, peri kızı.
• 134. İzel - iz taşıyan, izlenen; iz köküyle kurulan çağdaş ad.

K

• 135. Kankız - Manas çevresindeki Kanykei için Türkçe öneri.
• 136. Karaotağ - kara otağ; toysal oturma yeri.
• 137. Karındaş - 1- Kardeş, kardeşlik 2- Kız kardeş, bacı (.
• 138. Katun - (Hatun) İmparatoriçe, Kağan eşlerine verilen bir unvan. (Kadın sözcüğü buradan gelir).
• 139. Kınay - Koca tej pe K Kurtuluş iş emrini savaşında 26 Atatürk Ağusto.
• 140. Kıpçak - Kolan, Mergit kabile reisinin kızıdır. Cengizin karılarındandır. Kolo.
• 141. Kızı - Şiddet, asabiyet, kızama, kızgınlık.
• 142. Kolka - 1- Kolgu, kol takısı 2- Refika, hanım, eş.
• 143. Konçuy - Kağan kızı, prenses, soylu kız.
• 144. Korkız - kor gibi parlak kız.
• 145. Kortak - endamlı.
• 146. Közgün - köz ve gün birleşimi; iç ışık taşıyan gün.
• 147. Kutbike - kutlu kadın, beylik taşıyan kadın.
• 148. Künana - birleşik: Gün/Ana.
• 149. Küng - Cariye, dişi köle.

M

• 150. Maral - ahu, gazal, ceylan.

O

• 151. Odakan - Hanım ozan.
• 152. Odana - birleşik: Od/Ana.
• 153. Oglağu - Körpe, genç kız.
• 154. Oğlagu - Körpe kız.
• 155. Okkız - ok gibi çevik kız.
• 156. Omay - (Umay) Seçkin, güzide.
• 157. Oya - ince işleme, ince, güzel duruşlu süs.
• 158. Oylum - genişlik, hacim, iç alan.

Ö

• 159. Öden - 1- Ricacı, duacı 2- Ödül.
• 160. Ög - (Ok) Ana, anne, yaratan, doğuran.
• 161. Ök - (ög) 1- Öz, doğuş, oluş, gelişme 2- Zeka, bilme, us, yetenek, ana, doğuran.
• 162. Öksüz - korunma dileği taşıyan çocuk adı.
• 163. Örüng - beyaz.
• 164. Övelek - bakire, pervane.
• 165. Övgü - Övme, methetme.
• 166. Özlem - görme isteği, gönül çekimi.

P

• 167. Pamuk - yumuşak beyaz lif.

S

• 168. Satı - satılmışın kız biçimi; uzun ömür dileği.
• 169. Saydam - Saf, net, berrak, sayılabilen, açık, temiz, bilinen.
• 170. Saygı - 1- Hürmet, önem, değer, edep 2- Sayı, sayım, matematik.
• 171. Seçil - seçilen, öne çıkan.
• 172. Seçilay - seçilmiş ay, ayla seçilmiş güzellik.
• 173. Seden - sezen, duyan, içten kavrayan anlam alanıyla kullanılan ad.
• 174. Seval - sev ve al kökleriyle kurulmuş; sevgiyle alınan, sevilen.
• 175. Sevgi - sevgi, bağlılık.
• 176. Sevi - Sevgi, sevgi eğilimi, sevgi yakınlığı.
• 177. Sevil - sevilen.
• 178. Sevilay - sevilen ay.
• 179. Sevim - sevecenlik, sıcak yakınlık.
• 180. Sevin - sevinmekten doğan ad.
• 181. Sezen - sezgisi güçlü olan.
• 182. Sezgi - içten kavrayış, sezme gücü.
• 183. Singil - Küçük kız kardeş.
• 184. Suna - ördek türü güzel kuş.

Ş

• 185. Şenay - şen ay, neşeli ay.
• 186. Şıvga-Şıvka - nihâl, fidan.

T

• 187. Tagay - 1- Saygı duyulan kişi 2- Dayı, ana tarafından gelen akraba.
• 188. Takay - 1- Dayı, ana tarafından akraba 2- Dolunay.
• 189. Tayeçe - birleşik: Tay/Eçe Soylu, saygıdeğer hanım.
• 190. Tirgu - Kara Hıtayların son kağanı adı.
• 191. Tokol - Kuma, ikinci hanım.
• 192. Tolan - Eşsiz, emsalsiz.
• 193. Tomris - Saka kraliçesi Tomyris/Tomris ile geçmişten gelen bağ.
• 194. Tomur - tomurcuk kökü; yeni doğuş ve yeşerme.
• 195. Tuğçe - tuğ taşıyan, küçük tuğ; sancak ve yönetim imgesi.
• 196. Tulan - Dolu, olgun, kamil.
• 197. Tulun - 1- Tolun, dolu 2- Çene kemiği.
• 198. Tumaçım - Kız kuzen.
• 199. Tumay - Sessiz, sakin, kendi halinde.
• 200. Tura - durak, ev, yer.
• 201. Tutaş - 1- Küçük hanım, evin en küçük kızı 2- Bekar, bakire kız 3- Komşu.
• 202. Tutku - güçlü istek, iç yöneliş.
• 203. Türkan - kağan/hükümdar eşlerine verilen eski ad.

U

• 204. Ulunyege - birleşik: Ulun/Yeke Sözü dinlenen, saygı duyulan, bilgi ve deneyimine başvurulan hanım.
• 205. Umay - Türk inancında koruyucu ana kutu.
• 206. Uragut - Dişi, üretken, tohum, tohumluk.
• 207. Uyan - uyanış, bilinçlenme.

Ü

• 208. Ülkü - emel, fikir, ideal.

V

• 209. Varım - 1- Servet, mal, mülk 2- Evlilik çağına gelmiş kız.
• 210. Varımlu - Evlilik çağına girmiş kız.
• 211. Verim - ürün, bereket, emek sonucu.

Y

• 212. Yalabuk - Parlak, parlayan, ışık saçan.
• 213. Yalın - 1- Alev, parlaklık 2- Çıplak, net, açıkta olan, açık 3- Kınsız, kılıfsız kılıç 4- Tek başına, yalnız, korumasız.
• 214. Yanaşık - 1- Ev kızı 2- Evlatlık alınmış, kız çocuğu.
• 215. Yaprak - bitki yaprağı.
• 216. Yazgün - yaz günü, sıcak ve aydınlık gün.
• 217. Yeğen - kardeş çocuğu; yeğ tutulan.
• 218. Yeşer - filizlenme, canlanma.
• 219. Yıldızçiçek - yıldız çiçeği.
• 220. Yonca - üç yapraklı bitki.

Men’s Names

Total names: 597

A

• 1. Aba - baba, büyük baba; kimi Türk topluluklarında ana ve abla anlamı da taşır.
• 2. Abak - arı, temiz, onurlu, temiz sözlü kişi.
• 3. Abaylı - dikkatli, bilge.
• 4. Abukân - (Duyçecen) in oğlu koruyucu.
• 5. Abulek - Yadigâr hanın oğlu.
• 6. Acay - Hülâgü hanın sekizinci oğlu.
• 7. Açığ - 1- Açık, dürüst 2- armağan bey yada hanların verdiği armağan.
• 8. Adkır - Aygır, erkek at.
• 9. Afşin - eski Türk yönetici sanı ve tarihî kişi adı.
• 10. Aga (Ağa, Aka) - 1- Saygıdeğer, ulu kişi 2- eli açık, koruyucu 3- Büyük erkek kardeş, ağabey.
• 11. Ağaça - Akça, beyazca, alımlı.
• 12. Ak - ak, arı, duru.
• 13. Akay - ak ay, parlak ay.
• 14. Akbörü - ak kurt; arı ve güçlü kurt imgesi.
• 15. Aker - ak er, duru kişi.
• 16. Akhan - birleşik: Ak/Han.
• 17. Akın - ileri yürüyüş, baskın, atılım.
• 18. Akıncı - 1- Akın eden, saldıran 2-.
• 19. Akıner - akın eri.
• 20. Akkaş - ak kaşlı, açık yüzlü.
• 21. Akman - ak, arı, temiz kişi.
• 22. Aksun - ak ve aydınlık soy bağı.
• 23. Alader - Attilânın oğlu (1) (Büke ceran) ın karısı Ongut kabilesinin başbuğu. (Ongu) set, (Ongut) setci, koruyucu demektir.
• 24. Alayunlu - (Ala) renkte (At) (Dağ) Hanın anlamığı Alınci üçüncü oğlu.
• 25. Alb-Alp - yürekli, savaşçı, pehlivan, yüksek, yeğit i.
• 26. Alımga - Yazıcı.
• 27. Alınak - birleşik: Alın/Ak mecazi dürüst, onurlu, temiz sözlü ALINCAHAN.
• 28. Alınca - (Moğol) ve (Tatar) hanların babası ve Köyük hanın oğlu ve halefi.
• 29. Alka - hanın üçüncü oğlu.
• 30. Alkan - al kan, canlı soy gücü.
• 31. Alkinut - (Kubay-şire) nin oğlu.
• 32. Alnuş - Macaristanda yerleşen (Hun) ların başbuğlarındandır.
• 33. Alp - yiğit, savaşçı, güçlü kişi.
• 34. Alpağut - yiğit, soylu.
• 35. Alpamış - Türk destan kahramanı; yiğitlik belleği.
• 36. Alparslan - alp arslan, yiğit aslan.
• 37. Alpaslan - alp arslan; yiğit ve güçlü kişi.
• 38. Alpay - yiğit ay, alp ay.
• 39. Alper - alp er, yiğit kişi.
• 40. Alperen - birleşik: Alp/Eren (Gazi, Derviş) Toplumun sayıp sevdiği, örnek aldığı savaşçı kişilerin genel adı.
• 41. Alpman - Alp gibi Alpçe yaşayan.
• 42. Alptekin - alp tekin; yiğit soylu kişi.
• 43. Altan - kızıl tan, altın renkli ışık.
• 44. Altanurug - (Altın Uruk) Cengiz Kagan ve oğullarının soyuna verilen unvanlardan.
• 45. Altay - ulu dağ ve Türk ana yurdu bağı taşıyan ad.
• 46. Alyu - (Algu) T Çağatay Han'ın torunu.
• 47. Ami - tarihî kişi adı.
• 48. Andaç - anı armağanı (Utigur) ların başbuğu Yabani ördek.
• 49. Ansel - anı ve sel çağrışımıyla kurulmuş; güçlü akış ve bellek anlamı.
• 50. Apa - Ulu, büyük, saygıyı ve hürmeti hak etmiş kişi (Bazı Türk bölgelerinde "baba" anlamına da kullanılmaktadır.
• 51. Aral - ada ve su arası yer; geniş coğrafya adı.
• 52. Aras - ırmak adı; Türk coğrafya belleği.
• 53. Arçın - ölçü, arşın; eski ölçü sözüyle bağ.
• 54. Arda - sonra gelen, art sıra; geçmişten gelen coğrafya bağı.
• 55. Argun-Han - Birleşik ad biçimi; hanlık sanı taşır.
• 56. Arı - (Arık) 1- Saf, arı, arınmış 2- Irmak, dere.
• 57. Arıkan - arı kan, duru soy.
• 58. Arıkut - arı kut, temiz kut.
• 59. Arkın - akış, dingin yürüyüş; Türk dünyası kullanımı.
• 60. Arpa - Tuli hanın torunu ve Arık-Boğa nın oğlu.
• 61. Arpad - Almış ın oğludur. Riyaset ettiği ulusa; Macar adı bu zattan kalmıştır.
• 62. Arsel - arı ve sel kökleriyle kurulmuş; duru akış anlamı.
• 63. Arslan - aslan; güç, yiğitlik ve koruyuculuk imi.
• 64. Artuk - artmış, üstün; Artuklu kurucu adıyla tarihî bağ taşır.
• 65. Aslan - aslan; güç ve yüreklilik imi.
• 66. Ata - baba, ata, soy başı.
• 67. Atabay - birleşik: Ata/Bay lala, beybaba. Han, Kağan ve padişah çocuklarını eğitip yetiştiren kişilere verilen bir unvan.
• 68. Atabey - bey eğitmeni, yüksek devlet görevlisi.
• 69. Atahan - birleşik: Ata/Han mecazi Devletin ilk kurucu büyüğü, devlete ad veren kişi.
• 70. Atakan - ata kanı, ata soyu.
• 71. Atalay - ünlü, tanınmış kişi; geçmişten gelen ad biçimi.
• 72. Ataman - Ulu, Saygıdeğer kişi Bir kısım tarihçilere göre.
• 73. Atilay - İtil ayı; atlı ay; tarihî Hun adı.
• 74. Atilla - Hun hükümdarı.
• 75. Atlı - Yelence hanın Oğlu ve halefi ün, İştihar, tanınmışiyet.
• 76. Atsız - Adlı hanın Oğlu ve halefi Bir başkası: Harzemşah Kud- bettin Mehmedin oğlu Ünlü.
• 77. Attila - Atilla adının yaygın yazım biçimi; Hun tarih belleği.
• 78. Ava - Sansi büyük anlamındadır. Deniz hanın oğlu.
• 79. Avanoş - buğları Bayan hanın idare- tarihlerinde baba, dede (Atı), (Atzel), çet.
• 80. Aybars - ay gibi parlak, bars gibi güçlü.
• 81. Aybek - ay beyi.
• 82. Ayberk - ay gibi sağlam, ay ışıklı güçlü kişi.
• 83. Ayboğa - ay ve boğa birleşimi; güçlü ay imgesi.
• 84. Aybora - ay ve bora birleşimi.
• 85. Aycıl - Aya mensup anlamındadır. Ti- murlengin torunu ve Miran- şah ın oğlu.
• 86. Aydar - saç perçemi, kakül.
• 87. Aydoğan - ay doğdu, ayla doğan.
• 88. Aygır - Erkek at.
• 89. Aykut Alp-Aygut Alp - ay-kut taşıyan alp.
• 90. Aytekin - ay gibi soylu, ayla bağlı tegin.
• 91. Aytunç - ay ve tunç birleşimi.
• 92. Ayün - birleşik: Ay/Ün Karahanlılar ve Uygurlar döneminde, han ve kağanların analarına verilen bir unvan.

B

• 93. Baday - Ong Han çevresinde geçen tarihî kişi adı.
• 94. Baduruk - (Badruk) 1- Sadık, güvenilir 2- Batur, alp, yiğit.
• 95. Bagatur - alp, yiğit, Batur, alp, yiğit.
• 96. Bagu - Oktay in ve Küyü Ba hanın oğlu Ba.
• 97. Bağatur - Bagatur, batur, alp, yiğit, alp, yiğit.
• 98. Bağdu - ışın bilgili, aşık, hekim, kâtip, ko Ball ca, hanende, sazende, saz ozani türk kağanlarından bilinen, ünlü maden, Nühas.
• 99. Bahadır - Bagatur, Batur, alp, yiğit.
• 100. Bakaç-Han - Birleşik ad biçimi; hanlık sanı, aklık, arılık ve duruluk bağı taşır.
• 101. Bakuy - büyük, ulu, sağlam.
• 102. Balamır - Batı Hun başbuğu adı.
• 103. Balamir - (Balabir) Biricik yavru.
• 104. Barak - Türk mitolojisinde adı geçen çok tüylü, iri başlı köpek.
• 105. Barçuk Art Tigin - ardçı tigin; tarihî sanlı ad.
• 106. Barış - esenlik, uzlaşı, dinginlik.
• 107. Barlas - Timur'un kabilesi; yiğit, savaşçı ve başbuğ anlam alanı.
• 108. Bartu - varlık, güç, geçmişten gelen ad çağrışımı.
• 109. Başacı - Reis, lider, öncü BAŞAD(Başat).
• 110. Başalp - baş alp, önde gelen yiğit.
• 111. Başar - başaran, sonuca ulaşan.
• 112. Başaran - işini tamamlayan kişi.
• 113. Başat - 1- Emsalleri arasında en üstün ve en önde gelen 2- Hanlık yapan bir soya mensup kişi.
• 114. Başbuğ - Ordu komutanı, orgeneral.
• 115. Başer - önder kişi, baş er.
• 116. Başgu - Alnında beyaz lekesi olan at.
• 117. Başkal - Emir, ferman.
• 118. Başkut - baş kut, en yüce kut.
• 119. Başşad - (Paşa) Ordu komutanı, general.
• 120. Batır - yiğit, alp, yiğit, güçlü kişi.
• 121. Batışad - birleşik: Batı/Şad T Göktürk ve Uygur ordularında, batı kanadının komutanlarına verilen unvan.
• 122. Batkilki - (Tumene) nin oğlu.
• 123. Batu - 1- Güçlü, yenilmez, gücüne dayanılmaz 2- Dayanıklı, sağlam 3- Gün batısı.
• 124. Batuga - 1- Batu, alp, yiğit 2- Gizli, gizlenmiş.
• 125. Batur - yiğit, alp, yiğit.
• 126. Baybars - bey parsı, güçlü pars.
• 127. Bayhan - ulu han; Baykhan karşılığı.
• 128. Baykal - zengin göl, Baykal coğrafya belleği.
• 129. Baykam - bay ve kam kökleriyle kurulan; ulu kam, bilgili kişi çağrışımı.
• 130. Baylan - nazlı, edalı, levend.
• 131. Baysal - güvenlik, düzen, dinginlik.
• 132. Baysungur - Kaydu oğlu ve Tümene babası.
• 133. Bayülken-Han - ilk Türk tanrısal varlıklarından Kara Han'ın yeryüzü vekili; iyilikleri ödüllendiren iyilik tanrısal güçı olarak aktarılır.
• 134. Begeç - Beyliğe uygun olan.
• 135. Begen - 1- Beğeni, hoşluk 2- Şehzade, prens.
• 136. Begençe - Şehzade, prens.
• 137. Beğ - Bey, varlık, erklik, güç, yöneticili toparlayıcılık, liderlik, soyluluk vb. anlamları içerir.
• 138. Beğceğiz - Beycik, Küçük bey.
• 139. Beğçe - Küçük bey.
• 140. Beğçek - Küçük bey.
• 141. Beğdili - sözü sayılan; Yıldız Han'ın üçüncü oğlu.
• 142. Beğeç - 1- Beğliğe layık 2- Beğ çocuğu, küçük bey.
• 143. Beğer - hükümdar oğullarına verilen ad.
• 144. Beğlen - Bey soyundan olan.
• 145. Beğlik - Beylik, beyliğe uygun olan.
• 146. Beğrek - Beyrek, bey çocuğu, küçük bey.
• 147. Bek - 1- Bey, beğ 2- Pek, sıkı.
• 148. Bekduz - (Deniz) hanın ikinci oi.
• 149. Bekeç - hükümdar oğullarına verilen ad.
• 150. Bektaş - sağlam taş, bekleyen taş; Türkçe köklerle kurulan geçmişten gelen ad.
• 151. Berk - sağlam, güçlü.
• 152. Berkay - sağlam ay.
• 153. Berke - sağlam; Altın Ordu hanı Berke adıyla tarihî bağ taşır.
• 154. Berker - sağlam er.
• 155. Berksoy - sağlam soy.
• 156. Besen - gösterişsiz, çiy.
• 157. Beybars - bey parsı, güçlü pars; Baybars biçimiyle akraba.
• 158. Beybut - Barış, sulh.
• 159. Beygu - Bir şahin türü.
• 160. Beylem - Buket, demet, çiçek demeti.
• 161. Beylen - Beyli, beye bağlı.
• 162. Beynen - Beğenen.
• 163. Beyrek - 1- Tim, müfreze 2- Merkez ordu, ordugah BEYRU (Bayrı) 1- Ezeli, başlangıçsız 2- Emektar, tecrübeli.
• 164. Bıçkas - Kağan ve Hanlara yapılan bağlılık andı.
• 165. Biket - Beylik, beyliğe uygun.
• 166. Bildeşi - Çağatay hanın üçüncü Bon.
• 167. Bilge Tonyukuk - bilge devlet eri; tarihî bilge kişi.
• 168. Biray - bir ay, tek ay; ay köküyle kurulmuş ad.
• 169. Birkan - bir kan, tek soy; birlik ve soy çağrışımı.
• 170. Birol - bir ol, birlik çağrısı.
• 171. Bisan - İnal oğlu İbrahim hanın oğlu- dur. Diyarbakırda saltanatı vardır.
• 172. Bitigur - Attilânın oğlu.
• 173. Biyesilis - tarihî ad.
• 174. Boğa - İlhanlılardan (Argun) Hanın ku- mandanlarından.
• 175. Bohan - Türk Tokyo imparatorluğu başbuğlarından.
• 176. Bora - sert yel, fırtına.
• 177. Borakan - bora gibi güçlü kişi.
• 178. Boranay - bora ve ay birleşimi.
• 179. Bozalp - bozkır alpı, boz renkli yiğit.
• 180. Bozbey - boz renkli bey; bozkır çağrışımı.
• 181. Bozkurt - Türk mitik belleğinde kurt imgesi.
• 182. Bökö - pehlivan.
• 183. Buğra - erkek deve; Karahanlı geçmişten gelen ad alanı.
• 184. Buka - (Lâle) anlamındadır. Tatar) hanın oğlu ve halefi, Bir başkası: (Budancar - Mu- nak) ın oğlu.
• 185. Bukan - ın oğlu, Cengizin amcasi.
• 186. Bumin - Göktürk kağanı adı.
• 187. Burak-Reis - Birleşik ad biçimi; aklık, arılık ve duruluk bağı taşır.
• 188. Burçigen - Börü Tigin soy adı; tarihî boy adı.
• 189. Burgut - tavşancıl, yırtıcı kuş.
• 190. Burkay - güçlü ay, heybetli ay.
• 191. Buyuruk - Buyruk, emir.
• 192. Büke Bendun - Büke soy bağı taşıyan tarihî ad.

C

• 193. Caf - Tulun Tolon lular devleti (Toguç) un babası.
• 194. Carlık - Yarlık, emir, ferman.
• 195. Cebe - okçu; Moğol-Türk bozkır askeri adı.
• 196. Cebenoyan - cebe noyan; tarihî komutan sanı.
• 197. Celasun - (Çalasun) 1- Delikanlı 2- yürekli, savaşçı 3- Becerikli, eli tez.
• 198. Celayır - (Çalayır) 1- Bilgin, gün görmüş, tecrübeli 2- savaşçı.
• 199. Cengiz - Çengiz, Tengiz, Deniz.
• 200. Cılımga - Kağan ve Han'ların mektuplarını yazmakla görevli kişi.
• 201. Coşkun - coşan, taşkın güç taşıyan.
• 202. Cuci - Cengiz hanın büyük Şiban han ın dir hanın torun.

Ç

• 203. Çağan - 1- Bayram, eğlence 2- Şimşek 3- gürz, çakan 4- Beyaza kaçan beyazımsı.
• 204. Çağatay - Çağatay ulusu ve Türk yazı diliyle bağ.
• 205. Çağlar - çağlayan, akan.
• 206. Çarmagun - Görevli, görevlendirilmiş, emir almış.
• 207. Çavlı - 1- Ünlü, ünlü 2- Doğan yavrusu.
• 208. Çenu - Türkeş kağanlarından Üçele'nin oğlu.
• 209. Çepe-Noyan - Cengiz Han kumandanlarından Çepe Noyan adı.
• 210. Çetin - zor, sert, dayanıklı.
• 211. Çetiner - çetin er, dayanıklı kişi.
• 212. Çınar - iri, uzun ömürlü ağaç.
• 213. Çiçikağan - birleşik: Çiçi/Kağan Hun Kaganı.
• 214. Çolo-Han - Birleşik ad biçimi; hanlık sanı taşır.
• 215. Çulu-Han - Birleşik ad biçimi; hanlık sanı, ululuk ve büyüklük bağı taşır.
• 216. Çurlik - I İ-cing tarafından zehirleri, Kıyan soyundandır. Konkeni ın babası, Cengizin oğlu Oktay vezirinin adı.

D

• 217. Dağhan - dağ hanı, dağla bağlı yönetici imge.
• 218. Darga - Vali, üst düzey, bürokrat.
• 219. Daruka - (Darga) Vali, yönetici, bürokrat.
• 220. Demir - demir; sağlamlık ve dayanıklılık imi.
• 221. Demiray - demir ay.
• 222. Demirkan - demir kan, sağlam soy.
• 223. Demir Han - Karesi Bey'in torunu, Balıkesir'de beylik kuran tarihî kişi.
• 224. Deniz-Han - Oğuz Han'ın oğullarından biri.
• 225. Dikmen - zirve, tepe.
• 226. Dinç - sağlam, zinde.
• 227. Dinçer - dinç er, güçlü kişi.
• 228. Direk - 1- Dirilik, sağlamlık, ayakta kalmak 2- Temel, dayanak 3- Vezir, bakan.
• 229. Dizabul - Türk kağanlarındap Hazır M., 569 Cevap İri, kocaman.
• 230. Doğan - yırtıcı kuş; atılganlık imi.
• 231. Doğanay - doğan ay, yeni ay ışığı.
• 232. Doğaner - doğan er.
• 233. Döğüşgen - Kavgacı, savaşçı.
• 234. Dökümhan - birleşik: Böküm/Han 1- Dökmekten döküm 2- Düğüm, bağ.
• 235. Durmuş - duran, yerinde tutunan; halk adı geleneğinde yaşayan Türkçe ad.
• 236. Dursun - dursun, yaşasın, tutunsun dileğiyle verilen halk adı.
• 237. Dursun-Bey - Hulâga Karesi beyin beyin üçüncü torunu ye.
• 238. Durubey - duran, sağlam duran bey; Bektur için Türkçe öneri.
• 239. Düvehan - birleşik: Düve/Han.

E

• 240. Ebedi - nın oğludur. (1330.
• 241. Ediz - yükselen, yükselmiş.
• 242. Egemen - bilge, kendi kendini yöneten.
• 243. Emre - aşık, dost; Oğuz Han soyu çevresinde geçen ad.
• 244. Engin - geniş, uçsuz bucaksız.
• 245. Er - 1- Olgun, olmuş, ergin, yetişkin erkek 2- Asker, çeri.
• 246. Eralp - er alp, yiğit kişi.
• 247. Eray - er ve ay birleşimi.
• 248. Erbatur - yiğit er.
• 249. Erbay - er bey.
• 250. Erbey - er bey.
• 251. Erbil - er bil, bilen kişi; yer adıyla da bağ kurar.
• 252. Erbora - bora gibi er.
• 253. Erdal - er dalı, soydan gelen kişi.
• 254. Erdem - erdem, yiğitlik, cesaret.
• 255. Erdemir - erdem ve demir birleşimi.
• 256. Erdoğan - doğan kuşu ve er köküyle kurulmuş ad.
• 257. Eren - alp, yiğit, özgür, kavrayışlı veli.
• 258. Erenay - eren ayı, olgun ay.
• 259. Ergil - 1- Bilgili, deneyimli, yetişkin 2- Savaşçı, savaşçı.
• 260. Ergin - olgunlaşmış kişi.
• 261. Ergün - er günü, günle bağlı er.
• 262. Erkan - er kanı, er soyu; Türkçe köklerle kurulmuş ad.
• 263. Erkay - er ayı, ayla bağlı er.
• 264. Erkin - özgür, bağımsız; Eski Türkçe san.
• 265. Erkoray - er, kor ve ay birleşimi; ateşli ay eri.
• 266. Erkut - er kutu, yiğit kut.
• 267. Erlik Han - birleşik: Erlik/Han.
• 268. Ermiş - Olgun, kavrayışlı.
• 269. Erol - er ol, erlik çağrısı.
• 270. Erpolat - er ve polat birleşimi; çelik gibi güçlü kişi.
• 271. Ersan - er sanı, er ünü.
• 272. Ersin - erlik kazansın, er olsun anlam alanı.
• 273. Ersoy - er soyu, yiğit soy.
• 274. Ersungur - er sunguru; yırtıcı kuş ve yiğitlik imgesi.
• 275. Ertan - Tulu zamanıyla bağlı tarihî ad.
• 276. Ertekin - er tegin, soylu kişi.
• 277. Ertimur - er demir.
• 278. Ertuğrul - doğru uçan yırtıcı kuş; Oğuz geçmişten gelen bellek.
• 279. Ertuna - er ve Tuna birleşimi.
• 280. Ertural - er ve tural birleşimi; yiğit duruş çağrışımı.

F

• 281. Fidan - fidan, genç ağaç.

G

• 282. Geray - Kırım hanları çevresi; soyluluk ve yönetim bağı.
• 283. Gerayhan - birleşik: Geray/Han Kırım hanlığının kurucusu ve ilk hanı. Daha sonra gelen hanlar bu adı, birer unvan olarak kullanmışlardır.
• 284. Giray - Kırım hanları çevresi; soyluluk ve yönetim bağı.
• 285. Girgin - Girişken, müteşebbis, cana yakın.
• 286. Gökalp - gök alpı, göksel yiğit.
• 287. Gökay - gök ayı.
• 288. Gökberk - gök gibi sağlam.
• 289. Gökbey - gök beyi.
• 290. Gökbörü - gök kurt.
• 291. Göker - gök eri.
• 292. Gökhan - gök hanı.
• 293. Gökmen - gök eri, gökle bağlı kişi.
• 294. Göksel - göğe ait.
• 295. Göktuğ - gök tuğu, göksel sancak.
• 296. Göktürk - Göktürk budunu ve geçmişten gelen devlet adı.
• 297. Gurak-Han-Semerkan - Birleşik ad biçimi; hanlık sanı, aklık, arılık ve duruluk bağı, erlik ve yiğit kişi bağı taşır.
• 298. Güçüm-Han-Kuvve - Birleşik ad biçimi; hanlık sanı taşır.
• 299. Gülek - 1- Handan, mütebessim 2- Gölcük, küçük göl.
• 300. Günalp - gün alpı, aydınlık yiğit.
• 301. Gündüz - gündüz, gün ışığı.
• 302. Güner - gün eri.
• 303. Güneri - gün eri, ışık eri.
• 304. Güney - (Küney) Güneşe bakan, güneş gören.
• 305. Güray - gür ay, güçlü ay.
• 306. Gürbay - güçlü bay, varlıklı ve gür kişi.
• 307. Gürbey - güçlü bey.
• 308. Gürboğa - güçlü boğa; tarihî bey adı.
• 309. Gürbüz - güçlü, sağlam yapılı.
• 310. Gürdal - gür dal, güçlü soy dalı.
• 311. Gürkan - güçlü kan, güçlü soy.
• 312. Gürsoy - güçlü soy.

H

• 313. Hakan - kağan, büyük yönetici; Türk hükümdarlık sanı.
• 314. Hanlı - Yurttaş, Bir Han'a bağlı kişi, Bağımsız bir devletin mensubu.
• 315. Hodavendiğa - 3 devletini kurmuştur. geli, 997 nin babasıdır. Hükümdar Mahmut Gaznev çeki Sekendiz ni Zühre.

I

• 316. Idaçu - Koruyucu, koruma.
• 317. Inak - 1- Han ve Kağanlara yakın olan kişi "Hasbey" 2- Gamsız 3- Canan, yar.
• 318. Işın - ışık çizgisi; Tuya karşılığı.

İ

• 319. İdikut - kut sahibi yönetici sanı.
• 320. İlbaş - ilin başı, topluluğun önderi.
• 321. İlbay - il beyi.
• 322. İlber - il eri, il için duran kişi.
• 323. İlbey - il beyi.
• 324. İlhan - il hanı.
• 325. İlteriş - ili derleyip toparlayan; Göktürk kağan adı.
• 326. İmre (Emre-İmrağ) - 1- Ağabey, ağa 2- Beylerbeyi 3- Aşık, derviş, dost.
• 327. İnak - 1- Kardeş, kardeş çocuğu 2- Han ve beylerin en güvenilir adamı ve yardımcısı.
• 328. İnal - güvenilen kişi; eski Türk sanı.
• 329. İnalçık - Küçük İnal T 1- Uygur kağanlığı dönemi bey ve komutanlarından 2- Haverezmler devleti bey ve.
• 330. İnan - güven, inanış.
• 331. İnisi - Küçük erkek kardeşi.
• 332. İstemi - Göktürk yabgusu adı.
• 333. İş Bukay - tarihî kişi adı.

K

• 334. Kaan - kağan biçimiyle ilişkili hükümdar adı.
• 335. Kadagan - Buyruk, ser, emir, komut.
• 336. Kağan - kağan, büyük yönetici.
• 337. Kağanlı(G) - İmparatorluk, imparatorluğa mensup olma.
• 338. Kahraman - Kandış Cilve, Ci ilve, naz z Kanığ Sevinç. sevinç Naz mi e, Zi Zirve yp Kansu Mısırda Memlükler hükümdarıc.
• 339. Kalgay - Veliaht, şehzade.
• 340. Kalkan - siper, koruyucu araç.
• 341. Kandik - tarihî kişi adı.
• 342. Kaner - kan eri, soy eri.
• 343. Kank - 1- Kan, soy 2- Ata, baba.
• 344. Kaplan - Kapan, kedigillerden bir yırtıcı hayvan.
• 345. Karahan - kara han; ulu han sanı.
• 346. Karavul - (Karaul) 1- Gözcü, keşif kolu 2- Koruyucu.
• 347. Karşıt - Ülgen soyundaki arılık tanrısı.
• 348. Kartal - yırtıcı kuş.
• 349. Kayahan - kaya hanı.
• 350. Kayı - Oğuz boy adı.
• 351. Kayıbey - Kayı beyi.
• 352. Kayıhan - Kayı hanı.
• 353. Kelkit - Mengilik-İçige oğlu; "petlek" lakabıyla bağlı tarihî ad.
• 354. Kemeç - Asker, askeri görevli.
• 355. Kençliyü - toy sofrası, yağma sofrası.
• 356. Kentkut - kent kutu, şehir ve yerleşim bereketi.
• 357. Keskin - 1- Sert mizaçlı, asabi 2- Uç, ekstrem 3- Kesici.
• 358. Keşikçe - 1- Koruyucu, koruyucu 2- Defa, sıra, adet.
• 359. Kılıç - Fahr, Türkleri ü i başbuğ larındâ.
• 360. Kır - 1- Kırmak dan Kırış, kesiş, kırma, yarma eylemleri 2- Ak'a yakın kirli beyaz renk 3- mecazi Olgunluk, tecrübe.
• 361. Kırgız - tarihî ad.
• 362. Kızılhan - birleşik: Kızıl/Han.
• 363. Kocabaş - birleşik: Koca/Baş Koruyucu, koruyucu.
• 364. Koç - Erkek koyun mecazi Düz, mert, yüz yüze dövüşen, hilesiz, yiğit, dayanıklı, yılmaz.
• 365. Koçak - Koç gibi, yürekli yürekli.
• 366. Kolbaş - Askeri birlik başı, komutan, askeri koruyup kollayan kişi.
• 367. Kolcuk - Kolcu, koruyucu, koruyucu.
• 368. Kolçu - Koruyucu, bekçi.
• 369. Kolgay - Veliaht, şehzade (Kırım ve Kazan hanlıkları döneminde kullanılan bir aksesuar.
• 370. Koluç - Kolcu, kolbaşı, komutan.
• 371. Koralp - kor alpı, ateş yiğidi.
• 372. Koray - kor ayı, ateşli ay.
• 373. Korel - kor el, ateşli el; çağdaş Türkçe bileşik ad.
• 374. Korkut - Dede Korkut belleğiyle bağlı geçmişten gelen ad.
• 375. Korkutay - kor, kut ve ay çağrışımıyla kurulmuş güçlü ad.
• 376. Korukçu - Koruyucu, korucu, koruyucu.
• 377. Koşun - 1- Asker, savaş birliği 2- Halk, ahali 3- Dizi, dize.
• 378. Köksal - kök sal, yerleş ve güçlen çağrısı.
• 379. Köksungur - gök/kök ve sungur birleşimi; gök yırtıcı kuşu.
• 380. Körgüz - Görgülü, centilmen, beyefendi.
• 381. Közalp - köz gibi içten yanan yiğit.
• 382. Kubilay - Cengiz Han torunu ve Tuli'nin dördüncü oğlu.
• 383. Kudekan - Buyruk, sert, emir, azar.
• 384. Kutal - kut al, kutlu oluş.
• 385. Kutalmış - kut almış, talihi yükselmiş.
• 386. Kutluğ - Kutlu, kutlu.
• 387. Kültegin - Göktürk yazıtlarındaki büyük komutan adı.
• 388. Kül Tigin - ateş prensi, ulu prens.
• 389. Kürhan - (Gürhan) birleşik: Kür/Han Türk mitolojisinde, Kara Han'ın oğullarından.
• 390. Kürşad - Türk tarih anlatısında yiğitlik adı.

L

• 391. Leziz - tatlı, güzel.

M

• 392. Mangalay - 1- Alın, yüz, cephe 2- Süvari, iyi ata binen.
• 393. Mergen - usta okçu, keskin nişancı.
• 394. Mete - Büyük Hun hükümdarı Mete Han.
• 395. Metebey - Mete ve bey birleşimi.
• 396. Metehan - Mete Han adı.
• 397. Moğol - Kaygı, endişe, hüzün Oğuz'un amcası ve ilk kayın atası.
• 398. Motun - Bütün, bütünlük.
• 399. Möngü - sonsuz, kalıcı.
• 400. Mutlu - sevinçli, kutlu, kutlu, sevinçli.

O

• 401. Oben - 1- Genç aygır 2- Erkek deve yavrusu.
• 402. Odata - birleşik: Od/Ata.
• 403. Odhan - birleşik: Od/Han.
• 404. Odkan - od ve kan birleşimi; ateşli soy gücü.
• 405. Ogur - uğur, kutlu yön.
• 406. Ogün - o gün, belirli kutlu gün.
• 407. Oğlan - Oğul, erkek çocuk, genç erkek.
• 408. Oğulganmış - Oğlu eksik kalan.
• 409. Oğur - 1- Uğur, kut payı, bahtiyarlık 2- Vakit, zaman, devir.
• 410. Oğuz - Oğuz Han ve Oğuz ulus adı.
• 411. Oğuzalp - Oğuz alpı, Oğuz yiğidi.
• 412. Oğuzbey - Oğuz beyi.
• 413. Oğuzer - Oğuz eri.
• 414. Oğuzhan - Oğuz hanı.
• 415. Okan - anlayışlı.
• 416. Okanay - ok ve ay birleşimi.
• 417. Oklamış - Ok atmış, savaşçı.
• 418. Oktay - ok gibi sağlam ay; eski Türkçe ad yapısı.
• 419. Ongut - koruyucu, kale eri.
• 420. Orda - Orta, merkez.
• 421. Otman - ocak eri; en küçük oğul.

Ö

• 422. Öge - akıl, ilk, öncü.
• 423. Ökten - 1- uslu, bilinçli 2- alp, yiğit, yürekli, korkusuz, başına buyruk.
• 424. Önder - rehber, lider.
• 425. Öner - önde gelen, öneren.
• 426. Örün - 1- Saç örgüsü, belik 2- Beyazlık, temizlik 3- Gökyüzünün bulutsuz hali 4- Ürün, hasılat.
• 427. Özay - öz ay.
• 428. Özbay - öz bay, kendi değerini taşıyan kişi.
• 429. Özbey - öz bey, kendi beyliğiyle duran kişi.
• 430. Özbörü - öz kurt, kendi kökünü taşıyan kurt imgesi.
• 431. Özdemir - öz demir.
• 432. Özdoğan - öz doğan.
• 433. Özen - dikkat, ihtimam, heves.
• 434. Özer - öz er, kendi erliğiyle duran kişi.
• 435. Özkan - öz kan, öz soy.
• 436. Özkay - öz ay, öz ışık.
• 437. Özker - 1- Ulu tinlu kişi 2- İyilik sever, hayırsever.
• 438. Öztekin - öz tegin, soylu kişi.
• 439. Öztürk - öz Türk.

P

• 440. Pars - yırtıcı büyük kedi; bozkır hayvan imgesi.
• 441. Paşa - baş komutan.
• 442. Pek - 1- Berk, katı, sıkı, sert, güçlü, dayanıklı 2- Bey sözcüğünün, değişik ağız ayrılığı Bek, beg, beğ, bey vb.
• 443. Peker - pek er, sağlam kişi.
• 444. Polat - çelik, sağlam maden.
• 445. Poyraz - kuzeydoğu yeli.
• 446. Pürtemkin - eski Türk yönetici sanı.

S

• 447. Sabak - (Savak) 1- Sopa, cop sopa kullanan, dövüşçü, sopa ile dövüşen 2- Kımız saklamak için beygir derisinden yapılan tulum.
• 448. Sabar - 1- Sapar, savar, döver, sopayla döven 2- Savar, savaşır, savaşçı 3- Hatip, konuşmacı.
• 449. Sabu - 1- Sopa, cop, değnek 2- Savaş, dövüşçü, dövüş ustası, savaşçı.
• 450. Sagın-Han-Kazak - Birleşik ad biçimi; hanlık sanı, aklık, arılık ve duruluk bağı taşır.
• 451. Sakar - 1- Alnında beyaz lekesi bulunan at 2- Uğursuz, sakıncalı.
• 452. Sakçı - Koruyucu, koruyucu.
• 453. Salçı - 1- Salıcı, sevk edici 2- Salan, özgür bırakan 3- Karahanlılar döneminde, saray aşçılarının unvanlarından.
• 454. Saldıran - Hücum eden, asker sevk eden.
• 455. Salgut - Mebus, vekil. Eskiden bir bölgeyi temsilen, Kağan'a (Başkente) gönderilen kişilere verilen unvan.
• 456. Saltuk - Alp Arslan kumandanlarından Saltuk adı.
• 457. Sancar - Melikşah oğlu Hükümdar Sancar adı; sancar kökü kılıç ve kale anlam alanı taşır.
• 458. Saner - ünlü er.
• 459. Sarper - sarp er, güçlü kişi.
• 460. Sati-Bey-İlhanlı - Birleşik ad biçimi; beylik sanı, hanlık sanı taşır.
• 461. Satuk-Buğra-Han-Kara - Birleşik ad biçimi; hanlık sanı, kara renk ve güç bağı taşır.
• 462. Savan - 1- Savıcı, savaşçı, def edici 2- Elçi, arabulucu.
• 463. Savar - Savaşçı, savıcı, defedici.
• 464. Savaşgan - Savaşçı, savaşçı.
• 465. Savçı - (Savcı, savacı)1- Elçi, haberci, resul, sözcü 2- Savaşçı, savaşçı 3- Ünlü, ünlü, ün salmış.
• 466. Selçuk - Oğuzların Kınık boyundan.
• 467. Sengün - Ordu komutanı, general.
• 468. Sertay - sert ay, güçlü ay.
• 469. Sıdal - Muktedir, güçlü, egemen.
• 470. Sığın - Erkek geyik, Ala geyik.
• 471. Sınağ - Sınav, imtihan, deneme.
• 472. Sınak - Deney, sınav, imtihan.
• 473. Sobay - 1- Bekar, yalnız, münferit 2- Stanrısal güçını iyi kullanan, deneyimli asker, savaşçı.
• 474. Solak - 1- Asker yöneten, asker sevk eden (Sulag) 2- Sol el ve ayağını kullanan.
• 475. Soner - son er, son doğan er.
• 476. Soydan - 1- Soylu, soylu bir aileden gelen 2- Hanedan, hanedanlık.
• 477. Soyluhan - birleşik: Soylu/Han.
• 478. Subay - atlı asker, deneyimli asker.
• 479. Subutay - Cengiz Han'ın komutanlarından Subutay adıyla tarihî bağ taşır.
• 480. Sulak - 1- Asker sevk eden, sefere çıkan 2- Sulu, verimli.
• 481. Sulu-Han-Türk - Birleşik ad biçimi; hanlık sanı, ululuk ve büyüklük bağı taşır.
• 482. Sungur - sungur kuşu.
• 483. Suvan - Savaşçı, savaşçı.
• 484. Sülemiş - 1- Akıncı, saldırgan, düşman üzerine asker yollayan 2- İyi stanrısal güç kullanan, stanrısal güçşor.
• 485. Süren - 1- Asker sevk eden, savaşa asker yollayan 2- Haykırış, nara, savaş narası.
• 486. Sürer - Asker sevk eden.

Ş

• 487. Şad - (Şat) 1- Ordu komutanı, general 2- Tigin, prens 3- yürekli.
• 488. Şadapıt - Şad'a bağlı birlik ve beyliklerin genel adı.
• 489. Şıvga - Taliga Kudagays ın oğlu Talşık güven, dayanak.
• 490. Şölen - Yalnızca fakir ve kimsesizlere verilen toy, yemek ziyafeti, Bey yemeği.

T

• 491. Tanay - tan ayı, şafak ayı.
• 492. Taner - tan eri, şafak eri.
• 493. Tanrıkut - birleşik: Tanrı/Kut Tanrısal, Tanrıdan gelen, Tanrının Kutunu üzerinde bulunduran, haşmetli, Hun imparatoru Mete Han'ın unvanı.
• 494. Tansel - tan seli, şafak akışı.
• 495. Tapukçı - saray koruyucusu.
• 496. Tarhan - ayrıcalıklı soylu san.
• 497. Tarkan - eski Türk sanı.
• 498. Taşkın - taşan, coşan.
• 499. Tatar - eski Türk boy adı; çayırlık ve uzak yöre bağı.
• 500. Tay - dayanak, soy, at yavrusu.
• 501. Tayangu - Danışman, aracı, sıra dışı. Han ve kağanların danışmanlarına verilen bir unvan.
• 502. Taylan - boylu poslu, seçkin.
• 503. Tegin - Tigin, prens, şehzade, bey oğlu.
• 504. Tekeş - Döğüş, değiş, temas, savaş, savaşçı.
• 505. Tekin - soylu, güvenli; eski Türk sanı teginle bağ.
• 506. Temir - demir; Türkistan ve Moğol ortak biçimi.
• 507. Temirhan - birleşik: Temir/Han Eski dönem, " Maden Tanrısı".
• 508. Temuçin - Temüjin adının Türkiye Türkçesi biçimi; demirci/demir alanı.
• 509. Teoman - Mete'nin babası; ilk Hun hükümdarı.
• 510. Terim - bilgi, emek, onur.
• 511. Tigin - Prens, şehzade, han oğlu, bey oğlu.
• 512. Timur - demir.
• 513. Timur Kürkan - demir gibi güçlü hükümdar sanı.
• 514. Toğaç - (tokaç) Topuz, çamaşır yıkarken kullanılan tahta topuz.
• 515. Toğan - 1- Doğan, doğan kuşu 2- Canlı, doğmuş olan, yaşayan.
• 516. Toktamış - Durucu, kalıcı, dirençli, dayanıklı, uzun ömürlü, dirayetli.
• 517. Tolga - savaş başlığı.
• 518. Toluhan - tarihî bey adı.
• 519. Toluy - geçmişten gelen bozkır ortak alanı adı.
• 520. Tonga - Alp Er Tonga belleği.
• 521. Tonguç - ilk doğan kuş yavrusu; ilk çocuk çağrışımı.
• 522. Tonyukuk - Göktürk bilgesi Tonyukuk adı.
• 523. Toraman - 1- Fahri, onursal, şerefli 2- Kaba, yetişmemiş, acemi 3- İri, dolgun, heybetli.
• 524. Toros - dağ sırası adı.
• 525. Toygun - toy kuşu / toyda bulunan; tören ve kuş çağrışımı.
• 526. Töre - düzen, yol, budunsal ölçü.
• 527. Tudun - (Tutun) 1- Tutunma, bağlılık, sadakat 2- Destek, güvence, tutunulacak nesne Hazar kağanlığı döneminde kullanılan " vali " unvanlarından.
• 528. Tuğ - sancak, kut imi.
• 529. Tuğrul - doğan türü yırtıcı kuş.
• 530. Tulu - ayna; Cengiz Han'ın oğlu Tuluy ile tarihî bağ taşır.
• 531. Tumaçı - Erkek kuzen, (Amca, hala, dayı, teyze çocuğu).
• 532. Tunç - sağlam maden.
• 533. Tunçay - tunç ay.
• 534. Tunga - görkemli, heybetli.
• 535. Tural - Turan/tuğra alanıyla bağlı ad biçimi.
• 536. Turan - Türk yurdu ülküsüyle bağlı ad.
• 537. Turgak - Bekçi, koruyucu, koruyucu.
• 538. Turgay - Timurleng'in babasının adı.
• 539. Turgut - belde, yerleşim.
• 540. Turhan - şerefli, soylu.
• 541. Tutu - Esir, tutsak, rehine 2- Çekici, cazip, güzel 3- Tutuş, savaş, dövüş 4- Ağırbaşlı, utangaç 5- Yiğit, batur, dövüşçü 6- Bakan, nazır, vali.
• 542. Tutug - Vali, askeri vali.
• 543. Tutuk - 1- Dövüş, savaş, savaşçı 2- Devlet görevlisi, devlete bağlı 3- Evlatlık 4- Büyü, sihir 5- Tutsak, esir, tutulmuş, rehin.
• 544. Tutuşuk - demet, çiçek demeti.
• 545. Türe - 1- Töre 2- Tigin, prens, şehzade.
• 546. Türk - güçlü, töreli, olgun; Türk ulus adı.
• 547. Türkay - Türk ayı.
• 548. Türkeş - Türk adıyla birleşmiş geçmişten gelen-siyasal çağrışımlı ad.
• 549. Türkmen - Oğuz Türk topluluk adı.
• 550. Türk Bilge Kağan - bilge kağan; ulu Türk yönetici.

U

• 551. Ucun - Uçta, sınırda, kenarda, uçbeyi.
• 552. Uç - 1- Son, bitim, sınır, kıyı 2- Aşırılık, ekstrem 3- Herhangi bir nesnenin sivri kısmı 4- Ordu kanadı, kol, cenah.
• 553. Uçbey - birleşik: Uç/Bey Sınır karakollarında görev yapan askeri birlik komutanı.
• 554. Uğuray - uğurlu ay.
• 555. Ulanbatur - birleşik: Ulan/Batur Ünlü ve ulu alp, yiğit.
• 556. Ular - 1- Bağlayan, birleştiren, birleştirici 2- Erkek keklik.
• 557. Ulubey - ulu bey.
• 558. Uluğ - büyük, yüce.
• 559. Uluğayguçi - birleşik: Ulu/Ayguçi Göktürkler ve özellikle Uygurlar döneminde başbakan (sadrazam, baş vezir) unvanı olarak kullanılmıştır.
• 560. Uluğnoyan - birleşik: Ulu/Noyan.
• 561. Ulus - 1- Ul (Temel, kök, esas) dan Ul/Uz 2- Ülüş, bölüm, kesim, topluluk dan boy, halk, millet, budun (Uygurlarda).
• 562. Uprak - ince davranışlı, ince, güzel duruşlu, güçlü.
• 563. Ural - dağ ve nehir adı.
• 564. Uruşkan - Savaşçı, savaşçı.
• 565. Ur-Tekin-Buğu - Birleşik ad biçimi; tekin, soylu oğul sanı taşır.
• 566. Utkun - utku kazanmış, utkuli.
• 567. Uygur - uygar, yerleşik Türk ulusu.
• 568. Uygutalp - birleşik: Uygut/Alp.

Ü

• 569. Ülükbulmuş - birleşik: Ülük/Bulmuş Uygur kağanlarının unvanlarından.
• 570. Ünal - ün al, ad kazan.
• 571. Ünsal - ün sal, adını duyur.

Y

• 572. Yabagu - Yabgu, genel vali.
• 573. Yabgu - 1- Üst düzey yönetici, genel vali 2- Merkeze bağlı, özerk, bölge yöneticisi.
• 574. Yağız - koyu renkli, güçlü görünüşlü.
• 575. Yalçın - sarp, dik, sağlam.
• 576. Yalım - alev, ışın; Tuya karşılığı.
• 577. Yamaç - 1- Bayır, dik yokuş, dağ ya da tepenin herhangi bir yanı 2- karşı, karşısı, öteki taraf.
• 578. Yaşar - zihayat, canlı.
• 579. Yavuz - güçlü, güzel, çalışkan, yürekli.
• 580. Yenal - yeniden al, kazanan.
• 581. Yesugey-Han--Tokyo - Birleşik ad biçimi; hanlık sanı taşır.
• 582. Yıldıray - yıldırım ve ay birleşimi.
• 583. Yıldırım - şimşek, yıldırım.
• 584. Yılmaz - yürekli, korkmaz.
• 585. Yiğit - alp, yiğit, dilaver, seçkin.
• 586. Yolaçan - yol açan; Soğd yol/ticaret alanı için Türkçe öneri.
• 587. Yoloğlu - birleşik: Yol/Oğlu 1- Fedai, serdengeçti 2- Adak, adanmış, kurban 3- Bağlı, kendini töreye bağlamış.
• 588. Yörük - yürüyen, konargöçer Türk topluluğu.
• 589. Yuğruş - beylik görevi alan kişi.
• 590. Yula - ışık, kandil; eski Türkçe kök çağrışımı.
• 591. Yumuş - (Yumuç) 1- Söz, öğüt, nasihat 2- Emir, ferman, buyruk 3- Müjde, müjdeli haber 4- Yumuk, yumulmuş, yumruk.
• 592. Yurdakul - yurdun kulu; bağlılık ve hizmet çağrışımı.
• 593. Yurdal - yurdu al, yurtla bağlı.
• 594. Yurtalp - yurdun yiğidi.
• 595. Yurtbey - yurdun beyi.
• 596. Yurtkut - yurt kutu.

Z

• 597. Zorlu - güçlü, çetin.

Names Suitable for Common Use

Total names: 4471

A

• 1. Abadan - 1- eli açık, verici 2- Bağışlayıcı, gönül yapıcı.
• 2. Abaka - Yakın akraba, amca çocuğu.
• 3. Abakan - Yüce gönüllü.
• 4. Abakıymış - Gönül kırıcı, can yakıcı.
• 5. Abar - (Avar): 1- Gösteriş, heybetlilik 2- Baş eğmez, dirençli.
• 6. Abay - 1- Aydınlık, aydınlık verici 2- Hayret uyandıran, hayret verici.
• 7. Abçar-(Avşar) - 1- İşin ehli kişi, iş bitirici 2- Uyumlu, itaatkar.
• 8. Abdan - Ünlü.
• 9. Abı - 1- Can, tin 2- Soyluluk.
• 10. Abıç - Gönüllü.
• 11. Abıdan - İçli, gönül insanı.
• 12. Abık - İçli, gönüllü.
• 13. Abıkan - anlam genişlemesiyle Soylu.
• 14. Abıl - Gönüllü, İstekli.
• 15. Abınak - Sakinleşmiş gönül rahatlığı içinde olan.
• 16. Abınç(Avunç) - Avunç, teselli.
• 17. Abışka - İçten, içtenlikle çalışan.
• 18. Abış(Apış) - Bacağın diz kapağından yukarısı.
• 19. Abız - Tinsal, tinlarla ilgili.
• 20. Abike - Yüce gönüllü, yüksek gönüllü.
• 21. Abin - Mutlu, memnun, hoşnut.
• 22. Acar - Yeni, gayretli, güçlü.
• 23. Aclân - Açık, Açılan.
• 24. Acun - Dünya, yeryüzü.
• 25. Acunal - birleşik: Acun/Al (Almak'tan).
• 26. Acunay - birleşik: Acun/Ay/anlam genişlemesiyle "Dünya güzeli".
• 27. Acunluk - Dünya malı, dünyalık.
• 28. Acunsuz - Dünya malında gözü eksik kalan.
• 29. Acu-(Acı,Açığ) - 1- Açık 2- Keskin, sert 3- Açı, aralık.
• 30. Açan - Açma eylemi içinde olan (Çiçek gibi).
• 31. Açık - (Açığ) Büyük kardeş.
• 32. Açıl - Açık, açılmış.
• 33. Açuk - (Açık) İyi huylu, mülayim.
• 34. Adak - 1- Söz, nişan 2- Bağış, sungu.
• 35. Adal - Sadık, güvenilir.
• 36. Adalan - Ünlü, ünlü.
• 37. Adaldı - Ünlü.
• 38. Adalır - Ünlü.
• 39. Adalmış - Ünlü.
• 40. Adan - Uygunluk, liyakat.
• 41. Adanır - Ünlü.
• 42. Adanmış - Adaklı, adak olmuş.
• 43. Adar - Adama eyleminde bulunan.
• 44. Aday - Memnunluk, hoşnutluk.
• 45. Adberilgen - Adına layık ve ününü hak etmiş kişi.
• 46. Adıktı - Ünlü.
• 47. Adın - Ünlü, adı anılan.
• 48. Adınçığ - 1- Seçkin, seçkin 2- Olağanüstü, fevkalade, bambaşka.
• 49. Adıöte - birleşik: Adı/Öte anlam genişlemesiyle Temiz bir üne sahip.
• 50. Adıvar - Ünlü, tanınmış.
• 51. Adıyakşı - birleşik: Adı/Yakşı(Adı güzel).
• 52. Adıyaman - birleşik: Adı/Yaman anlam genişlemesiyle Ürkütücü bir üne sahip kişi.
• 53. Adıyeke - birleşik: Adı/Yeke(yeğ) anlam genişlemesiyle Saygıyla anılan kişi, adı yeğlenen kişi.
• 54. Admış - Ün almış, tanınmış.
• 55. Adsay - birleşik: Ad/Say anlam genişlemesiyle Adına saygı duyulan kişi.
• 56. Adsız - 1- Fakir, kimsesiz AFŞAR (Abçar).
• 57. Afşın - Apçın, (Opçın) Zırh, demir örgülü savaş giysisi.
• 58. Aftaba - Su ibriği.
• 59. Agola - Yönetici, amir.
• 60. Agun - Tatmin, avuntu.
• 61. Agunmuş - Avunmuş, sakin.
• 62. Ağalak - Oğlak.
• 63. Ağalbay - Muhterem, saygıdeğer.
• 64. Ağan - 1- Yüksek, yukarıda, yukarılara çıkan 2- Geceleri gökten hızla geçen, ışıklı nokta.
• 65. Ağar - 1- Ağı ağırbaşlı, oturaklı 2- Gönül ferahlığı 3- Göğe yükseliş.
• 66. Ağartmış - 1- onurlu, temiz sözlü, dürüst 2- Alçak gönüllü, gösterişsiz.
• 67. Ağat (Akat) - onurlu, temiz sözlü, gönüllü, arı tutumlu.
• 68. Ağaya - Makul, geçerli, uygun.
• 69. Ağduk - Kutsal, muhterem.
• 70. Ağıcı - Ağcı, Akçı, Akıcı, Hazinedar, Hazine sorumlusu.
• 71. Ağıç - Varlık, hazine, servet.
• 72. Ağılgat - 1- Saygıdeğer 2- Yıldız, gezegen.
• 73. Ağım - Yükseliş.
• 74. Ağır - 1- Ağırbaşlı, olgun 2- Ünlü, saygın.
• 75. Ağırbaş - birleşik: Ağır/baş, olgun, alçak gönüllü.
• 76. Ağış - (Ağıç) Hazine, servet.
• 77. Ağıt - Mersiye, ölüm Türküsü, göğe yükselen feryat.
• 78. Ağlamış - Çileli, çile çeken.
• 79. Ağmık - 1- Ünlü, tanınmış 2- Yüksek rütbeli.
• 80. Ağrak - Yükselen, ilerleyen.
• 81. Ağrıtmış - anlam genişlemesiyle Acı kuvvete sahip kişi.
• 82. Ağul - 1- Ay'ın halesi 2- Oba, köy.
• 83. Ağutur - Yükselten, yukarı çıkaran.
• 84. Ağzukara - birleşik: Ağzı/Kara. anlam genişlemesiyle Sert konuşan, acımasız ve hükmedici konuşan kişi.
• 85. Aka - Büyük, ulu kişi, saygıdeğer kişi.
• 86. Akaba - Yokuş, meyil.
• 87. Akaç - Akıcı.
• 88. Akai - Halep civarında © Alak öldürülmüştü.
• 89. Akalın - bir. Ak/Alın mecazi Dürüst, onurlu, temiz sözlü.
• 90. Akan - 1- Akıcı 2- Yükselen.
• 91. Akar - Dere, akarsu.
• 92. Akarca - Dere, ırmak.
• 93. Akarsu - Dere, ırmak.
• 94. Akaş - birleşik: Ak/Aş mecazi Helal rızk.
• 95. Akbaş - birleşik: Ak/Baş mecazi Dürüst, onurlu, temiz sözlü.
• 96. Akbel - Dürüst, sözüne güvenilir kişi.
• 97. Akbergü - birleşik: Ak/Vergi fıtrat, huy mecazi iyi huylu.
• 98. Akçalı - Zengin, mal sahibi.
• 99. Akçıl - 1- Ak tenli, akça yüzlü 2- Ağarmış, aklaşmış.
• 100. Akçın - Sözüne güvenilen, sağlam kişilikli.
• 101. Akçora - birleşik: Ak/Çura 1-.
• 102. Akel - birleşik: Ak/El mecazi Dürüst, onurlu, temiz sözlü.
• 103. Akı - birdağ (u eli açık, yüce gönüllü, güçlü.
• 104. Akım - 1- Yönelim, yükseliş 2- Akmaktan, akıcı, yayılıcı.
• 105. Akış - 1- Yükseliş 2- Akmaktan akış 3- Servet, hazine.
• 106. Akız - dalga.
• 107. Akkara - birleşik: Ak/Kara mecazi Zıtların bütünlüğü.
• 108. Akoba - birleşik: Ak/Oba mecazi soylu.
• 109. Aksak - 1- Aksayan, seken 2- Yükselen, çıkan.
• 110. Akşaman - birleşik: Ak/Şaman.
• 111. Aktan - birleşik: Ak/Tan seher vakti, şafak.
• 112. Aku - ia İhtiyar, arı, duru.
• 113. Akuz - birleşik: Ak/Uz (Uzman, usta).
• 114. Akün - birleşik: Ak/Ün mecazi Temiz, ünlü.
• 115. Akyol - birleşik: Ak/Yol mecazi Dürüst, onurlu, temiz sözlü.
• 116. Akyön - birleşik: Ak/Yön mecazi Dürüst, onurlu, temiz sözlü.
• 117. Akyüz - birleşik: Ak/yüz mecazi Dürüst.
• 118. Ak dağ - ak dağ, kutlu yükselti.
• 119. Ak kan - ak soy, arı kan.
• 120. Ak soy - ak soy, arı soy.
• 121. Ak Sungar-Aksungur - ak sungur kuşu; güçlü kuş imi.
• 122. Al - 1- Bayrak kumaşı 2- Kızarmış, kızarık 3- El, kolun bilekten aşağı kısmı 4- Ala, alaca 5- Almaktan al.
• 123. Ala - Renk adı. Benekli, Abraş, sa- dakatsız.
• 124. Alaçuk - Kulübe, baraka, Altay Türklerinde, oda, (Çadırın iç bölmesi).
• 125. Alada - Feyzü bereket Seyrek.
• 126. Alagan - (Algan)Fatih.
• 127. Alagaş - Seyrek rastlanan, seyrek.
• 128. Alagün - birleşik: Ala/Gün Gün ortası.
• 129. Alan - 1- Işık, nur 2- Orman içindeki açık ve düzlük bölge 3- algan.
• 130. Alança - Bahçelerdeki ağaç aralarında bulunan çimenlik bölge.
• 131. Alanguva-Alankova - Birleşik ad biçimi; al/kızıl renk bağı taşır.
• 132. Alar - Yalancı karanlık(Gündüz vaktinde) ALAS (Alaz).
• 133. Alasayvan - Şafak vakti, Güneşin doğuşu.
• 134. Alası - Erek, amaç, sahip olunması istenen nesne.
• 135. Alataş - birleşik: Ala/Taş Köz, ateş parçası.
• 136. Alayunt - birleşik: Ala/Yunt Altay Türklerinde "kısrak" anlamında kullanılmaktadır.
• 137. Alaz - alev, ateş parıltısı.
• 138. Alba - Yükümlülük, hizmet yükümlülüğü.
• 139. Albaga - Hasılat, savaş yada av ganimeti.
• 140. Alban - Haraç, ganimet.
• 141. Albatu - Bürokrat, hizmetle yükümlü kişi.
• 142. Albeni - Çekim, cazibe, sempati ALCU (Alçu)Alıcı, avcı.
• 143. Alçiçek - birleşik: Al/Çiçek.
• 144. Alçin - Kızıl renkli bir çalı kuşu ALÇU (Alcu)1- Algan, Fatih, 2- Alcı, Avcı.
• 145. Aldı - 1- Öncü, öndeki, selef 2- Algan, Fatih.
• 146. Aldur - Ok atışı, oklayış ALEV (Yalav Yal kökünden)Ateşten çıkan ışık.
• 147. Algazın - Yabani vahşi hayvan.
• 148. Algı - 1- Fetih, Almaktan alım 2- Fehim, algılama.
• 149. Algın - 1- Serap 2- Yüksek yer 3- Bitiricilik, bitiriş.
• 150. Algış (Alkış) - Dua, yakarış, niyaz.
• 151. Algu - met anlamındadır.
• 152. Algur - Sakin.
• 153. Algün - birleşik: Al/Gün".
• 154. Alıcı - Alcu, Avcı.
• 155. Alık - Alıngan, Kırgın.
• 156. Alım - 1- Çekim, Cazibe 2- Vergi, Haraç.
• 157. Alımlı - Çekici, Cazibeli.
• 158. Alınçak - 1- Çekici, cazip 2- Alıngan, ince davranışlı.
• 159. Alıngan - Alınan, incinen, gücenen.
• 160. Alk - Bitirmek, sona erdirmek, bitiricilik.
• 161. Alkabölük - birleşik: Alka/Bölük Vurucu Tim.
• 162. Alkar - Bitirici, bitirici.
• 163. Alkaş - Bitirici, bitirici.
• 164. Alka-Evli - Birleşik ad biçimi; al/kızıl renk bağı taşır.
• 165. Alkı - Pervasız, vurdumduymaz.
• 166. Alkım - 1- Gökkuşağı 2- Gerdan.
• 167. Alkır - Tamamlayıcı, bitirici.
• 168. Alkış - Algış, dua, övme, yüceltme.
• 169. Almaluk - 1- Alınması gerekli olan 2- Elma bahçesi.
• 170. Almas - Almaz, nazlı.
• 171. Almıla - Elma.
• 172. Almış - Algan, Fatih.
• 173. Alpagut - 1- Alplik gösteren kişi 2- Kurt soyundan 3- Seçkin ve saygın kişi.
• 174. Altaçu (Altaç) - Aldatıcı taktik sahibi.
• 175. Altamış - Aldatıcı, hileci.
• 176. Altın - A Zer, tanınmış maden.
• 177. Altındağ - birleşik: Altın/Dağ/Altay dağlarının, diğer adı.
• 178. Altıntaş-Altındeş - Birleşik ad biçimi; taş ve dayanıklılık bağı, al/kızıl renk bağı taşır.
• 179. Altun - Altın.
• 180. Altunsabak - birleşik: Altun/Sabak(sopa, değnek).
• 181. Altu (Aldu) - 1- İlk, Birinci 2- Algan, Fatih.
• 182. Aluç - 1- Alıcı(Alçu) 2- Kayın cinsi bir ağaç.
• 183. Alungan - Alıngan, nazlı.
• 184. Alunur - Nazlı.
• 185. Amaç - (Umaç)Gaye, hedef, beklenti.
• 186. Amal - Ap. Asude, sakin, yumuşak huylu Ara.
• 187. Aman - (YAMAN) Sertlik.
• 188. Amgak - Emek/Zahmet.
• 189. Anat - 1- Anı, Anılan 2- Yakın, hısım.
• 190. Anaz - Yeğrek, evla, eftal AND (ANT) 1- Yemin, söz 2- Yakın akraba.
• 191. Anda - kan kardeşi, ant yoldaşı.
• 192. Andarıman - Anılara değer veren ve saygı gösteren kişi.
• 193. Andır - Anısı ola hatıra.
• 194. Angı - 1- Anı, hatıra, 2- Yetki, yeterlilik.
• 195. Angım - Mamur, hakim.
• 196. Angın - Ünlü, anılan, adı duyulan.
• 197. Angış - Ünlü, ünlü.
• 198. Angıt - Yaban ördeği.
• 199. Anık - 1- Anlayış, yetenek, fehim 2- Hafıza, bellek 3- Hazır, mevcutlu.
• 200. Anıl - anmak, hatırlamak; anıya bağlı ad.
• 201. Anıt - Anı olsun diye yapılan yapı.
• 202. Anıtgan - Anıt yapan.
• 203. Anlı - 1- Sakin, ağırbaşlı 2- Bellek, hafıza.
• 204. Annak - Yadigar, hatıra.
• 205. Ant - And, Yemin.
• 206. Antlığ - And içmiş, Yeminli.
• 207. Anuçur - Övülmüş, övülmeye layık.
• 208. Anuk - Yadigar, hatıra.
• 209. Anuş - Anış, anma eylemi, anı.
• 210. Apağ - Apak, temiz.
• 211. Apak - Temiz, onurlu, temiz sözlü, arı tutumlu.
• 212. Apateg - (Apatek)birleşik: Apa/Tegtek(gibi, benzer).
• 213. Ara - Orta yer, ortalık, boşluk, orta.
• 214. Araslan - Arslan (Çuvaşlarca söylenişi).
• 215. Arat - Cesaret, yüreklilik.
• 216. Arbış - Büyü, efsun.
• 217. Arbuz - Büyü, sihir.
• 218. Arca - 1- Arıca, saf, temiz 2- Çam ağacı, çamdan yapılmış kutu.
• 219. Ardaç - ulak, haberci.
• 220. Ardalı - (Ardalu) Yönetici, amir.
• 221. Ardıç - 1- Halife, artçı 2- Bir ağaç türü.
• 222. Arga - uslu, kavrayışlı, uslu.
• 223. Argan - (Arkan) Kement, kement bağı.
• 224. Argatu - Yaban koyunu.
• 225. Argıç - 1- Kır, mera 2- Gurur.
• 226. Argın - 1- Yavaş, sakin 2- Gelecek yıl.
• 227. Argona - Kara Hülâkü nun karış, ler nlar larındandır.
• 228. Argun - Pars cinsinden avcı bir hayvan.
• 229. Arguş - (Arkuş)1- Edepli, terbiyeli 2- Haberci, haber veren.
• 230. Argüden - birleşik: Ar/Güden, Arlı, edepli.
• 231. Arıca - Soylu, temiz, iyi huylu.
• 232. Arıç - Barış, sulh ARIĞ (Arı, Arık).
• 233. Arığ-Arık - arı, temiz, duru.
• 234. Arık - 1- Arı, arınmış, temiz 2- ince yapılı, ince yapılı.
• 235. Arık-Boga - arı boğa; güçlü ve duru.
• 236. Arıl - Arınmış, temiz, pak.
• 237. Arın - Saf, arınmış.
• 238. Arınç - 1- Barış, kurtuluş 2- Temizlik, saflık, arılık.
• 239. Arınık - Saf, şeffaf, billur.
• 240. Arınmış - Temiz, gönüllü.
• 241. Arkar - ceylan.
• 242. Arkayın - Güvenilir, güvenli, gönlü dingin.
• 243. Arkış - 1- Ulak, haberci 2- Kervan, kafile.
• 244. Arkun - Halef, geriden gelen, takipçi.
• 245. Arkuy - Siper, mevzi.
• 246. Arkuz - (Arguz) Edepli, iyi huylu.
• 247. Arlağ - Arlı, edepli.
• 248. Arlat - Biricik oğul, anaların en çok üstüne düştükleri oğul.
• 249. Armagun - Armağan, armağan ARMAĞAN (Yarmagun-Yarmagan)- armağan.
• 250. Armağan - verilen değerli şey, bağış, kutlu armağan.
• 251. Arman - 1- Onurlu, arlı, edepli 2- Dilek, istek 3- Hayal, fantezi.
• 252. Arsalan - Arslan.
• 253. Arsin - (Ersin) Kurtuluş, istiklal.
• 254. Arslanbala - birleşik: Arslan/Bala Arslan yavrusu.
• 255. Arslancık - Küçük arslan Arslan yavrusu.
• 256. Arslança - Arslan gibi, arslan özelliklerine sahip.
• 257. Arsu - birleşik: Ar/Su mecazi onurlu, temiz sözlü, dürüst.
• 258. Arsun - 1- Efendi, ağırbaşlı 2- Rahata ermiş, huzurlu.
• 259. Artagan - Bereket, artuk, fazlalık, bolluk ARTAM (Erdem).
• 260. Artam - üstün özellik.
• 261. Artım - Bereket, bolluk.
• 262. Artuç - Mızrak, mızrak ucu.
• 263. Artukdoğan - birleşik: Artuk/Doğan Kırgızlarda, olağanüstü vasıflara sahip kişilere verilen bir unvan.
• 264. Artuk-Artık - artık, üstün, değerli.
• 265. Artun - ağırbaşlı.
• 266. Artur - Cazibeli, çekici, işveli, fettan.
• 267. Arturu - 1- Ekstrem, uç noktalarda 2- Bereket, bolluk.
• 268. Artut - Armağan, armağan.
• 269. Arvış - Sihir, büyü, tılsım.
• 270. Arzık - Fanatik, bağnaz, sofu.
• 271. Asan - 1- Sağlıklı, zinde 2- Asma eyleminde olan.
• 272. Asıglı - Faydalı, Gerekli ASIĞ (Ası, Asık) 1- Fayda, Çıkar 2- Kar, temettü.
• 273. Askar - açık sözlü.
• 274. Aslan-Arslan - Birleşik ad biçimi; arslan ve güç imi, aslan ve güç imi taşır.
• 275. Asparuk-İsperik - Birleşik ad biçimi; erlik ve yiğit kişi bağı taşır.
• 276. Aşan - Aşmak'dan mecazi Azimli, engel tanımaz.
• 277. Aşıt - 1- Aşılacak, aşılması gerekli olan 2- İşitmekten İşit, kulak ver.
• 278. Aşkar - 1- Savaş atı 2- Kuyruk ve yelesi kara, vücudu kula renginde olan at.
• 279. Aşkın - 1- Aşmış, üstün, faik, akranlarından ileride olan 2- Melodi, nağme.
• 280. Aşuk - 1- Aşık, aşmış, geçmiş 2- Tolga.
• 281. Aşula - Yılmaz irade sahibi.
• 282. Aşur - Aşırmaktan mecazi Yılmaz, gayretli.
• 283. Atabek-Atabey - Birleşik ad biçimi; beylik sanı taşır.
• 284. Ataç - 1- Atasına bağlı, Atasının yolunda 2- Atadan intikal eden 3- Büyüklük gösteren çocuk.
• 285. Atadan - Miras, manevi miras.
• 286. Ataeri - birleşik: Ata/Eri mecazi Atalarına ve geçmişine saygılı.
• 287. Atagüç - birleşik: Ata/Güç mecazi Gücünü atalarından almış.
• 288. Atağ - (Atak) 1- Ün, nam, şöhret 2- Atılgan 3- Dağ yolu 4- Çağlayan 5- Bir şahin türü.
• 289. Atala - Tanınmış, ünlü ve zengin.
• 290. Atalan - Ünlü, ünlü.
• 291. Atalık - Miras.
• 292. Atalmış - Ünlü, ünlü.
• 293. Atasagun - birleşik: Ata/Sagun Hekimlerin en ulusu başhekim.
• 294. Atay - 1- Ünlü, tanınmış 2- Akın, hücum.
• 295. Ateş - od, sıcaklık.
• 296. Atıgay - Ünlü, tanınmış.
• 297. Atığ - Adı sanı belli, ününü arttırmış kişi.
• 298. Atıl - Ünlü, ünlü.
• 299. Atılgan - Atak, gözüpek, yürekli.
• 300. Atılmış - Atılgan, gözüpek.
• 301. Atış - Ünlü, ünlü.
• 302. Atik - çevik, etkin, becerili.
• 303. Atlığ - Ünlü, zengin.
• 304. Atmaca - Yırtıcı bir avcı kuş.
• 305. Atman - Ünlü, saygın.
• 306. Atmış - Atma eyleminde bulunmuş (ok, kargı vb.).
• 307. Atsak - Ünlü, adı duyulan.
• 308. Attil - Hun Türklerinin ünlü doğrua. nı. M, "395, de doğdu.
• 309. Attilâ-Atilla - Attilâ ve.
• 310. Atuk - Bolluk, bereket AVAR (Abar) 1- Heybet, büyüklük(Abartı) 2- Dirençlilik, dayanıklılık.
• 311. Avaz - Nara, yüksek perdeli ses, çığlık.
• 312. Avcı - Av yapan, avlayan.
• 313. Avcıl - Avlayıcı, av işinin uzmanı.
• 314. Avgan - Avuntu.
• 315. Avınca - sıcak, yakın.
• 316. Avınç - Ültet, enis, arkadaş.
• 317. Avınça - Avunç.
• 318. Avınç-Avunç - avunç, iç rahatlığı.
• 319. Avıngu - Avunç, teselli.
• 320. Avkar - Bozkır bıldırcını.
• 321. Avlak - Av yeri, av olanı.
• 322. Avşar-Afşar - Oğuz boy adı; çevik ve iş bilir.
• 323. Avuçu - Avunç.
• 324. Avunç - Teselli, avuntu.
• 325. Avunduk - Avuntu, teselli.
• 326. Avutmuş - Teselli eden.
• 327. Ay - ay; gece ışığı ve gök cismi.
• 328. Ayata - birleşik: Ay/Ata.
• 329. Ayaz - soğuk, açık ve berrak hava.
• 330. Aybakım - birleşik: Ay/Bakım, bakmaktan, bakış.
• 331. Ayban - birleşik: Ay/Ban mecazi Debdebe, şaşa.
• 332. Aybandı - birleşik: Ay/Bandı (Banmak).
• 333. Aybar - 1- Ay gibi parlak 2- Heybet, heybetlilik.
• 334. Aybaş - ayın başı, ayın başlangıcı.
• 335. Aybey-Aybek - Hindistan umumi valisi idi.
• 336. Aybı - İmdat, medet.
• 337. Aybın - Onur, onur.
• 338. Ayçiçek - ay ve çiçek birleşimi; ay ışığıyla açan çiçek imgesi.
• 339. Aydaboldı - birleşik: Ayda/Oldu mecazi Ay parçası.
• 340. Aydeniz - ay ışıklı deniz.
• 341. Aydın - aydınlık, bilgili, ışıklı.
• 342. Aygan - İçten, samimi, yaren.
• 343. Aygay - Nara, bağırtı.
• 344. Aygın - Sınırsız, uçsuz, geniş.
• 345. Aygırag - 1- Dağ keçisi 2- Bir geyik türü.
• 346. Ayguçı - Yönetici, devlet görevlisi, danışman, yarıcı.
• 347. Aygün - ay ve gün birleşimi.
• 348. Ayhan - Oğuz Han'ın oğullarından Ay Han; ay ve han bağı.
• 349. Ayık - uyanık, bilgili, zü açık.
• 350. Ayıntap - Mehtap, ay ışığı.
• 351. Ayır - Değişik, farklı, başka, fark.
• 352. Ayırbaş - birleşik: Ayır/Baş Değişim, mübadele.
• 353. Ayırt - Fark, farklılık, ayırım.
• 354. Ayısıg - birleşik: Ay/Isıg Ay ısısı, sıcaklığı.
• 355. Ayıt - Söylemek, anlatmak.
• 356. Ayıtgu - Temyiz.
• 357. Ayıtmış - Söyleyen, bildiren, uyaran.
• 358. Aykaç - söz ustası, sai.
• 359. Aykın - Geniş, ferah, aydınlık.
• 360. Aykor - ay ve kor birleşimi; ay ışığı ile ateş özü.
• 361. Aykoyun - birleşik: Ay/Koyun Yakut destanlarında adı geçen, eski dönem güç tanrısı.
• 362. Aykut - ay kutu; ay ışığı ve kut bağı.
• 363. Aylin - ay çevresindeki ışık halkası; ay ışığı çağrışımı.
• 364. Aylu (Aylı) - Aydan.
• 365. Ayma - Duyarsız, başıboş vurdum duymaz.
• 366. Aymaz - Vurdumduymaz, başına buyruk.
• 367. Ayral - seçkin.
• 368. Ayrı - Başka, değişik, farklı.
• 369. Ayrıç - Bölüşüm, taksimat.
• 370. Ayrıkça (Ayıkşa) - Derviş, mecnun.
• 371. Ayruk - 1- Farklı, değişik 2- Varlıklı, zengin AYSELİG (Aysiliğ) birleşik: Ay/Silig, dürüst, onurlu, temiz sözlü.
• 372. Aytaç - söz eri, ozan; ay ve taç çağrışımı da taşır.
• 373. Aytak - Konuşmacı, hatip.
• 374. Aytar - Haberci, muhbir.
• 375. Aytay - Marufiyet ?
• 376. Aytek - Konuşmacı, hatip.
• 377. Aytın - Aydın, aydınlık.
• 378. Aytış - Nutuk, anlatım, hitabet.
• 379. Aytışan - Hatip, konuşmacı.
• 380. Aytuk - Hatip, konuşmacı.
• 381. Ayuk - Söz söylenebilen ve sözün değer gördüğü yer.
• 382. Ayur - Konu, bahis, bahse konu olan.
• 383. Ayyurt - ay ve yurt birleşimi; yurdun ay ışığı.
• 384. Azboy - Heyecan.
• 385. Azgın - Zapt edilmesi zor, sınırı aşmış, tahrik olmuş.
• 386. Azlağ - Seyrek, az rastlanır.
• 387. Azrak - Seyrek, az rastlanır.
• 388. Azuk - (Azuka, Azık): Geçimlik, yiyecek.

B

• 389. Babat - Cins, Tür.
• 390. Babrak - Hızlı, çevik, atletik.
• 391. Babür - Kaplan cinsi, yırtıcı bir hayvan.
• 392. Baçak - Bir çeşit zırh (Dize geçirilen bir zırh).
• 393. Baçman - Başlık, Tolga.
• 394. Badan - Batan (Batmaktan Güneşin batışı).
• 395. Badgı - (Sevük - tekin) in dedej den 7 Ba.
• 396. Badur - yiğit, alp, yiğit, yiğit.
• 397. Baga - 1- Alt, küçük, küçük rütbeli yönetici 2- Boğa.
• 398. Bagay - Afacan, yaramaz, ele avuca sığmaz.
• 399. Bagrı - Kararlılık, azim.
• 400. Bağa - bağa sanı; eski Türk unvanı.
• 401. Bağam - Destek, arka, güç.
• 402. Bağan - Anıt, abide.
• 403. Bağatır - alp, yiğit Bali.
• 404. Bağatır-Bağat - yiğit, kahraman.
• 405. Bağdaşuk - Uyumlu, ahenkli, uzlaşmacı.
• 406. Bağı - Büyü, efsun, bağlılık.
• 407. Bağım - Bağlı, bağlılık.
• 408. Bağımsız - Bağlı eksik kalan, özgür.
• 409. Bağır - 1- Sine, göğüs, kucak 2- Kalp, gönül.
• 410. Bağırlak - İri bir kırlangıç türü.
• 411. Bağış - 1- Veriş, ikram 2- Af, af ediş, 3- Nezaret.
• 412. Bağlan - 1- Demet, deste 2- Bağlılık 3- Kızıl renkli bir su kuşu.
• 413. Bağrı - Kararlı, azimli.
• 414. Bağşı - (Baksı) Kam, doktor.
• 415. Bahşi - Baksı, doktor, bilgin, büyücü, hoca.
• 416. Bakaç - Bakıcı, bakan, nazır.
• 417. Bakan (Bağan) - 1- Anıt, abide 2- Bağlayıcı, birleştirici 3- Haşarı, afacan.
• 418. Bakay - Haşarı, ele avuca sığmayan.
• 419. Bakım - Bakma eylemi, nazar, bakış.
• 420. Bakırsokum - birleşik: Bakır/Sokum.
• 421. Bakış - 1- Bakış, nazar 2- İkram 3- af.
• 422. Bakışı-Bakşı - Birleşik ad biçimi; aklık, arılık ve duruluk bağı taşır.
• 423. Baksı (Bakşı) - Bahşı, doktor, bilgin, büyücü.
• 424. Baktı - Bakan, nazır.
• 425. Bala - Yavru, çocuk.
• 426. Balaca - Yavrucak, ufaklık.
• 427. Balak (Balak) - manda yavrusu.
• 428. Balaman - iri, büyük, büyük.
• 429. Balamır--Balamb - Birleşik ad biçimi; al/kızıl renk bağı taşır.
• 430. Balandı - İri yarı, gösterişli.
• 431. Balasagun - birleşik: Bala/Sagun Özlenen, beklenen yavru.
• 432. Balbal - 1- Heykel, anıt 2- Mezar taşı.
• 433. Baldak - Sap, kılınç kuşağının bağlan- dığı kulp.
• 434. Baldu - Balta.
• 435. Balduk - Balta.
• 436. Balgay - Ünlü, ünlü.
• 437. Balı - Değerli, yüksek, ulu kişi.
• 438. Balkan - dağ sırası, sarp ve ormanlık dağlar.
• 439. Balkı - parıltı, ışık.
• 440. Balkın - Parlak, gözalıcı.
• 441. Balkır - parıltı, ışık.
• 442. Balkıs-Balkız - Birleşik ad biçimi; al/kızıl renk bağı taşır.
• 443. Balta - Ağaç ve odun kesmek için kullanılan alet.
• 444. Balteg - Çamur, çamurlu BALUG (Balık) 1- Balçık çamur 2- Ev, köy 3- Suda yaşayan balık.
• 445. Bamsı - 1- Yüksek, ulu, ulaşılmaz 2- Baksı, kam.
• 446. Banar - Demet, tutam, deste.
• 447. Bangu - (Mengü, Bengü) Sonsuz, sonsuzluk, bengü.
• 448. Banıçiçek - Kutsal Çiçek.
• 449. Banlak - Çağrı, davet, ezan.
• 450. Baradan - 1- Boradan, bora parçası 2- Nara, yüksek ses, bağırtı.
• 451. Baran - güçlü, yağız/esmer.
• 452. Barbol - Varol.
• 453. Barça - 1- Parça 2- Tüm, tamam, eksiksiz.
• 454. Barçak - kılıç ve kalkan kabzelerini koruyan bölüm; savaş gereci imi.
• 455. Barçın - ipekli kumaş.
• 456. Bardam - Varlık, ganimet, bolluk.
• 457. Bardı - Vardı (Varmak dan).
• 458. Bargan - Varan, ulaşan.
• 459. Bargı - Kadife.
• 460. Bargıt - Kadife.
• 461. Bargu - Nimet, ganimet.
• 462. Barguş - Ganimet.
• 463. Barık(Barı) - Esas, esas olan, mahfuz.
• 464. Barım - Varım, servet, varlık.
• 465. Barın - 1- Güç, güç 2- Barınak.
• 466. Bark - ev, yapı, barınak.
• 467. Barkan - Oynak toprak, bataklık.
• 468. Barkat - Heykel, büst.
• 469. Barkın - 1- Gezgin, seyyah 2- Kararlı, azimli.
• 470. Barkuk - Mısırda Eyyubilerin, yedi geçen Aybey den sonr: Batır tan olan türk kölemenler dir. m.
• 471. Barkuk-Berku - Birleşik ad biçimi; erlik ve yiğit kişi bağı taşır.
• 472. Barla - Parlak, göz alıcı.
• 473. Barlak - Parlak.
• 474. Barlı - Varlıklı, zengin.
• 475. Barlık - Varlık.
• 476. Barmak - (Varmak).
• 477. Barmaklak - 1- Varıcı, ulaşıcı 2- Eldiven 3- Varlık.
• 478. Barman - Varlıklılık, mevcudiyet.
• 479. Bars - Pars, leopar.
• 480. Barsuk - Porsuk.
• 481. Bartık - Heykel, büst.
• 482. Barug - Mesned, dayanak.
• 483. Barunduk - Sığınılacak yer, barınak.
• 484. Basagar - Ağırbaşlı, gösterişsiz BASAK(Basa)1- yürekli, gözükara 2- Baskın 3- Farklılık, ayırım.
• 485. Basan - 1- Baskın yapan 2- Ölünün ardından verilen yemek 3- Yayan, yayıcı.
• 486. Basar - Baskın, baskıncı.
• 487. Basat - 1- Mühür, 2- Yardım, muavenet 3- Busat, pusat, stanrısal güç 4- başat.
• 488. Basgan - Basan, baskıncı.
• 489. Basık - 1- Gece baskını 2- Basınç, tazyik, baskı.
• 490. Basılgan - Baskıncı.
• 491. Basım - Enerji, güç.
• 492. Basır - Basar.
• 493. Baskak - Basak, yürekli, farklı, Çengiz Kaan döneminde askeri valiler için kullanılan ünvanlardan.
• 494. Baskın - 1- Galp, muzaffer 2- Ani yapılan saldırı 3- Basık, yaygın genişlemiş.
• 495. Basmıl - 1- Baskıncı 2- yardımcı, muavin.
• 496. Basruk - Baskı, tazyik.
• 497. Bassız - Başsız, başına buyruk.
• 498. Bastı - Bastıran, baskın yapan.
• 499. Bastık - Basdı, Baskıncı BASU (Basut) Tokmak.
• 500. Basuç - Baskı, tazyik.
• 501. Basut - 1- Yardım, yardımcı 2- Demir tokmak 3- Baskın yapan.
• 502. Baş - Oluş, doğuş, ortaya çıkış, uç nokta, doruk, birinci sıra gibi anlamların hepsini içeren bir söz.
• 503. Başa - ekinlerin danelerini havi sün- bülü.
• 504. Başagut - Önde gelen, önde bulunan, sevilen.
• 505. Başalmış - 1- Öncü, önder 2- Düşmanını yenip, yenmiş.
• 506. Başarı - Muvaffakıyet.
• 507. Başbağ - 1- Başı bağlı, özgürlüğü kısıtlı 2- Gözde, sevgili, en değerli.
• 508. Başçıl - Şef, lider, önde gelen.
• 509. Başdaş - Denk, akran.
• 510. Başdu - Başta olan, önde giden.
• 511. Başel - birleşik: Baş/İl yol gösterici, mihmandar.
• 512. Başgak - 1- Başkan, şef 2- Bir tatlı su balığı.
• 513. Başgöz - birleşik: Baş/Göz 1- Birleşik, ayrılmaz 2- anlam genişlemesiyle Evlilik.
• 514. Başıl - Önde giden, şef.
• 515. Başkan - Yönetici, şef, başta giden.
• 516. Başkara - birleşik: Baş/Kara mecazi Sert, acımasız, bir kişiliğe sahip olan kişi.
• 517. Başkır - Başarı, muvaffakıyet.
• 518. Başladaçu - Başlatıcı, yönetici, hakem.
• 519. Başlag - Başlangıç, ilk.
• 520. Başlak - 1- Başıboş, salınmış 2- Başlangıç.
• 521. Başlamış - 1- Kararlı, çalışkan 2- Lider, lider olmuş.
• 522. Başlığ - Başı dik gururlu.
• 523. Başlık - Yönetici, şef.
• 524. Başnak - Başlıksız, tulgasız.
• 525. Baştın - Selef, önceki.
• 526. Baştınki - Baştaki, öndeki, önder.
• 527. Başveren - Fedai.
• 528. Başvermiş - Kurban, fedai.
• 529. Batak - 1- Çamur, bataklık 2- Gizli, gömülü.
• 530. Batı - güneşin battığı yön.
• 531. Batım - 1- Batma boyu, boy, derinlik 2- Sivri bir aletin saplanması.
• 532. Batmaz - 1- Diri, mücadeleci 2- Kesici ve sivri araçlara dirençli.
• 533. Batrak - (Batırak) Mızrak, kargı.
• 534. Batsık - 1- Bastıran, yanaştıran 2- Gün batısı, batı.
• 535. Baturgan - 1- Saklayan, gizleyen, gizli 2- Batıran, saplayan.
• 536. Batut - Gizli, saklı.
• 537. Bavırgan - 1- Sevecen, koruyucu 2- Bağıran, nara atan.
• 538. Bavlı - eğitimli.
• 539. Bavuk - becerili.
• 540. Bay - bey, varlıklı, ulu.
• 541. Baya - Bay, baylanmış, zenginleşmiş.
• 542. Bayak - Selef, daha önceki.
• 543. Bayan - varlık, bolluk, yaşam.
• 544. Bayan-Hı - Birleşik ad biçimi; varlık, soyluluk ve bolluk bağı, ay ışığı bağı taşır.
• 545. Bayat - eski, köklü; Oğuz boyu adı.
• 546. Bayatlı - Devletli, bahtı açık, muktedir.
• 547. Bayatluğ - (Bayatlı) BAYAVUT (Bayagut) Varlıklı, muktedir.
• 548. Bayça - Varlıklı, muktedir.
• 549. Baydan - 1- eli açık, eli açık 2- Şık, yakışıklı.
• 550. Baygın - Kendinden geçmiş.
• 551. Bayık - 1- Varlıklı, egemen 2- Usta, eli yatkın 3- Doğru sözlü, saygılı, güvenilir.
• 552. Bayındır - varsıl, bayındır; Oğuz boyu adı.
• 553. Bayır - Yamaç.
• 554. Bayıtmış - Zengin, kudret sahibi.
• 555. Bayla - Varlıklı, gönenç içinde olan.
• 556. Baylak - Dingin, gönenç içinde.
• 557. Baylam - bağ, rabıta.
• 558. Baylamış - Varlıklı, güçlü olmuş.
• 559. Baylanış - İlişki, münasebet.
• 560. Baylık - 1- Varlık, Varlıklılık, güçlülük 2- Ganimet.
• 561. Baymaz - Mala mülke ilgi duymayan kişi.
• 562. Baynal - Şiban Han'ın oğlu.
• 563. Bayraç - Varlıklı, zengin.
• 564. Bayrak - Varlık, varoluş, erklik, güç, ve bağımsızlık.
• 565. Bayram - kutlu gün, toy günü, sevinçli eşik.
• 566. Bayrav - sert, sert.
• 567. Bayrı - sadık, hizmete bağlı.
• 568. Bayrın - Kadim, ezeli, eskiye dayalı.
• 569. Baysa - Madalya.
• 570. Baysak - dingin, dinginliklu.
• 571. Baysan - Yakışıklı, levent, gösterişli.
• 572. Baysin - Zengillik, kudret.
• 573. Baytag - Bolluk, çokluk, kalabalık.
• 574. Bayuk - Hazır, amade.
• 575. Bayur - yürekli, gözükara.
• 576. Bayutmuş - birleşik: Bay/Utmuş (yenmiş, muzaffer).
• 577. Bayülgen - birleşik: Bay/Ülgen.
• 578. Bayülken - (Bayülgen).
• 579. Bay soy - soylu nesil ik Türklerin kutsal varlıklarından ın yer yüzü vekiji. İyilikleri ödüllandıran kutsal varlıkı iyilik.
• 580. Baz - 1- Güvenilir, güvenilir 2- Merkeze bağlanmış, sonradan katılmış.
• 581. Bazda - Hoş, ince, güzel, çekici.
• 582. Bazır - Basar, baskıncı.
• 583. Bazman - Tabi, bağlı, muti.
• 584. Bbiri - erdem erdem.
• 585. Beceri - (Beceriklik) Ustalık, marifet, yeterlilik.
• 586. Becet - Süs, makyaj, tezniyat.
• 587. Beçirik - Becerik, beceri, marifet.
• 588. Beçkan - İpekten yapılmış sancak.
• 589. Beder - Ziynet, değerli taş.
• 590. Bedizci - Ressam, heykeltıraş, nakışçı.
• 591. Bedük - güçlü, görkemli, yüce.
• 592. Begesin - Doğruluk, sevap, hayr.
• 593. Begi - 1- Yiğit, güçlü, 2- Eş- koca.
• 594. Begisi - 1- Doğru, sevap 2- Beğenilen, imrenilen.
• 595. Beğdaş - Akran, eş, denk.
• 596. Beğde - 1- Aziz, saygıdeğer 2- doğru, hak gözeten, adaletli.
• 597. Beğdeş - doğru, eşit.
• 598. Beğdi - Aziz, muterem, saygıdeğer.
• 599. Beğdüz Emen - birleşik: Beğdüz/Emen (tin, can).
• 600. Beğenç - beğenme ve sevinç anlamı.
• 601. Beğendik - Beğenilen.
• 602. Beğeni - Hoşa giden, beğenilen.
• 603. Beğenmiş - Hoşuna gitmiş.
• 604. Beğit - bağ, rabıta.
• 605. Bekdeş - Akran, emsal, küfv Bars.
• 606. Bekdeş-Bekt - denk, eş kişi.
• 607. Bekem - Rasin, sağlam Bes.
• 608. Beken - Dayanıklı, sağlam.
• 609. Beket - Güç, dayanıklılık.
• 610. Beki - 1- Yiğit, güçlü 2- Eş, koca 3- Şaman, baş şaman.
• 611. Bekik - korunmuş, arı.
• 612. Bekik-Bekte - korunmuş, arı.
• 613. Bekim - Azimli, kararlılık.
• 614. Bel - 1- Bilgi, bilim 2- Belirti, iz, damga 3- Tarlanın orta yeri 4- İki dağın arasındaki geçit.
• 615. Belçin - Belirti, iz, damga.
• 616. Beldek - İz, işaret, emare.
• 617. Beleda-Buda - Attila'nın kardeşi Bleda/Buda adı.
• 618. Belek - bağış, armağan.
• 619. Belet - kılavuz, delil, rehber.
• 620. Belge - Belge, doküman, delil.
• 621. Belge-Belgü - alamet, im, delil.
• 622. Belgi - 1- Belge 2- Bilgi 3- Fark, farklılık, ayırt, alamet.
• 623. Belgin - belirmiş, açıkça görünen, seçilen.
• 624. Belgü - 1- Belge 2- Sınır taşı, sınır toprağı 3- Yüzük taşı, nişane.
• 625. Belik - 1- Doruk, zirve, şahika 2- Saç örgüsü.
• 626. Bellek - Hafıza.
• 627. Benek - 1- Armağan, armağan 2- Bakır para 3- İşlemeli kumaş.
• 628. Bengi - Bengü, mengü sonsuz, sonsuzluk, ebediyet, bengü.
• 629. Bengilik - Sonsuzluk.
• 630. Bengü - sonsuz, kalıcı.
• 631. Benice - Sonsuzluk, sonsuzluğa giden.
• 632. Benk - sağlam, sağlam.
• 633. Benli - Yüzünde ben olan.
• 634. Beray - parlak ay.
• 635. Berdi - Verdi, Kutsal güçler tarafından yollanan.
• 636. Beregen - Eli açık, eli açık, verici.
• 637. Bereket - t talilim iğ! için analarına meymenetli, gelen mubarek (Olcay.
• 638. Berge - 1- Vergi 2- Berke, kamçı, değnek.
• 639. Bergi - 1- Vergi 2- Eli açık, eli açık.
• 640. Bergilik - Doğal, tabi.
• 641. Berik - sağlam, güçlü; Attila'nın elçisi olarak geçen kişi adıyla bağlı.
• 642. Beril - Verici, eli açık, eli açık, fedakar.
• 643. Berin - Veren, eli açık.
• 644. Beriş - Veriş, hibe.
• 645. Berkant - birleşik: Berk/Ant Altay dağları cıvarında bir başka dağın adı.
• 646. Berkem - Düşmana karşı iyi korunan yer, müstahkem mevki.
• 647. Berkin - Güçlü, güçlendirilmiş.
• 648. Berkit - Güçlü, güçlendirilmiş, sağlam.
• 649. Berkliğ - Berkli, güçlü, dayanıklı.
• 650. Berkuk - Sert, yürekli, dayanıklı.
• 651. Bermek - Vermek, veriş.
• 652. Berşe - Odun kömürü, kül.
• 653. Beseği - çiy.
• 654. Betik - (Bitiğ, bitik) Yazılı kağıt, mektup.
• 655. Beydeş - doğru, eş, denk.
• 656. Bezek - Süs, takı, piraye.
• 657. Bezen - Süs, makyaj.
• 658. Bezenmiş - Süslü.
• 659. Bezgin - Bez mekden. Sarsılmış, bıkmış.
• 660. Bıçak - Biçme aracı.
• 661. Bıçgın - Kesen, biçen.
• 662. Bıçkı - Bıçak bileme aracı.
• 663. Biçek - Bıçak, biçici.
• 664. Biçik - Biçilmiş, biçimlenmiş.
• 665. Biçim - Şekil, format, örnek, biçilmiş gibi.
• 666. Biçin - 1- Biçilmiş, biçime girmiş 2- Ekin, tahıl 3- Biçen, doğrayan.
• 667. Bien - mecmuayi eş'ar Babür badi- şah adlı kitapları ünlüdur. Bir başka Babür. Kapcak beylerindendır.
• 668. Bigen - Beğenilen.
• 669. Bigendik - Beğenilen, ilgi duyulan.
• 670. Bige-Biğe - bilge, bilgili.
• 671. Biğü - armağan Boj.
• 672. Biğz - parıltı, parlaklık Biti.
• 673. Bil - Bilgi, bilim.
• 674. Bildik - Bilinen, tanınan, ünlü.
• 675. Bilecen - Bilgiç, çok bilmiş.
• 676. Bileda - Balta.
• 677. Bilge - bilgin, uslu, derin kavrayışlı.
• 678. Bilgekağan - bilge kağan; ulu yönetici.
• 679. Bilgen - Bilen, bilgin, bilgin.
• 680. Bilge Tamgaçu - bilge mühürcü, bilge görevli.
• 681. Bilge-Hatur - Birleşik ad biçimi; bilgi ve us bağı taşır.
• 682. Bilgin - Bilim adamı.
• 683. Bilgü - Bilgi.
• 684. Bilig - Bilgiler, bilim, bilim dalı (orj).
• 685. Bilik - Bilen, bilgili.
• 686. Bilun - Esir, tutsak, (gönül ve akıl esiri, aşık).
• 687. Binit - Binilecek nitelikteki, soylu at.
• 688. Binzet - ince, güzel, güzel.
• 689. Birben - birleşik: Bir/Ben Ben mecazi Kendini beğenmiş.
• 690. Birçe - Biricik, yegane.
• 691. Birçek - 1- Biricik 2- Saçın ortadan ayrılıp yana dökülmüş hali.
• 692. Birebin - Yegane, tek, biricik.
• 693. Birge - 1- Beraber, birlikte 2- Biricik 3- Berke.
• 694. Birgen - İçine kapanık, münzevi.
• 695. Biricik - Tek, yegane, bir tane.
• 696. Biriçim - birleşik: Bir/İçim mecazi İmrenilecek güzellik ve çekicilik.
• 697. Biridin - Güneyli, güney bölgesinden.
• 698. Birkit - Birleşik, birleşmiş.
• 699. Bişük - Nesil, soy-sop, kavim, kardeş.
• 700. Biterge - Gerek, hacet, ihtiyaç.
• 701. Bitev - (Bidev) 1- Soylu, soylu at 2- El değmemiş bakir.
• 702. Bitig - Yazı, yazıt.
• 703. Bitigçi - Katip, yazıcı.
• 704. Bitigen - Anıt, yazıt, yazılı taş.
• 705. Bitim - Gaye, hedef, ülkü BİTKİ (Bütkü) yerden biten.
• 706. Biyan - (Bayan) (Buyan) Varlıklı, eli açık, Eski Tanrı sıfatlarından.
• 707. Biyum - eli açık, eli açık.
• 708. Bod - Boy, uruk.
• 709. Boga - Boğa.
• 710. Bogatur - yiğit.
• 711. Boğ - armağan, armağan.
• 712. Boğaca - Boğa gibi güçlü.
• 713. Boğacı - Boğa deviren.
• 714. Boğaçuk - Küçük boğa, genç boğa.
• 715. Boğar - Boğucu, güçlü, güçlü.
• 716. Boğarcık - Güçlü, boğucu.
• 717. Bolcal - Vade, müddet.
• 718. Bolçak - Gürz, topuz.
• 719. Bolduçağ - Uygun zaman, olan çağ.
• 720. Bolgan - 1- Soylu at 2- Keşşaf, mucit 3- Olgun, olmuş, ermiş.
• 721. Bolgu (Bolgi) - Orijinal, özgün.
• 722. Boncuk - değerli taş, takı.
• 723. Bondofor - Attilânın dedelerinden.
• 724. Bor - Bora, fırtına.
• 725. Boran - fırtına, tipi.
• 726. Bordak - Semiz, şişman, balık etli.
• 727. Bordu - Üzüm, asma.
• 728. Borka - Baraka, ev.
• 729. Borla - Burla, üzüm, üzüm salkımı.
• 730. Borte-Bürte--cüci - börte renkli; bozkurt bağı.
• 731. Bosum - Endam, zerafet BOSUT (Basat) anlayış, izan, hidayet.
• 732. Boşgur - Eğitmen, öğretmen, talimci.
• 733. Boşgut - Öğrenci, şakirt.
• 734. Boy - 1- Uruk, uyruk, oymaklar birliği 2- Eda, endam.
• 735. Boydaş - Aynı boyun mensubu.
• 736. Boyda(Ğ) - Soyut, mücerred.
• 737. Boyla - Unvan veren kişi.
• 738. Boylan - Adına ve soyuna layık.
• 739. Boyla Bağa Tarkan - yüksek yönetici sanı.
• 740. Boyluğ - 1- Soylu 2- Yakışıklı.
• 741. Boysan - uzun boylu yiğit.
• 742. Boz - öç duygusu ve sertlik, yiğit, doğrui renk Dişi geyik.
• 743. Bozan - Bozmak dan düşmanı yenip dağıtan.
• 744. Bozca - 1- yürekli, gözükara 2- Boz rengine kaçan.
• 745. Bozcak - yürekli.
• 746. Bozçin - Dürüst, güvenilir.
• 747. Bozdoğan - birleşik: Boz/Doğan Bir doğan türü.
• 748. Bozkır - Step, çöl, vaha.
• 749. Bozlak - 1- Boz ve kül renginde olan 2- Otlak, mera.
• 750. Böbülük - Koca, gül.
• 751. Böçke - 1- Canavar 2- Böcek.
• 752. Bödge - Çağ, zaman.
• 753. Bögü - 1- Filozof, hikmet sahibi kişi 2- Büyü, sihir 3- Ejderha, canavar 4- Zehirli bir böcek.
• 754. Bögür - 1- Ordunun kanatlarından her biri, cenah 2- Kaburga ile kalça arasındaki bölge.
• 755. Bög(Bök) - Kısmet, nasip.
• 756. Böğdün - Bürokrat, yüksek dereceli memur.
• 757. Böğrek - Ordugah, merkez ordu, merkez ordunun savaş pozisyonu.
• 758. Böğü - bilgin, görkemli, güçlü.
• 759. Böğürmüş - Şamatacı, gürültücü.
• 760. Böğüş - Zeka.
• 761. Böke - alp, yiğit, sağlam kişi.
• 762. Böken - Ahu, ceylan.
• 763. Bökevul - Aşçı, iyi yemek yapan.
• 764. Bökli - güçlü kişi.
• 765. Böklice - Şık giyimli.
• 766. Böle - Pay, nasip, kısmet.
• 767. Bölek - armağan, armağan.
• 768. Bölen - Bölüm, pay.
• 769. Bölük - 1- Kısım, ekip, bölüm 2- Pay, nasip.
• 770. Bölün - Yönetici, şef.
• 771. Bönge - Tekme.
• 772. Bönger - Tekmeleyici, iyi tekme atan.
• 773. Börçe - Zülüf.
• 774. Börçek - Zülüf.
• 775. Böri - kurt, koruyucu yiğit.
• 776. Börk - Başlık, tüylü hayvan derilerinden yapılan başlık BÖRKLÜ(Ğ) Saygıdeğer.
• 777. Börklüce - Saygıdeğer, saygı gösterilen.
• 778. Börü - (Böri) Kurt.
• 779. Bözüş-Boğüş - Birleşik ad biçimi; öz ve kök bağı taşır.
• 780. Bucak - kenar, köşe, yan bölge.
• 781. Bucuga - Yadigar Han torunu ve Abak Han oğlu çevresinde geçen tarihî ad.
• 782. Budak - Sert dal parçası mecazi Güç, sertlik, dayanıklılığı sembolize eder.
• 783. Budan - (budun).
• 784. Budargana - sulak yerde çıkan sarı renkli çiçek açan çalı.
• 785. Buday - Buğday.
• 786. Budraç - Gözü pek, yürekli.
• 787. Budulgan - Yürekli, yürekli.
• 788. Budun - millet, ortak soy topluluğu.
• 789. Budunçi - Buduncu, Ulusçu.
• 790. Budunçiyir - birleşik: Buduncu/Yir, yer toprak.
• 791. Buga - Boğa.
• 792. Bugan - 1- Boğan 2- Alamet, işaret, iz.
• 793. Bugateg - Boğa gibi güçlü.
• 794. Bugay - 1- Afacan, ele avuca sığmayan 2- Buğu, ceylan.
• 795. Bugu - 1- Buğu, ceylan 2- Böcek, örümcek 3- Canavar.
• 796. Bugur - Sürekli, devamlı, devamlılığı olan.
• 797. Bugu-tekin - Efsane devrine ait Türk Bü- yüklerindendir. (1).
• 798. Buğu - 1- Ceylan, 2- Yavru geyik 3- Buhar.
• 799. Buğuçan - Boğucu, boğaç.
• 800. Bukağı - Kelepçe, atların ayağına takılan bir çeşit köstek.
• 801. Bukuk - Tomurcuk, filiz.
• 802. Bulaç - Bulucu, keşşaf, mucit.
• 803. Bulagan - 1- Olgun, kamil 2- Bulan, bulucu.
• 804. Bulak - Göze, kaynak, pınar.
• 805. Bular - Bulur, mucit.
• 806. Bulası - Ülkü, bulunması istenen.
• 807. Bulça - 1- Bolluk, ganimet, bereket 2- Bulucu, mucit.
• 808. Bulçu - Bulucu, mucit.
• 809. Bulçum - Keşif, buluş.
• 810. Buldak - 1- Bulanık, karışık, karma 2- Kıyı, sahil.
• 811. Buldan - Bolluk, gönenç.
• 812. Buldu - Önemli, değerli, az rastlanan.
• 813. Buldur - 1- İri su damlası 2- Gözyaşı.
• 814. Bulgan - 1- Olgun, kamil 2- Bulucu, mucit.
• 815. Bulganç - Karma, kırma, karışık.
• 816. Bulgar - Karışık, bulanık, karışmış, içiçe girmiş.
• 817. Bulgaş - Karışıklık, karmaşa.
• 818. Bulmaz - 1- olgunlaşmamış 2- Sakin, tembel.
• 819. Bulmuş - 1- Olgun, erdemli, oturaklı 2- Keşşaf, mucit.
• 820. Bulu - Anlayış, idrak, izan.
• 821. Buluç - 1- Bulucu 2- anlayış, fehim.
• 822. Bulug - 1- Keşif bölgesi, keşfedilen yer, bölge 2- Fidye, haraç.
• 823. Bulugan - Bulan, bulucu.
• 824. Bulum - İrfan.
• 825. Bulung - Bulunulan yer, yön, taraf.
• 826. Buluş - 1- Feraset, buluculuk 2- Manevi destek.
• 827. Buluşgan - Usta, becerikli.
• 828. Bulut - gökte su taşıyan kütle.
• 829. Bumin Kağan - tarihî kağan adı.
• 830. Bun - Üzüntü, keder, bunalım, kendinden geçiş.
• 831. Bunak - Bunlu, üzüntülü, kendinden geçmiş.
• 832. Bunalmış - Üzgün, mahzun.
• 833. Bung - Bun, keder.
• 834. Bunluğ - Bunlu, kederli.
• 835. Bunsuz - Mutlu, huzurlu.
• 836. Burak - şimşek gibi hızlı binek; İslamî-menkıbevî bağ yanında Türk ad alanında kullanılan biçim.
• 837. Buran - tarihî ad.
• 838. Burcu - 1- Buruk, burucu 2- Güzel ve keskin koku 3- Biber.
• 839. Burçak - 1- Nohutgillerden bir tahıl 2- İrmiklik buğday.
• 840. Burçin - dişi ahu; ince, güzel duruşlu hayvan adı.
• 841. Burçugin - Özü sözü bir, güvenilir.
• 842. Burçuk - 1- Tahta veya keçeden yapılmış küçük heykel 2- Varlık, servet 3- Çiçek, gül.
• 843. Burgacı - Cengiz ordusu ve Erlat kabilesi çevresinde geçen tarihî ad.
• 844. Burgaz - kale.
• 845. Burka - Yüz örtüsü, fular.
• 846. Burkan - 1- Totem, heykelcilik 2- Hüzün, iç burkuntusu.
• 847. Burke - 1- Burka 2- Berke, kamçı.
• 848. Burta - 1- Benek, ben 2- Altın tozu.
• 849. Burtag - Burtak çakıllı, taşlı toprak.
• 850. Buruk - Kırgın, alıngan, mahzun.
• 851. Burul - İçli, içten, samimi.
• 852. Burunçuk - Burulmuş, buruşuk.
• 853. Burundu - Atların terbiyesi için burunlarına takılan kıskaç.
• 854. Burungu - Geçmiş, mazi, hatıra.
• 855. Buşku - Telaş, heyecan.
• 856. Buyan - a Yıldız han" pin Soyundan, küva Im torunu, Ajan. pin kocası.
• 857. Buyandı - Kutlu, bahtı açık.
• 858. Buyra - Kıvırcık, kıvrılmış, bürülmüş.
• 859. Buyraç - Amir, buyuran.
• 860. Buyrat - Engebe, engel.
• 861. Buyruk - emir, yönetim sözü.
• 862. Buzaç - Bozucu, bozguna uğratan.
• 863. Buzan - Bozan, düşman birliğini dağıtan.
• 864. Bübülük - Gül, konca.
• 865. Büdene - Bir bıldırcın türü.
• 866. Bügü - 1- Büyü, sihir 2- Felsefe 3- ejderha.
• 867. Bük - Kıyı, sahil.
• 868. Büke - pehlivan, zorlu.
• 869. Bükeç - Güçlü, bükücü.
• 870. Bükey - Büken, bükücü, güçlü.
• 871. Büke Badraç - Büke soylu tarihî ad.
• 872. Büklüm - Kıvrım, büküntü, saçak.
• 873. Bükü - Ejderha.
• 874. Büküş - Bükme eylemi, bükmek.
• 875. Bülek - bağış, armağan.
• 876. Bülte - Demet, deste, top.
• 877. Büngü - Tos atmak, kafa vurmak.
• 878. Bür - Gonca; gonca gül.
• 879. Bürçe - Kurt yavrusu.
• 880. Bürçek - 1- Kurt yavrusu 2- Saç kıvrımı.
• 881. Bürkev - Himaye, vesayet.
• 882. Bürküt - 1- armağan, armağan 2- Bir kartal türü.
• 883. Bürüm - Bürülmüş, katlanmış.
• 884. Bürüncük - İpekten yapılmış, şal, fular.
• 885. Büvet - Baraj, set, su seti.
• 886. Büyü - Sihir, gizliyi bilme işi, bilgelik.
• 887. büyük - 1- Olgun, saygıdeğer 2- Bilge 3- Büyü, büyücü.

C

• 888. Cabadak - Hayret, şaşma.
• 889. Cabalak - Yabalak, yaygın.
• 890. Caçımdı - Halâk, mültefit onurlu, ölçülü.
• 891. Cağımda - Yaratıcı, üretken.
• 892. Cağımdı - Lütufkar, iltifat eden.
• 893. Cağlı - onurlu, temiz sözlü, dürüst.
• 894. Cakşı - Yakşı, yakışıklı, güzel.
• 895. Calasın - yakışıklı.
• 896. Calman - Yalman.
• 897. Caman - 1- Yaman, 2- Kam, büyücü.
• 898. Camanbay - birleşik: Caman/Bay.
• 899. Candar - Candar oğullarıyla bağlı tarihî ad.
• 900. Canik - Tüccar, ticaret erbabı.
• 901. Canku - Meşveret.
• 902. Caplık - üni; Kiymetii taş.
• 903. Cara-Hülâgu-Çağatay - Birleşik ad biçimi; ay ışığı bağı taşır.
• 904. Carı - çevik.
• 905. Carıp - Yakın, dost, çok yakın arkadaş.
• 906. Cartı - Şık, alımlı.
• 907. Caruz - Heyecan.
• 908. Catık - yumuşak huylu.
• 909. Catuk - Halim, haluk.
• 910. Cav - Gösteriş, afi, fiyaka.
• 911. Cavankul - Uygurlar döneminde ordunun sol cenahını ve oradaki askerlerin tümüne verilen ad.
• 912. Cavıldak - Neşeli, şen şakrak.
• 913. Cavlı - Gösterişli, cafcaflı.
• 914. Cavlın - Ünlü a.
• 915. Caymaz - yürekli, kararlı.
• 916. Caynak - Pençe, Doğan pençesi.
• 917. Ceben - Gayretli, çalışkan.
• 918. Cebni - alp, yiğit, yiğit.
• 919. Celden - Yel, yel parçası.
• 920. Celme - Çalım, fiyaka, gösteriş.
• 921. Cengel - Hafif, ince.
• 922. Ceren - ceylan, ince, güzel duruşlu bozkır hayvanı.
• 923. Cerkin - Hısım, yakın.
• 924. Cerkuday - birleşik: Yer/Kutay Eski dönem yer tanrısı.
• 925. Certel - çevik, etkin, çevik, etkin.
• 926. Cesur - tarihî ad.
• 927. Cetik - olgun, yetkin, olgun, yetkin.
• 928. Cetiz - çevik, becerikli ceylan, ceylan.
• 929. Ceyran - Ceren.
• 930. Cıda - Mızrak, kısa saplı mızrak.
• 931. Cıgı - Şamanist gelenekte, iyi tin. Boy ve oymakları kötülüklerden koruduğuna inanılan tin.
• 932. Cılduz - Yıldız.
• 933. Cibelik - Sonsuz, sonsuzluk.
• 934. Cici - (Cicik, cicek) 1- Çiçek, gül 2- Konuk 3- Sevim, sevimlilik.
• 935. Cidagu - Yetkin, yetenekli, becerikli.
• 936. Cide - İri, uzun bir ağaç türü.
• 937. Ciğil - Hafif, yeğni, kolay.
• 938. Cik - arı, duru.
• 939. Cilmaya - Türk mitolojisindeki efsanevi kanatlı at.
• 940. Cin - Güvenilir, gayet.
• 941. Cingil - 1- Galip, utkan 2- Güvenilir, sadık.
• 942. Cingü - Zafer, utku.
• 943. Cirik - yürekli, çevik.
• 944. Citiz - çevik.
• 945. Civaş - yumuşak huylu, sakin çevik Işık, parlak fidan ışın mutluluk, kutlu sevinç Parıltıdar Taşgın, heyecanlı, müteheyyiç.
• 946. Civil - İyi tin, temiz, arınmış tin.
• 947. Colay - (Yolay) birleşik: Yol/Ay Kazaklarda "ayağı uğurlu" kişiler için kullanılır.
• 948. Colda - Yolcu, yola çıkan.
• 949. Culum - ince yapılı, ince davranışlı, hassas.
• 950. Cumuk - Yumuk, yumulmuş.
• 951. Cupar - Parfüm, güzel koku.

Ç

• 952. Çaba - Gayret, enerji.
• 953. Çabacı - Gayretli, enerjik ÇABAK (Çaba)1- Çabuk, çevik 2- Küçük bir göl balığı türü.
• 954. Çabar - 1- Çapar, davranır 2- Ulak, kurye, elçi.
• 955. Çabas - yumuşak huylu çevik, etkin.
• 956. Çabuk - (Çapuk) Çapan, çaba gösteren, çabalayan.
• 957. Çaça - 1- Savaş baltası 2- Gemici 3- Çiçi, çiçik.
• 958. Çagavun - Bal arısı.
• 959. Çağ - 1- Zaman, vakit 2- devir, devran 3- su sesi, şırıltı.
• 960. Çağa - Yavru çocuk.
• 961. Çağanak - Çalgı, enstrüman.
• 962. Çağaş - Kırlangıç.
• 963. Çağdaş - Çağın insanı, aynı çağda yaşayan kişiler.
• 964. Çağıl - 1- Su sesi 2- Çakıl taşı.
• 965. Çağıldak - Çağlayan, şelale.
• 966. Çağıltı - 1- Su sesi, suyun taş ve kayalara çarparken çıkarttığı ses.
• 967. Çağın - 1- Şimşek, çakın 2- Gürz, topuz.
• 968. Çağır - Çağırı, çağrı.
• 969. Çağırgan - Çağıran, davetkar.
• 970. Çağlak - 1- onurlu, temiz sözlü, dürüst 2- Çağlayan, şelale.
• 971. Çağlasun - Dürüst.
• 972. Çağlav - Dürüst.
• 973. Çağlayan - Şelale.
• 974. Çağlayık - Şelale.
• 975. Çağlı - 1- Dürüst 2- Yakışıklı, güzel.
• 976. Çağlın - ünlü ve liyakat sahibi.
• 977. Çağrı - sesleniş.
• 978. Çağruk - Katı, sert.
• 979. Çaka - 1- Savaş baltası 2- Çakı 3- Fiyaka, çalım, gösteriş.
• 980. Çakaloz - 1- Fener 2- İlkel bir top stanrısal güçı (Top mermisi olarak çakıl taşı atan).
• 981. Çakan - 1- Gürz, topuz 2- Şimşek.
• 982. Çakar - 1- Deniz feneri 2- gürz.
• 983. Çakı - Kesici, yontucu küçük bıçak.
• 984. Çakıcı - 1- Çakma eyleminde bulunan 2- Çakı ustası.
• 985. Çakıl - Çakıl taşı.
• 986. Çakın - 1- Şimşek 2- Kıvılcım.
• 987. Çakır - doğan türü kuş; ela-mavi göz rengi.
• 988. Çakırca - Doğan türü bir avcı kuş.
• 989. Çakırcı - Eskiden saraylarda, özel olarak doğan terbiyeciliği yapanlara verilen bir sıfat.
• 990. Çakmak - Mısır kölemenleri arasında geçen tarihî ad.
• 991. Çakmur - Tutumlu, eli sıkı.
• 992. Çaksu - çevik, etkin Jale.
• 993. Çaktu - ğ güçlü.
• 994. Çal - Kılıç darbesi, darbe, vuruş.
• 995. Çalap - Ulu tin, Kadiri mutlak.
• 996. Çalgar - Çalıcı, vurucu.
• 997. Çalgıçay - Taştan yapılmış el değirmeni.
• 998. Çalık - 1- Stanrısal güçşör, iyi kılıç kullanan 2- Çelik 3- Mesaj, haber 4- Haşarı, yaramaz.
• 999. Çalım - 1- Gösteriş, fiyaka, kurum 2- Kılıcın keskin tarafı.
• 1000. Çalımlu - Gösterişli, çekici.
• 1001. Çalış - Azim, ceht.
• 1002. Çalışgan - Çalışkan, işgüzar.
• 1003. Çalkara - Doğan türü bir avcı kuş.
• 1004. Çalkın - Darbeci, hamleci, vurucu.
• 1005. Çalma - Maden üzerine yapılmış oyma, işleme.
• 1006. Çalman - Çalıcı, vurucu.
• 1007. Çalt - çevik.
• 1008. Çaluk - Çalık.
• 1009. Çam - Bir ağaç türü.
• 1010. Çamur - Sazlık, bataklık.
• 1011. Çanayaz - Berrak, billur.
• 1012. Çandar - Karışık, karma.
• 1013. Çandır - Karışık.
• 1014. Çanga - 1- Soylu 2- Pençe.
• 1015. Çangal - 1- Çok sık ağaçlı bölge 2- Budaklı ağaç.
• 1016. Çapan - 1- Ulak, haberci 2- Enerjik, - çalışkan 3- iş elbisesi, eski giysi.
• 1017. Çapar - 1- Enerjik, çalışkan 2- Giysi 3- Saldırgan 4- ulak, haberci.
• 1018. Çapgın - Enerjik, koşan, ardından giden.
• 1019. Çapgur - Tufan, afet, deprem.
• 1020. Çapın - Atak, hücum, savlet.
• 1021. Çapıtgan - Saldıran, saldırgan.
• 1022. Çaplan - Bir şahin türü.
• 1023. Çaplı - Şahin türü bir avcı kuş.
• 1024. Çaptı - Koşan, seğirten.
• 1025. Çaptuğ - Ünlü, çok tanınan.
• 1026. Çapul - Çap mak kökünden, vuran, saldıran, alıp götüren vb. eylemlerin tümü.
• 1027. Çardu - Cinli, perili.
• 1028. Çaşka - Sabi, bebek, yavru.
• 1029. Çaşut - Haberci, muhbir, ajan.
• 1030. Çat - Yansıma, yayılma, ün.
• 1031. Çatak - Çatal, çatallı, iki kollu değnek.
• 1032. Çatal - İki kollu, iki kola ayrılmış nesne.
• 1033. Çatgal - 1- Yüksek dağlık bölge 2- Çatal.
• 1034. Çatık - Çatılmış, tersleşmiş.
• 1035. Çatlı(Ğ) - 1- Ünlü, tanınmış 2- Gözü kara, yürekli.
• 1036. Çatuk - Bıçak sapı yapılan bir ağaç türü.
• 1037. Çav - Ün, şöhret, yansıma, duyuru, bildiri.
• 1038. Çava - Ünlü, tanınmış.
• 1039. Çavaş - Ünlü, tanınmış.
• 1040. Çavlak - Çağlayan, şelale.
• 1041. Çavlan - Çağlayan.
• 1042. Çavudur - İyi üne ve şöhrete sahip olan.
• 1043. Çavunt - Ün, şöhret.
• 1044. Çavuş - Bilgi veren, bilgi götüren, bilgi dağıtan (Çav kökünden).
• 1045. Çavut - Duvar, sütun.
• 1046. Çay - Dere, ırmak.
• 1047. Çayan - 1- Dövülmemiş, dökme demir 2- İşlenmemiş ham demir.
• 1048. Çaylak - Kuyruğu uzun ve çatallı bir avcı kuş.
• 1049. Çeber - 1- Usta, usta 2- Hoş, ince, güzel.
• 1050. Çebi - (Çepi, çepni) 1- Sert bakışlı 2- Usta eli yatkın, yetenekli 3- Cebe, çebe, stanrısal güç.
• 1051. Çeken - Cazip, cazibe, çekicilik.
• 1052. Çekim - Cazibe, çekicilik.
• 1053. Çekimlü - Çekimli, cazibeli.
• 1054. Çekli - Armağan, armağan, düğün hediyesi.
• 1055. Çekmergen - Nişancı, iyi vuruş yapan, stanrısal güçşör.
• 1056. Çelebi - Türk'ün oğlu; ince, güzel duruşlu ve terbiyeli kişi.
• 1057. Çelek - Bülbül, güzel öten bir kuş.
• 1058. Çelen - 1- Becerikli, çalışkan 2- Fettan, yanıltıcı.
• 1059. Çelik - (Çelük, çuluk) Gücü arttırılmış sert demir.
• 1060. Çelikten - Çelik parçası.
• 1061. Çelim - Beden, endam, gösteriş.
• 1062. Çelme - 1- Çalma 2- Başa örtülen bez (Bandana).
• 1063. Çengin - Gösterişli, dikkat çekici.
• 1064. Çengiz - Deniz.
• 1065. Çengşi - Mucize, olağanüstülük.
• 1066. Çepen - Hatip, iyi konuşan, güzel söz söyleyen.
• 1067. Çerçi - Ulak, haber, bildiri ulaştıran kişi.
• 1068. Çeri - asker; yeniçeri sözüyle de bağlı.
• 1069. Çetrez - dikenlik yer.
• 1070. Çeven - Çevre, muhit.
• 1071. Çevgen - Cirit, değnek.
• 1072. Çevik - devingen, çevik, hızlı.
• 1073. Çevri - Çeviri, girdap, anafor.
• 1074. Çevrim - 1- Girdap, anafor 2- Çevre, muhit.
• 1075. Çıdal - güç, sabır.
• 1076. Çıdam - Dayanıklılık, metanet.
• 1077. Çıdamlı - sağlam, dayanıklı.
• 1078. Çıdık - Güç, dayanıklılık.
• 1079. Çıgay (Çığay) - yoksul; kurt yüzlü.
• 1080. Çığ - 1- su damlası, kırağı 2- kar yığını, kar topu.
• 1081. Çığal - Omuz, omuz başı.
• 1082. Çığın - Çıkın, bohça.
• 1083. Çığır - 1- Çağ, devir 2- çığın açtığı yol 3- Dar yol, patika.
• 1084. Çığla - Saf, halis.
• 1085. Çığlan - Saf, halis.
• 1086. Çığrı - 1- gök çarkı 2- melodi.
• 1087. Çıkan - 1- kaynak, kaynarca 2- yeğen, hala çocuğu.
• 1088. Çıkmak - 1- çıkma eylemi 2- Kaynak 3- çakmak.
• 1089. Çıldım - Seri- hızlı, enerjik.
• 1090. Çımrın - Aktif, faal.
• 1091. Çın - (çin, çine) sağlam, dayanıklı, güvenilir.
• 1092. Çınak - 1- sevap, hayr 2- güvenilir, sadık.
• 1093. Çından - sandal ağacı.
• 1094. Çıngay - Özü, sözü bir, sözüne güvenilir.
• 1095. Çıngılıç - birleşik: Çın(sağlam, dayanıklı) Kılıç.
• 1096. Çıngır - 1- Kopuza benzeyen bir saz 2- Çıngırak.
• 1097. Çıntay - Soylu, güvenilir.
• 1098. Çıray - Yüz, eda, çehre.
• 1099. Çırganış - Zevk, haz, tat.
• 1100. Çıtırkı - Işık, nur, ışık.
• 1101. Çıvak - ışın.
• 1102. Çıvga - ince davranışlı.
• 1103. Çıyrak - uslu, uslu.
• 1104. Çibek - Atmaca türü bir avcı kuş.
• 1105. Çigan - Yoksul, fakir.
• 1106. Çigen - Gayretli.
• 1107. Çigendik - Gayretli, çalışkan.
• 1108. Çiger - 1- Gayret, azim 2- Çökertiş, çökertme.
• 1109. Çigermiş - Çökertmiş, düşmanı bozguna uğratmış.
• 1110. Çigil - Olgun, gelişmiş, olmuş.
• 1111. Çigilvar - Kısa ve küçük ok, özel ok.
• 1112. Çil - Dağ tavuğu.
• 1113. Çilde - Kış mevsiminin en soğuk dönemi.
• 1114. Çildu - Hızlı, seri, çabuk.
• 1115. Çilen - 1- Çığ 2- Jale 3- Bir dağ çiçeği.
• 1116. Çilenti - Çığ, jale.
• 1117. Çimçik - saf, arı.
• 1118. Çine - (Çin) 1- Sadık, güvenilir 2- Öz, soy 3- Kurt, kurt yavrusu.
• 1119. Çinkay - Sözüne güvenilir, özü sözü bir.
• 1120. Çiray - Yüz, çehre, eda.
• 1121. Çiskin - çiy.
• 1122. Çit - Çizgi, sınır, limit.
• 1123. Çiter - sınır koruyucusu.
• 1124. Çizgen - Saban izi, karasabanın tarlada açtığı yol.
• 1125. Çizim - Resim figürü.
• 1126. Çoban - İlhanlılar çevresinde Ulu Noyan sanıyla anılan kumandan adı.
• 1127. Çobar - Değnekli, değnek taşıyan.
• 1128. Çobayıkmış - Gönül kırıcı, haşin.
• 1129. Çoga - Vahşi hayvan.
• 1130. Çogay - Yoğun, kesif.
• 1131. Çoğaş - 1- Debdebe, şaşa 2- Vahşi hayvan yavrusu.
• 1132. Çokal - sırlı çömlek, zırh.
• 1133. Çokan - 1- Gürz, topuz 2- Hayvan yavrusu.
• 1134. Çoku - 1- Debdebe, şaşa 2- Bolluk, bereket ÇOLAK (Çalak) Stanrısal güçşör, iyi kılıç çalan.
• 1135. Çolbanak - uzak görüşlü; eski ad.
• 1136. Çoldu - 1- armağan, ödül 2- Ganimet.
• 1137. Çolpan - kutup yıldızı, çoban yıldızı, Venüs.
• 1138. Çolpan-Çulpan - Çoban yıldızı.
• 1139. Çomak - 1- İri ve yuvarlak değnek 2- Bir ucunda topuz bulunan sopa, stanrısal güç 3- İnanmış, inançlı.
• 1140. Çongar - Gürültü, şamata, nara.
• 1141. Çopur - Geyik ve karaca yavrusu.
• 1142. Çora - (çura, çur) 1- Yer tanrısı 2- Cin, peri 3- Tin.
• 1143. Çoraman - Cinli, perili.
• 1144. Çorlu - Şamanist gelenek bağı taşıyan ad.
• 1145. Çormagon - Selçuklularla savaşan Moğol kumandanı.
• 1146. Çortu - değirmen taşı hunisi.
• 1147. Çotak - Kabza, kılıç kabzası.
• 1148. Çotur - Kabza, kılıç kabzası.
• 1149. Çoygen - dökme demir, font.
• 1150. Çökermiş - Çökertmiş, düşmanı bozmuş.
• 1151. Çöklü - Soylu, soylu.
• 1152. Çökül - Irmakların taşarak vadilere bıraktığı tortu.
• 1153. Çömçe - Ağaçtan oyulmuş su kabı.
• 1154. Çözeli - Kıpçak, merkezden uzakta olan.
• 1155. Çözelti - Ayrılış, kopuş, firak.
• 1156. Çuban - Çoban, muhtar, obabaşı.
• 1157. Çuçu - Şair, şairane konuşan.
• 1158. Çuğa - (çuka) 1- Yürekli, yürekli 2- Arınmış, duru 3- ince yapılı.
• 1159. Çulçu - Serçe, Turgay kuşu.
• 1160. Çuluk - 1- Çelik 2- çalık, kılıç çalan 3- aceleci, heyecanlı.
• 1161. Çuran - Tinlarla ilgilenen.
• 1162. Çutur - Kılıç kabzası.
• 1163. Çuvaş - 1- Sakin, dingin 2- dindar, dünyaya değer vermez.
• 1164. Çücen - uslu, aklını kullanan.
• 1165. Çünük - Çınar ağacı.

D

• 1166. Dadak - Değme, dokunma, tatma.
• 1167. Dadal - Tat alan, sezen, farkına varan.
• 1168. Dağ - (Tağ, tağ, tak, tav) Dağ mecazi genişlik, büyüklük, ululuk, heybet.
• 1169. Dağaça - Dağ gibi heybetli.
• 1170. Dağer - Kıymet, para, nafız.
• 1171. Dakak - Ucu ataşli ok.
• 1172. Dal - 1- Ayrı, bölünmüş 2- saldırı, büyüme, yayılma 3- batma, çıkma 4- yalınlık, çıplaklık.
• 1173. Dalan - koridor, dehliz.
• 1174. Dalaş - Döğüş, karşılıklı saldırı.
• 1175. Dalay - (Talay) Genişlik, ululuk, sonsuzluk mecaz eden, asıl anlamı, büyük deniz, okyanus.
• 1176. Dalbay - 1- Vasi, ardına sığınılan kişi 2- Çuhadan yapılmış şapka Kırgızlarda- 3- avcı kuşları yakalamak için, tuzaklara bağlanarak bırakılan küçük kuş.
• 1177. Dalboy - Vasi, ardına sığınılan kişi.
• 1178. Dalkılıç - birleşik: Dal/Kılıç mecazi Zırhsız ve korunmasız.
• 1179. Dalkıran - Kırıcı, ayırıcı.
• 1180. Dana - İnek yavrusu, iki yaşındaki genç inek.
• 1181. Danişman - Müşavir, bilgi ve tecrübesine danışılan kişi.
• 1182. Dankı - ün, tanınma.
• 1183. Dansık - (Tansık) Olağanüstü, fevkalade.
• 1184. Dargun - Alıngan, kırılan, ince yapılı.
• 1185. Darı - 1- Bir tahıl türü 2- sıkı, sıkıntı, zorluk.
• 1186. Darıca - 1- Darı gibi, darı niteliğinde mecazi Bereketli 2- sıkı, sıkıcı, zorlu.
• 1187. Darıtay - Bartan'ın oğlu.
• 1188. Darsık - Öfkeli, hiddetli.
• 1189. Daruga - emir, vali, şef.
• 1190. Darulgan - alıngan, nazlı.
• 1191. Daşkı - Taşkı, taşmış, dışarı çıkmış, dışarıda olan.
• 1192. Dayak - Değnek, baston, dayanılan nesne.
• 1193. Dayanç - 1- Dayanak, destek, güven 2- Dayanma gücü tahammül.
• 1194. Dayangan - Dayanıklı, sağlam.
• 1195. Dayangı - Köşe minderi.
• 1196. Dayar - Hazır, hazırlıklı.
• 1197. Daysetze - Konkırat hanlarından Cengiz Han'ın kayın babası.
• 1198. Debret - Kımıldayış, devinim.
• 1199. Değerbilir - birleşik: Değer/Bilir Kadirşinas, vefalı.
• 1200. Değerlü - Değerli, kıymetli.
• 1201. Değirmi - Çevreli, yuvarlak, toparlak.
• 1202. Değnek - Dayanak, dayanılacak nesne.
• 1203. Deli - Usu gitmiş, azmış, dellenen, mecazi gözü kara, yiğit.
• 1204. Demirağ - Zırh, örgülü göğüslük birleşik: Demir/Ağ.
• 1205. Demirden - Demir parçası.
• 1206. Demirdöğen - birleşik: Demir/Döğen mecazi Acı güç sahibi.
• 1207. Demirgen - 1- Demir, ham demir 2- temren, okun ucundaki demir parçası.
• 1208. Deneri - Dikkat, itina.
• 1209. Dengizik - Denizcik, küçük deniz, göl.
• 1210. Deniz - deniz; geniş su alanı.
• 1211. Denkdeş - Küfv, eşit, adi Doruk, zirve.
• 1212. Denli - Edepli, terbiyeli.
• 1213. Depegen - Tekmeleyen, iyi tekme atan.
• 1214. Deprem - yer sarsıntısı.
• 1215. Deren - derleyen, akış alanı.
• 1216. Derin - engin, içli.
• 1217. Dermek - Dirilik, canlılık, bir arada tutmak.
• 1218. Dernek - Eğlence, toy, birliktelik.
• 1219. Devin - Hareket, kımıldanış, davranış.
• 1220. Devrim - Devirme, yıkma, devirip yönetimi alma, ihtilal.
• 1221. Deyim - Söyleniş, darbımesel.
• 1222. Deyiş - Söyleyiş, şiirsel anlatım, ozan dili.
• 1223. Dıvrak - Yakışıklı, alımlı, civan.
• 1224. Dibek - 1- Ağaçtan oyulmuş büyük havan 2- Yayık ağaç.
• 1225. Dik - 1- Yükseklik, yükseliş 2- kararlılık, yıkılmazlık, caymazlık 3- inat.
• 1226. Dikeç - Sütun, dikil, dikilmiş.
• 1227. Dilim - kesik, bölüm, bölünmüş, biçimlenmiş.
• 1228. Dinge - zirve.
• 1229. Dinler - Terbiyeli, munis, muti.
• 1230. Dip - kut, kut payı.
• 1231. Dipçin - 1- Bahtı açık 2- Sağlam, dayanıklı.
• 1232. Diren - Direnç, karşı koyuş, dirilik.
• 1233. Direnç - Direnme gücü.
• 1234. Direngeç - Destek, dayanak.
• 1235. Dirgen - 1- Dirilik, 2- harmanda kullanılan demir çatal.
• 1236. Diri - (diri, dirik, Tiri, tirik) Can, tin, canlılık, canlı.
• 1237. Diril - Can, tin, tin.
• 1238. Dirim - Yaşam, sağlık, canlılık.
• 1239. Dirlig - yaşam, dirilik.
• 1240. Dirse - Derse, söylerse, konuşkan.
• 1241. Dizik - (dizi) Kolye, takı.
• 1242. Dizlek - Hazır cevap, konuşkan.
• 1243. Doban - Börta. cina.
• 1244. Dodurga - 1- Dolgun, doyumlu 2- doyuran, doyurucu 3- açık, net, berrak.
• 1245. Doğa - 1- Tabiat, doğallık, ortaya çıkış 2- Huy, yaradılış, fıtrat.
• 1246. Doğan Bey - doğan kuşuyla bağlı bey adı.
• 1247. Doğru - Dürüst, yalansız, sözüne güvenilen.
• 1248. Doğrul - 1- Doğruluk, dürüstlük 2- Ayakta duran, dirençli.
• 1249. Doğu - Güneşin doğuş yönü.
• 1250. Doğuç - Doğuş, doğma, ortaya çıkış.
• 1251. Doğudan - Doğulu, doğu yönünden gelen.
• 1252. Doğuş - Doğma, ortaya çıkış.
• 1253. Dokunak - Dokunuş, değiş, mecazi Ağır, mahsun, yürek sızlatan, yüreğe dokunan.
• 1254. Dokunç - Dokunak, hüzün.
• 1255. Dokuz - Dokuz sayısı, Türklerin en çok eskilerden beri uğurlu sayılarındandır.
• 1256. Dokuz Arka - dokuz ata soyu.
• 1257. Dolandı - Dolanan, gezgin.
• 1258. Dolu - 1- Bilgin, tecrübeli, öğretmen 2- Bütün, tam, eksiksiz 3.
• 1259. Dolun - Tam, bütün, eksiksiz Yakut Türklerinin eski bereket Tanrılarından.
• 1260. Dolunay - Ayın on dördü, ayın en güzel hali.
• 1261. Domaniç - 1- Dumanlı bölge 2- Tümsek, engebeli arazi.
• 1262. Domurcuk - Gül, tomurcuk.
• 1263. Donatmış - Giydirip, kuşatmış, sevindirmiş, cömertlik göstermiş.
• 1264. Donatur - eli açık, eli açık, bağışlayıcı.
• 1265. Donsuz - Çıplak, fakir, varlıksız.
• 1266. Dor - nesil, soy.
• 1267. Dora - doruk, zirve.
• 1268. Doran - (Duran) Diri, canlı, yaşayan.
• 1269. Doru - zirve; siyah ile kızıl arası at rengi.
• 1270. Doruk - tepe, en yüksek uç.
• 1271. Doymaduk - Doyumsuz, sevilmeye doymayan, doyulmayan.
• 1272. Doyum - 1- Doymak, tatmin 2- Ganimet, bereket.
• 1273. Doyuran - mecazi eli açık, hayr sahibi, iyilik sever.
• 1274. Döğen - 1- Dövüşçü, döven 2- Ekin saplarını ezmeye yarayan, altında çakmaktaşı bulunan geniş tahta.
• 1275. Döğer - 1- Döver 2- değer, kıymet 3- Kalın, enli bir ağaç.
• 1276. Döğerli - Değerli.
• 1277. Döğüş - Dövüş, savaş, kavga.
• 1278. Dölek - dürüst, olgun, yumuşak huylu.
• 1279. Dölen - Muti, sevgi gösteren.
• 1280. Dönder - tarihî ad.
• 1281. Döngel - Saat.
• 1282. Döngü - Dönüşüm, başa dönüş.
• 1283. Döngün - Dargın, gönlü kırık.
• 1284. Dönmez - kalıcı, dirençli.
• 1285. Duger - AY Tinsar Duman, dud Kaim, sabit, sakin.
• 1286. Dulak - Dolu, olgun, tecrübeli.
• 1287. Duman - duman.
• 1288. Dumlu - 1- dumanlı, sisli bölge 2- Soğuk ve ayaz alan yer.
• 1289. Dumrul - 1- Okun sivri ucu 2- Başı dumanlı, efkarlı.
• 1290. Dura - yaşam, sağlamlık, ev.
• 1291. Durak - yaşam, kalıcılık.
• 1292. Duran - kalıcı, sabit, dingin.
• 1293. Durcu - Durucu, kalıcı canlı.
• 1294. Durgaç - Durak, durulan, yaşanılan yer.
• 1295. Durgun - 1- Durulmuş, süzülmüş, arınmış 2- Sakin, sükuna ermiş, kendi halinde.
• 1296. Duru - arı, berrak, temiz.
• 1297. Duruk - Duru, durucu.
• 1298. Durul - 1- Dinginlik bulmak, huzura kavuşmak 2- arılık, arınmışlık.
• 1299. Durulca - arı, duru.
• 1300. Durulmaz - Afacan, yaramaz.
• 1301. Durulmuş - Tatminkar, sakin.
• 1302. Durum - yaşam, duruş, süreklilik.
• 1303. Duva - (Düve).
• 1304. Duvan - (Doğan).
• 1305. Duyan - Duyucu, hissedici.
• 1306. Duyar - Duyarlı, hisli, duygulu.
• 1307. Duyarı - Duyarlılık, hislilik.
• 1308. Duyuş - Duyum, hissediş, duyarlılık.
• 1309. Duyuşan - Duyan, hisseden.
• 1310. Düğün - (Töğün, Toygün) Toy günü, yemekli eğlence.
• 1311. Düş - Rüya, aniden ortaya çıkış.
• 1312. Düşelge - Pay, hisse.
• 1313. Düşerge - Miras, pay.
• 1314. Düşüngü - Düşünerek üzülme, kafaya takma, üzülme, teessür.
• 1315. Düve - 1- Genç inek, dananın büyüğü 2- Döven, dövüşçüDÜVECİ: Dövücü, dövüşçü.
• 1316. Düven - (Döven).
• 1317. Düyeci - Dövüşçü, döğüşçü.
• 1318. Düz - (Tüz) 1- Doğru, doğruluk, gerçek 2- Soy, kök, döl 3- Kural, kaide.
• 1319. Düze - Düzen, uslup, tarz.
• 1320. Düzen - Kural, kurallar bütünü.
• 1321. Düzge - Süs, makyaj.
• 1322. Düzgün - 1- Düzülü, düzenli, muntazam 2- Gidişat, teamül.

E

• 1323. Ebik - ahu, gazal.
• 1324. Ebin - çekirdek.
• 1325. Ebinç - gönenç, esenlik.
• 1326. Ebiri - erdem.
• 1327. Ebrek - Dayanıklı, sebatkar.
• 1328. Ebren - tarihî ad.
• 1329. Ebret - Ayrılım, ihtilaf.
• 1330. Ebrük - Dayanıklı, sebatkar.
• 1331. Ecevit - 1- Çalışkan,, aktif 2- haşarı, yaramaz.
• 1332. Ecvit - etkin, etkin.
• 1333. Eçine - Doğru sözlü, sözüne güvenilir.
• 1334. Ede - (Edi, Ata) Atalık, hatırı sayılan, sözü dinlenen kişi.
• 1335. Ederkon - birleşik: Ede/Kon (Konmaktan can, tin).
• 1336. Edgü - doğru, doğru.
• 1337. Edgüdi - 1- Eğitici, öğretici 2- İyi, ala.
• 1338. Edi - Eda, ata, saygıdeğer ulu kişi.
• 1339. Edige - 1- İyi, iyi kalpli 2- öğretmen.
• 1340. Edik - Kısa konçlu çizme.
• 1341. Edil - (İdil, etil, atil) iyilik, güzellik.
• 1342. Ediş - çocuk, bala.
• 1343. Ed-Edemen - Attila torunu ve Çaba'nın ikinci oğlu.
• 1344. Ege - (Eke, Öke)1- Dahi, çok uslu 2- Egemen, sahip 3- Bakıcı, eğitici.
• 1345. Egit - Göz değmesi ve nazara karşı göz kenarlarına sürülen bir ot.
• 1346. Eğber - Eğri, eğrilmiş.
• 1347. Eğe - akraba, hami, reis, varlıklı kişi.
• 1348. Eğilmez - Gururlu, mağrur, dik başlı.
• 1349. Eğin - Eğirilmiş.
• 1350. Eğir - 1- Sarış, çeviriş, kuşatma 2- bükme, kıvırma.
• 1351. Eğnez - ince yapılı, zayıf, ince.
• 1352. Eğrek - Sık, bol.
• 1353. Eğri - Eğik, bükük mecazi Saygılı, alçak gönüllü.
• 1354. Eğrim - Pınar, göze, küçük çağlayan.
• 1355. Eke - salih, olgun kişi.
• 1356. Ekelik - Deha, kıymet.
• 1357. Ekim - 1- Ekin ekme eylemi 2- Yarım, ziraat.
• 1358. Ekin - emekle yetişen ürün.
• 1359. Ekinci - 1- İkinci (erkek, ya da kız) 2- Rençber, çiftçi.
• 1360. Eksik - uslu, anlayışlı, kavrayışlı.
• 1361. Eksük - Azlık, yokluk, yoksulluk.
• 1362. Ekşi - Eksi, eksik, azlık, yokluk.
• 1363. El - 1- İl, Ülke, Memleket 2- İlgi, bağlantı 3- Barış, Sukunet 4- Kolun, bilekten aşağısı.
• 1364. Ela - (Ala) Renkli alacalı.
• 1365. Elban - (İlban) Devletçi, devletine bağlı, sadık.
• 1366. Elbir - birleşik: El/Bir mecazi Elbirliği, işbirliği, imece.
• 1367. Elbiruni - Mahmud Gazneli çağı bilginlerinden El-Biruni adı; Harezmli Türk bilgin bağı.
• 1368. Elcek - 1- Ekin biçme aracı 2- Munis, sessiz.
• 1369. Elçi - 1- Devletine bağlı, devletçi 2- Devleti adına aracılık eden, haberci, temsilci.
• 1370. Elçik - Eldiven.
• 1371. Elçim - Demet, tutam.
• 1372. Elçin - demet, deste.
• 1373. Eldek - basiret, ihtiyat.
• 1374. Eldem - ehil, yumuşak huylu.
• 1375. Eldüz - birleşik: El/Düz Yurtsever.
• 1376. Elgay - Yurtsever.
• 1377. Elgin - 1- Konuk, öncelik verilen kişi 2- Gurbetçi, yurdundan uzak.
• 1378. Elgörmüş - Gezgin, seyyah.
• 1379. Elibol - eli açık, eli açık, sahi.
• 1380. Elik - Usta, eli yatkın.
• 1381. Eliş - Usta, usta.
• 1382. Elitaş - Cimri, eli sıkı.
• 1383. Elitez - Becerikli.
• 1384. Elkatmış - birleşik: El/Katmış Ülke fethetmiş, algan.
• 1385. Elkin - 1- konuk 2- Yolcu.
• 1386. Ellak - Artuklu kurucu ailesi çevresinde geçen tarihî ad.
• 1387. Elöver - Yurtsever.
• 1388. Eltutar - birleşik: 1- El/Tutar mecazi Yardımsever, hayırşinas 2- Fatih, Algan.
• 1389. Elveren - el veren, destek olan, bağışlayan.
• 1390. Emçi - Doktor, eczacı.
• 1391. Emeç - Amaç, gaye.
• 1392. Emek - 1- Gayret, cehd, zahmet 2- Güç, enerji.
• 1393. Emen - 1- Can, tin, yaşam 2- Ağaç dikmek için açılan çukur 3- meşe ağacı.
• 1394. Emet - Sınır, mesafe.
• 1395. Emgek - Emek, zahmet, güçlük.
• 1396. Emlek - Duygulu, sevecen.
• 1397. En - (Yen)1- Derinlik, genişlik 2- Av 3- Kıyı 4- Arka.
• 1398. Ençu - Dinginlik, esenlik, tin derinliği.
• 1399. Endeş - Eşit, eşit.
• 1400. Eneç - Meyil, meyilli.
• 1401. Enicuk - Hısım, kavim- kardeş.
• 1402. Enik - (enük, enek)Genişçe, yayık.
• 1403. Eniş - (Enuş) 1- İniş, yokuşun karşılığı mecazi Rahata ve huzura erme 2- Uçlarda, ekstrem.
• 1404. Enkiş - Tecrübeli, deneyimli, olgun.
• 1405. Erçe - birleşik: Er/Çe Erkeğe yakışır biçimde.
• 1406. Erçin - Ülkenin idari bölümlerinden her biri (İl, ilçe, kasaba vb.).
• 1407. Erdemçi - Erdem sahibi.
• 1408. Erdemlü - Erdem sahibi.
• 1409. Erden - Er parçası, erden olma.
• 1410. Erdin - Ermiş, olgun.
• 1411. Erek - Erişilmek istenen, ülkü, hedef.
• 1412. Erekli - (Ereğli) Ereği olan.
• 1413. Erem - arzu, istek, rıza.
• 1414. Erentüz - birleşik: Eren/Düz T Tuva ve Çuvaş Türklerinde, "Terazi Yıldızı".
• 1415. Eren-Bahadı - Birleşik ad biçimi; erlik ve yiğit kişi bağı taşır.
• 1416. Erez - 1- Erişilen, mutlu olunan 2- yürekli, gözü kara, dayanıklı.
• 1417. Ergen - Olgun, deneyimli.
• 1418. Ergene - 1- Güçlülük, egemenlik 2- Maden dağı 3- Dağlar arasındaki geçit.
• 1419. Ergenekon - 1- Maden dağı 2- Dağlar arasındaki yurt.
• 1420. Ergi - Eriş, olgunluk, deneyim.
• 1421. Ergun - 1- Yumuşak huylu kişi 2- Hızlı koşan at 3- Argun.
• 1422. Erik - Ermiş, olgun, bilge, filozof, becerikli.
• 1423. Eriken - Ermiş, olgun, bilge.
• 1424. Erim - 1- Müjde, iyi haber 2- Felsefe, derin bilgi 3- Vade, zaman.
• 1425. Erim-Beşaret - Birleşik ad biçimi; erlik ve yiğit kişi bağı taşır.
• 1426. Erincik - Mahçup, utangaç.
• 1427. Erinç - 1- Olacak, olması gereken, kaçınılmaz sonuç 2- Nimet, bolluk.
• 1428. Eriş - Gaye, erişilmesi istenen.
• 1429. Erişek - Ülkü, gaye.
• 1430. Erişen - Ulaşan, vasıl olan.
• 1431. Erişkin - Olgun, kamil, ermiş.
• 1432. Erk - 1- Güç, kudret 2- İktidar, erklik, hükümranlık 3- Bağımsızlık, egemenlik.
• 1433. Erke - naz, cilve, eda.
• 1434. Erkem - Nazlım, işvelim, edalım.
• 1435. Erki - 1- Güçlü, egemen, erke 2- Atik, çevik.
• 1436. Erkindik - Erkinlik, bağımsızlık, hürriyet.
• 1437. Erklig - Egemen, güçlü, şevkatli.
• 1438. Erkmen - 1- Bağımsız, başına buyruk 2- Bekar, bekâr.
• 1439. Erman - 1- Erdemli, güç, mert 2- Kutsal, mukaddes.
• 1440. Ernek - Küçük parmak, serçe parmağı.
• 1441. Erse - Ermesi, olgunlaşması istenen.
• 1442. Ersü - Fazla, çok fazlalık.
• 1443. Erte - 1- Seher, şafak 2- Yarın, gelecek, sonraki, halef.
• 1444. Ertegi - Destan, lejant.
• 1445. Erten - Tan, şafak.
• 1446. Ertik - Meslek, sanat.
• 1447. Ertim - Olgun, erişkin, bilge.
• 1448. Ertin - 1- Mahsun, hüzünlü 2- Kendine yeten.
• 1449. Ertingü - 1- Olağanüstü, fevkalade 2- Efsane, mit.
• 1450. Erzene - Doruk, zirve, en üst.
• 1451. Erzi - Veli, vasi, yönetici.
• 1452. Esbol - birleşik: Es/Bol Çok uslu, kavrayışlı, çok uslu (Usu-bol).
• 1453. Ese - 1- Mutluluk, sağlık 2- Yel, esinti.
• 1454. Eselik - Selam, selamet.
• 1455. Esen - sağ, iyi, dinginliklu.
• 1456. Esenlü - Esenli, sağlıklı.
• 1457. Eser - Esinti, yel.
• 1458. Esi - Yel, esinti.
• 1459. Esim - Esinti.
• 1460. Esinti - Yel, hafif yel.
• 1461. Esirgen - 1- Arkadaş, dost, yaren 2- korunan, yakınlık duyulan.
• 1462. Esirgenç - Nazlı, nazenin.
• 1463. Esirkiş - Sevecenlik, acıma duygusu.
• 1464. Eskin - Yel, yel alan.
• 1465. Eslek - 1- Yumuşak başlı, uysal 2- Selam, selamet.
• 1466. Esnek - Uzayan, genişleyen, esen.
• 1467. Esrigün - birleşik: Esri/Gün fırtına.
• 1468. Esrik - Mecnun, kendinden geçmiş.
• 1469. Esrimiş - Kendinden geçmiş.
• 1470. Estelik - Yadigar, hatıra.
• 1471. Esti - Yel, esinti.
• 1472. Eşim - Çalışkan, becerikli.
• 1473. Eşingen - 1- Çalışkan 2- Eşit, eşit.
• 1474. Eşitgen - İşitken, işiten, dikkatli.
• 1475. Eşkin - 1- Hızlı, atik 2- Dayanıklı, sağlam 3- Rüzgarlı bölge, rüzgar alan bölge.
• 1476. Eşlik - Dost, yaren, refik.
• 1477. Etgü - 1- İyi, iyilik 2- Etki, şiddet.
• 1478. Etige - Öğretmen, mürebbiye.
• 1479. Etil - İtil- idil.
• 1480. Etingü - Olağanüstü, fevkalade.
• 1481. Etiz - Yüksek, ulu.
• 1482. Evcil - Evine bağlı, evcimen.
• 1483. Evcim - 1- Evcimen, evcil 2- İşgüzar, hamarat.
• 1484. Evcimen - Evine bağlı.
• 1485. Evcimik - Ekonomist, tutumlu.
• 1486. Evgi - İvedi, acele.
• 1487. Evgin - 1- Aceleci, telaşlı 2- Evcil, evine bağlı.
• 1488. Evin - öz, çekirdek.
• 1489. Evirgen - 1- Tedbir, tedbirli 2- Dönüşüm, çevirim.
• 1490. Evren - büyük düzen, kâinat.
• 1491. Evrensel - Evreni kaplayan, evreni içine alan.
• 1492. Eygi - İyi, salih, temiz.
• 1493. Eygiş - İyi kişi, iyi insan.
• 1494. Eygü - İyi, iyice.
• 1495. Eyin - Vücut.
• 1496. Eyinç - gönenç, mutluluk.
• 1497. Eylem - 1- İş, iş görme, çalışma 2- Etkileyici davranış 3- Durdurma, önünü kesme.
• 1498. Eyletmez - Amansız, aman vermez.
• 1499. Eyletür - İyilik sahibi, eli açık.
• 1500. Eylik - İyilik, yardım, iane.
• 1501. Eymen - 1- Alçak gönüllü, gösterişsiz 2- Yardımsever, hayırşinas.
• 1502. Eymür - (Eymir) İyilik sahibi, hayırşinas.
• 1503. Eytemiş - Güzel konuşan, tatlı dilli, hatip.
• 1504. Eyüge - İyi, iyice.
• 1505. Ezdi - Ezen, ezici, baskıcı.
• 1506. Ezgin - Ezik, ezilmiş, acı çekmiş, mahzun.
• 1507. Ezilgen - Mazlum, zulüm görmüş.
• 1508. Ezim - 1- Belirti, iz 2- Zorunluluk, mecburiyet.
• 1509. Ezinç - 1- Belirti, iz 2- Ezginlik, mahzunluk.

F

• 1510. Ferasetli - tarihî ad.
• 1511. Filiz - filiz, yeni sürgün.

G

• 1512. Galı - Kalın, armağan, bağış, çehiz.
• 1513. Galın - armağan, çehiz.
• 1514. Gamağ - Bütünlük, bütün, tüm.
• 1515. Ganimet - tarihî ad.
• 1516. Gara - Kara.
• 1517. Garacu - Sivil, resmi eksik kalan.
• 1518. Gargılı - Kargılı, mızraklı.
• 1519. Gaspak - Süslü, müzeyyen.
• 1520. Gayır - (Kayır) 1- Taraf, destek, kayırma 2- Lütuf, bağış, armağan.
• 1521. Gayurmuş - Kayırmış.
• 1522. Gazan - (Kazan) 1- Kazanma, kazanç, üstünlük 2- Kızgın, kızgınlı celallenmek.
• 1523. Geçe - Geçmiş, mazi, geçen.
• 1524. Geçek - Geçit, köprü.
• 1525. Geçer - Geçeli, caiz.
• 1526. Geçgel - Makbul, nafız.
• 1527. Geçgil - Geçerli, makbul.
• 1528. Geçgin - Geçmiş, kendinden geçmiş, feda etmiş.
• 1529. Geçim - 1- Yaşam, dirlik 2- Anlaşma, uyuşma 3- rısk, yiyecek, nafaka.
• 1530. Geçimlü - Munis, yumuşak huylu.
• 1531. Geçimlük - Geçinmek için gerekli olan.
• 1532. Gedek - 1- Görev, vazife 2- Oyuk, kırılıp, yıkılarak açılan yol.
• 1533. Gediz - Su birikintisi, gölet.
• 1534. Gegez - Mümkün, uyumlu.
• 1535. Geğin - Set, şiddetli.
• 1536. Gelberi - Ocaklardan, ateş çekmek için kullanılan ucu eğri demir çubuk.
• 1537. Geldeç - Gelecek, ati, istikbal.
• 1538. Geldi - Gelecek, istikbal.
• 1539. Gelek - (Gelik) halef, sonraki.
• 1540. Gelgeç - Geçici, kalıcı eksik kalan.
• 1541. Gelgel - Çekim, cazibe.
• 1542. Gelik - Halef, sonraki.
• 1543. Gelikli - Halef.
• 1544. Gelincik - Kır çiçeği.
• 1545. Gence - (Gençek, genç) Taze, yavru, genişleyen, gelişen.
• 1546. Geneş - Müşavere, meşveret.
• 1547. Gengşi - Cengşi, mucize.
• 1548. Geniş - Yaygın, enli, engin.
• 1549. Gensu - birleşik: Gen/Su Deniz, büyük göl.
• 1550. Ger - 1- Söz verme, ant içme, bağlama, anlaşma, birleşme 2- Vahşi hayvan yavrusu 3- Dev, devasa.
• 1551. Gerez - güzel.
• 1552. Gergöz - 1- Zabit, zabıta 2- Geyik gözü.
• 1553. Gerim - 1- Yön, cihet 2- Hicap, utangaçlık.
• 1554. Geyik - (Geyük) Yabani, vahşi, yabancıl.
• 1555. Gez - 1- Nişan, işaret 2- Giz, sır.
• 1556. Gezgin - Seyyah.
• 1557. Gezginsu - birleşik: Gezgin/Su Irmak.
• 1558. Gezler - Nişancı, iyi atıcı.
• 1559. Gılav - Teşvik, destek.
• 1560. Gılıg - (Kılık) Huy, yaradılış, tabiat.
• 1561. Gırgıç - Çalışkan, aktif, faal.
• 1562. Gıyın - Gamze, çukur.
• 1563. Gicik - Taze, hoş, sevimli.
• 1564. Gidik - Uç, kenar, sınır, limit.
• 1565. Girçek - 1- Gerçek, gerçek 2- Bağlı, sadakatli.
• 1566. Girik - Girişken, müteşebbis.
• 1567. Girişken - Girgin.
• 1568. Girtine - İman, inanç.
• 1569. Giz - Sır, Gizlilik.
• 1570. Gizem - gizli olan, saklı anlam; giz kökünden çağdaş Türkçe ad.
• 1571. Gizlenç - Hazine, define.
• 1572. Goncuk - (Göncük) Kısa gün, kış günü.
• 1573. Gonça - armağan, armağan.
• 1574. Goral - Kısmet, nasip.
• 1575. Göcek - Taze, hoş, güzel.
• 1576. Göçelge - Konup göçülen yer.
• 1577. Göçer - Göçmen.
• 1578. Göçmen - Muhacır.
• 1579. Göçüncü - (Göçküncü) Geçici, fani.
• 1580. Göğen - Gök rengi, maviye çalan, mavileşmiş.
• 1581. Göğkutluğ - birleşik: Gök/Kutlu.
• 1582. Göğnük - 1- Yanmış, kavrulmuş 2- Mavi, maviye kaçan.
• 1583. Gök - 1- Tanrı, Tanrıdan Tanrısal, kutsal 2- Mavi, Gök rengi 3- Yer üstü, gökyüzü 4- Ezel-ebet, başsızlık ve sonsuzluk 5- Güzellik, göz alıcılık, üstünlük.
• 1584. Gökböri - birleşik: Gök/Böri (Bazı kaynaklarda "Bozkurt" olarak da geçer.).
• 1585. Gökçe - yeşil, mavi, göksel, güzel.
• 1586. Gökçel - Mavimsi, maviye çalan.
• 1587. Gökçeli - Güzel, Yakışıklı.
• 1588. Gökçil - 1- Gökten gelen, göksel 2- Mavi, maviye çalan.
• 1589. Gökçin - Mavi.
• 1590. Göklen - Ulu, kutlu.
• 1591. Göksu - gök renkli su.
• 1592. Göl - Göl, deniz mecazi Ululuk, geniş gönüllülük.
• 1593. Göleğez - birleşik: Göl kenarında yetişen bir su çiçeği.
• 1594. Gölet - Küçük göl, gölcük, yapay göl.
• 1595. Gömeç - Kuyuda (Toprak fırında pişirilen ekmek).
• 1596. Gömek - Kömek, yardım, yardım.
• 1597. Gömüç - Hazine, define, değerli taş.
• 1598. Göndem - İtaatkar, muti, sadık.
• 1599. Gönder - Mızrak, direk.
• 1600. Göne - Onur, iftihar.
• 1601. Gönen - 1- Feyz 2- Onur, iftihar 3- Bolluk, bereket.
• 1602. Gönenç - Açık, kut payı, mutluluk, iftihar.
• 1603. Gönül - can, kalp, gönül.
• 1604. Gönüldaş - Gönül birlikteliği, aynı inanç, duygu ve düşünceleri paylaşıp savunan bireylerin her biri.
• 1605. Görceğiz - Ufuk çizgisi.
• 1606. Görçek - Ufuk, ufuk çizgisi.
• 1607. Görçüm - Geçici, fani.
• 1608. Göregen - Görgülü, görüp geçirmiş, deneyimli.
• 1609. Görek - Görüntü, peyzaj, manzara.
• 1610. Görez - Meltem, hafif yel.
• 1611. Görgü - Terbiye, muaşeret.
• 1612. Görgüç - Dürbün.
• 1613. Görgülü - Terbiyeli.
• 1614. Görgün - Görgülü, deneyimli.
• 1615. Görk - İhtişam, olağanüstü güzellik ve çekicilik, ihtişam, debdebe.
• 1616. Görkem - görkem, ihtişam.
• 1617. Görken - Hürmetli, Hürmete layık.
• 1618. Görklüce - İhtişamlı, heybetli, yakışıklı, güzel.
• 1619. Görklüğ - Çok güzel, çekici, ihtişamlı.
• 1620. Görük - Gözetleyici, casus.
• 1621. Görümcük - Görülmesi, ilgilenilmesi gerekli olan.
• 1622. Görün - Görüntü, Açıklık, netlik.
• 1623. Göründük - Aşikar, gizlisiz, saklısız.
• 1624. Gövel - Gök rengini almış, göğe ermiş.
• 1625. Göveri - Yeşermiş, gururlu.
• 1626. Gövez - Mağrur, gururlu.
• 1627. Göy - Taze, genç.
• 1628. Göymen - Yanık, yanık tenli.
• 1629. Göynük - Yanık, kavrulmuş.
• 1630. Gözal - Göz alıcı, farklı, seçkin, el üstünde.
• 1631. Gözbay - birleşik: Göz/Bay Sihirbaz.
• 1632. Gözbaycı - Sihirbaz, illüzyonist.
• 1633. Gözebe - Tahmin, beklenti.
• 1634. Gözeger - Çekici, cazibeli.
• 1635. Gözegü - Gözde, çekici.
• 1636. Gözeğen - Ufuk, ufuk çizgisi.
• 1637. Gözeğir - birleşik: Göz/Eğir Çekici, cazip, göze hoş gelen.
• 1638. Gözek - Göze.
• 1639. Gözen - Cazibeli, çekici, göze hoş gelen.
• 1640. Gözeri - Dürbün.
• 1641. Gözgeç - Ayna.
• 1642. Gözgör - Ayna.
• 1643. Gözgü - Ayna.
• 1644. Göz Kaman - gözde, seçkin, göz kamaştırıcı.
• 1645. Guna - Kına.
• 1646. Gur - (Gür, Kür) 1- Şiddet, kızgınlık, öfke 2- Ateş, ateşlilik.
• 1647. Gurhan-Karahati - Birleşik ad biçimi; hanlık sanı, kara renk ve güç bağı taşır.
• 1648. Gursaçtı - birleşik: Gur/Saçtı (Kızgın, celalli, hiddet ve öfke saçan).
• 1649. Guva - Geyik.
• 1650. Guyuk - Canavar, ejderha, vahşi ve yırtıcı hayvan.
• 1651. Guyuldar - Uyumlu, ahenkli, geçimli.
• 1652. Guz - 1- Güzel, çekici, yakışıklı 2- Oğuz.
• 1653. Gücenir - Alıngan, mahçup.
• 1654. Gücenmiş - Alıngan.
• 1655. Güç - (Güçü, küç, küçlük) Enerji, güç.
• 1656. Güçeyü - Çok güçlü, yenilmez.
• 1657. Güçlük - Güç, zorluk, meşakkat.
• 1658. Güdek - Güdülenme, motivasyon.
• 1659. Güdül - 1- Saç üzerinde pişirilmiş mısır ekmeği 2- Kısa, kalın 3- Gözü pek.
• 1660. Güdür - Hayal, kurgu.
• 1661. Güleç - Güler yüzlü, mütebessim.
• 1662. Gülegen - Güler yüzlü, mütebessim.
• 1663. Gülen - Mutlu, mütebessim.
• 1664. Gülesin - Mutlu, sıkıntısız, tasasız olma dileği.
• 1665. Gülgün - Gülen, mütebessim.
• 1666. Gülsün - Mutlu, sıkıntısız olma dileği.
• 1667. Gülük - Gülen, mütebessim.
• 1668. Gülümser - Mütebessim, sevimli.
• 1669. Gümül - Demet, buket, deste.
• 1670. Gümüş - Gümüş madeni.
• 1671. Gün - güneş, zaman ve ışık.
• 1672. Günay - gün ve ay birleşimi.
• 1673. Günçek - Güneşlik.
• 1674. Günçü - 1- Güneşe benzeyen, güneş gibi 2- Güneşi seven.
• 1675. Gündaş - Gün/Daş Aynı güneşi paylaşan, gün ortağı.
• 1676. Gündem - Ağır başlı, mülayim.
• 1677. Günden - El üstünde tutulan, revaçta.
• 1678. Günder - birleşik: Gün/Der (Derlemekten).
• 1679. Gündöndü - birleşik: Gün/Döndü bir çiçek türü.
• 1680. Gündü - Gündüz, gün ortası.
• 1681. Güneş - güneş, ışık kaynağı.
• 1682. Güngen - Takvim, vakit.
• 1683. Güngörmüş - birleşik: Gün/Görmüş "mecazi Deneyimli, dolu yaşamış.
• 1684. Günhan - gün hanı; gün ve yönetim imgesiyle kurulan ad.
• 1685. Günışık - gün ışığı.
• 1686. Günlük - Güneşlik, şemsiye.
• 1687. Güntülü - birleşik: Gün/Tülü (Gündüz düşü).
• 1688. Günüç - Nafaka, günlük.
• 1689. Günyeli - birleşik: Gün/Yeli doğudan gelen yel, doğu rüzgarı.
• 1690. Gür - (Kür) 1- Sağlam, sıkı 2- Sık, yoğun 3- Yiğit, korkusuz.
• 1691. Güre - güç.
• 1692. Güreli - güçlü.
• 1693. Gürgen - Bir ağaç türü.
• 1694. Gürüz - (Gürz) Topuz.
• 1695. Güven - güven.
• 1696. Güvenç - güven, memnuniyet, dayanma yeri.
• 1697. Güyük - Canavar, vahşi hayvan.
• 1698. Güz - Sonbahar.
• 1699. Güzey - 1- Taze, körpe, yeni 2- Destek, fırsat 3- Sonbahar 4- Kuzey yönü.
• 1700. Güzin - (Güzün) Güz vakti, güz vaktinde doğan.
• 1701. Güzlek - güz konak yeri.

H

• 1702. Haci - il ağ benekli, karışık engâren.
• 1703. Homar - (Humar) Yakışıklı, çekici, güzel, süslü, fiyakalı.
• 1704. Hun - büyük Türk uluslarından biri.
• 1705. Huş - Bir çam ağacı türü.

I

• 1706. Iduğ - (Iduk) Kutsal, tanrısal.
• 1707. Iğaç - 1- Ağaç, ağaçlıklı bölge 2- Fersah.
• 1708. Iğar - Kıymetli, ağır.
• 1709. Iğdır - 1- İyi, hoş, hoşluk 2- Yetkin, ehil.
• 1710. Iğırcık - Fecir.
• 1711. Ilaçın - Laçin, şahin kuşu.
• 1712. Ilanku - 1- Kıvrak, atletik 2- Ulu, Ululanmış, yüce.
• 1713. Ildır - 1- Ürküt, ürkütücü 2- Berk, sert.
• 1714. Ildırım - Yıldırım, berk.
• 1715. Ilduz - Yıldız, necm.
• 1716. Ilgar - 1- Gayret, cehd 2- Atın, dört nala gitmesi hali.
• 1717. Ilgat - Kapalı, müphem, belirsiz.
• 1718. Ilgaz - dağ adı.
• 1719. Ilgım - Serap.
• 1720. Ilgın - Hoş kokulu bir bitki.
• 1721. Ilgıt - Ilık, tatlı, sakince, yumuşakça.
• 1722. Ilıca - 1- Ilımlı, ılık, ılıkça 2- Yunak, hamam.
• 1723. Ilık - Soğukla sıcak arası.
• 1724. Ilıman - 1- Ilık, ılık hava 2- Uyumlu, sakin, mutedil.
• 1725. Ilkı - 1- At yavrusu 2- At sürüsü.
• 1726. Ilkıcı - At çobanı.
• 1727. Imırgı - Taze, körpe.
• 1728. Imrağ - (Imrak, İmre, Emre) Aşık, şayeste, geçkin.
• 1729. Inaç - Yar, canan.
• 1730. Iraz - (Irıs, uraz) 1- kut, kut payı, mutluluk 2- Cesaret, gözü pek olma.
• 1731. Irga - Talihli, uğur, şanslı.
• 1732. Irım - 1- Büyü, efsun 2- İçinden su akan toprak, arazi.
• 1733. Irlayu - Irlayan, yırlayan, akarak uzaklaşan, ırmak.
• 1734. Irmak - akarsu.
• 1735. Isık - (Issıg-Issık) Isı, sıcaklık, hararet.
• 1736. Isıyel - birleşik: Isı/Yel meltem.
• 1737. Isrık - Okşayıcı, sarıcı, ısıtıcı.
• 1738. Issık - Isık, ısı.
• 1739. Issız - Soğuk, tenha, cansız, kimsesiz.
• 1740. Istık - Sıcak, ılıman.
• 1741. Işbara - 1- Çalışkan, hamarat 2- birleşik: Isı/Bora.
• 1742. Işık - aydınlık, parıltı.
• 1743. Işıltı - Işık parçası.
• 1744. Iyış - Armağan, armağan, bağış.

İ

• 1745. İbar - Parfüm, koku, misk.
• 1746. İç - 1- Öz, iç yan, bir nesnenin öz yapısı 2- İçerde kalan kısım, iç kısım.
• 1747. İçbuyruk - birleşik: İç/Buyruk Saraylardaki iç hizmetle görevli kişi.
• 1748. İçen - (İçin) İçli, duygusal.
• 1749. İçer - İçeride, kapalı, mahfuz.
• 1750. İçerge - (İçergu) İçten, samimi.
• 1751. İçge - İçeri, içerde, dahili.
• 1752. İçgelik - birleşik: İç/Gelik İçten gelen, doğal davranış, samimiyet.
• 1753. İçger - İçe alan, içe bağlayan, tabi kılan.
• 1754. İçgin - İçli, içten, samimi.
• 1755. İçigen - 1- İç geçiren, içli 2- Sabırsız, aceleci.
• 1756. İçik - 1- İçli, duygulu 2- İçerde, dahilde, devlete tabi.
• 1757. İçim - 1- Duygu, hassasiyet 2- Yudum, yudumluk.
• 1758. İçingir - İçli, hassas.
• 1759. İçit - İçilecek nitelikte, içimi güzel.
• 1760. İçkur - Savaş meydanı.
• 1761. İçlek - İçli, ince yapılı, hassas.
• 1762. İçli(K) - Duygulu, hassas.
• 1763. İçten - Samimi, açık, dürüst.
• 1764. İçtenlük - Samimiyet.
• 1765. İde - (Ede, İdi) Ululuk, nüfuz, kudret.
• 1766. İdege - Ulu, nüfuz sahibi, edici, yapıcı.
• 1767. İdeger - Eder, yapar.
• 1768. İdekli - Yapıcı, edici, güçlü.
• 1769. İder - 1- İzci, takipçi 2- Yapan, yapıcı, edici.
• 1770. İdgü - 1- İyi, güzel 2- Tanrısal, kutlu.
• 1771. İdi - (İdik) 1- Tanrı, rab, sahip, efendi 2- Tanrısal, Tanrıdan gelen, kutlu, kutlu.
• 1772. İdil - büyük ırmak adı.
• 1773. İduk - İdi, Tanrısal, kutlu.
• 1774. İgan - Yıkan, yıkıcı, deviren.
• 1775. İgit - 1- Yiğit 2- Bakıcı, eğitici.
• 1776. İğdi - (İğdir) Yetkin, ehil, iyice.
• 1777. İğrek - Saf, temiz, duru, arı.
• 1778. İğsen - Kayıtsız, ilgisiz.
• 1779. İğsiz - Salim, selametli.
• 1780. İkinç - İkinci.
• 1781. İkizer - İkizlerden her biri, benzer.
• 1782. İkşit - Yürekli, bagatur.
• 1783. İl - 1- Doğuş, oluş, oluşum 2- Bitişme, bütünleşme, doku 3- Devlet 4- Yurt, yer, konak, memleket, diyar 5- Halk, ahali, insan topluluğu 6- Barış, sulh.
• 1784. İlaçan - birleşik: İl/Açan İl almış, fatih, algan.
• 1785. İlaçin - Laçin, şahin.
• 1786. İlbi - Büyü, sihir.
• 1787. İlbilge - birleşik: İl/Bilge.
• 1788. İlbilig - 1- Devlet bilgisi ve deneyimi 2- Devlet arşivi.
• 1789. İlbilmiş - birleşik: İl/Bilmiş Yurtsever, yurduna bağlı.
• 1790. İlçi - Devlete hizmet eden, devletin hizmetinde olan.
• 1791. İlçin - Devlet görevlisi, devlete iş gören.
• 1792. İldaş - Yurttaş, hemşehri.
• 1793. İldem - Pişman, nadim.
• 1794. İler - Oluşum, bitişim.
• 1795. İley - Civar, etraf.
• 1796. İlgen - Kanıt, delil, ispat.
• 1797. İlgerü - 1- İleri, ileride 2- Doğu, doğudan 3- Bolluk, gönenç.
• 1798. İlger-Vecize - Birleşik ad biçimi; erlik ve yiğit kişi bağı taşır.
• 1799. İlgezdi - birleşik: İl/Gezdi, Gezgin, seyyah.
• 1800. İlgezer - birleşik: İl/Gezer, Gezgin.
• 1801. İlgi - Bağlantı, bitişim, alaka, özen.
• 1802. İlgik - Barışsever, barışçı.
• 1803. İlginç - İlgi çeken, ilgi duyulan, enteresan, sıra dışı.
• 1804. İlgir - Barışçı, barışsever.
• 1805. İlgörmüş - birleşik: İl/Görmüş, Gezgin.
• 1806. İlgü - Amaç, hedef.
• 1807. İlgüy - Nazlı, nazenin.
• 1808. İlidi - Yarar, fayda.
• 1809. İlig(Ğ) - 1- Ünlü, tanınmış, ünlü 2- İlk, birinci, başlangıç, ortaya çıkış.
• 1810. İlik - İlk, birinci, önce.
• 1811. İlingi - Devletine bağlı, devletinin hizmetçisi.
• 1812. İliş - Bitişik, yakın.
• 1813. İlk - Başlangıç, doğuş, çıkış, öncelik.
• 1814. İlkay - ilk ay.
• 1815. İlke - (Ülke) Kurucu, yapıştırıcı, oluşturucu.
• 1816. İlki - ilk, ilkin, birinci.
• 1817. İlkuş - birleşik: İl/Kuş Kartal türü bir avcı kuş.
• 1818. İlli - Bağımsız, özgür, devleti olan.
• 1819. İlmen - Devletç devletine sadık.
• 1820. İlsiret - birleşik: İl/Siret Düşmanın devletini yıkıp, esir eden, devletsiz bırakan.
• 1821. İltemiş - birleşik: İl/Demiş Yurtsever.
• 1822. İlterim - birleşik: İl/Terim.
• 1823. İltöre - birleşik: İl/Töre, Devlet geleneği.
• 1824. İltutmuş - birleşik: İl/Tutmuş, Algan, fatih.
• 1825. İlun - 1- Ulu, yüce 2- Soylu 3- Genç, cıvan.
• 1826. İlyığdı - birleşik: İl/Yığdı, Algan, fatih.
• 1827. İme - Em, çare, derman.
• 1828. İmeçe - Birliktelik, emek ortaklığı.
• 1829. İmen - 1- Emen, can, tin 2- Kayın ağacı.
• 1830. İmer - Hayırsever, iyilik sahibi.
• 1831. İmge - 1- İyi, yararlı 2- İz, belirti 3- Tasavvur, zihinsel sembol.
• 1832. İmişçi Tungatar - tarihî görevli adı.
• 1833. İmrag (İmrağ-İmrak) - Aşık, derviş, dost.
• 1834. İmren - İmrenmekten imrenilen, iç geçirten.
• 1835. İmre-Aşık - dost, gönül bağı.
• 1836. İnangu - İnanılan, güvenilen, mutemet.
• 1837. İnanır - İmanlı, inançlı.
• 1838. İnce - Hafif, yeğni, ince davranışlı.
• 1839. İncesen - esenlik ve güvenlik, sükunet.
• 1840. İnci - değerli küçük tane; eski Türkçedeki yinçü köküyle ilişkilendirilen ad.
• 1841. İnçgü - İnce, ince yapılı.
• 1842. İner - İnmek den mecazi Alçak gönüllü, gösterişsiz.
• 1843. İnerbaş - birleşik: İner/Baş mecazi Alçak gönüllü.
• 1844. İni - Kardeş, karındaş, kayın birader.
• 1845. İpar - Parfüm, misk.
• 1846. İpek - ipek böceği kozasından elde edilen parlak dokuma.
• 1847. İrçi - 1- Yırcı, halk ozanı 2- İr. ik, iricik 3- Yirçi, yerci, toprak sahibi.
• 1848. İrçik - 1- İricik 2- Er, küçük er.
• 1849. İren - 1- Sert, katı2- Araç, vasıta 3- Ürek, yürek.
• 1850. İrençin - 1- Bağımsız, başına buyruk 2- Güçlü, dayanıklı.
• 1851. İrge - 1- Yırlama, söyleme, okuma 2- Ergin, olgun.
• 1852. İrgin - (İrge) Uygurlar ve Karluklar dönemi memuriyet unvanlarından.
• 1853. İrğen-Bereketli - Birleşik ad biçimi; erlik ve yiğit kişi bağı taşır.
• 1854. İrik - Sert, katı, iri.
• 1855. İrim - tarihî ad.
• 1856. İris - 1- Kurtuluş, hürriyet 2- Iras, ıraz Türk mitolojisindeki tanrıça adlarından "kötü tinları kovup, tamuya gönderen tanrıça".
• 1857. İrkil - 1- Ululuk, heybet, cesaret 2- Aksakal, kam, baksı.
• 1858. İrkin - Olgun, bilge, ulu.
• 1859. İrkit - Ürküt, ürkütücü, heybetli.
• 1860. İrkli - 1- Güçlü, muktedir 2- Yüksek dereceli memur.
• 1861. İrnek - (Emek) Serçe parmak.
• 1862. İrtegün - birleşik: Erte/Gün Sabah.
• 1863. İrtem - 1- Erdem, erdem 2- Marifet, ustalık.
• 1864. İrtiş - Ustalık, hünerlilik.
• 1865. İrtük - Değer, kıymet.
• 1866. İsen - 1- Esen, yel, rüzgar 2- Doğa, tabiat 3- Açık, net, sahih.
• 1867. İstek - İsteyiş, arzu.
• 1868. İstem - İrade, dileme erki.
• 1869. İşbara - (iş, devinme, davranma) Bara /Var, varlık) birleşik: İş/Bara.
• 1870. İşçen - İşgüzar, hamarat.
• 1871. İşgün - (İçgün) Kızıl yapraklı bir yayla çiçeği.
• 1872. İşim - (İçim) İçtenlik, samimiyet.
• 1873. İşitgen - İşitici, dinleyici, öğüt dinleyen.
• 1874. İşlek - 1- İdmanlı, eğitimli 2- İşgüzar, çalışkan.
• 1875. İşnas-Aşnas - tanışık, yakın kişi.
• 1876. İtbarak - birleşik: İt/Barak (Barık, baraka) Türk mitolojisinde adı geçen köpek.
• 1877. İtgüçi - İteleyen, itici, yapıcı, destekçi.
• 1878. İtik - Yetik, yetkin, uzman.
• 1879. İtimgen - İteleyen, itici, destekçi.
• 1880. İtmaç - Alet, edevat, takım.
• 1881. İtmiş - (Etmiş) Yapıcı, uzman, uzmanlaşmış.
• 1882. İvecen - Aceleci, telaşlı.
• 1883. İvgin - (Evgin) Ateşli, sabırsız, telaşlı.
• 1884. İyba - Utangaç.
• 1885. İye - Güç, kudret, erklik, sahip olma.
• 1886. İyeuza - birleşik: İye/Uza, Güçlü, egemen ve uzman.
• 1887. İyi - İyi, yararlı ve uğurlu.
• 1888. İyik - 1- İyi, uğurlu 2- Heves.
• 1889. İyim - 1- Güzellik, hüsn-i niyet 2- Dost, canan, yaren.
• 1890. İyimser - Olayları iyi gözle gören ve yorumlayan.
• 1891. İynem - Dost, ahbap, yaren, canan.
• 1892. İz - Basma, ezme, sıkıştırma, kesmek, yarmak bildiren kökten; yarık, yara, kalıntı, belirti.
• 1893. İzgi - (İZGÜ) 1- İyi, kutlu 2- uslu, uslu, kavrayışlı 3- doğru, hak gözeten, adaletli.

K

• 1894. Ka - yen nezdine gönderdiğ.
• 1895. Kaba - Büyük, iri, şişkin.
• 1896. Kabak - 1- Kapalı, kabuklu 2- Kabarık.
• 1897. Kabal - Kapalı, zindan, mahpus.
• 1898. Kabamış - Kapalı, güçlü, mahfuz.
• 1899. Kaban - 1- Kapan, kapıcı 2- Kabarık, asi, isyankar 3- Dik yokuş.
• 1900. Kabar - 1- Kabarık, asi, kabadayı 2- Kapan.
• 1901. Kabartu - Şişik, kabarık, kabarcık.
• 1902. Kabış - Kavuş, kavuşma, birleşme, toplanma.
• 1903. Kacır - Kaçır, kaçırıcı, korkutucu, ürkütücü.
• 1904. Kaç - (Kaçı, kaş) Kaçan, koşan.
• 1905. Kaçağlı - Kaçaklı, kaçıcı, koşucu.
• 1906. Kaçan - 1- koşan, kaçan 2- Vakit, saat, vade.
• 1907. Kaçgar - (Koçgar, kaşgar) 1- Koç gibi, koç yiğit 2- koç başı.
• 1908. Kaçır - Kaçıran, kaçırtıcı.
• 1909. Kaçıra - (Kaçır) 1- Kaçıran, ürküten 2- Çalışkan, aktif.
• 1910. Kaçmas - 1- Kaçmaz, ürkmez, korkmaz 2- Evcil, munis.
• 1911. Kaçut - 1- Savaş, dövüş 2- Kısa mızrak, kargı.
• 1912. Kadak - (Katak, Katık) 1- Katı, sert 2- Mıh, çivi 3- Armağan, armağan.
• 1913. Kadaş - Arkadaş, yaren, yakın.
• 1914. Kadır - (Katır) mecazi Güçlü, dayanıklı, sağlam, inatçı.
• 1915. Kadırca - Katır gibi.
• 1916. Kagı - (KAKI) Öfke, şiddet.
• 1917. Kağba - koruyucu.
• 1918. Kakığan - Öfkeli, gözü kara.
• 1919. Kakınç - 1- Kılıç ve kargı hamlesi 2- İhtar, ikaz 3- Hiddet, öfke.
• 1920. Kakız - Gözü pek, hiddetli.
• 1921. Kakşa - Seri, aceleci, hızlı.
• 1922. Kakumaklu - Gazaplı, şiddetli.
• 1923. Kal - Yadigar Han torunu ve Aminek Han oğlu çevresinde geçen tarihî ad.
• 1924. Kalaba - 1- Ulu, saygıdeğer 2- Sayıca çok, kalabalık, bolluk.
• 1925. Kalaklı - Ulu, yüksekte.
• 1926. Kalança - Bakiye, arta kalan, artık.
• 1927. Kalçav - Şakacı, nüktedan.
• 1928. Kaldun - Kalan, artan, bakiye.
• 1929. Kalgan - (Kalkan) Ok, kargı, kılıç gibi savaş aletlerine karşı koruma sağlayan siperlik.
• 1930. Kalın - 1- Sert, dayanıklı 2- Mal, servet, varlık 3- Çeyiz 4- Yararlılık, fayda.
• 1931. Kalıngu - (Kalın) Kalıng, güçlü, dayanıklı.
• 1932. Kalısız - Şüphesiz, kararlı.
• 1933. Kali - güçlü.
• 1934. Kalimacu-Burtaç - Birleşik ad biçimi; al/kızıl renk bağı taşır.
• 1935. Kalmuk - Güç gösterisi, güçlülük, kabadayılık.
• 1936. Kam - bilgin, hekim, filozof, tabip.
• 1937. Kamalag - Sedir ağacı.
• 1938. Kamal-İstihkâm - Birleşik ad biçimi; al/kızıl renk bağı taşır.
• 1939. Kaman - 1- Kuman, kumanlı 2- Gözü kara, yürekli, aman vermeyen.
• 1940. Kamaşıg - Melez, karışmış.
• 1941. Kamaz - Sarsıcı, sallayıcı, ürkütücü.
• 1942. Kamçı - Kırbaç.
• 1943. Kamdu - Para işlevi gören eşya, emanet.
• 1944. Kamşat - Şaşırtıcı, ürkütücü.
• 1945. Kamu(Ğ) - 1- Bütün, tam, hep 2- Halk, ahali 3- Destek, dayanışma.
• 1946. Kân - 1- Soy, sop, kaynak, can, canlılık, soyluluk 2- Damarlardaki sıvı 3- Kağan, han.
• 1947. Kanat - 1- Tüy, telek 2- Taraf, yön, cenah.
• 1948. Kancı - 1- Kan güden soylu 2- Kanıcı, kanmış, inanıcı.
• 1949. Kandı - İnançlı, kanık.
• 1950. Kanduk - (Kanduk) Kandı, kanık.
• 1951. Kandukyurt - birleşik: Kanduk/Yurt Gurbet.
• 1952. Kang - (Kang, kan) Kan, soy, ata.
• 1953. Kangsık - 1- Kardeş gibi kardeş yakınlığında 2- Üvey kardeş.
• 1954. Kanığ - 1- Kanmış, kanık 2- Sevinç, neşe.
• 1955. Kanık - 1- Kanma, inanma, kabul, ermek 2- Sevinç, neşe.
• 1956. Kanış - Kandırış, cilve, işve.
• 1957. Kanıtgan - Şevk veren, kan kaynatan.
• 1958. Kanklı - Soylu, soyu sopu belli, kanlı.
• 1959. Kanlı - Soylu.
• 1960. Kantık - 1- Kandırıcı, işveli 2- Uzakta, gurbette olan.
• 1961. Kanyumaz - birleşik: Kan/Yumaz (Yumak, yıkamak dan).
• 1962. Kapalan - Kaplan.
• 1963. Kapar - 1- Akıl, can, tin 2- Kalkan, zırh 3- Kapan, tuzak.
• 1964. Kapgan - 1- Kanlı, soylu 2- Kalkan, zırh 3- Algan, fatih 4- Kaplan 5- Kapan, tuzak.
• 1965. Kapgışay - Saf, sade, halis.
• 1966. Kapkır - Hassas, imtizaçlı.
• 1967. Kapurtu - Kabartı, kabarık, kabadayı.
• 1968. Kar - Kar tanesi.
• 1969. Kara - kara renk; güç ve dayanıklılık imgesi.
• 1970. Karaalmaz - birleşik: Kara/Almaz onurlu, temiz sözlü.
• 1971. Karabaş - birleşik: Kara/Baş 1- Evlatlık 2- Kul, köle.
• 1972. Karabatak - birleşik: Kara/Batak Bir deniz kuşu.
• 1973. Karaca - 1- Karaya çalan, esmer 2- Gözü kara, yürekli, şiddetli 3- Bir ceylan türü 4- Halktan soylu eksik kalan.
• 1974. Karacık - 1- Esmer, kar tenli 2- Gözbebeği.
• 1975. Karaçıl - Kumral, karaya çalan.
• 1976. Karaga - Karga, kuzgun.
• 1977. Karağlı - 1- Yaslı, matemli 2- Bakışları etkileyici.
• 1978. Karak - 1- Kara/Ak 2- Gözbebeği 3- Bakış, nazar.
• 1979. Karakçı - 1- Gözlemci, bakıcı 2- Karakeçi.
• 1980. Karakırk - birleşik: Kara/Kırk.
• 1981. Karakıtay - birleşik: Kara/Kıtay.
• 1982. Karakol - birleşik: 1- Kara el 2- Gözetleme yeri, gözetim alanı.
• 1983. Karakuş - birleşik: Kara/Kuş.
• 1984. Karaküne - Kara gün.
• 1985. Karal - Vade, müddet.
• 1986. Karaman - 1- Kara tenli 2- Yiğit, gözü kara.
• 1987. Karamış - Bakmış, görmüş, açık göz.
• 1988. Karançı - Bakıcı, gözlemci.
• 1989. Karaozan - birleşik: Kara/ozan (halk ozanı).
• 1990. Karasagu - ağıt, mersiye.
• 1991. Karasüyük - birleşik: Kara/Süyük (kemik) (avam, halktan).
• 1992. Karaşaman - birleşik: Kara/Şaman T.
• 1993. Karaşın - Esmer, karaya çalan.
• 1994. Karaul - Bakış, gözlem yeri (Karakol sözcüğü buradan gelir).
• 1995. Karaürek - birleşik: Kara/Yürek yürekli, korkusuz.
• 1996. Karav - Bakış, nazar, bakan.
• 1997. Karay - yardımcı, yararlı, yardımsever.
• 1998. Karayış - bakış, bakan.
• 1999. Karayir - birleşik: Kara/Yer (kara toprak).
• 2000. Karçak - 1- Pençe 2- Büst, yarım heykel.
• 2001. Karçıga - Bir şahin türü.
• 2002. Kardaş - Kardeş, kardeş yakınlığı.
• 2003. Kargı - Mızrak.
• 2004. Kargın - Meşbu.
• 2005. Karguy - 1- Bir atmaca türü 2- Gözetleme kulesi, dağ başlarına yapılan yüksek yapı.
• 2006. Karık - Karışık, melez.
• 2007. Karıksız - Saf, temiz, karışık eksik kalan.
• 2008. Karımış - karışık, karışmış.
• 2009. Karınçık - Bakış, nazar, göz kaçamağı.
• 2010. Karlıgan - karlar eriyince açan bir dağ çiçeği.
• 2011. Karlık - Karlı arazi, karlı dağ.
• 2012. Karlu - Karlı, kar almış.
• 2013. Karlugaç - Kar çiçeği.
• 2014. Karmas - Karıştırmaz (Soyunu, neslini).
• 2015. Karşı - öteki yön, karşı yaka.
• 2016. Karuç - 1- Karış, karışık 2- Kara uç.
• 2017. Karyağdı - birleşik: Kar/Yağdı (Doğumu, kar yağdığı sırada olan).
• 2018. Kasar - 1- Keser 2- kasıntı, afili 3- Fırtına.
• 2019. Kasmış - Afili, fiyakalı, kasıntı.
• 2020. Kaş - Kaş, korkusuzluk, cesaret.
• 2021. Kaşgar - yürekli, üstün vasıflı.
• 2022. Kaşka - 1- Yiğitlik, mertlik 2- Üstün vasıflılık 3- Dayanıklılık, metanet.
• 2023. Kaşuk - Dayanıklı, sağlam.
• 2024. Katak - Katı, sert.
• 2025. Katan - 1- Sert, katı 2- Saplayan, (Kargı, ok) 3- Ekleyen, artıran.
• 2026. Katgıç - Katı, sert, dayanıklı, haşin.
• 2027. Katgı (Katkı) - katkı, destek.
• 2028. Katı - sert, dayanıklı, haşin, güvenli, adamakıllı, etraf.
• 2029. Katıgu - Çalışkan, gayretli, azimli.
• 2030. Katığdı - Çok katı, şiddetli, güçlü.
• 2031. Katık - 1- Katı, sert, güçlük, şiddet 2- Katılan, katılım 3- Ekmek, yemek.
• 2032. Katılgan - Dayanıklı, sağlam, sert.
• 2033. Katılık - Güçlük, sertlik, dayanıklılık, haşinlik.
• 2034. Katırak - Katıca, haşince.
• 2035. Katıyel - birleşik: Katı/Yel (Kuru rüzgar).
• 2036. Katız - 1- Ağaç kabuğu 2- Tarçın.
• 2037. Katlav - Zırh, siper.
• 2038. Katlıcak - Katıca, sertçe, şiddetli.
• 2039. Katlıg - Katılık, sertlik.
• 2040. Katmış - 1- Saplamış 2- Katılaşmış 3- Eklemiş.
• 2041. Kavan - Kovucu, defedici.
• 2042. Kavçın - Konuk, kısa süreli misafir.
• 2043. Kavşıt - 1- Kavuşma, vuslat, kavuşulan yer.
• 2044. Kavurt - 1- Kurt 2- Haşmet, ihtişam 3- Dayanıklılık, kalıcılık.
• 2045. Kavuş - 1- Menzil, kavuşulacak yer 2- Buluşma, buluşma yeri.
• 2046. Kay - 1- Tipi, kar fırtınası 2- Masal, hikaye.
• 2047. Kaya - sert taş, sağlamlık imi.
• 2048. Kayak - Kayık, sandal.
• 2049. Kayalak - 1- Kayık, sandal 2- kaya, kayalık.
• 2050. Kayan - 1- Çığ, çığ kümesi 2- Sel, sel suyu.
• 2051. Kayar - 1- Sel, sel suyu 2- Gurur, onur.
• 2052. Kayaş - Hısım, akraba, kavim kardeş.
• 2053. Kayçı - Masalcı, destancı.
• 2054. Kaydu - 1- Katı, sert, şiddetli 2- Kaygı, hüzün 3- Sel, sel suyu.
• 2055. Kaygaç - Kayık, sandal.
• 2056. Kaygaş - Mucize, olağanüstülük.
• 2057. Kaygın - 1- Üzgün, kaygılı 2- İsyankar, isyan halinde.
• 2058. Kaygu - Kaygı, endişe, titizlik.
• 2059. Kaygulu - Kaygılı, mahzun.
• 2060. Kaygun - Mahzun, üzgün, müteessir.
• 2061. Kaygusuz - Vurdumduymaz, gailesiz, umursamaz.
• 2062. Kayır - 1- Kayırma, hamilik, destek 2- Heybet, gösteriş 3- Azim, kararlılık.
• 2063. Kayırgaş - 1- Deste, demet 2- Kayırıcı, koruyucu.
• 2064. Kayırmış - Kayıran, kayırıcı, destekçi.
• 2065. Kayırşı - 1- İçli, sevecen 2- Karşı, muhalif, hizip.
• 2066. Kayıtgan - Dik başlı, boyun eğmeyen.
• 2067. Kayıtmas - doğru, hak gözeten, adaletli.
• 2068. Kaymas - Adaletli, düzenli.
• 2069. Kaynak - (Kanak) mecazi Soylu.
• 2070. Kaynar - 1- Pınar, göze 2- Ateşli, kızgın.
• 2071. Kaynarca - 1- Kaynak, pınar, menbaa 2- Ilıca, banyo.
• 2072. Kayra - Yardım, yardım.
• 2073. Kayral - Yardım, destek.
• 2074. Kayraldığ - 1- Destekli, torpilli 2- Eli açık, eli açık.
• 2075. Kayrım - Arka, destek, yardım.
• 2076. Kayru - Geri, arka, destek.
• 2077. Kaytag - Aldatıcı, adaletsiz, hilebaz.
• 2078. Kaytbay - doğru, hak gözeten, adaletli, hakkaniyetli.
• 2079. Kaytmaz - doğru, hak gözeten.
• 2080. Kaytmaz-Dönme - Birleşik ad biçimi; ay ışığı bağı taşır.
• 2081. Kaytun - Yardımsever.
• 2082. Kayurtar - Kurtarıcı, yardımsever.
• 2083. Kazak - özgür, özgür yaşayan; sağlamm adı.
• 2084. Kazan - 1- Kazanç, kazanım, birikim, artı değer, bolluk 2- Kızan, kızgın.
• 2085. Kazancuk - 1- Kazanç, kar, getiri 2- Yemek kazanı, tencere.
• 2086. Kazanç - Gelir, kar, artı değer, getiri.
• 2087. Kazgan - Barlas kabilesi çevresinde emir adı.
• 2088. Kazılık - 1- Kazık 2- Kazma aleti 3- Kızgın, celalli.
• 2089. Kazırgan - Şamanist gelenekte, kötü tinların, doğruluğa gelmesi için, geçici bir süre için kaldığı ateş çukuru. Bir nevi cehennem.
• 2090. Kazu - Nimet, kazanç.
• 2091. Kazuk - (Kozu, Kazık) 1- Kazma 2- Kazık, sırık.
• 2092. Kebek - Kabuk, ağaç kabuğu.
• 2093. Kebenç - güven, güven, hoşnutluk.
• 2094. Kebençü - Hoşnut, kutlu, sevinçli.
• 2095. Keçig - 1- Geçit, köprü 2- Mutlu, sevinçli.
• 2096. Keçikliğ - Mutlu, sevinçli.
• 2097. Keçir - Bağışlayıcı, affedici.
• 2098. Keçürgen - Bağışlayıcı, affedici.
• 2099. Kedimlig - 1- Zırh, demir ağ 2- Giyimlik, giysi.
• 2100. Kekmen - Olgun, ergin, ermiş.
• 2101. Keleş - Alımlı, yakışıklı, cıvan.
• 2102. Kelezti - Hayal, serap.
• 2103. Kelgin - Gelgin, suyu kabaran ırmak.
• 2104. Keliştü - Olgunluk, gelişim, suhulet.
• 2105. Kelteçi - Gelici, gelecek olan, halef.
• 2106. Kençek - (Gençık, Genç).
• 2107. Kendil - Gönül, gönüllü, temiz yürekli.
• 2108. Kendüz - Nefs, can, tin.
• 2109. Keneş - İstişare, müşavere.
• 2110. Kengeşlü - Danışık, anlaşık, dayanışmalı.
• 2111. Keni - doğru, doğru.
• 2112. Kepke - Örnek, numune.
• 2113. Keptik - 1- İnce, güzel, şakacı 2- Eşit, eşit.
• 2114. Keramun - Karaman, esmer tenli.
• 2115. Kerayet - Sahil, kıyı, plaj.
• 2116. Keregü - Ev, çadır, barınak.
• 2117. Kerekli - Gerekli, elzem, ihtiyaç.
• 2118. Kerektü - İhtiyaç, lüzum, zaruret.
• 2119. Kerekülüg - Çadırlı, göçebe.
• 2120. Kerelti - Tanıklık, şehadet.
• 2121. Keren - Ulu, kebir, kadir.
• 2122. Kereş - Kiriş, yay kirişi.
• 2123. Keri - 1- Eski, kadim, geride kalan 2- Germekten, gerilmiş, gergin.
• 2124. Kerinçsiz - Eşsiz, emsalsiz.
• 2125. Kerki - Balta, nacak.
• 2126. Kerkit - Nacak.
• 2127. Kertük - (Kertik) 1- Ağaca bıçakla çizilen çizgi 2- yapay, suni.
• 2128. Kesen - 1- keskin, kesici 2- Bölüm, ara.
• 2129. Kesi - Keskin, kesen, kesici, sert.
• 2130. Kesik - Kesi, keskin.
• 2131. Keşikçi - 1- Israrlı 2- Nöbetçi.
• 2132. Ket - 1- Darbe 2- Yılmaz, azimli, kararlı.
• 2133. Ketçik - Darbecik.
• 2134. Kete - Ulu, büyük.
• 2135. Keyik - kut, mutluluk.
• 2136. Kezegen - Gezgin, çapkın.
• 2137. Kezgen - Gezgin, çapkın.
• 2138. Kezgiç - Gezgin.
• 2139. Kezik - Cesaret, atılganlık, cüret.
• 2140. Kezir - (Kizir, keser) yürekli, cüretkar.
• 2141. Kıbı - Keşif, buluş.
• 2142. Kıcır - Öç duygusu, intikam.
• 2143. Kıcurgan - Gösterişli, mağrur.
• 2144. Kıdık - Gedik, güdük.
• 2145. Kığılcım - Kıvılcım, şerare.
• 2146. Kığıtduk - Davet, ikram.
• 2147. Kılağı - Kılıç ve bıçakların bilendikten sonra ağız kısmında meydana gelen çizgi.
• 2148. Kılağuz - Kılavuz, rehber.
• 2149. Kılavun - Düğün hediyesi.
• 2150. Kılay-Ti - Birleşik ad biçimi; ay ışığı bağı taşır.
• 2151. Kıldı - 1- Yaratıcı, yapıcı 2- Etken, amil.
• 2152. Kılgı - 1- İstem, irade 2- Yaratılmış, kılınmış.
• 2153. Kılıcı - Yaratıcı, yapıcı, halik, kadim.
• 2154. Kılıç-Aslan - Birleşik ad biçimi; aslan ve güç imi taşır.
• 2155. Kılıç-Kara - Birleşik ad biçimi; kara renk ve güç bağı taşır.
• 2156. Kılıg - 1- yaradılış, huy, karakter 2- Beceri, iş, yapıcılık.
• 2157. Kılıglı - 1- İyi huylu, ahlaklı, görgülü 2- Becerikli, çalışkan, işgüzar.
• 2158. Kılın - 1- Huy, yaradılış 2- Naz, işve.
• 2159. Kılınç - Kılınış, huy, karakter.
• 2160. Kılıvan - armağan, armağan, ödül.
• 2161. Kıluç - Kılıç.
• 2162. Kımaça - Engel, mania.
• 2163. Kımar - Komar, homar, yakışıklı, cezb edici.
• 2164. Kımırtu - Kıpırdanış, devinim, jest.
• 2165. Kımız - Ekşi, mayhoş anlamına gelen ve kısrak sütünden yapılan bir içki.
• 2166. Kımna - Sürekli, sürekli, her zaman.
• 2167. Kın - tanrısal koruma, gayret.
• 2168. Kınagu - 1- Ceza, cezalandırma 2- Çalışma, aktivite.
• 2169. Kıncal - taarruz sabahı bu tepeni cenubu Utku hatırası. b Koçak.
• 2170. Kınçak - Bıçak kılıfı.
• 2171. Kıngal - İnce, ince yapılı.
• 2172. Kıngır - sağlam, dayanıklı, sebatkar.
• 2173. Kınık - 1- Gayret, gayretli, çalışkan 2- Muhterem, şerefli, hakim.
• 2174. Kınık-Çalış - Birleşik ad biçimi; al/kızıl renk bağı taşır.
• 2175. Kıp - kut, kut payı.
• 2176. Kıpçak-Oral - Birleşik ad biçimi; aklık, arılık ve duruluk bağı, al/kızıl renk bağı taşır.
• 2177. Kıraç - 1- Kırlaşmış, kıra çalan, kır gibi 2- Kırıcı, kırık, yarık 3- Verimsiz toprak, yaşlı toprak.
• 2178. Kıran - 1- Bozgun yapan, düşmanı bozguna uğratan 2- Dağ yamacı 3- Yön, kenar, kıyı.
• 2179. Kıray - 1- Genç, delikanlı 2- Kıran, kan dökücü, vurguncu.
• 2180. Kırca - Kıra çalan,, kırlaşmış mecazi Olgun, bilge.
• 2181. Kırcı - 1- Kırıcı, sert mizaçlı 2- Kenar, uç, sahil.
• 2182. Kırgı - 1- Kırım 2- Bir atmaca türü.
• 2183. Kırgıl - Kırık, üzgün, kırgın.
• 2184. Kırgın - 1- Gönül kırgınlığı 2- Bozgun.
• 2185. Kırıcı - 1- Kıran, bölen, yaran mecazi Sert mizaçlı, gönül kırıcı 2- Kenar, sahil.
• 2186. Kırık - Kırılmış, bölünmüş.
• 2187. Kırım - 1- Kırış, bozgun, katliam 2- Kırgınlık, küskünlük 3- Uç nokta, kenar.
• 2188. Kırıy - Sahil, kenar.
• 2189. Kırkın - armağan, armağan.
• 2190. Kırklı - kırk ata korumasında olan.
• 2191. Kırman - Kırma yeri, Kırman, harman.
• 2192. Kırn - 1 amam hepi.
• 2193. Kısıg - 1- Hapis, dar yer 2- Kısıtlı, bağımlı.
• 2194. Kısıglu - Hapis, mahpus, kıstırılmış.
• 2195. Kısrık - Utangaç, mahçup.
• 2196. Kıstavul - Acele, aceleci, telaşlı.
• 2197. Kışıl - Kışlık, kış için ayrılmış.
• 2198. Kışlak - Kışın kalınan yer, ez, kışlık ev.
• 2199. Kıtay - 1- Çinliye benzeyen, Çinliye karışmış 2- Kutay.
• 2200. Kıvam - Olgunluk, yeterlilik.
• 2201. Kıvanç - Gurur, kıvanma, sevinme, öğünme, mutlu olma, kendine güvenerek ve öğünerek sevinme hali.
• 2202. Kıvanduk - Kıvançlı, mutlu.
• 2203. Kıvık - Ara, fasıla.
• 2204. Kıvılcım - Ateş parçası, şerare.
• 2205. Kıvlık - Kıvanç ve mutluluk nedeni.
• 2206. Kıvrak - 1- Kıvançlı 2- Hareketli, dayanıklı.
• 2207. Kıvrım - Hare, iltiva.
• 2208. Kıyak - 1- gaddar, acımasız 2- Kayak, kaydıraç 3- Çekicilik, cazibe.
• 2209. Kıyal - İmge.
• 2210. Kıyan - 1- Dağdan hızla akan sel suyu 2- Gaddar, acımasız, kıyıcı.
• 2211. Kıyat - Çekici, cazibeli.
• 2212. Kıyga - uslu, kavrayışlı, çok uslu.
• 2213. Kıygı - Zeka, deha.
• 2214. Kıyık - 1- Zeka, dahi 2- Çekici 3- Kaçak, kapçak.
• 2215. Kıyıksız - Kaçmaz, sözünden dönmez, düz.
• 2216. Kıyın - 1- Akit, sözleşme, anlaşma 2- Güç, kudret, otorite.
• 2217. Kıyışkan - 1- Sözünün eri, sözünde duran 2- yürekli, gözü pek.
• 2218. Kıymaç - Gamze.
• 2219. Kıynak - 1- Ünlü, ünlü 2- pençe, kartal pençesi.
• 2220. Kıyuk - 1- Mutluluk 2- Geyik.
• 2221. Kızarık - 1- Kızıl, kızıllaşmış 2- kızgın.
• 2222. Kızgan - Kızgın, kızışmış.
• 2223. Kızgın - Kızıllaşmış, asabi.
• 2224. Kızık - 1- Kızgın, asabi 2- Kısık, hapis.
• 2225. Kızıl - 1- Kırmızı, al 2- Altın 3- Kızmış, kızarmış, kızgın.
• 2226. Kızılalma - ülkü, kutlu hedef.
• 2227. Kızılgu - Kızarmış, kızgın T Kırgızların, Mürdi oymağı, dip dedelerinden.
• 2228. Kızılotağ - birleşik: Kızıl/Otağ Kağan ya da Han'ların verdikleri, toy ve şölenlerde, kız çocuk sahiplerinin oturduğu, onur tribünü.
• 2229. Kızımtay - birleşik: Kızım/Tay (Kızmaktan kızgınlık) Tay.
• 2230. Kızırak - (kızarık, kızrak) Seyrek, seyrek rastlanan.
• 2231. Kiçi - 1- Kişi, adam, insan 2- Küçük, minyon 3- Geçmiş, geçik, eski 4- Keçi.
• 2232. Kiçicik - 1- Kişicik, insancık 2- Küçük, minyon.
• 2233. Kiçik - 1- Küçük, minyon, Geçik, geçmiş.
• 2234. Kiçin - Zincir.
• 2235. Kiçkentay - birleşik: Kiçken/Tay minyon, minik.
• 2236. Kiçki - 1- Eski, kadim 2- Kişi, insan.
• 2237. Kiçkine - (Giçgine) Geçkin, geçmiş kadim.
• 2238. Kidgü - Giyim, giysi, elbise.
• 2239. Kilüken - Gülen, güleç, güleryüzlü, mütebessim.
• 2240. Kindik - Orta, odak, merkez.
• 2241. Kineş - Şura, meşveret, kongre.
• 2242. Kiriş - Sinirden ve bağırsaktan yapılan sicim. Ok yayı olarak da kullanılır.
• 2243. Kirti - Doğruluk, gerçekçilik.
• 2244. Kişilik - Karakter, şahsiyet, insan olma özelliği.
• 2245. Kişken - (Kiçgen) 1- Küçük, minyon 2- Geçen, geçmiş.
• 2246. Kiye - Kut, kut payı, ululuk.
• 2247. Kiyeli - Kutlu, saygıdeğer, ulu.
• 2248. Kizek - 1- Kesik 2- Nöbet 3- Seyran, gezinti.
• 2249. Kizir - 1- Keser, kesici 2- Gever, gezgin 3- Atılgan, yürekli.
• 2250. Kobrat - (Kubrat) Derlemek, toparlamak, örgütlemek.
• 2251. Kobu - (Kovu) Buket, demet.
• 2252. Koburcuk - Kabarcık, kabarık, kabadayı.
• 2253. Koca - 1- Ulu, saygıdeğer, hürmete layık 2- Bilgili, tecrübeli, görüp geçirmiş 3- Gösterişli, azametli 4- Mert, düz, koç gibi.
• 2254. Kocaman - 1- uslu, bilge 2- İriyarı, cüsseli, heybetli.
• 2255. Koça - 1- Koç gibi 2- Kibar, centilmen.
• 2256. Koçan - 1- Centilmen, kibar 2- Koşan, koşucu.
• 2257. Koçaş - Rehber, yol gösteren, önde giden.
• 2258. Koçgar - (Kaçgar, kaşgar) 1- Koç başı 2- Koç gibi, koç yiğit.
• 2259. Koçi - Koç gibi, koç yürekli.
• 2260. Koçluğ - (Koçluk) Koç olacak kuzu.
• 2261. Koço - Kibar, mert.
• 2262. Koçu - 1- Koç gibi 2- Kibar, centilmen.
• 2263. Koçugar - Mert, yiğit, özü sözü bir.
• 2264. Koçum - 1- Yiğit, mert 2- Koşum, koşma.
• 2265. Koçun - Düz, hilesiz, temiz yürekli.
• 2266. Kodar - Mağrur.
• 2267. Kodaz - Mağrur.
• 2268. Kokluğ - Koku, parfüm.
• 2269. Kokulug - Koku, Parfüm.
• 2270. Kokum - Parfüm.
• 2271. Kokuş - Dalları, ok yapımına elverişli bir ağaç türü.
• 2272. Kolan - 1- armağan, armağan 2- Kollayan, koruyan 3- At, eşek, katır gibi hayvanların, eyerini bağlamaya yarayan kemer.
• 2273. Kolbag - Kadınların, aksesuar olarak bileklerine taktıkları, boncuklu halka.
• 2274. Kolbay - Askeri danışman.
• 2275. Kolçak - Kolcu, koruyucu, kollayıcı.
• 2276. Koldagüç - Hami, koruyucu, sevecen, sevecen, yardımsever.
• 2277. Koldaş - 1- Stanrısal güç arkadaşı 2- Arkadaş, birbirini kollayan.
• 2278. Kolgak - İstek, heves, talep.
• 2279. Koltag - Arka, himaye, destek.
• 2280. Kolunçuğ - Yakarış, niyaz.
• 2281. Koman - (Kaman, kuman) 1- Yurduna yabancı sokmayan 2- Aman vermeyen 3- Kumral.
• 2282. Komas - Komayan, bırakmayan, aman vermeyen.
• 2283. Komuk - 1- Kabuk, ağaç kabuğu 2- Hazine, define.
• 2284. Komur - yürekli, gözüpek.
• 2285. Kon - yurt, konak, yerleşim.
• 2286. Konaç - Aşiyan.
• 2287. Konag - 1- Konuk, misafir 2- Konuk ağırlanan ev.
• 2288. Konalga - 1- Konuk yeri, baş köşe 2- Menzil, konulacak, varılacak yer.
• 2289. Konat - 1- Cana yakın, munis, sokulgan 2- konuk ağırlayıcı, konuksever 3- Birlikte göç eden oba birliği.
• 2290. Konca - 1- Armağan, armağan 2, Gül.
• 2291. Konçuk - 1- Aşina, tanıdık 2- Konuk.
• 2292. Kondu - Yerleşik, yerli.
• 2293. Kondur - Konuksever, eli açık.
• 2294. Kongar - 1- Koyu kırmızı renkteki at 2- Kızıla yakın renk tonu.
• 2295. Konık - Can, tin, yaşam.
• 2296. Konşuk - 1- Konşu, komşu 2- Yerleşim yeri 3- konuşma, laf.
• 2297. Konuk - 1- Misafir 2- Can, tin 3- Varılacak yer, menzil.
• 2298. Konul - 1- Kerevetlerin altındaki, yük konan boşluk, yüklük.
• 2299. Konulga - 1- Konuk yeri, baş köşe 2- Konuğa verilen yemek, değerli yemek.
• 2300. Konur - 1- Yakışıklı, civan 2- Gururlu, onurlu, mağrur 3- Kara ve kızıl karışımı renk, at rengi, doru at.
• 2301. Konuş - 1- Yerleşim, karargah 2- Menzil, varılacak yer.
• 2302. Kopan - 1- Galip, utkan 2- Ulu, yüksek.
• 2303. Kopturu - Saygı duruşu, tören duruşu.
• 2304. Kopu - Kop, çok, çokluk.
• 2305. Kopun - Çoklu, bereket, bütünlük.
• 2306. Kopuz - Saz, bağlama (Kop_Uz).
• 2307. Kor - 1- Öz, maya, asıl 2- Ateş parçası, ateş.
• 2308. Korba - Filiz.
• 2309. Korcu - Korucu.
• 2310. Korgan - Korunan yer, kale, kurgan.
• 2311. Korgavuş - Savunucu, müdafi.
• 2312. Korıçı - Korucu, koruyucu, bekçi, yasak bölgeleri bekleyen ve koruyan kişi.
• 2313. Korıg - 1- Koru, ağaçlık, yeşil bölge 2- korunan, yasak bölge.
• 2314. Korkmaz - yürekli, yürekli.
• 2315. Korkunç - Korkutucu, ürkütücü.
• 2316. Korol - sınır koruyucu, hudut koruyucuı.
• 2317. Koruğ - 1- koru, koruluk, ağaçlıklı bölge 2- Koruma bölgesi 3- Yasak bölge, askeri bölge.
• 2318. Koş - 1- Koç 2- Dizi, sıra, dize.
• 2319. Koşak - 1- Koşulan, koşturan 2- Neşide, destansı şiir.
• 2320. Koşar - 1- Emredici, buyurucu 2- Koşucu, çalışkan, hareketli 3- Dizen, düzenleyen.
• 2321. Koşma - Ölçülü, uyaklı söz.
• 2322. Koşuk - 1- Yan yana, birlikte, yaren, dost 2- Koşma, şiir.
• 2323. Koşul - Hüküm, şart.
• 2324. Koşulgan - Koşul koyan, buyurucu.
• 2325. Koşum - 1- Koçum 2- Bağlı, yan yana 3- Atın, eyer, kulan, üzengi vb. malzemelerinin tümü.
• 2326. Kotku - Alçak gönüllü, gösterişsiz.
• 2327. Koy - 1- Koyun 2- Sevecenlik, acıma duygusu.
• 2328. Koylu - 1- Sevecen 2- İstikamet, yön, yönünü bilen 3- Koyunlu.
• 2329. Koyu - Sevecenlik.
• 2330. Koyuldar - 1- Sevecen 2- Hürmetli.
• 2331. Koyulmuş - 1- Sevecen 2- Çalışkan.
• 2332. Koyunlu - Sevecen.
• 2333. Koyurga - 1- Hürmet, lütuf 2- Acıma duygusu, sevecenlik.
• 2334. Koyurtang - Özgürlük, Hürriyet.
• 2335. Kozalak - Çam, selvi gibi ağaçların sert çiçeği.
• 2336. Kozan - Kozalak.
• 2337. Kozgav - Kıyam, isyan, başkaldırma.
• 2338. Köçet - yavru, genç kişi.
• 2339. Köçmen - Göçmen, göçücü.
• 2340. Ködürgü - Kurban, adak.
• 2341. Kögmen - (Gökmen) 1- Tanrısal, tanrısal güçi 2- Sayın, saygıdeğer 3- Gücünü Tanrıdan alan.
• 2342. Köğüz - 1- Göksel, Tanrısal 2- Göğüs, sine.
• 2343. Kök - 1- Gök 2- Aile, soy.
• 2344. Kökdaş - Emsal, örnek.
• 2345. Köken - Göğen, gelen, 2- Köken, soy, aile.
• 2346. Kökim - 1- Göğüm 2- Soyum, ailem.
• 2347. Köklü - 1- Tanrıdan gelen 2- Soylu.
• 2348. Köktem - 1- Bahar 2- Gençlik 3- Deha, akıl.
• 2349. Köl - Göl mecazi Ululuk, sonsuzluk, derinlik, bilgelik.
• 2350. Kölmük - Halk, ahali.
• 2351. Kölük - Yük hayvanı.
• 2352. Kömek - 1- Yardım, arka, destek, yardım 2- Ahali, halk.
• 2353. Kömen - 1- Hayal, düş 2- Irk, soy 3- öz, değerli taş, damar.
• 2354. Kömey - Gerdan, döş.
• 2355. Kömüç - Hazine, define.
• 2356. Köng - (Könk) Cariye, odalık.
• 2357. Köngül - Gönül, can.
• 2358. Könilik - Adalet, doğruluk.
• 2359. Könkaş - Künkaş, kenkeş, meşveret.
• 2360. Könü - Adalet, doğruluk.
• 2361. Könül - Gönül, can.
• 2362. Köp - Çok, gür, çokluk, bolluk.
• 2363. Köptük - 1- Bereket, bolluk 2- Kalabalık.
• 2364. Köpük - Kabarcık, köpürcük, çoklu, artış.
• 2365. Köpürge - 1- Köprü, geçit 2- Savaş davulu.
• 2366. Köregen - Gören, görücü.
• 2367. Körem - 1- Körpe, taze 2- Görgülü, terbiyeli.
• 2368. Körgen - Gören, görücü.
• 2369. Körke - Ağaçtan yapılmış tabak.
• 2370. Körkem - 1- Görkem, ihtişam 2- Hoş, güzel, ince, güzel.
• 2371. Körklüğ - Güzel, alımlı, cemile.
• 2372. Körpe - Taze, cıvan.
• 2373. Körü - (körüg) Gözcü, haberci, casus, gözlemci.
• 2374. Körüm - 1- Bakış, nazar, gözlem 2- Düş, rüya 3- Zeka, fehm.
• 2375. Körümçi - Astronom, rasat, gözlemci, yıldızları inceleyen kişi.
• 2376. Körümdük - Bakıcı, nezaretçi.
• 2377. Körünç - 1- Görgü, muaşeret 2- Bakan, nazır.
• 2378. Kösemen - Tas artan koç.
• 2379. Köşük - Dilek, temenni.
• 2380. Kötüz - Kıymetli.
• 2381. Kövenç - 1- Güvenç, güvence, teminat 2- Azamet, gurur.
• 2382. Kövez - Afi, çalım, fiyakalı.
• 2383. Köymen - 1- Yanıcı, yanık 2- Hayal.
• 2384. Köymez - Yanmaz, ateş almaz.
• 2385. Közay - köz ve ay birleşimi; içten yanan ay ışığı.
• 2386. Közlük - At kuyruğundan yapılan, göz kamaşması ve göz ağrılarının tedavisinde kullanılan bir dokuma.
• 2387. Kuanç - Kıvanç, sevinçli gurur.
• 2388. Kuançı - Kıvanç.
• 2389. Kubal - Gürz, demir topuz.
• 2390. Kuban - Kapan.
• 2391. Kubat - Kapalı, gizli.
• 2392. Kubay - birleşik: Kubi/Ay Yakutların eski dönem "Temizlik Tanrıçası".
• 2393. Kubi - (Kubil) Gökyüzü, gök boşluğu, gök. anlam genişlemesiyle Başsızlık ve sonsuzluk.
• 2394. Kucan - Göçen, göçer.
• 2395. Kucar - Göçer, göçücü.
• 2396. Kuçam - Deste, demet, bağ.
• 2397. Kuçar - Göçer, göçmen.
• 2398. Kuda - Sihir, büyü.
• 2399. Kudagaçı - Büyücü, doktor.
• 2400. Kudak - Kadak, katı, sert.
• 2401. Kukun - kıvılcım, ateş parçası.
• 2402. Kukuş - 1- Gonca, gül 2- Şaka, latife.
• 2403. Kul - Bağımlı, bağlı, köle mecazi Bağlılık, sadakat.
• 2404. Kula - 1- Kızıl ve karışımı renk, doru, bordo 2- Yelesi, ve kuyruğu kara, gövdesi kızıla çalan at 3- Yabani at 4- Gözü kara, atılgan.
• 2405. Kulaç - 1- Açıklık, mesafe 2- İki kol arasındaki ara.
• 2406. Kulagu - 1- Yaratıcı, kılıcı, hükmedici 2- Kula gibi 3- Korkusuz, gözü kara.
• 2407. Kulan - 1- Galip, utkan 2- Vahşi at 3- Yaban eşeği.
• 2408. Kulanşı - 1- At terbiyecisi 2- Musikişinas, müzisyen.
• 2409. Kulbak - Sevecen, yardımsever.
• 2410. Kuldam - Sadık kul.
• 2411. Kulga - Güvercin.
• 2412. Kulgu - 1- Müfettiş, murakıp 2- Güvercin.
• 2413. Kuli - (kulıg) yürekli, gözü kara.
• 2414. Kulpu - 1- Kilit 2- kulluk, kulluk eden.
• 2415. Kuluga - Güvercin.
• 2416. Kulun - Tay, süt emen çağdaki at yavrusu.
• 2417. Kumaç - Solgun, soluk.
• 2418. Kumak - 1- Yardım, kömek 2- Sevda, aşk.
• 2419. Kuman - 1- Solgun 2- Kumral, sarı ile kahverengi arası renk 3- Aman vermeyen, dirayetli.
• 2420. Kumandı - Mutlu, sevinçli.
• 2421. Kumaral - Kumral, buğday tenli.
• 2422. Kumarga - Kuşatma, muhasara.
• 2423. Kumral - Buğday tenli.
• 2424. Kunan - 1- İki yaşına gelmiş kısrak 2- Adaletli, doğru, hak gözeten.
• 2425. Kunar - Bereket, bolluk.
• 2426. Kunarlı - Bereketli, verimli.
• 2427. Kunduz - Dere kenarlarında yaşayan, kürkünden börk yapılan bir hayvan.
• 2428. Kuni - Adalet, hakkaniyet, adaletlilik.
• 2429. Kunt - 1- Dayanıklı, sağlam 2- Sade, gösterişsiz.
• 2430. Kunuk - 1- Mahzun, elemli 2- Konuk.
• 2431. Kupçı - İnce, ince, güzel duruşlu.
• 2432. Kuptan - Niyaz, dua, yakarış.
• 2433. Kur - Düzen, sıra, hiyerarşi, düzenleme.
• 2434. Kural - Düzen, düzenlilik, kaide.
• 2435. Kuralay - Ceylan, ahu.
• 2436. Kurar - Organizatör, düzenleyici.
• 2437. Kuray - Bir çeşit bozkır bitkisi ot.
• 2438. Kurç - (kuruç) Kılıç yapımında kullanılan, iyi bir çelik türü.
• 2439. Kurçak - Heykel, yontma taş.
• 2440. Kurçı - 1- Kürçü 2- Kurucu.
• 2441. Kurçık - Kurum, kuruluş, yapılanma.
• 2442. Kurga - 1- Tecrübeli, bilge 2- İnce, ince yapılı.
• 2443. Kurgan - 1- İstihkam, kale 2- Anıt, anıt mezar.
• 2444. Kurıdın - Batılı, batı bölgesinden.
• 2445. Kurıkan - 1- Kürkan, damat 2- Hisar, kale 3- Ağaçlık bölge.
• 2446. Kurımlak - Cilveli, hareketli, kıvrak.
• 2447. Kurlas - Düzen, işleyiş, ahenk.
• 2448. Kurman - Düzgün, düzenli, düzenleyici.
• 2449. Kurmuş - Planlı, düzenli, örgütlü.
• 2450. Kurt - bozkurt, özgürlük ve güç imi.
• 2451. Kurtak - Kurulu, ayarlı.
• 2452. Kurtar - Kurtarıcı.
• 2453. Kurtaran - 2 Zin.
• 2454. Kurtga - Tecrübeli, gün görmüş.
• 2455. Kurtul - Haraç, vergi, cizye.
• 2456. Kurtulgu - 1- Vergi, haraç 2- Kurtuluş, istiklal.
• 2457. Kurtulmuş - Özgür, bağımsız, azade.
• 2458. Kurtun - Batılı, batıdan.
• 2459. Kuruğçın - Kurşun.
• 2460. Kuruk - Koru, park, koruluk.
• 2461. Kurultay - birleşik: Kurul/Tay Kongre, divan, oturum Gerek seçim, gerekse devlet için önemli kararların alındığı seçkinler meclisi.
• 2462. Kurum - 1- Kuruluş, düzen, düzenleme 2- Çalım, jest, afi 3- Kaya parçası.
• 2463. Kurut - 1- Kurt 2- Kale burcu 3- Kurutulup, suyu alınmış peynir topağı.
• 2464. Kuskun - Atın kuyruğundan geçirilip, eyere bağlanan kayış.
• 2465. Kuş - Kuş.
• 2466. Kuşçak - Kuşçu, kuş eğiticisi.
• 2467. Kuşçu - Kuş eğiticisi.
• 2468. Kut - 1- Uğur, kut payı, kut 2- Tanrısal, kutlu 3- Can, tin, dirilik, yaşam kaynağı, yaşam gücü 4- kader, yazgı 5- Erk, iktidar 6- Bereket, nasip.
• 2469. Kutadgu - Kutsanmış, kutlu, değerli, yararlı.
• 2470. Kutalan - birleşik: Kut/Alan kutlu.
• 2471. Kutaldı - birleşik: Kut/Aldı kutlu, kutlu.
• 2472. Kutamış - Kutsamış, değer vermiş, kutlu eylemiş.
• 2473. Kutan - 1- Dua, yakarış, niyaz 2- Bir avcı kuş 3- Saban, pulluk.
• 2474. Kutar - Kutsar, kutsayan, kut veren.
• 2475. Kutaş - Kutlu, kutlu.
• 2476. Kutay - kutlu ay.
• 2477. Kutgaru - Buyruk, fermen.
• 2478. Kutku - Ağırbaşlı, alçak, gönüllü.
• 2479. Kutlu - kutlu, uğurlu.
• 2480. Kutluca - Uğurlu, bahtı açık.
• 2481. Kutluğ İnanç - (Kutluk İnanç) Kutlu/İnanç.
• 2482. Kutluk - (Kutluğ) Kutlu, kutlu.
• 2483. Kutsandı - Kutlu, kutlu.
• 2484. Kutun - 1- sevinçli, kutlu, mutlu, nurlu 2- Mukaddes, kutsal.
• 2485. Kutunmuş - Kutlu, kutlu.
• 2486. Kutur - Kutlu, kutlu.
• 2487. Kutuz - birleşik: 1- Kut/Uz 2- Yaban öküzü.
• 2488. Kutveren - kut veren, uğur ve güç taşıyan.
• 2489. Kuvanç - Kıvanç, gurur, mutluluk, iftihar.
• 2490. Kuvanduk - Kıvanç, mutluluk, iftihar, gurur verici.
• 2491. Kuvart - 1- Kurt 2- Dayanıklı, sağlam, berk, sağlam.
• 2492. Kuvat - Sevinç, mutluluk.
• 2493. Kuvrag - Toplum, toplumcu.
• 2494. Kuyak - Zırh, demirağ.
• 2495. Kuyan - Tavşan, bozkır tavşanı.
• 2496. Kuyaş - Güneş ışığı.
• 2497. Kuybu - sevinç.
• 2498. Kuydung - Beden, vücut.
• 2499. Kuymu - Sevinç, neşe.
• 2500. Kuytak - Mahfuz, siper.
• 2501. Kuyturka - Bağış, bağış, lütuf.
• 2502. Kuyuldar - Saygıdeğer, saygıya layık.
• 2503. Kuyum - Aksesuar, küpe, bilezik.
• 2504. Kuz - Dağın, güneş görmeyen yamacı.
• 2505. Kuzay - Kuzey yönü, güneşin az olduğu yer, Karanlık ve soğuk yer.
• 2506. Kuzey - kuzey yönü.
• 2507. Kuzey-Saye - Birleşik ad biçimi; ay ışığı bağı taşır.
• 2508. Kuzlak - Bebe, yavru.
• 2509. Kuzu - 1- Koyun yavrusu 2- Yavru, bebe.
• 2510. Küç - Güç, dirayet, kudret.
• 2511. Küçem - 1- Güç, kudret 2- zorba.
• 2512. Küçey - Güçlü, gücü yeten.
• 2513. Küçi - Güç, güçlük, zorluk.
• 2514. Küçin - An, kısa zaman parçası.
• 2515. Küçkara - birleşik: Küç/Kara (Acı güç).
• 2516. Küçkey - Güçlü, zorlu.
• 2517. Küçlük - Güç, güçlük, zorluk, kudret.
• 2518. küçük - Ufak, minyon.
• 2519. Küçülü - Güçlü, zorlu.
• 2520. Küçülük - Güçlük, güç, zorluk.
• 2521. Küçüm - Güç, kudret.
• 2522. Kükler - Müneccim, yıldız falcısı.
• 2523. Kükrek - 1- Onur, gurur 2- Kükreyiş, kükreyen.
• 2524. Kül - 1- Ateş, ateşlilik, yakıcılık, bitiricilik 2- Yenilmezlik 3- Ulu, ünlü 4- Cesaret, gözü karalık 5- Göl, göl gibi geniş ve büyük.
• 2525. Külçur - Ululuk, yüksek mevki, saygıdeğerlik.
• 2526. Küle - 1- Güle, gülüş 2- Demet, bağ, deste.
• 2527. Külegeç - 1- Güleç, güler yüzlü 2- Name, melodi.
• 2528. Külegen - Gülen, güler yüzlü.
• 2529. Külek - 1- Fırtına, kum fırtınası 2- Bakraç, tahtadan yapılmış yoğurt kabı.
• 2530. Külem - Bereketli, verimli.
• 2531. Küler - birleşik: Kül/Er Ulu, saygın kişi.
• 2532. Kültem - Deste, demet, buket.
• 2533. Külüg - (Külük) 1- Ünlü, ünlü, çok tanınan 3- Hızlı, seri.
• 2534. Külünk - Kazma.
• 2535. Kümüş - Gümüş.
• 2536. Kün - Gün, güneş.
• 2537. Künçek - Güneşlik, şemsiye.
• 2538. Kündeş - 1- Gündeş, güneşe eş değerde 2- İzci, takipçi, halef.
• 2539. Kündün - Gün ışığı.
• 2540. Kündüz - Gündüz.
• 2541. Küneş - Güneş.
• 2542. Küngerü - Arzu, dilek, temenni.
• 2543. Küni - 1- doğru, hak gözeten, adaletli, hukukçu, yasalara bağlı 2- İtaatkar, muti.
• 2544. Künkaş - Danışma, nasihat.
• 2545. Küntem - Günlük, gündelik.
• 2546. Künüçen - Muti, itaatkar, saygılı.
• 2547. Künülük - 1- Şemsiye, 2- Günlük, yevmiye.
• 2548. Kür - gür, bol, sağlam.
• 2549. Kürçe - Esas, asıl, maya, öz.
• 2550. Kürçi - Kabadayı, gözü kara.
• 2551. Küri - İç geçiren, imrenen, kıskanç.
• 2552. Kürkan - birleşik: 1- Kür/Kan (Gür/Kan) 2- Damat (Körekan).
• 2553. Kürmen - Özlü, soylu.
• 2554. Kürügen - 1- Gürgen 2- Köregen, damat.
• 2555. Kürüm - Basiret, meleke.
• 2556. Kürünç - 1- Özlü, soylu 2- Düzen, düzenli 3- Kıskanç.
• 2557. Küşlik - 1- Güçlük, güç, zorluk 2- Mutlu, mutluluk.
• 2558. Küşüm - 1- Ar, edep, hicap 2- Güç, güçlülük.
• 2559. Küvenç - Güvenç.
• 2560. Küvençi - Güvence, garanti.
• 2561. Küz - Güz, sonbahar, hazan.
• 2562. Küznek - Işık kırılması.
• 2563. Kw - avalisini elde etmişlerdi yp" Söndür ödem Muti Gönen Mızrak / Gönenç çi a 'YİZ, rutubet Cay, mutluluk, kutlu sevinç gi K dirim, tin, hatır, Kalb.

L

• 2564. Lengeş - Keneş.

M

• 2565. Mamak - Sakin, kendi halinde.
• 2566. Mamay - Sakin, munis.
• 2567. Mamış - 1- Saygılı, söz dinler 2- Saygı.
• 2568. Manas - 1- Huy, mizaç 2- Heybet, heybetli.
• 2569. Manay - Saha, bölge, mıntıka.
• 2570. Manço - Mengü, sonsuz.
• 2571. Mançu - Mengü, sonsuz.
• 2572. Mangu - Mengü, bengü, sonsuz.
• 2573. Mangur - Mangır, bakır para.
• 2574. Mangut - Ölümsüz, sonsuz.
• 2575. Mar - Sibirya hanı.
• 2576. Maşak-Bekâr - Birleşik ad biçimi; aklık, arılık ve duruluk bağı taşır.
• 2577. Mayda - ince yapılı, ince, ince yapılı.
• 2578. Mençik - Mülkiyet, mal varlığı.
• 2579. Mendeş - (Menteş, mintaş) Acele, aceleci.
• 2580. Mengen - 1- Nişancı, iyi ok atan, okçu 2- Becerikli, usta.
• 2581. Mengi - Mengü, bengi, bengü.
• 2582. Mengilik - Sonsuzluk.
• 2583. Mengü - Bengü, sonsuz, sonsuza kalan, sonsuzluk, ölümsüzlük.
• 2584. Mengüç - Sonsuzluk, sonsuzluğa ulaşmış, ermiş, ulu, saygıdeğer.
• 2585. Mengüç Ata - birleşik: Mengüç/Ata Bilgi ve tecrübesine başvurulan ulu ve bilge kişi.
• 2586. Mengütay - bengü ay; sonsuzluk bağı.
• 2587. Meral - geyik; maral biçimiyle Türk dünyası ve bozkır belleği taşır.
• 2588. ME-Ender - Birleşik ad biçimi; erlik ve yiğit kişi bağı taşır.
• 2589. Me-Kutluk - Birleşik ad biçimi; kut ve kut payı bağı taşır.
• 2590. Min - 1- Bin, bin sayısı. 2- ben, gamze.
• 2591. Ming - 1- Ben, gamze 2- esenlik, gönenç 3- Bin sayısı.
• 2592. Mingan - Benli, gamzeli.
• 2593. Mingilik - Dingin, esenlik, gönenç.
• 2594. Mingir - Çok külliyetli.
• 2595. Mokan - Büken, güçlü.
• 2596. Mol - fidan.
• 2597. Monguç - Atik, çevik, hamleci.
• 2598. Muglu - Üzgün, hüzünlü.
• 2599. Munar - Serap, algın.
• 2600. Muncuk - Boncuk, takı, değerli taş.
• 2601. Munçuğ - (Boncuk).
• 2602. Mung - 1- Hüzün, elem, üzüntü 2- Ming, ben, gamze.
• 2603. Mungluğ - (Mungluk) Üzgün, bunalmış, hüzzam.
• 2604. Mungul - Hüzünlü, elemli.
• 2605. Müçek - öpücük, buse.
• 2606. Müge - İnci çiçeği.
• 2607. Müldüz - Berrak, saf.
• 2608. Müren - Irmak, akarsu.

N

• 2609. Nak-Temiz - Birleşik ad biçimi; aklık, arılık ve duruluk bağı taşır.
• 2610. Nayır - bir kabil.
• 2611. Nayman - güçlü Moğol-Türk boy adı.

O

• 2612. Oba - yurt, çadır topluluğu.
• 2613. Obar - Ev, baraka.
• 2614. Obulaz - (Oblas, oflas) 1- Gözü pek, atılgan 2- Yüce gönüllü, yüce gönüllü.
• 2615. Obut - ar, onur.
• 2616. Obuz - Kaynak, menba.
• 2617. Ocak - ateş yeri, yuva.
• 2618. Ocaklı - Ocak sahibi.
• 2619. Od - Ot, ateş.
• 2620. Odak - Ocak, yanma, yansıma merkezi.
• 2621. Odçu - Ateşçi.
• 2622. Odgurmuş - 1- Oturmuş, oturaklı, sakin, kendinden güvenilir 2- Yuva kuran, birlik kuran.
• 2623. Odoakır - Hun Türkleri başbuğlarından Edekon'un oğludur.
• 2624. Ogan - yaratıcı güç; bilgelik.
• 2625. Ograk - 1- Azim, kararlılık 2- Niyet.
• 2626. Ograş - Uğraş, mücadele, meşgale.
• 2627. Ogsat - Benzer, benzerlik, benzeyiş.
• 2628. Ogtadurmuş - birleşik: Okda/Durmuş.
• 2629. Ogurlu - Uğurlu.
• 2630. Ogurmuş - Gizemli, ağzı sıkı.
• 2631. Ogutur - Gizli, gizemli.
• 2632. Oğçu - Okçu, haberci, ulak.
• 2633. Oğırcık - Uğurcuk.
• 2634. Oğlak - Keçi yavrusu.
• 2635. Oğlaman - Bir yaşında doğum yapan, koyun ve keçi.
• 2636. Oğramış - Uğurlu.
• 2637. Oğrun - 1- Gizli, gizemli 2- Yavaş, ağır.
• 2638. Oğul - 1- Oğlan, erkek çocuğu 2- Evlat, genel olarak, kız yada erkek çocuğu.
• 2639. Oğulça - 1- Oğulcuk, biricik oğul, biricik evlat 2- En küçük oğul.
• 2640. Oğuş - 1- Bolluk, bereket 2- Hısım, akraba, nesil.
• 2641. Ok - 1- Doğum, doğuş, yaradılış 2- Akıl, us 3- Dokunma, el sürme 4- Söyleyiş, çağırış, haber verme 5- Stanrısal güç, yay ile kullanılan ok 6- Örgüt, teşkilat.
• 2642. Okatmış - (Okutmuş) Haberci, ulak.
• 2643. Okçı - 1- Okuyucu, haberci 2- Ok atan, okçu 3- Örgütçü.
• 2644. Okıçı - Davetçi, davetkar, çağırıcı.
• 2645. Oki - Çağrı, davetiye.
• 2646. Oklu - 1- uslu, uslu, kavrayışlı 2- Örgütlü.
• 2647. Okşak - Benzeyen, andıran, tanıdık, bildik.
• 2648. Okşan - Benzeyen, okşayan.
• 2649. Okta - uslu, uslu, kavrayışlı, dahi.
• 2650. Oktar - 1- Okçu, iyi ok atan 2- Bilgili, uslu, yaratıcı 3- Davetçi, davetkar.
• 2651. Okuklu - Bilgin, bilgin.
• 2652. Okumagan - Arif, eğitimsiz ama kendini yetiştirmiş, olgunlaşmış.
• 2653. Okunç - Toy ve düğün davetiyesi.
• 2654. Okuş - 1- Bilgi, bilgelik 2- Bereket.
• 2655. Okuşluğ - 1- Bilgin, bilgin 2- Bolluk, bereket, bereketli.
• 2656. Okutan - Eğitmen, öğretmen.
• 2657. Okutgan - Okutan, eğitmen.
• 2658. Okuv - Okuyuş, kıraat, çağırış.
• 2659. Olagan - Olan, doğal, olumlu.
• 2660. Olam - Debdebe, gösteriş, tantana.
• 2661. Olbak - Oluş, oluşum.
• 2662. Olca - Ganimet, bolluk.
• 2663. Olcaş - Tören, seremoni, tazim.
• 2664. Olcay - kut payı, kutlu pay.
• 2665. Olcaytu - Açık kut payı, bahtı açık, bereketli.
• 2666. Olça - Ganimet, bereket.
• 2667. Olçam - Ganimet, nimet, bolluk.
• 2668. Olçar - 1- Saldırı komutu, saldırı 2- haber, havadis 3- Uygun, muvafık.
• 2669. Olçum - 1- Olgunluk, olgun, yetişkin 2- Ustalık, marifet.
• 2670. Olgaç - Olgun, olmuş.
• 2671. Olgun - Yetişkin, olmuş, kamil.
• 2672. Olum - Oluş, doğuş, olmaya elverişli.
• 2673. Olun - 1- Oluş, olgunluk, ağırbaşlılık 2- Genç, taze 3- Soyluluk.
• 2674. Oluş - Oluşum, düzen.
• 2675. Omaç - Amaç, gaye.
• 2676. Omak - 1- Soy, kan, soyluluk 2- Aile, akraba.
• 2677. Omrak - Tuna Bulgar kağanı Kurmuş'un oğlu.
• 2678. Omur - (Umur) 1- İlgi, heves 2- Güç, dayanıklılık, dayanıklı.
• 2679. Omurca - Sağlam, dayanıklı.
• 2680. Omurtag - Kartal yavrusu.
• 2681. Onak - 1- Onanmış, kabul görmüş 2- Sevgili, el üstünde tutulan.
• 2682. Onal - 1- Doğuş, ortaya çıkış 2- Sağlam, dayanıklı.
• 2683. Onanlı - Sağlam, meyin, mütehammil.
• 2684. Onanmış - Sağlam, bayındır, destekli.
• 2685. Onat - 1- Sağlam, dayanıklı 2- Yakışıklı 3- Terbiyeli, iyi davranışlı.
• 2686. Onatça - Makbul, hatırşinas.
• 2687. Onay - 1- Sağlam, dayanıklı, uygun 2- Makul, kabul, tasdik.
• 2688. Ong - 1- Sağlamlılık, kalıcılık, dayanıklılık 2- İyilik, iyilik, bereket, bolluk 3- Sevinç, neşe, mutluluk.
• 2689. Ongan - kutlu, sevinçli, sevinçli, kutlu.
• 2690. Ongu - 1- Kar, kazanç 2- Set, sütre.
• 2691. Onguç - Karlı, kazançlı, verimli, uğurlu.
• 2692. Onguday - Karlı, kazançlı.
• 2693. Ongun - 1- Bolluk ve bereket tanrısı. 2- Uğurluluk, verimlilik, kalıcılık 3- Av totemi, kutsanmış av hayvanı 4- Totem, sembol, bayrak, flama.
• 2694. Ongur - Kurtuluş, salah.
• 2695. Onuk - aziz.
• 2696. Onur - haysiyet, izzetinefis, onur.
• 2697. Onuş - 1- Bereket, bolluk, verim 2- Uğur, kut payı.
• 2698. Opak - (Apak) Temiz, bakımlı.
• 2699. Opan - Mağara, delhiz.
• 2700. Opçın - (Apçın, afşın) Zırh, demirağ.
• 2701. Opur - Obur, iştahlı.
• 2702. Opuz - Katı, sert.
• 2703. Or - 1- Yer, durak, bölge 2- Doğramak, biçmek 3- Mevki, mertebe 4- Düzen, kuruluş.
• 2704. Orak - Doğramak, kesmek, doğrayıcı, biçici.
• 2705. Oran - 1- Taht, onur makamı 2- Yüksek mevki, yüksek derece.
• 2706. Oray - birleşik: Or/Ay 1- Aynı, eşit, eş değerde (Kırgızlarda) 2- Fırsat, hamle (Kazaklarda).
• 2707. Oraz - (Uraz, uras, ıraz) Onur, onur, kut payı.
• 2708. Orçun - 1- Kesici, keskin, doğrayıcı 2- Bölge, vilayet 3- Onurlu, ahlaklı, iyi huylu.
• 2709. Ordu - (Orda) 1- Orta, çekirdek, merkez 2- Stanrısal güçlı ve düzenli topluluk.
• 2710. Orduca - 1- Ordu ile ilgilenen 2- Ortaca, ortanca.
• 2711. Orga - Bayrak, flama.
• 2712. Orgarun - 1- İstihkam 2- Bayraklı, bayrak sahibi.
• 2713. Orgir - Kesici, biçici.
• 2714. Orgun - Sırdaş, sır saklayan, ketum.
• 2715. Orhun - Sır saklayan, sırdaş, gizli, gizemli.
• 2716. Orkun - Orhun/Orkun yazıtları ve ırmak belleği.
• 2717. Ormag - Doğramak, biçmek.
• 2718. Orman - Ağaçlık, bölge.
• 2719. Ormuş - Doğrayan, biçen.
• 2720. Ornak - 1- Taht, tahtırevan 2- yer, yöre.
• 2721. Orpag - Menşe, kök, nesep.
• 2722. Ortaç - 1- Ortadaki, ortanca 2- Ilımlı, dengeli.
• 2723. Ortaçı - Ilımlı.
• 2724. Ortağ - Ortak, ortalama, ortada buluşma.
• 2725. Ortug - Ortak, pay sahibi.
• 2726. Oruk - 1- Yol, eylem, gidişat 2- Çare, çözüm, imkan, uygunluk.
• 2727. Orum - Mera, otlak.
• 2728. Orun - 1- Makam, mevki, özel yer, şerefli yer, taht 2- Karargah, görev yeri.
• 2729. Orunç - armağan, armağan.
• 2730. Orunçak - 1- Oya, işleme 2- Rehin, emanet.
• 2731. Orunduk - Koltuk, iskemle.
• 2732. Orunguluk - Bayrak, flama.
• 2733. Orunlug - Taht, makam.
• 2734. Oruntag - Yüksek mevki, makam.
• 2735. Orus - 1- kut payı, uğur, kut, mutluluk 2- Amaç, hedef.
• 2736. Oskay - 1- Hamarat, işgüzar 2- Neşeli, şen.
• 2737. Ot - 1- Ateş, ocak, ev 2- Nebat, bitki.
• 2738. Otacı - (Utacı) 1- Doktor 2- Eczacı, ot ve bitkilerden ilaç yapan kişi 3- kam, baksı.
• 2739. Otağ - 1- Oda, içinde ateş yakılarak oturulabilen büyük ve geniş çadır 2- Yeni evlenenlere armağan edilen ev, çadır.
• 2740. Otağa - birleşik: Ot/Ağa evin reisi, aile reisi, evde sözü geçen kişi.
• 2741. Otak - Yeni evlenenlere armağan edilen ev, çadır, oda.
• 2742. Otamış - Doktor, hekim.
• 2743. Otamiş - Yusulun g -w öldüğünde idi. Hanlığı (Sevin Rusla; ken esir edeni /.
• 2744. Otancak - İlaç, merhem, deva.
• 2745. Otar - Geçici, fani.
• 2746. Otçigen - birleşik: Ot/Çigen ("Ot/Tigin" adının, Moğol ağzındaki söylenişi.).
• 2747. Otgun - Kabadayı.
• 2748. Otkun - Kabadayı.
• 2749. Otluğ(K) - Ateşli.
• 2750. Otmar - Ateşli, ateş saçan.
• 2751. Ovat - Düzgün, muntazam.
• 2752. Ovlaz - Gözü pek, atılgan.
• 2753. Ovmaç - El ile yoğrularak yapılan yiyecek.
• 2754. Oy - 1- Düşünmek, düşünce, fikir 2- Çukur.
• 2755. Oyan - 1- İman, inanç 2- Düşünce, efkar.
• 2756. Oyaz - Çukur, kuyu.
• 2757. Oybak - Çukurlu vadi.
• 2758. Oybat - Oyuk ve çukurlu yer.
• 2759. Oygak - 1- Oya, rehin 2- Uyanık, müteyakkız.
• 2760. Oygur - Dere yatağı, dere oyuğu.
• 2761. Oyınlı - Düşünceli, efkarlı.
• 2762. Oymak - Yığın, kitle. Türklerin sosyal birimleri içindeki sıralamada, Obadan büyü Boy'dan küçük olan akrabalar topluluğu.
• 2763. Oymur - Dere, dere yatağı.
• 2764. Oynak - Maral, ceylan, vb. Hayvanların bir arada olup su içtikleri kuyu, su birikintisi.
• 2765. Oyram - Girdap, anafor.
• 2766. Oyrat - Derin, oyuk, derinleşmiş.
• 2767. Oytun - Kutsanmış, kutlu.
• 2768. Oyur - Vücut, endam.
• 2769. Oz - İleri, ön, önde.
• 2770. Oza - Kadim, eski, ezeli, hep var olan.
• 2771. Ozağı - Tecrübeli, bilgili, uzman.
• 2772. Ozamış - Uzamış, uzman, usta işinin ehli.
• 2773. Ozan - söz söyleyen.
• 2774. Ozar - Uzman, usta, bilir kişi.
• 2775. Ozgan - Kademeli, dereceli, öncelikli.
• 2776. Ozman - Uzman.
• 2777. Ozmuş - Uzmanlaşmış, yetik.
• 2778. Ozul - Esas, kaide.
• 2779. Ozut - İkamet, ikametgah.
• 2780. Ozutgan - İleride, ilerici.

Ö

• 2781. Öbek - Küçük grup, tim, takım, parça.
• 2782. Öbge - Ced, Ata, Soy.
• 2783. Öcal - birleşik: Öc/Al intikamcı.
• 2784. Öcek - 1- Esinti, hafif yel 2- Burç.
• 2785. Öcüt - İntikam, öç.
• 2786. Ödem - 1- Borç, bakiye 2- Ödül, ödül.
• 2787. Ödemiş - 1- Eczacı, doktor 2- Ricacı, yakaran 3- Borçsuz, bakiyesiz 4- Ödül veren.
• 2788. Ödgül - Övülme, övünç kaynağı, övülme nedeni.
• 2789. Ödgülmüş - 1- Övülmüş, övülen, başarılı, ödül almış 2- Ricacı, duacı.
• 2790. Ödgür - Uygun, yerinde, vaktinde.
• 2791. Ödrüm - Seçkin, seçkin.
• 2792. Ödüget - Ricacı, yakarıcı, duacı Yakutlarda, " Akarsular Tanrısı".
• 2793. Ödük - Rica, yakarı, dua, niyaz, arzu.
• 2794. Ödül - 1- Usluluk, akıllılık 2- Yüceltme, ululama, ödül.
• 2795. Ödün - 1- Ödeme, ödeyiş 2- Yakarış, niyaz.
• 2796. Ödüş - Vakit, devir.
• 2797. Ögdü - Övme, methiye.
• 2798. Ögdüm - 1- Övülen, methedilen 2- Önce, öncelikli.
• 2799. Ögeç - İki yaşına gelmiş koç.
• 2800. Ögel - 1- uslu, kavrayışlı, uslu, aklı başında 2- Burç.
• 2801. Öget - 1- Akıl, zeka, akıllılık, 2- Sevgi, muhabbet.
• 2802. Ögir - Sevinç, neşe, eğlence.
• 2803. Öglü - Dahi, çok uslu.
• 2804. Ögredik - 1- Mürebbiye, eğitmen, yetiştirici, öğretmen 2- İdman, talim, antrenman.
• 2805. Ögrü - 1- Öğrenilecek olan 2- Arkadaş, refik.
• 2806. Ögüşlü - Övülen, methedilen, övülmeye layık.
• 2807. Öğer - Övücü, methedici.
• 2808. Öğleş - Akıl birliği, fikir birliği.
• 2809. Öğrek - Toplantı yeri, cemiyet, dernek.
• 2810. Öğren - Öğrenmekten.
• 2811. Öğret - Gelenek, terbiye.
• 2812. Öğreyük - Gelenek, görenek, terbiye.
• 2813. Öğrük - Munis, cana yakın, el üstünde tutulan.
• 2814. Öğrünç - 1- Deneyimli, bilgili, öğrenmiş, ders almış, yetişmiş 2- Hoşnutluk, memnuniyet.
• 2815. Öğtü - Metih, övme, ululama.
• 2816. Öğtür - Övme, methedici.
• 2817. Öğüçü - Övücü, methedici.
• 2818. Öğülmüş - Başarılı, destekli, övülmeye layık.
• 2819. Öğün - 1- Öğünmek ten öğün 2- İtina, dikkat 3- Sıra.
• 2820. Öğünç - Övünç, iftihar, övünme gerekçesi, iftihar vesilesi.
• 2821. Öğünçek - Öğünmeye değer, öğünme nedeni.
• 2822. Öğünmüş - Övünmüş, övünmeyi hak etmiş, gururlu.
• 2823. Öğünür - Gururlu, mağrur.
• 2824. Öğür - Över.
• 2825. Öğüt - 1- Anlayış, kavrayış 2- Nasihat, tavsiye, deneyim aktarımı.
• 2826. Ökçi - Okeci, çağırıcı, davet edici, davetiye veren kişi.
• 2827. Ökçür - uslu, kavrayışlı, anlayışlı.
• 2828. Öke - Dahi, yanılmaz, bilge, çok uslu.
• 2829. Öker - Dahi, süper zeka.
• 2830. Ökerman - Dahi, bilge, yanılmaz.
• 2831. Öklü - 1- Dahi, uslu 2- Egemen, denetimci.
• 2832. Öksüm - Arzu, murat.
• 2833. Ökte - 1- Ökeli, uslu, dahi, yanılmaz, deneyimli, bilgili 2- Azametli, gösterişli.
• 2834. Öktem - 1- uslu, bilge 2- Asi, başına buyruk, pervasız 3- ünlü, gösterişli 4- Bahar, ilk yaz.
• 2835. Öküç - 1- Çok, çokluk, bolluk 2- Akıl, us, bilinç.
• 2836. Ökün - Kendine dönüş, öze dönüş.
• 2837. Ökünmüş - Özüne bağlı, özüne dönen.
• 2838. Öküş - 1- Çok, çokluk, bolluk, bereket 2- Akıl, bilinç, bilinçli.
• 2839. Öküş Kara Açkı - birleşik: Öküş/Kara/Açkı mecazi Keskin zekalı.
• 2840. Öküz - 1- Irmak, nehir, büyük akarsu 2- Uzman, bilge, ehil, dahi.
• 2841. Ölçer - 1- Mühendis 2- ağırbaşlı, ölçülü 3- Savaş buyruğu, saldırı buyruğu.
• 2842. Ölçüm - 1- Adap, usul, erkan, yol 2- Ağırbaşlılık.
• 2843. Ölmez - 1- Dirayetli, dayanıklı 2- Çok sevilen, unutulmaz, iz bırakmış.
• 2844. Ön - 1- Doğu, güneşin doğduğu yön 2- İlk, başlangıç, doğuş, meydana geliş 4- İlke, öncelik, prensip, temel ÖNAL: birleşik: Ön/Al Öncü, lider, önde olan.
• 2845. Önalan - birleşik: Ön/Alan, lider, öncü.
• 2846. Önaldı - birleşik: Ön/Aldı, lider, öncü.
• 2847. Öncek - Önce, önceki, selef.
• 2848. Öncel - 1- Selef, daha önceki 2- Önde olan, öncü, rehber 3- Öncelikli, imtiyazlı.
• 2849. Öncelik - İmtiyaz, torpil.
• 2850. Öncü - 1- İlk, orijinal 2- Lider, yol açan, önde olan.
• 2851. Öncül - 1- Öncü, önde, rehber 2- Birinci, ilk.
• 2852. Önçek - Önceki, önceki, selef.
• 2853. Öndaş - Aynı öncelikte, aynı imtiyazı paylaşan.
• 2854. Önde - Öncü, önceki.
• 2855. Öndegün - birleşik: Önde/Gün 1- Önemli gün 2- Önceki gün.
• 2856. Öndeş - Yol açan, rehber, mihmandar.
• 2857. Öndüç - Öncü, mihmandar.
• 2858. Öndül - 1- En önde, en öndeki, öncü 2- Öncelik, imtiyaz.
• 2859. Öndün - 1- Peşin, peşinat 2- Önde, önde gelen.
• 2860. Öne - İleri, ileride, ötede.
• 2861. Önek - Dayanak, direk, destek.
• 2862. Önel - 1- Usta, uzman, pir 2- Vade, mühlet.
• 2863. Önem - Öncelik, imtiyaz, değer, kıymet, hassasiyet.
• 2864. Önen - 1- Önde olan, öne geçen 2- Bağlılık, sadakat.
• 2865. Öney - 1- Öne geçen, önde gelen 2- Yükseklik.
• 2866. Öng - İlk, birinci, başta gelen.
• 2867. Öngel - 1- Ağırbaşlı, olgun 2- Öncü, öncülük eden.
• 2868. Öngen - 1- Zafer, utku 2- Uzun boylu, levent.
• 2869. Önger - Hiddetli, asabi.
• 2870. Öngi - (Öngü) 1- Değişik, farklı, sıra dışı 2- Önce, öncelikli.
• 2871. Öngüç - 1- Öncü, kılavuz 2- Atak, atik, hareketli 3- Delil, kanıt, ispat.
• 2872. Öngük - Yastıkların ucuna yapıla işleme.
• 2873. Öngül - Yol gösteren, ön ayak olan.
• 2874. Önkuzu - birleşik: Ön/Kuzu mecazi Kurban, kurbanlık.
• 2875. Önüç - Önce, önceki, selef.
• 2876. Önüm - 1- Birinci, ilk 2- Hasılat, ganimet, kar.
• 2877. Önür - Başlangıç, siftah.
• 2878. Önürt - Önce, öncelik.
• 2879. Önüt - Önce, öncelik.
• 2880. Öpgine - Öpücük, buse.
• 2881. Öpke - İç geçirme, öfke, hırs.
• 2882. Öpöz - Can, tin, nefs.
• 2883. Örçüm - Üreyiş, gelişim, büyüme.
• 2884. Örçün - İpten örülmüş merdiven.
• 2885. Ören - 1- Örme yapan, örücü 2- Eskiden kalma kalıntı, kalıntı kent ya da mezar.
• 2886. Örge - 1- Örnek, motif, örgü örneği 2- Şahika, yükseklik.
• 2887. Örgen - 1- Örülü ip, urgan 2- Keçi kılından yapılan ip.
• 2888. Örgev - Ülker.
• 2889. Örgüç - 1- Dokuma aleti, dokuma tezgahı 2- Mevki, mertebe 3- Tümsek, tepe.
• 2890. Örikli - Şeciyeli.
• 2891. Örken - 1- Urgan, örülü ip 2- Fidan.
• 2892. Örki - yüce, ulu.
• 2893. Örkin - 1- Fidan 2- Taht, tahtırevan.
• 2894. Örnek - Numune, standart, ölçü.
• 2895. Örpek - mızrak ucu.
• 2896. Örpen - 1- Örtülü, kapalı, gizli 2- Alev, alev ışığı.
• 2897. Örs - Üzerinde metal maden dövülen demir kütle mecazi Dayanıklılık.
• 2898. Örte - Örtü, örtülü.
• 2899. Örtgün - Samanı ayrılmış, harmanlanmış tahıl.
• 2900. Örtün - Omuz üstüne alınan örgülü giyecek, pelerin.
• 2901. Örü - yüksek, açık.
• 2902. Örüç - basamak, mertebe.
• 2903. Örük - karakter, huy.
• 2904. Örüm - Çit, ağıl.
• 2905. Öründü - Arı, temiz, saf, pakize.
• 2906. Öründül - 1- Seçkin, güzide 2- Saf, temiz, pak.
• 2907. Ös - Gerçek, hakiki.
• 2908. Ösrük - 1- Mert, özü sözü bir 2- Esrik, kendinden geçmiş.
• 2909. Österiş - Fantezi, hayal, fantastik.
• 2910. Öter - 1- Ricacı, yakaran 2- İleri, ileri geçmiş 3- Çığırıcı, ötücü, okuyucu.
• 2911. Ötgen - Geçmiş, aşmış, ötede olan.
• 2912. Ötgür - Delici, delip geçen.
• 2913. Ötilig - İtibarlı, saygıdeğer, muhterem.
• 2914. Ötker - 1- Ricacı, duacı 2- Geçici, fani.
• 2915. Ötkür - sert, keskin.
• 2916. Ötnü - Rica, yakarı, istirham.
• 2917. Ötüg - (Ötük) Arz, niyaz, rica, dua, dilek.
• 2918. Ötügen - (Ötüken).
• 2919. Ötüken - 1- Ricacı, duacı, niyazcı, Tanrıya yakaran 2- Geçmiş, mazi, onurlu ve övünçlü mazi.
• 2920. Ötün - 1- Ödün, verme, bağış, mağfiret 2- Yakarı, yalvarış, niyaz.
• 2921. Ötünç - 1- Rica, dilek, maruzat, istirham 2- İltimas, tarafgirlik.
• 2922. Övet - Övüş, övgü.
• 2923. Övgün - Övülen, övülmeye layık.
• 2924. Övüç - Övünç, iftihar.
• 2925. Övül - Övülen, övülmeye layık.
• 2926. Övünç - Övülmeye yol açan davranış, gurur ve onur kaynağı.
• 2927. Övüt - Öğüt, nasihat.
• 2928. Öyke - Öfke, hiddet, hınç.
• 2929. Öykü - anlatı.
• 2930. Öykünç - Eğilim, benzeme, taklit etme eğilimi.
• 2931. Öylek - Zaman, devir.
• 2932. Öyük - Coşku, coşkunluk, tezahürat.
• 2933. Öz - benlik, öz, can.
• 2934. Özak - birleşik: Öz/Ak mecazi Soylu.
• 2935. Özbek - birleşik: Öz/Bek mecazi yürekli, kendine güveni tam.
• 2936. Özbir - birleşik: Öz/Bir mecazi Soylu.
• 2937. Özdek - 1- Madde, temel, asıl, yapı, kuruluş, oluş, oluşum 2- Beden, vücut 3- Ağacın, köküne yakın olan kısım.
• 2938. Özdel - 1- Soylu 2- Armağan, armağan.
• 2939. Özden - özden gelen.
• 2940. Özek - 1- Temel, asıl, üs, merkez 2- Can, tin, gönül.
• 2941. Özel - 1- Ayırt, fark, farklılık 2- Uzman, usta, kalifiye 3- Kişiye özgü, kişisel.
• 2942. Özenç - 1- Gıpta, heves 2- Direnç, gayret, dik başlılık.
• 2943. Özerk - birleşik: Öz/Erk Kendine egemen, kendine sözü geçen.
• 2944. Özge - seçkin, özgün.
• 2945. Özgel - Öze ait, özden gelen, samimiyet.
• 2946. Özgeriş - 1- Hayal, kurgu, fantezi 2- Devrim, başkaldırı.
• 2947. Özgü - Öze ait, özle ilgili, ait, has, mahsus.
• 2948. Özgün - Öze ait, özüne ait, orijinal, kendine has.
• 2949. Özgür - özgür, özgür.
• 2950. Özgüven - birleşik: Öz/Güven Cesaret, kendine güvenme, kendinden güvenilir olma, kendinden bilgi, beceri ve konumundan kuşku duymama.
• 2951. Özi - Fert, Şahıs.
• 2952. Öziç - Varlık, şahsiyet.
• 2953. Özil - birleşik: Öz/İl mecazi Anayurt.
• 2954. Özkonuk - Can, tin.
• 2955. Özlek - 1- Üretken, verimli 2- gök çarkı, kut payı 3- Özel, şahsi, kişisel.
• 2956. Özlen - 1- Özlenen, aranan 2- Dürüst, özü sözü bir 3- özel, hususi, kişisel.
• 2957. Özleş - Kendine dönüş, kendinden veriş.
• 2958. Özlü - Orijinal, sağlam.
• 2959. Özlük - Şahsi, özel, kişisel.
• 2960. Özmen - Dürüst, özü sözü bir.
• 2961. Özrüm - Seçkin, seçilmiş.
• 2962. Özüç - Vücut, gövde, endam.
• 2963. Özüm - Kendine katma, kendine çekme, kendinden yapma.
• 2964. Özveren - birleşik: Öz/Veren mecazi Fedakar, fedai.
• 2965. Özveri - birleşik: Öz/Veri Fedakarlık.

P

• 2966. Parsak - 1- Acıma duygusu, sevecenlik 2- Porsuk.
• 2967. Peçen - Çayır, çimen, çayırlık, otlak.
• 2968. Peçenek - 1- Otlak, çayırlık 2- Bacanak.
• 2969. Pekiş - Sıklık, sertlik, pekişmişlik.
• 2970. Pelen - İyi, ehven.
• 2971. Pelin - Acı ve keskin kokulu bir yayla çiçeği.
• 2972. Pelit - Meşe ağacının çiçeği.
• 2973. Perinçek - (Berincek) 1- Sadık, içten bağlı 2- Fedakar.
• 2974. Pınar - su kaynağı.
• 2975. Pışgan - Olgun, pişkin.
• 2976. Pişkin - Olgun, pişmiş.
• 2977. Pufo-Bilğe - Birleşik ad biçimi; bilgi ve us bağı taşır.
• 2978. Pusat - (Busat, basat) 1- Stanrısal güç 2- Zırh, koruyucu.
• 2979. Pusug - Pusu.
• 2980. Pusun - Pusu, pusma, sinme.
• 2981. Pusunç - İltica, sığınma, sinme, pusma, sığınmış, mülteci.
• 2982. Püskül - Sarkık, asılı duran süs, aksesuar.

R

• 2983. rksyaruk-Bör - Birleşik ad biçimi; ışık ve parlaklık bağı taşır.

S

• 2984. Saba - (Sava) 1- (Sapa, sopa) Sopa, değnek, savma aleti, savaş aleti 2- Söz, iddia, hitap.
• 2985. Sabacı - 1- Sopacı, sopayla dövüşen 2- Konuşmacı, hatip.
• 2986. Sabı - 1- Sopa, cop 2- Savaş, dövüş 3- Söz, sohbet.
• 2987. Saça - Saçı, armağan, armağan.
• 2988. Saçan - 1- eli açık, dağıtan, harcayan 2- Yayıncı, yayın yapan.
• 2989. Saçı - 1- Armağan, armağan 2- Adak, inanç gereği dağıtılan nesne.
• 2990. Saçılık - Armağan, armağan, armağan.
• 2991. Saçuk - 1- Eli açık, eli açık 2- Armağan, armağan 3- Aleni, saklısız, gizlisiz.
• 2992. Sadak - Okların, içinde koruma edildiği torba ok torbası.
• 2993. Sadu - İyi, çok iyi, ala.
• 2994. Safran - sarı renkli güzel kokulu bitki.
• 2995. Sagay - 1- Düşünceli, Düşünen, sakınan 2- Özleyen, özlemiş, özlem oymaklarından.
• 2996. Sagım - 1- Emel, arzu, Murat 2- Düşünce, fikir, düşünceli, fikir sahibi 3- Sağlamlık, dayanıklılık.
• 2997. Sagın - 1- Özlem, hasret 2- Düşünce, plan, tasarım 3- Davet 4- Kıvılcım.
• 2998. Sagınçı - Sagınan, düşünen, özleyen, sakınca duyan.
• 2999. Sagu - Ağıt, mersiye.
• 3000. Sagundu - Özlenen, düşünülen, kollanan.
• 3001. Sagunduk - Özlenen, düşünülen, özlemeye değer.
• 3002. Sagunur - Düşünce, tasarım.
• 3003. Sağ - 1- Sağlık, dirilik, canlılık, yeterlilik 2- Akıl, fetanet 3- Doğruluk, inanırlık 4- Halis, saf, net.
• 3004. Sağan - Doğan türü, yırtıcı avcı bir kuş.
• 3005. Sağanak - Sağanak, sert ve hızlı yağan yağmur.
• 3006. Sağançığ - Nefs, can, tin.
• 3007. Sağbili - birleşik: Sağ/Bili (Bilig) Sağduyu, hikmet.
• 3008. Sağdaç - Sağlıklı günlerin arkadaşı, can yoldaşı.
• 3009. Sağdıç - Sağdaç " Damadın en yakın, en güvenilir arkadaşı".
• 3010. Sağık - 1- Düşünceli, planlı 2- Sağ, diri, uyanık 3- Ateş, kıvılcım, ateşli.
• 3011. Sağım - 1- Yaşam, sağlık 2- Serap, algın.
• 3012. Sağın - 1- Düşünce, tasarım 2- Özlem 3- Ateş, kıvılcım.
• 3013. Sağınç - 1- Kurgu, hayal 2- Sakınca, mahsur, endişe 3- Özlem.
• 3014. Sağış - Hesap, matematik, sayış.
• 3015. Sağlam - Sağlıklı, güçlü, dayanıklı, dirençli.
• 3016. Sağlı - (Sağlık) Diri, canlı, sağlıklı.
• 3017. Sağlıca(K) - Sağlıklı, diri, esenlikli.
• 3018. Sağman - Sağlıklı, güçlü.
• 3019. Sağnak - (Sağanak).
• 3020. Sağrak - İçki içilen kap, kupa, kadeh.
• 3021. Sağrı - 1- Sağrak 2- Sarı.
• 3022. Sağunçak - Ağıt, mersiye.
• 3023. Sağunmuş - 1- Özlem içinde olan 2- Düşünen, düşünceli 3- Davet eden, davetkar.
• 3024. Sağ Bilge - birleşik: Sağ/Bilge Doktor, sağlık uzmanı.
• 3025. Saka - 1- uslu, arif 2- Düşünceli, kaygılı 3- Sakal 4- Saklı, saklayan, koruyan.
• 3026. Sakı - duyarlı.
• 3027. Sakık - Çoban yıldızı.
• 3028. Sakın - 1- Düşünme, tasarım, kaygılanma, kaygıyı ortadan kaldırma eylemi 2- Saklama, koruma, esirgeme 3- Uzaklaşma, ayrılma.
• 3029. Sakınç - Düşünce, kaygı.
• 3030. Sakış - Kaygı, endişe.
• 3031. Saklı - 1- Korunmuş, mahfuz, esirgenen 2- Zinde, dinç, sağlıklı.
• 3032. Saklıca - 1- Gizli, örtülü, korunan 2- Hazine, değerli taş.
• 3033. Saklıçak - 1- Gizli, gizlenmiş, örtülü 2- Yaşam, sağlık, esenlik.
• 3034. Sakman - 1- Uyanık, diri, sağlam 2- Sokman, dize kadar çıkan çizme.
• 3035. Sak-Agâh - Birleşik ad biçimi; aklık, arılık ve duruluk bağı taşır.
• 3036. Sal - 1- Saldırı, saldırmak 2- Salmak, bırakmak, özgür etmek, serbestlik 3- göndermek, yaymak, ulaştırmak, uzatmak.
• 3037. Salacuk - Saldıran, saldırıcı, gönderici.
• 3038. Salaçak - Salınan, bırakılan, salınmış.
• 3039. Salaman - Salınan, bırakılan, özgür edilen, özgür, azade.
• 3040. Salamış - 1- Saldıran, düşmana karşı hamle ve manevra yapan 2- İyi kılıç sallayan, stanrısal güçşor 3- Salmış, köle özgür etmiş.
• 3041. Salançu - Saldırgan, iyi kılıç kullanan.
• 3042. Salar - 1- Ordu sevk eden 2- İyi kılıç kullanan, stanrısal güçşor.
• 3043. Salçuk - özgür, bağımsız kişi.
• 3044. Saldırgan - Saldırıcı, hücumcu.
• 3045. Saldırı - Hücum, taarruz.
• 3046. Saldırmış - Hücum etmiş, taarruz etmiş.
• 3047. Saldur - Saldırı.
• 3048. Salgara - Salınmış, azade, başına buyruk, otorite tanımaz.
• 3049. Salgın - 1- Özgür, bağımsız 2- Serap, hayal.
• 3050. Salık - 1- Vergi, vergi borcu, haraç 2- Haber, öğüt, tavsiye.
• 3051. Salıkçu - Haberci, öğütçü.
• 3052. Salım - 1- Serin esen yel, serinlik 2- Ferman, emirname 3- Üzüm demedi, salkım.
• 3053. Salın - 1- Özgür, serbestlik, salınma, boy gösterme 2- Jest, eda 3- salıncak.
• 3054. Salınmış - Özgür, azade, salaman.
• 3055. Salkım - Salınmış, sarkık.
• 3056. Saltık - özgür, kalabalık topluluk.
• 3057. Saltın - Yalnız, yalnızlık içinde, tek kalmış.
• 3058. Saluk - (Salık) Özgür, azade, hürriyetine kavuşmuş.
• 3059. Salum - 1- Özgürlük, özgür 2- Kılış, stanrısal güç.
• 3060. Salun - 1- Jest, mimik, eda, cilve 2- Boy gösterme, ortaya çıkma.
• 3061. Salundu - 1- Özgür, özgür 2- Edalı, boy gösteren.
• 3062. Salur - Oğuz boyu adı.
• 3063. Samsa - Baklava türü bir hamur tatlısı.
• 3064. Samuka - İnatçı, dirençli.
• 3065. San - Sanmak, saymak, var kabul etmek.
• 3066. Sanaga - 1- Serap, hayal 2- Niyet, maksat.
• 3067. Sanağ - Hesap, matematik.
• 3068. Sanak - Matematik.
• 3069. Sançak - Ucu sivri mızrak.
• 3070. Sançar - Saplayan, batıran, dürten, mızrak kullanarak sançan, sançıcı, iyi stanrısal güç kullanan.
• 3071. Sançı - 1- Ucu sivri demir, stanrısal güç 2- Sivri bir aletin, vücuda değince verdiği acı 3- Acı duymak 4- Hayalet.
• 3072. Sançığ - Ucu sivri demir, kargı.
• 3073. Sançış - Hamle, kılıç veya kargıyla yapılan dürtüş.
• 3074. Sandugaç - Bülbül.
• 3075. Sanek - Hayran, meftun.
• 3076. Sang - San, düşünce var sayma.
• 3077. Sangı - Hayal, serap.
• 3078. Sanır - 1- Hayal 2- Burç.
• 3079. Sankur - Hayret, şaşkınlık.
• 3080. Sanlav - Hürmet, saygı.
• 3081. Sanlı - 1- Sanıcı, düşünücü 2- Şüpheci.
• 3082. Sansak - Anlayış, intiba.
• 3083. Sapa - 1- Sopa, değnek 2- Kılıç sapı, kabza 3- Aykırı, farklı, başka.
• 3084. Sapak - 1- Sopa 2- Aykırı, aykırılık.
• 3085. Sapar - 1- Sabar, döver, dövücü 2- Aykırı, farklı 3- Kabza.
• 3086. Sapurluş - Devrim, ihtilal, ayaklanma, ayrılma.
• 3087. Sarar - Saran, sarıcı, sarma eyleminde olan, ören, örücü.
• 3088. Sargın - 1- Sevimli, sempatik, çekici 2- Sargı, sarılı, örülü.
• 3089. Sargut - 1- Güneş ışığı 2- Bağış, bağış.
• 3090. Sarı - 1- Sarı renk, sarışın 2- Sarılı, sarılmış, saran, sarılma.
• 3091. Sarıca - Sarılı, sarı gibi, sarıya çalan.
• 3092. Sarıg - Sarılı, sarılmış, örgülü.
• 3093. Sarıl - Sarılmaktan sarıl, mecazi Sevgili, saygılı, cana yakın.
• 3094. Sarım - 1- Suyu süzmeye yarayan, ince dokuma 2- Sarma, sarılma.
• 3095. Sarıp - Sarp, dik, sarılı, çıkılması güç, yalçın.
• 3096. Sarman - (Sarıman) 1- Sarışın, sarıya çalan 2- Sıcak kanlı, cana yakın.
• 3097. Sarmaşık - Sarılı, sarpa sarmış, sarılan.
• 3098. Sartık - 1- Sarılı, örgülü, örülmüş 2- Farklı, dikkat çekici.
• 3099. Saru - 1- Sarı 2- Sıra dışı, farklı, dikkat çekici 3- Batı, batı yönü.
• 3100. Saruca - 1- Bir sungur türü avcı kuş 2- Sarıya çalan, sarışın.
• 3101. Sarul - Sarılı, sarılmış.
• 3102. Satıç - 1- Satıcı, tüccar 2- Mertebe, rütbe.
• 3103. Satım - 1- Satıcığım 2- Ticaret.
• 3104. Satışgan - Satıcı, tüccar.
• 3105. Satuk - Satı, satık, satılmış.
• 3106. Satun - Satın alma, satın alma gücü, paha.
• 3107. Sav - (Sava) 1- Mesaj, haber, yeni haber 2- İddia- isnat 3- Ün, san 4- Savaş, vuruşma, dövüş 5- Öykü, atasözü, darbı mesel.
• 3108. Sava - (Sav).
• 3109. Savacı - (Savcı).
• 3110. Savaru - 1- armağan, armağan 2- Geçici, muvakkat.
• 3111. Savaş - Harp, döğüş, vuruşma, savma, defetme.
• 3112. Savduk - Uğurlama, veda.
• 3113. Savgat - Armağan, armağan.
• 3114. Savgu - 1- Haraç, vergi 2- Şifa, derman.
• 3115. Savrın - 1- Armağan, armağan 2- Ahd, azim.
• 3116. Savruk - Savrulmuş, derbeder.
• 3117. Savtur - Veda, uğurlama.
• 3118. Savun - 1- Davet, çağrı 2- Savunma, savaş 3- Ağıt, mersiye, ölenlerin yiğitlik ya da hayırlı işlerini anlatmak için verilen yemek.
• 3119. Savunduk - Davetiye.
• 3120. Savungan - Savunucu, savaşan, direnen, müdafi.
• 3121. Savur - Eli açık, eli açık, hovarda.
• 3122. Savurkaç - 1- Savurgan, hovarda, eli açık 2- Fırtına, katı yel.
• 3123. Savut - 1- Koruyucu, koruyan, müdafi 2- Zırh, çelik yelek, demirağ.
• 3124. Say - (sag, sağ, sak, sayı) 1- Saygı, sayma, geçerli kılma 2- Düşünme, ölçme, seçme, tasarım, hesap, ödeşme 3- Taşlık yer 4- Zırh, göğüslük.
• 3125. Sayak - Saygılı, hürmetli.
• 3126. Sayan - 1- Saygılı, saygıdeğer, saygıya layık 2- saygı gösteren, efendi, ağırbaşlı.
• 3127. Saydur - Saygı duruşu, ihtiram duruşu.
• 3128. Saygın - İtibarlı, hürmet gören, saygı gören, hatırı sayılır.
• 3129. Sayıl - Seçilmiş, seçkin, sayılan.
• 3130. Sayılgan - Sayılan, saygı gösterilen, muteber.
• 3131. Sayım - Saygı, saygı gösteriş.
• 3132. Sayın - 1- Seçkin, değerli, muteber, güzide, muhterem 2- Saf, halis, arı 3- Güzel, seyrek rastlanan.
• 3133. Sayındı - Saygı duyulan, saygınlık gören, muhterem, saygın.
• 3134. Sayır - İçinden su çıkan mağara.
• 3135. Sayış - Ödenek.
• 3136. Sayıt - Saygın, muteber.
• 3137. Saylak - Sayılan, takdir gören, usta, uzman.
• 3138. Saylık - Onur, haysiyet, onur.
• 3139. Saylık-Bü - Birleşik ad biçimi; ay ışığı bağı taşır.
• 3140. Sayman - Sayıcı, hesapçı, hesap ve sayı uzmanı.
• 3141. Sayrı - Üzgün, mahzun, yorgun ilgisiz.
• 3142. Sayvan - Gölgelik, kamelya.
• 3143. Sazağan - (Sazan) Soğuk yel.
• 3144. Sazak - 1- Sazlık, bataklık 2- İnce yağan kar 3- Ak bulut 4- Çok konuşan, geveze 5- Poyraz, soğuk esen yel 6- Sezgin, sezici, uyanık.
• 3145. Sazan - 1- Soğuk esen yel 2- Sazlık, bataklık 3- Sezen, sezici.
• 3146. Saz oğ - em. Uzağı gören.
• 3147. Sebe - Sevgi, sevi.
• 3148. Sebük - Sevik, sevilen, sevgi gören.
• 3149. Seçen - 1- Titiz, seçici, ayırıcı 2- Konuşkan, hoş sözlü.
• 3150. Seçilir - Seçkin, güzide.
• 3151. Seçilmiş - Seçkin, güzide.
• 3152. Seçkin - seçilmiş, öne çıkan.
• 3153. Segrek - Seyrek, seyrek rastlanan.
• 3154. Seğirtgen - 1- Koşucu, atlet 2- Afacan, ele avuca sığmaz, tez canlı.
• 3155. Seğrek - Seyrek, seyrek, az rastlanır.
• 3156. Sekmen - Seviye, mertebe.
• 3157. Selçik - (Seligcik) 1- Temiz, pakize, onurlu, temiz sözlü, bakire 2- Küçük kılıç, bıçak 3- Açık, beliğ, fesahatli.
• 3158. Selek - Eli açık, eli açık.
• 3159. Selen - temiz, ince ses.
• 3160. Selenge - Kıvrılan, kıvrık.
• 3161. Seligçik - (Selçik) Temiz, onurlu, temiz sözlü, bakire.
• 3162. Selig(Silig) - 1- onurlu, temiz sözlü, temiz, dürüst, pakize 2- Kibar, ince yapılı, ince, güzel duruşlu.
• 3163. Selin - 1- Selen, salınan, haber, fısıltı 2- Sülün kuşu.
• 3164. Semiz - 1- İri yarı, şişman 2- Besili, bakımlı.
• 3165. Senger - 1- Canavar, ejderha 2- Kale, burç.
• 3166. Sengi - Sevgi, sevi.
• 3167. Sepil - 1- Yaygın, yayılmış, bulaşmış 2- Kale, hisar.
• 3168. Sepin - 1- Çeyiz, kalın 2- Yaygın, yayık.
• 3169. Sereday - Yüzük, takı, aksesuar.
• 3170. Seren - yelken direği; dik duran, göğe uzanan ağaç imgesi.
• 3171. Serim - 1- Gösteriş, teşhir 2- Sabır, metanet.
• 3172. Serin - 1- Gölge, gölgelik 2- Genişlik, gerilmişlik 3- Soğuğa yakın, hafif soğuk 4- Sabırlı, dayanıklı.
• 3173. Seringen - 1- Serince, serinleşmiş 2- Sabırlı, dayanıklı.
• 3174. Seven - Sevmek den sevgi sahibi, sevecen, tutkulu.
• 3175. Severge - 1- Dost, yakın, yaren 2- Aşk, sevgi, tutku.
• 3176. Sevigen - Seven, sevgisini veren.
• 3177. Sevik - 1- Sevilen, sevgi gösterilen, sevgiye layık, sevgili 2- Dost, gönüldaş.
• 3178. Sevilgen - Sevilen, aşırı ilgi gören.
• 3179. Sevimli - Çekici, sempatik.
• 3180. Sevinç - sevinç, ferah.
• 3181. Sevinçek - Sevinilecek şey, sevinç kaynağı.
• 3182. Sevindük - Mutluluk, bahtiyarlık.
• 3183. Sevinmiş - Sevinçli, mutlu, mutlu olmuş.
• 3184. Sevinti - 1- Mutluluk, mutlu olmaya değen 2- Ferahlık, gevşeme, rahatlık, esenlik.
• 3185. Sevük - Sevilen, sevgili, canan.
• 3186. Seyirtgen - Afacan, çalışkan, ele avuca sığmaz.
• 3187. Seyrek - Az rastlanır, sıra dışı.
• 3188. Sezek - 1- Hassas, duygulu, ferasetli 2- Sezgi, anlayış, kavrayış, his.
• 3189. Sezer - sezen, anlayan.
• 3190. Sezgin - uslu, anlayışlı.
• 3191. Sezgir - Hassas, ince yapılı, alıngan.
• 3192. Sezigen - Sezen, sezgin.
• 3193. Sezik - Sezgin, içli.
• 3194. Seziklü - Tedbirli, sezici.
• 3195. Sezim - Hissediş, anlayış.
• 3196. Sezimtal - Hassas, duygulu.
• 3197. Sezmiş - İdrak eden, anlayan.
• 3198. Sıbak - Sopa, değnek.
• 3199. Sıgun - 1- Yabani geyik 2- Emek, zahmet, sıkıntı.
• 3200. Sığınak - Sıkı korunan, sığınılacak yer, yoğun ve katı olan yer.
• 3201. Sığındık - Bağlılık, sadakat.
• 3202. Sığlam - 1- Sağlam, sıkı, yoğun 2- Sine, bağır.
• 3203. Sık - Katı, yoğun.
• 3204. Sıkı - Katı, sıkılmış, yoğun.
• 3205. Sıkılgan - Daralmış, daralan, sıkılaşan, utangaç.
• 3206. Sıkın - 1- Keder, yas, üzüntü, sıkıntı 2- Ala geyik.
• 3207. Sılıv - Temiz, pakize, bakire.
• 3208. Sılkım - yürekli, gözükara.
• 3209. Sın - 1- Deney, deneme 2- Endam, gösteriş.
• 3210. Sınaçı - Hakem, sınayıcı.
• 3211. Sınauvu - Sınav, deney.
• 3212. Sınayçı - Hakem, sınayan.
• 3213. Sınçı - Hakem, sınaçı.
• 3214. Sındıraç - Bülbül.
• 3215. Sıray - Çehre, yüz, beniz.
• 3216. Sırga - 1- Küpe, takı, aksesuar 2- Armağan, armağan 3- Halka, halkalı.
• 3217. Sırgalu - Küpeli.
• 3218. Sırma - ince altın ya da gümüş tel; parlak işleme anlamı.
• 3219. Sıykım - Sevgili, canan.
• 3220. Sıylı - 1- Sevimli, sempatik, muteber 2- Armağan.
• 3221. Sıylık - Armağan, armağan.
• 3222. Sıyurgal - Armağan.
• 3223. Sızgıç - Kalem, yazgaç.
• 3224. Sızım - Sızı, yakınma, hüzün.
• 3225. Sibel - 1- Buluttan ayrılıp henüz yere düşmemiş yağmur tanesi 2- Buğday, buğday tanesi.
• 3226. Silgi - Arınma, temizlik, parlaklık.
• 3227. Silig - 1- Temiz, onurlu, temiz sözlü, dürüst 2- El değmemiş, bakir, bakire 3- Tatlı dilli.
• 3228. Simge - im, işaret, anlam taşıyan belirti.
• 3229. Sinçe - Çehre, beniz.
• 3230. Singin - Mahçup, sıkılgan.
• 3231. Sinkel - İmtiyazlı, ayrıcalıklı.
• 3232. Sinkil - İmtiyazlı.
• 3233. Sir - 1- Şeciye, soy, kök 2- Birleşik, birleşmiş.
• 3234. Sirek - uslu, kavrayışlı, uslu.
• 3235. Sitacu - Nazlı, ince yapılı, alıngan, hassas.
• 3236. Siyavuş - Sevimli, sempatik, sevgiye layık.
• 3237. Siyendi - Sevilen, sevilmiş, sevgiye layık.
• 3238. Siyrek - Az rastlanır, seyrek bulunur.
• 3239. Siyun - Sevim, sevimlilik, sempati, beğeni.
• 3240. Siyuran - Utkan, muzaffer.
• 3241. Siyurgal - 1- Ödül, armağan, ödül alma 2- Madalya, askeri nişan.
• 3242. Siyurgatmış - 1- Düşmanı bozguna uğratmış 2- Başarılı, ödül ve övgü almış.
• 3243. Siyünç - Sevinç, mutluluk.
• 3244. Sizgek - uslu, kavrayışlı, sezgin, kavrayışlı.
• 3245. Sizüçen - Hassas, uslu, kavrayışlı, uyanık, uslu.
• 3246. Soğay - Sağlıklı, zinde, dinç.
• 3247. Sokman - 1- Mert, dürüst 2- Diz kapağına kadar gelen uzun bir tür çizme.
• 3248. Sokulag - 1- Adak, kurban 2- Sokulgan, munis, cana yakın.
• 3249. Sokulgan - Cana yakın, munis.
• 3250. Sokum - Kurban, adak.
• 3251. Solagay - 1- Solak 2- Ters, hiddetli, öfkeli.
• 3252. Solaşıglı - Yararlı, çok yararlı, iş bitirici.
• 3253. Solgun - Rengi kaçmış, yıpranmış, hüzünlü.
• 3254. Solgur - (Salgur) Atak, saldırı.
• 3255. Solın - Araştırmacı, meraklı.
• 3256. Solmagan - canlı, diri.
• 3257. Solmaz - canlı, diri.
• 3258. Soltu - Soludu, soluklu.
• 3259. Soluk - Nefes, can.
• 3260. Sonay - son ay.
• 3261. Songar - Sungur, şahin.
• 3262. Sonuç - 1- Son, bitim, kıyı 2- Uç, sınır, limit Otmanlı ve Salçuklular döneminde, sınır karakollarında görev yapan kişiler verilen bir ad.
• 3263. Sorguç - Başa takılan çelenk.
• 3264. Sorgun - Söğüt türü bir ağaç.
• 3265. Soyça - Soylu, soyluca.
• 3266. Soydam - 1- Soylu, soyunu düşünen 2- Ailesine bağlı, yuvasına bağlı.
• 3267. Soydaş - Aynı soydan gelen, aynı soyun kişileri.
• 3268. Soylamış - 1- Soyunu çoğaltıp, kutsayan, örgütleyen 2- söz, söyleyen, konuşmacı, hatip.
• 3269. Soylu - Soylu, asalet sahibi.
• 3270. Soyon - (Sayın).
• 3271. Soysal - birleşik: Soy/Sal 1- Ünlü, ünlü 2- Soylu, soylu 3- Medeni, uygar.
• 3272. Soyurgal - 1- Ödül, askeri ödül, madalya, nişan 2- Armağan, bağış, bağış.
• 3273. Soyurgat - Bağış, armağan.
• 3274. Söke - Diz üstü çöküş, çökme.
• 3275. Sökmen - 1- Yiğit, gözü kara, düşmana diz çöktüren, dize getiren, buyruğunu dinleten 2- Sokman, uzun çizme.
• 3276. Sökür - 1- Kızgın, hiddetli, kabarmış 2- Dize getiren, diz çöktüren, buyruğunu dinleten.
• 3277. Sökürmüş - Dize getirmiş, baş eğdirmiş.
• 3278. Sön - Güçten kesilme, azalma.
• 3279. Sönmez - 1- Canlı, enerjik, ateşli, iddialı 2- Parlak, göz alıcı.
• 3280. Sönü-K - Sönük, pasif, cansız, heyecansız.
• 3281. Söykem - Sempati, sevim, sevimlilik.
• 3282. Söylem - Anlatım, hitap, hitabet, demeç, izah.
• 3283. Söylence - Efsane, mit, destan, lejant.
• 3284. Söyü - 1- Aşk, sevda 2- Sevinç.
• 3285. Söyüçen - 1- Aşık, sevdalı 2- Sevinçli, mutlu.
• 3286. Söyündük - Sevindik.
• 3287. Sözbay - birleşik: Söz/Bay Söz zengini, hatip, söz cambazı.
• 3288. Sözbir - birleşik: Söz/Bir mecazi Doğruluk, dürüstlük, söz birliği, sadakat.
• 3289. Sözeçen - (Sözen).
• 3290. Sözen - Hatip, konuşmacı.
• 3291. Sözer - birleşik: Söz/Er, mert, sözünün eri.
• 3292. Sözeri - birleşik: Söz/Eri, mert, sözünün eri.
• 3293. Su - 1- Sıvı 2- Asker, er, erat.
• 3294. Subak - Sopa, değnek, cop.
• 3295. Sugay - Aya benzer, ay parçası.
• 3296. Suğunçak - Sığınak, sığınılacak yer, sine, bağır.
• 3297. Sukta - Sıkıcı, ezici, acı kuvvete sahip.
• 3298. Sulu-Abd - Birleşik ad biçimi; ululuk ve büyüklük bağı taşır.
• 3299. Sun - 1- Çağrı, davet 2- İncelik, nezaket 3- Vermek, ihsanda bulunmak.
• 3300. Sunak - Adak, kurban.
• 3301. Sunar - 1- Davetkar 2- eli açık, abadan.
• 3302. Sunay - su ve ay birleşimi.
• 3303. Sunayan - Çığırıcı, davetkar.
• 3304. Sunça - Sunak, adak.
• 3305. Sunçak - Adak, kurban.
• 3306. Sungu - Bağış, bağış, ikram.
• 3307. Sungun - 1- Yetenek, yetenekli 2- Sunulan, adak, hibe.
• 3308. Sungurca - Sungur yavrusu, küçük sungur.
• 3309. Sunka - Sunak.
• 3310. Sunkak - Sunak.
• 3311. Sunkar - Sungur.
• 3312. Sunkur - Sungur.
• 3313. Suntay - birleşik: Sun/Tay.
• 3314. Sunu - İkram, davet, bağış, armağan.
• 3315. Suskuçak - Küçük, körpe.
• 3316. Susü - Sağlık, şifa.
• 3317. Sutu Boğda - kutlu, Tanrısal.
• 3318. Suvar - Bolluk, bereket.
• 3319. Suvat - 1- Su kanalı 2- Suyun taksim edildiği yer.
• 3320. Suyun - (siyun, sevim) Sevimlilik, sempati, niyet.
• 3321. Suyunçuk - 1- Sevinç, sevimlilik 2- Müjde.
• 3322. Süçüg - (Süçig) Tatlı, lezzetli, hoşa giden.
• 3323. Südün - birleşik: Süt/Ün, Soylu, temiz.
• 3324. Süledi - Saldırgan, akın yapan, akıncı.
• 3325. Sülek - Saldırgan, akıncı.
• 3326. Sülün - Uzun kuyruklu, renkli bir kuş.
• 3327. Süne - Tin, can.
• 3328. Süngü - (Süngük) 1- Kesici ve delici, uzun bıçak 2- Kemik, kemik parçası, kemikle yapılan mızrak 3- Eskiden, mezar başlarına dikilen sırık.
• 3329. Süngük - Süngü.
• 3330. Süngüş - Süngü darbesi, süngü hamlesi, süngüleme, savaş.
• 3331. Sürçek - Yemek, oyun ve eğlence için yapılan, gece toplantısı.
• 3332. Sürgit - 1- Payidar, kalıcı 2- Ulak, postacı.
• 3333. Sürün - Süs, makyaj, makyaj malzemesi.
• 3334. Süsçen - Kargı ve kılıç saplamada usta olan kişi.
• 3335. Süsmen - 1- Süslü, süsü ve süslenmeyi seven 2- Tos atan, toslayan.
• 3336. Süsün - Süslü, işveli, sempatik, çekici.
• 3337. Süverce - Canan, aşık olunan, maşuka.
• 3338. Süyek - Kemik, soy, sop.
• 3339. Süygen - Sevgili, canan.
• 3340. Süyük - Kemik, soy, oymak.
• 3341. Süyüm - 1- Sevim, sempatik 2- Görüş, kanaat.
• 3342. Süyün - Sevim, sempati.
• 3343. Süyünç - 1- Sevinç, mutluluk 2- Müjde.
• 3344. Süyünçü - (Süyünç) müjde.
• 3345. Süyürge - Toy, şölen, ziyafet.
• 3346. Süyüş - Buse, öpücük.
• 3347. Süzem - Diksiyon, söz söyleme ve konuşma ahengi.
• 3348. Süzge - Tarak, çok ince dişli saç tarağı.
• 3349. Süzgü - 1- Tarak 2- Süzgeç.
• 3350. Süzgün - 1- Arınmış, süzülmüş 2- Mest, mahmur, kendinden geçmiş 3- Göz alıcı, alımlı.

Ş

• 3351. Şakar - 1- Şakır, bülbül gibi öter 2- Çakar, yürekli.
• 3352. Şakır - 1- Öter 2- Çakır.
• 3353. Şakru - Çağrı, mesaj, davet.
• 3354. Şaman - Kam, baksı.
• 3355. Şançı - Saplayıcı, iyi ok ve kargı kullanan, stanrısal güçşor.
• 3356. Şanda - Alçak ve rutubetli yer.
• 3357. Şanyu - (Tanyu) Sonsuzluk, genişlik.
• 3358. Şara - (Çara) Ufuk, ufuk çizgisi.
• 3359. Şark Kulu - doğu kulu; tarihî sanlı ad.
• 3360. Şaş - 1- Şiş, sivri uçlu, et pişirme aracı 2- Taş 3- Dış kısım, dışarı dışarıda kalan, taşra.
• 3361. Şaşlık - Şiş, şiş kebabı.
• 3362. Şaybal - Şımarık, nazlı.
• 3363. Şaylan (Çaylan) - nazlı, neşeli.
• 3364. Şaylığ - Onur, onur.
• 3365. Şeyban - (Şeban, şıban, çıbın, zıbın) Sinek, haşarat.
• 3366. Şımga - Acele, aceleci.
• 3367. Şıvgın - nihâl, fidan.
• 3368. Şirip - sağlam, sağlam.
• 3369. Şoramun - (Çoramun, çuramun) Tinlarla ilgilenen, kötü tinları kovan.
• 3370. Şorlak - Şorul, şorul akan su, çağlayan.
• 3371. Şumga - Aceleci, tez kanlı.
• 3372. Şurlak - Çağlayan.
• 3373. Şurlayu - Çağlayan.
• 3374. Şüyün - Müjde.

T

• 3375. Taban - 1- Tapan, tapınan 2- Temas, dokunma, vurma 3- Dizi, sıra, kafile.
• 3376. Tabar - 1- Tapan, tapınan 2- Vuran, döven, dövüşçü.
• 3377. Tabgaç - 1, Dövüşçü, kavgacı 2- Ulu, saygıdeğer, muhterem 3- Tapıcı, tapınıcı.
• 3378. Tabın - tapınma, saygı duruşu.
• 3379. Tabkı - Vicdan.
• 3380. Tabu - (Tapı, tapu) Kutsanmış, kutlu yapılmış, tapılacak duruma getirilmiş.
• 3381. Tabuk - 1- Tabu 2- Yardım, yardım, hizmet.
• 3382. Tabun - Tapın, tapınma.
• 3383. Taça - Tasarı, kurgu, plan.
• 3384. Taçam - Tasarı, plan, kurgu, senaryo.
• 3385. Tadık - Tat, lezzet, damak.
• 3386. Tag - (Tak, tağ, dağ).
• 3387. Taga - 1- Stanrısal güç 2- Kural, kaide 3- Saygıdeğer, hürmet edilen.
• 3388. Tagı - 1- Dindar, inançlı 2- Takı, aksesuar.
• 3389. Taguk - Tavuk.
• 3390. Tağ - Dağ.
• 3391. Tağan - Üç ayak, saç ayağı.
• 3392. Tağaşar - birleşik: Dağ/Aşar mecazi Azimli, kararlı.
• 3393. Tağluk - Dağlık, dağlık bölge.
• 3394. Tağma - 1- Dağ eteği 2- Elçi, devlet temsilcisi, devlet görevlisi.
• 3395. Tağudar - 1- Heybetli, dağ gibi 2- Dağıtıcı, bitirici, yıkıcı, şiddetli 3- Kısmet, nasip.
• 3396. Takak - Ucu, ateşli ok.
• 3397. Takığ - Takı, ziynet, aksesuar, değerli taş.
• 3398. Takır - Takı, ziynet.
• 3399. Takış - Takı, süs, aksesuar.
• 3400. Taki - Dindar.
• 3401. Taksuk - Harika, olağanüstü, anormal.
• 3402. Tala - 1- İri cüsseli, heybetli 2- Seçkin, güzide.
• 3403. Talakan - Yağmacı, yağmalayan.
• 3404. Talan - Yağma, yağmalama, üşüşme, saldırı.
• 3405. Talas - 1- At yarışlarındaki, başlangıç ve bitiş çizgisi 2- Fırtına, kum fırtınası 3- Dalga 4- Tartışma, münakaşa.
• 3406. Talay - büyük deniz, sonsuzluk.
• 3407. Talaz - Dalga.
• 3408. Talı - Güzide, seçkin.
• 3409. Talıku - Seçkin, güzide, beğenilen.
• 3410. Talıman - Seçkin, güzide.
• 3411. Talkan - Kızartılmış tahıl.
• 3412. Talkılıç - (Dalkılıç) Zırhsız, korumasız.
• 3413. Talpın - Faal, aktif, çalışkan, himmetli.
• 3414. Talşık - güven, teminat, güvence.
• 3415. Taman - Duman, sis.
• 3416. Tamar - 1- Damla, damlayan 2- Demir, demir cevheri.
• 3417. Tamgaç - Memur, devlet memuru, damgacı, devlet görevlisi.
• 3418. Tamış - 1- Demiş, söylemiş, bilgili, deneyimli, sözüne değer verilen, sözüne güvenilen 2- Damla.
• 3419. Tamir - Temir, demir.
• 3420. Tamiz - Damla.
• 3421. Tamtuk - Büyük ve güçlü ateş.
• 3422. Tamu - (Tamuğ) Yerin dibi, yer altı, cehennem.
• 3423. Tan - (Tang) 1- Gün açımı, gün doğumu, şafak 2- İlginç, acayip, şaşkınlık yaratan 3- Tatlı, tat veren, esenlik veren.
• 3424. Tana - (Dana) dana, iki yaşındaki inek yavrusu.
• 3425. Tandu - 1- Tan vakti, tan vaktinde doğmuş 2- Alev, alevli büyük ateş.
• 3426. Tang - 1- Mucize, olağanüstülük 2- Tan vakti 3- Giriş, antre.
• 3427. Tangak - Kaygı, endişe.
• 3428. Tangsuk - Mucize, şaşırtıcı olay, olağanüstülük.
• 3429. Tangut - (Tankut) Savaşlarda, mızrak ve tuğların yanına ya da ucuna takılan ipek kumaş, flama.
• 3430. Tanık - 1- Tanuk, şahit, gözlemci 2- Tanıdık, dost, yaren.
• 3431. Tanıl - Ünlü, ünlü, tanınan.
• 3432. Tanıp - Tanınmış, ünlü.
• 3433. Tanır - Ünlü, tanınmış.
• 3434. Tanış - 1- Tanınan, bilinen, aşina, tanıdık 2- Danışılan, bilgi ve deneyimine başvurulan, danışman.
• 3435. Tanışık - Yakından tanınan, tanıdık, bildik, dost, yaren.
• 3436. Tanışman - (Danışman) Tanış, danışılan, bilgili kişi.
• 3437. Tanıt - Tanınacak nitelikte, belirgin, tanınabilen.
• 3438. Tanju - (Tanyu) Sonsuz genişlik, ululuk, olağanüstülük, mucize gibi Hun imparatorlarının unvanlarından.
• 3439. Tanla - 1- Şaşılası, ürkütücü, olağanüstü, mucize 2- Suçlayan, yargılayıcı 3- Doğuş, tan vakti.
• 3440. Tanlağı - Mucize.
• 3441. Tanman - Tan vakti doğan.
• 3442. Tanrıdağ - Tanrı Dağı; kutlu dağ.
• 3443. Tansığ - (Tansık, Tansu) hayret verici, şaşırtıcı, olağanüstü.
• 3444. Tansu - tan suyu.
• 3445. Tantık - 1- Çok konuşan, konuşkan 2- Tanıdık, hısım, ahbap.
• 3446. Tanuğ - Tanı, teşhis, kanıt, tanınan, tanınmaya yol açan.
• 3447. Tanyu - (Tanju) Ulu, ulaşılmaz, hükümran.
• 3448. Tap - Dilek, istek, umut, yardım ve bunları içine alan beklentilerle dolu inanç.
• 3449. Tapağ - 1- Tapma, tapınma, saygı 2- Görev, iş.
• 3450. Tapar - Tapan, seven, uman.
• 3451. Taparlu - 1- Mutlu, umutlu 2- Sofu, dindar.
• 3452. Tapduk - saygı, tapınma, sevgi.
• 3453. Tapı - Tapınma, tapınma.
• 3454. Tapık - Önde, önde olan, önde gelen.
• 3455. Tapın - Tapınma, umma, beklenti.
• 3456. Tapıngu - Tapınılacak nitelikte sevilen.
• 3457. Tapır - Buluş, yenilik, icat.
• 3458. Tapkı - Vicdan.
• 3459. Tapkır - Ayak altında kalıp, katılaşan toprak.
• 3460. Tapkur - Tabur, dizi, topluluk, kafile.
• 3461. Taplak - Rıza, kabul, teyit.
• 3462. Tapuk - Tapu, Tabu 1- Tapınma, dilek, istek 2- Tabu, kör inanç 3- Hizmet, hizmetli.
• 3463. Tapuksak - Saygılı, hürmetli.
• 3464. Tapun - Kutsama, kutsal bir varlığa yönelme, beklenti, tapınma.
• 3465. Tapunmuş - Sofu.
• 3466. Tar - Dar, darlık, zahmet, sıkıntı.
• 3467. Tara - Ağaç dallarını budamak için kullanılan bıçak.
• 3468. Taragay - Turgay, tarla kuşu, çayır kuşu.
• 3469. Taraka - 1- Tarak, eşme, ayırma aleti 2- Saygı gösteren.
• 3470. Taraman - Tarayıcı, rençber, çiftçi.
• 3471. Taran - 1- Geniş arazi, ekinlik, ekin yeri 2- Sınır, hudut.
• 3472. Tarançı - sınır koruyucusu, ekinci.
• 3473. Tarang - Mevki sahibi, imtiyazlı, saygıdeğer.
• 3474. Tarban - Gururlu, mağrur.
• 3475. Tardu - 1- Öncelikli, imtiyazlı 2- Durdu, duran yaşam.
• 3476. Tarduş - İmtiyazlı.
• 3477. Targan - Savaşlarda, düşmanın geçeceği yollara, onların gidişini ağırlaştırmak ve güçleştirmek için bırakılan, kaya ve kütük parçaları.
• 3478. Targun - Mahçup, sıkılgan.
• 3479. Tarhun - Güzel kokulu bir yayla çiçeği.
• 3480. Tarık - Darı, tahıl, ekin.
• 3481. Tarım - 1- Emek, enerji, zahmet, sıkıntı 2- Ziraat, rençberlik 3- Irmakların küçük kolları.
• 3482. Tarınç - Sınır, hudut, uç.
• 3483. Tarıng - 1- Derin, derinlik 2- Ziraat.
• 3484. Tarkanç - 1- Öfke, gücenme, rahatsızlık, kızgınlık 2- Darılma, sıkılma.
• 3485. Tarkat - Bakan, nazır, yönetici, bürokrat.
• 3486. Tarkınç - 1- Darılma, darlanma, küsme, küskünlük 2- İsyan, başkaldırma.
• 3487. Tarlıg - 1- Güçlük, darlanma, sıkılma 2- armağan, armağan.
• 3488. Tarta - Terazi.
• 3489. Tartagan - 1- Tartan, terazi 2- Dağınık, derbeder.
• 3490. Tartış - Armağan, bağış.
• 3491. Tarug - 1- Darı, ekin 2- armağan, bağış.
• 3492. Tasar - Plan, tasarı, tasarım.
• 3493. Tasım - Gösteriş, afi.
• 3494. Taş - 1- Dış, dışta olan, görünürde olan 2- Kaya parçası mecazi Sertlik, dayanıklılık.
• 3495. Taşan - Taşmış, dışa vurmuş, coşkun.
• 3496. Taşar - Taşmış, coşkun, ateşli.
• 3497. Taşgan - Taşan, coşan, ateşli.
• 3498. Taşgaru - Dışarı, dışarıdan, taşra.
• 3499. Taşgın - Taşmış, dışa vurmuş, coşkulu, ateşli, asabi.
• 3500. Taşkı - Dışarıdan, taşralı.
• 3501. Taşralu - Dışarıdan, yabancı.
• 3502. Taşrık - Dışarıda, gurbet, gurbetçi, sefere giden.
• 3503. Taşug - Taşınabilir mal, menkul değer.
• 3504. Taşürek - birleşik: Taş/Yürek (yürekli, gözü kara).
• 3505. Tat - 1- Yemek, damak 2- Uzak, uzakta, uzaktan, yabancılaşmış 3- Kılıç pası, paslı kılıç.
• 3506. Tataş - (Dadaş) 1- Yakın dost, yaren, arkadaş 2- Uzakta kalmış, aynı uzaklığı paylaşan.
• 3507. Tatıg - Tatlı, hoş.
• 3508. Tatır - Çayırlık, otlak, mera.
• 3509. Tatlı - Tatlı veren, hoşa giden mecazi Güler yüzlü, sevimli, cana yakın.
• 3510. Tatu - 1- Barış, sulh 2- Uzağı gören, uzak görüşlü 3- Bakıcı, eğitici 4- Tatlı, tat veren 5- Yaratılış, fıtrat.
• 3511. Tav - 1- Hız, devinim, çeviklik, koşu, davranmak, harekete geçmek. 2- Dağ.
• 3512. Tavar - Hızlı hareket eden, hızlı davranan.
• 3513. Tavgaç - 1- Hızlı koşan, hızlı davranan, atik 2- Çekici, cezbedici.
• 3514. Tavışgan - Tavşan.
• 3515. Tavlı - 1- Hızlı, atik 2- Dağlı.
• 3516. Tayak - Baston, değnek, dayanılacak nesne.
• 3517. Tayanç - 1- Dayanç, dayanak 2- Hami, koruyucu, sırdaş, güvenilen kişi.
• 3518. Tayançı - Danışman, memur. Uygurlar döneminde, küçük dereceli memur unvanlarından.
• 3519. Tayang - Dayak, dayanak, destek, dayanak.
• 3520. Taycu - 1- Hami, destekçi, koruyucu 2- Soylu, seçkin 3- Tay sahibi, tay eğiticisi.
• 3521. Tayga - 1- Kavak, çam, söğüt karışımı ormanlık bölge 2- yoğurtlu sebze çorbası.
• 3522. Taygan - 1- Karışık ağaçlı orman 2- Dayanak, destek.
• 3523. Taygana - Kaygan, kayıcı.
• 3524. Taygun - Yavru, çocuk, torun.
• 3525. Taygur - Kayan, kızakla kayan.
• 3526. Tayık - Kibar ve ince davranışlı genç.
• 3527. Tayşı - 1- Mürşit, yol gösteren 2- Hami, koruyucu.
• 3528. Teber - Balta, baltalı mızrak.
• 3529. Tecimen - İdareli, ekonomist.
• 3530. Tecimer - Ekonomist, hesaplı.
• 3531. Tedan - Tutan, zapt eden, zabit.
• 3532. Tedik - (Tetik) 1- Usta, becerikli, bilgili 2- Öğüt, nasihat.
• 3533. Tegen - (Değen) Değerli, karşılığı olan.
• 3534. Teginek - Değnek, baston.
• 3535. Tegir - 1- Değer, kıymet, paha 2- Hücum, taarruz 3- Ulaşım, ulaşma.
• 3536. Tegiş - 1- Değişim, değişme 2- Dövüş, temas, çarpışma, hücum.
• 3537. Tegre - Daire, çevre, civar, etraf.
• 3538. Tegrek - 1- Değer, kıymet 2- Tekerlek, değirmi, yuvarlak.
• 3539. Teğme - Değme, seçkin, farklı.
• 3540. Teker - 1- Değer, kıymet 2- Çevre, yöre, daire 3- Saldırgan, mütecaviz.
• 3541. Tekinik - Güvenilir, iyi, münasip, uygun.
• 3542. Tekir - 1- Değer, kıymet, paha 2- kara benli, kara çizgili 3- Hücum, saldırı, saldırganlık.
• 3543. Tela - 1- Delici, delen 2- Tolu, olgun, bilge 3- Armağan, adak, sungu.
• 3544. Telek - Armağan, sungu.
• 3545. Temirçal - birleşik: Temir/Çal (kılıç darbesi, kılıç vuruşu).
• 3546. Temiren - Ok başlığı, okun ucundaki sivri ve delici demir parçası.
• 3547. Temirkıran - birleşik: Temir/Kıran mecazi Acı güç, acı kuvvete sahip kişi.
• 3548. Temir Yalup - demir gibi sağlam kişi.
• 3549. Temiş - Demiş, söylemiş, bilgin, deneyimli.
• 3550. Temüge - demir özü.
• 3551. Temürkazuk - birleşik: Temir/Kazık Kutup yıldızı.
• 3552. Tenbe - At koşumu, koşum takımı.
• 3553. Tenekur - Boraks madeni.
• 3554. Tengiz - Deniz.
• 3555. Tenik - Azim, kararlılık.
• 3556. Tenşi - Eşit, doğru, hak gözeten, adaletli.
• 3557. Tepe - 1- Uç, sınır, doruk, yükseklik, yüksek yer 2- Yığın, kütle 3- Bir nesnenin sivri ucu.
• 3558. Tereçe - İnce, ince yapılı, ince, güzel duruşlu.
• 3559. Terek - Siper, koruyucu.
• 3560. Terekeme - Siper, siperlik, sütre.
• 3561. Terilgen - Diri, canlı, hazır, tetik, tetikte.
• 3562. Terilgenbudun - birleşik: Terilgen/Budun Devletin çekirdeğini oluşturan boy merkez halk Devletin, temel, ulusal askeri gücü.
• 3563. Teriş - Derleme, toparlama, birleştirme, birleştirici, derleyip toparlayıcı.
• 3564. Terken - 1- Süs oku, süslü ok 2- Savaş arabası 3- Soylu, soyluluk unvanı.
• 3565. Ternek - Dernek, toplantı.
• 3566. Tesiyemi Tanyu - (Ululuğun sınırı eksik kalan, en ulu).
• 3567. Tetik - 1- Uyanık, hazır 2- Becerikli, usta.
• 3568. Teyeng - Sincap.
• 3569. Teymur - Demir.
• 3570. Tez - 1- Hızlı, ivedi, hızlılık 2- Kaçma, ürkme, ürküntü 3- Şiddet, şiddetli TEZME. Çabuk kızan, canı ağzında, kızıp çekip giden.
• 3571. Tezürek - birleşik: Tez/Yürek Heyecanlı, ateşli.
• 3572. Tıbık - Sakin, asude.
• 3573. Tılsım - Büyü, efsun, sihir.
• 3574. Tın - (Tin) Tin, can, nefes.
• 3575. Tıngı - 1- Tin, can, yaşam 2- Kulağa gelen ses, ses dinleme (Tınlama).
• 3576. Tınglak - Efendi, söz dinleyen.
• 3577. Tınglar - Dinler, hürmetkar.
• 3578. Tınglatur - Sözü dinlenen, sözü geçer.
• 3579. Tınglayu - Munis, söz dinleyen.
• 3580. Tınglığ - Canlı, diri.
• 3581. Tını - 1- Tinsal, tinla ilgili 2- İnanç, iman 3- Tıngırtı, kulağa gelen ses.
• 3582. Tigrek - Çevre, daire.
• 3583. Tike - Parça, bölüm, lokma, tıkım.
• 3584. Tiken - Dikili, dik, dikmiş.
• 3585. Tikim - Parça, lokma.
• 3586. Tilbe - Dilek, dilenen şey, murat.
• 3587. Tilbi - Dilek.
• 3588. Tilek - Murat, istek, dilek.
• 3589. Tilki - Tilki, kürkü için avlanan hayvan.
• 3590. Tilmaç - Çevirmen, tercüman.
• 3591. Tilmen - (Dilmen) Konuşkan, hatip, çenebaz.
• 3592. Tiltay - Etken, amil, neden.
• 3593. Tilun - Dolun, tolun, dolu, tam, eksiksiz, kusursuz.
• 3594. Timagur - Sevecen, vicdanlı.
• 3595. Timuçin - (Temuçin, temurçin, timurçine) Çengiz Kaan'ın ilk adı.
• 3596. Tin - 1- Can, tin, öz 2- Soluk, nefes, yel 3- Dinmiş, dingin, sakin, bitik 4- Gök, göksel, Tanrısal.
• 3597. Tirgeç - Diri, canlı, dirilik veren.
• 3598. Tirig - Diri, canlı, güçlü.
• 3599. Tirigliğ - Dirlik, yaşam, geçim.
• 3600. Tiril - 1- Can, tin, yaşam 2- Dirilik, canlılık, derlenip toparlanma 3- Derlenme, derleniş.
• 3601. Tirim - Yaşam, geçim, yaşam yolu.
• 3602. Tirkiş - Kervan, kafile.
• 3603. Toga - 1- Doğa, tabiat, hilkat, yaratılış, huy 2- Kalın, katı, yoğun, doymuş 3- Usul, yordam, teamül.
• 3604. Togay - 1- Toga 2- Dolunay 3- Koruluk, küçük orman.
• 3605. Togu - 1- Doğu, doğuş 2- Vuruş, darbe.
• 3606. Toğma - 1- Dokuma, dokumadan yapılan giysi 2- Yerli, yerli halktan olan kişi.
• 3607. Toğmak - (Tokmak).
• 3608. Toğmuş - Doğmuş, ortaya çıkmış, canlı, yaşayan.
• 3609. Toğrul - 1- Tuğrul 2- Doğrulmak, ayağa kalkmak.
• 3610. Toğrulça - Doğan kuşu, doğan yavrusu.
• 3611. Toğsık - Doğuş, doğum, ortaya çıkış.
• 3612. Toğul - 1- Doğulu, doğudan 2- Doğum, doğuş, ortaya çıkış.
• 3613. Toğulga - Tolga, tulga, savaş başlığı, miğfer.
• 3614. Toğuşlu-Kerim - Birleşik ad biçimi; erlik ve yiğit kişi bağı taşır.
• 3615. Tok - 1- İrilik, katılık, dayanıklılık, yoğunluk 2- Vuruş, darbe, dövüş, savaş 3- Yol, yöntem, yordam.
• 3616. Toka - 1- Tok, sert, katı 2- Usul, yol, yordam, teamül 3- Dövüş, vuruş, vuruşma, 4- Huy, hilkat, yaratılış.
• 3617. Tokaç - (Togaç) Topuz, çamaşır topuzu.
• 3618. Tokalıg - Tokluk, katılık, sertlik.
• 3619. Tokay - 1- dolunay 2- Dere kenarlarında yetişen bir çiçek, çalı.
• 3620. Toklu - 1- Yol, yordam, bilen, bilge 2- Bir yaşını geçmiş kuzu 3- İri, dolgun, besili.
• 3621. Tokmak - Vurma, ezme, dövme aracı Kalın, geniş, ağaçtan yapılmış çekiç.
• 3622. Tokta - 1- Durma, yaşama, direnç, dayanıklılık 2- Tedbir, tedbirlilik.
• 3623. Toktak - Tedbir, tedbirli, temkinli.
• 3624. Toktar - Dayanıklı, dirayetli, uzun ömürlü.
• 3625. Toku - 1- Doğu 2- Dövüş, temas, savaş.
• 3626. Tokum - 1- Doğum, doğuş 2- Yaşam, direnç, dayanıklılık.
• 3627. Tokumak - Tokmak.
• 3628. Tokur - 1- Gözü pek, yürekli 2- Dokur, dokumacı.
• 3629. Tokurgak - Dokuma aleti, dokuma tezgahı.
• 3630. Tokuş - 1- Dövüş, savaş, vuruşma 2- Doğuş, direnç, yaşam, dirayet.
• 3631. Tokuz - 1- Dokuz sayısı 2- sıkça ve kalınca dokunmuş bir kumaş.
• 3632. Tolay - Bir tavşan türü.
• 3633. Toldı - Doldu, dolu, doluluk, bütünlük, olgunluk, irilik, bilgelik, erginlik.
• 3634. Toldıkorgan - Anıt, lahit, abide.
• 3635. Tolgan - 1- Dolgun, iri, dolu 2- Acı, üzüntü, inleme.
• 3636. Tolkan - Dolgun.
• 3637. Tolmış - Dolmuş, dolu, olgun, bilge.
• 3638. Tolu - 1- Dolu, olgun, kamil, yetkin, usta 2- İçki, içki kadehi, içki ile dolu kadeh 3- Seçkin, güzide.
• 3639. Toluk - 1- Dolu, olgun, yetkin, bilge 2- Tuluk, tulum.
• 3640. Tolum - 1- Stanrısal güç, savaş aleti 2- Olgun, dolgun.
• 3641. Tolun - Dolu, tam, bütün, eksiksiz, kusursuz, olgunlaşmış.
• 3642. Toman - Duman, sis.
• 3643. Tombay - Manda, camış.
• 3644. Ton - Don, giyim, giysi, elbise.
• 3645. Tona - Giyimli, varlıklı, yakışıklı.
• 3646. Tonat - Donat, eli açık, eli açık, aç doyuran – çıplak giydiren.
• 3647. Tonatmış - Giydirmiş, hayır hasenatta bulunmuş, eli açık ve eli açık.
• 3648. Tonguz - Domuz.
• 3649. Tonka - 1- Tunga, kaplan 2- iri, büyük, gösterişli.
• 3650. Tonlu - Giyimli, şık, zengin, varlıklı.
• 3651. Tonsuz - Yoksul.
• 3652. Top - Yığın, topluluk, bütünlük, erk.
• 3653. Topaç - 1- Top gibi, toparlak, dolgun 2- İbrik 3- Sepet, sele.
• 3654. Topak - Topluca, toplanmış, yığın.
• 3655. Toprak - Yer, yurt, arazi.
• 3656. Topurgan - Ayak basıldığında toz çıkaran, yumuşak toprak.
• 3657. Topuz - Toplanıp, kurutulmuş, katılaşmış, topluca ve katıca. Stanrısal güç, dövme ve ezme aracı.
• 3658. Tor - 1- Mevki, mertebe, onur, şereflilik 2- Türeme, doğma, soy, gelişme, yayılma 3- Ağ, tuzak.
• 3659. Toran - Turan, duran, yaşayan, dirençli.
• 3660. Torçuk - Kozalak.
• 3661. Torku - İpekli kumaş.
• 3662. Torlak - 1- Eğitilmemiş at 2- Çırak, acemi, ham.
• 3663. Tormış - Durmuş, yaşayan, yaşar, yaşam.
• 3664. Tormu - Yaşam süresi, yaşam.
• 3665. Toru - 1- Duruş, yaşam 2- Bolluk, bereket, fazlalık 3- Doru, doru renk.
• 3666. Torug - Doruk, Doru renk.
• 3667. Toruk - 1- Doruk, zirve 2- İnce, zayıf, ham, olmamış.
• 3668. Torum - 1- Aygır, aygır yavrusu 2- Kul, köle, muti, bağlı 3- Deve yavrusu.
• 3669. Torun - 1- Evladın, evladı 2- Sevgili, biricik, çok sevilen 3- Acemi, ham, yetişmek üzere olan 4- Genç boğa.
• 3670. Tosun - 1- Genç boğa, 2- Tos atan, tos vuran, azgın, azmış, saldırgan.
• 3671. Toy - şölen, kutlu toplantı.
• 3672. Toyak - 1- Atlara giydirilen savaş zırhı 2- Tırnak, at tırnağı.
• 3673. Toyan - Toy sahibi, toy veren kişi.
• 3674. Toyga - 1- Toy sahibi, toy veren kişi, 2- Toylarda yapılan çorba, ayranlı çorba.
• 3675. Toygan - 1- Kurultay üyesi 2- Bir kuş türü 3- Genç, taze.
• 3676. Toygar - Tarla kuşu, çayır kuşu.
• 3677. Toygur - Doymuş, gözü tok, olmuş, olgun.
• 3678. Toylak - 1- Toy yeri, toy yapılan yer 2- Karargah, ordunun toplandığı yer.
• 3679. Toyluk - Toy yeri, Toy yapılan yer.
• 3680. Toymaduk - 1- Özlenen, özlemi duyulan 2- Hırslı, doyumsuz.
• 3681. Toymagur - İştahlı, obur.
• 3682. Toytimur - Ermiş, keramet sahibi, Şaman büyüğü, kam, rahip.
• 3683. Tozun - 1- Tosun 2- Düzen, uyumluluk.
• 3684. Tögi - eli açık, eli açık.
• 3685. Tögün - Çekici, yakışıklı.
• 3686. Tökmen - Çekici, yakışıklı.
• 3687. Tökü - Eli açık, eli açık, müsrif.
• 3688. Töküş - Düğüş, savaş, vuruşma.
• 3689. Töleç - Ücret, yevmiye.
• 3690. Tölegen - Olgun, kamil, yetişkin.
• 3691. Tölek - 1- Ücret, yevmiye 2- Sükunet, sakinlik.
• 3692. Tölis - Bölük, bölünmüş.
• 3693. Tölük - Tuluk, tulum.
• 3694. Tör - 1- Türemek, çoğalmak, yaratılış 2- Makam, mevki, onur yeri, şerefli yer 3- Usul, kural, teamül.
• 3695. Töreli - Töresi olan, töreye bağlı, geleneklerine bağlı.
• 3696. Töremen - Görgülü, töreye bağlı.
• 3697. Tören - 1- Töreye uygun yapılan, töre gereği yapılan, merasim 2- Soylu, soylu, seçkin.
• 3698. Törkin - Kök, menşe, dip, soy.
• 3699. Törü - 1- Yasa, devlet düzeni 2- Türeyiş, yaratılış.
• 3700. Törüce - Töreye ve yasaya uygun.
• 3701. Törüiçi - Töreye uygun.
• 3702. Törülüg - Töreye bağlılık, Töre bilgisi, Töre uygulaması.
• 3703. Törüm - 1- Türeyiş, yaratılış 2- Töreye bağlılık.
• 3704. Törümçü - Töreye bağlı, soyuna bağlı.
• 3705. Törün - 1- Soylu, soyluluk 2- Tören, merasim, ihtiram.
• 3706. Törütgen - Yaratıcı, yaratan, halik.
• 3707. Töştük - Düş, rüya.
• 3708. Töz - Kök, dip, temel, öz, değerli taş, öz.
• 3709. Tözlük - Öz, esas, asıl, kök, köklü, özlü.
• 3710. Tözün - Soylu, temeli sağlam, köklü.
• 3711. Tugan - 1- Küçük ırmak, çay, akarsu 2- Togay.
• 3712. Tugana - Özel ok (İçi oyulmuş, içinde evrak gizlenen ok).
• 3713. Tuğançı - Doğancı, doğan terbiyecisi, doğan eğitmeni, doğan yetiştiricisi.
• 3714. Tuğcu - 1- Tuğ taşıyan kişi, alemdar 2- İsyancı, isyankar.
• 3715. Tuğlu - Tuğ sahibi, kutlu, uğurlu.
• 3716. Tuğluk - Tuğlu, tuğu olan, tuğ taşıyan.
• 3717. Tuğma - 1- Doğmuş, ortaya çıkan, boy gösteren 2- Tuğ kaldıran, isyankar.
• 3718. Tuğsavul - birleşik: Tu/Savul Eski dönemlerde, ordu içinde tuğ taşıyan ve onu koruyup, önde tutmakla görevi olan kişilere verilen ad.
• 3719. Tula - 1- Tolu, dolu, olgun 2- Ayna.
• 3720. Tulay - 1- Talay, taluy, okyanus, deniz 2- Ayna 3- Dolu, dolgun, olgun.
• 3721. Tulga - Tolga, miğfer.
• 3722. Tulgar - 1- Azim, kararlılık, inanç, güvenç 2- Gösteriş, heybet, heybetlilik.
• 3723. Tulgay - Tuga, Tolga, miğfer.
• 3724. Tuli - 1- Dolu, olgun, kamil 2- Ayna.
• 3725. Tulki - Tilki.
• 3726. Tulpar - kanatlı at.
• 3727. Tultag - Sakin, kendinden güvenilir.
• 3728. Tuluk - 1- Dolu, olgun, bilge 2- yayık, çömlek.
• 3729. Tuluy - ayna, ay ışığı; tarihî ad.
• 3730. Tuma - Yeğen, kuzen.
• 3731. Tumağan - 1- Nilüfer çiçeği 2- Duman, sis.
• 3732. Tuman - Duman, sis.
• 3733. Tumgan - Tuman, sis.
• 3734. Tumrul - Dumrul, Demir ucu.
• 3735. Tuna - büyük ırmak adı.
• 3736. Tunay - Tuna ve ay birleşimi.
• 3737. Tung - Nüfus sahibi, güçlü, muktedir.
• 3738. Tunguç - Çocuk, evlat, evlatlık.
• 3739. Tungut - Evlatlık.
• 3740. Tunuç - Tunç.
• 3741. Tur - 1- Durmak, yaşam, canlılık 2- İrade, istek, yargı.
• 3742. Turak - durulan yer, yaşam yeri.
• 3743. Turam - Olgunluk, kemal.
• 3744. Turamun - 1- Evcil, evcimen 2- Onurlu, onuruna düşkün.
• 3745. Turçak - Filiz, fidan.
• 3746. Turçik - 1- Durucu, kalıcı, uzun ömürlü 2- Fidan.
• 3747. Turdu - Durdu, sağ, salim, yaşar, yaşayan, kalıcı, ömürlü.
• 3748. Turgan - Duran, ömürlü.
• 3749. Turkak - Nöbetçi, bekçi.
• 3750. Turku - Ateşli, heyecanlı.
• 3751. Turkuaz - Rengi mavi ile özdeş olmuş bir süs taşı.
• 3752. Turmuş - Ömür, yaşam, uzun ömürlülük.
• 3753. Turna - Leylek türü, iri ve geniş kanatlı bir kuş.
• 3754. Tursun - Dursun, Durdu, duran, durmuş vb. yaşam, ömür, uzun ömür.
• 3755. Turşak - Filiz, sürgün.
• 3756. Turu - 1- Duru, saf, arık 2- Duran, yaşayan, ömürlü 3- Durgun, sakin.
• 3757. Turum - 1- Yaşam, ömür 2- Sükunet, durgunluk.
• 3758. Turumtay - 1- Turum/Tay 2- Doğan türü, avcı bir kuş.
• 3759. Turuşkan - Dayanıklı, metanetli, dirençli, uzun ömürlü.
• 3760. Turut - 1- Yer, yurt, durulan, yaşanılan yer 2- Ömür, yaşam.
• 3761. Tusit - Göğün ötesi.
• 3762. Tuskan - Akraba, yakın, hısım.
• 3763. Tuşgül - İşaret, iz, nişan.
• 3764. Tut - 1- Yakalayış, kavrayış, saklayış 2- Vuruşma, vuruş, yenme, ezme, koparma 3- Ordu, ordugah 4- Kılıç ve benzeri stanrısal güçların üzerindeki kir, pas.
• 3765. Tuta - armağan, armağan.
• 3766. Tutaç - Komşu, yakın, dost.
• 3767. Tutaçı - Komşu, yakın.
• 3768. Tutak - 1- Stanrısal güç kabzası 2- Saldırı, hücum, taarruz 3- Evlatlık.
• 3769. Tutam - Demet, buket, deste.
• 3770. Tutan - Elinde bulunduran, yönetimi altında bulunduran.
• 3771. Tutar - Tutucu, hükmedici.
• 3772. Tutgak - 1- İnilti, inleyiş, hüzün 2- Geceleri keşfe çıkan savaş birliği.
• 3773. Tutgan - Tutucu, fanatik.
• 3774. Tutguç - kahvaltı, kuşluk vakti yenen yemek.
• 3775. Tutguk - Esir, hapis, tutsak.
• 3776. Tutgun - Tutsak, esir, hapis, tutulu, tutulmuş, bağlanmış.
• 3777. Tutnak - Destek, arka.
• 3778. Tutnuk - Tutunulacak nesne, dayak, arka, destek.
• 3779. Tutsu - 1- Vasiyet, öğüt, nasihat 2- Bağımlılık.
• 3780. Tutsuk - Öğüt, nasihat, vasiyet.
• 3781. Tutun - Tutunulacak nesne, destek, arka, güvence.
• 3782. Tutunç - 1- Evlat, oğul, uşak 2- Tutunulacak nesne, güvence.
• 3783. Tutungu - Öğüt, nasihat, vasiyet.
• 3784. Tuturgan - Öğüt, nasihat, vasiyet.
• 3785. Tuturgu - Öğüt, nasihat, akılda tutulan.
• 3786. Tutuş - 1- Dövüş, savaş 2- Zapt etmek, egemenlik kurmak 3- bağlılık, sadakat 4- Orduyu ve devleti düzene sokmak.
• 3787. Tuyak - 1- Dayak, destek, değnek 2- Duyan, işiten, işitici, dikkatli, uyanık.
• 3788. Tuyan - Duyan, işiten.
• 3789. Tuygu - Duygu, his duyumu.
• 3790. Tuygun - Doğan türü bir avcı kuş.
• 3791. Tuyuk - Dayak, destek, arka.
• 3792. Tuyun - Saygın, muteber.
• 3793. Tuzağı - Sevgili, aşık, maşuka.
• 3794. Tuzak - Sevgili, sevgili için söylenen söz.
• 3795. Tuzgu - Yemek, yoldan geçenlere verilen yemek.
• 3796. Tuzgun - Armağan, sunu, armağan.
• 3797. Tübe - 1- Tepe, yüksek yer 2- Siper, sütre.
• 3798. Tübek - Tübe, tepe.
• 3799. Tügün - 1- Düğün, bağlılık 2- armağan, armağan.
• 3800. Tügüz - Düz, tam, eksiksiz, mükemmel.
• 3801. Tükel - 1- Tüy, saç, kıl 2- Dik, dikili Türk mitolojisinde, ağaçtan doğduğuna inanılan kişi.
• 3802. Tükün - 1- Düğün, dernek, toplantı 2- armağan, armağan.
• 3803. Tülek - 1- uslu, kavrayışlı, kurnaz, fettan 2- Tüylü, kıllı.
• 3804. Tülgü - Alaca, renkli bir karga türü.
• 3805. Tülin - 1- Ayna 2- Ayın çevresindeki ışık halesi.
• 3806. Tülü - 1- Rica, yakarış 2- Düş, rüya.
• 3807. Tülüş - Ücret, değer, emeğin karşılığı alınan karşılık.
• 3808. Tümen - 1- Duman, duman, sis 2- On bin sayısının askeri terminolojideki kullanılışı.
• 3809. Tün - Gece.
• 3810. Tünbay - birleşik: Tün/Bay (.
• 3811. Tünek - Gece kalınan yer.
• 3812. Tüng - 1- Gece, gece karanlığı 2- Olağanüstülük, fevkaladelik.
• 3813. Tünkür - Peri, melek.
• 3814. Tür - Soy, kök, orjin, çeşit, kan, damar, doğuş, yaratılış, oluş.
• 3815. Türel - Türeli, töreye bağlı, töresel, hukuk, hukuki, hukuka uygun.
• 3816. Türeli - Türe sahibi, töreye bağlı, hukuka bağlı.
• 3817. Türemen - Töreye bağlı, töreye göre yaşayan.
• 3818. Türener - Töreye bağlı, töre sahibi.
• 3819. Türetgen - Yaratıcı, mucit, üretken.
• 3820. Türkü - Türk dilinde söylenen, melodi.
• 3821. Türü - Dürülmüş, derli, toplu, düzenli.
• 3822. Türüng - Aktif, faal, çalışkan.
• 3823. Tüş - Düş, rüya.
• 3824. Tüştemiz - birleşik: Tüş/Temiz.
• 3825. Tütsü - Güzel kokulu ot yakarak ortaya çıkarılan koku.
• 3826. Tütsük - 1- Tütsü, tüten koku 2- Öfkeli, kinci, öç alıcı.
• 3827. Tütük - 1- Güzel ve etkileyici koku, duman, tütme kokusu 2- Düdük, savaşlarda ve savaş talimlerinde komut vermek için kullanılan düdük.
• 3828. Tüz - doğru, doğru, muntazam.
• 3829. Tüzbayküç - birleşik: Tüz/Bay/Güç Bütün, hepsi, hepsini içine alan.
• 3830. Tüze - 1- Düz, doğru, düzen, kural, uyum, ahenk 2- İdare, yönetim 3- Ulus, topluluk, halk 4- Uyum, uyumluluk, barış, uzlaşı 5- Kusursuzluk.
• 3831. Tüzemen - doğru, doğru.
• 3832. Tüzen - Düzen, uyum, kurallar bütünü.
• 3833. Tüzgen - çevik, seri.
• 3834. Tüzim - metanet, seri.
• 3835. Tüzli - Uyumlu, uygun, düzenli, idareci.
• 3836. Tüzlüg - uyum, ahenk, geçim.
• 3837. Tüzük - (Düzük) 1- Düzen, düzülü, sıralı, düzenleme, düzenlenmiş, düzenli, 2- Özel durumlara göre biçimlenmiş kurallar bütünü.
• 3838. Tüzül - 1- Düzülü, sıralı, muntazam, disiplinli, hiyerarşik 2- Anlaşmış, anlaşmalı.
• 3839. Tüzüm - Düzgünlük, sıra, dizgi.
• 3840. Tüzün - soylu, hbilgin, kibar, tedbirli.

U

• 3841. Ubut - Ar, edep, tevazu, alçak gönüllülük.
• 3842. Uc - Uç, sınır.
• 3843. Ucas - İddia, bahis.
• 3844. Ucud - Yeryüzü, dünya.
• 3845. Uça - 1- Koruma, himaye, arka 2- Uç, sınır, limit 3- Kendini aşmış, yüksek, ulu.
• 3846. Uçar - 1- Haber, havadis 2- Kanıt, delil 3- Göğe yakın, Tanrıya yakın, dindar 4- Uçarı, vurdumduymaz.
• 3847. Uçgun - 1- Kam, baksı, kendinden geçmiş, transa girmiş 2- Kıvılcım.
• 3848. Uçkan - Uçan, uçucu.
• 3849. Uçkara - birleşik: Uç/Kara Sırtı renkli, kanatları kara bir kuş türü.
• 3850. Uçkun - Uçuk, kendinden geçmiş, ateşli, heyecanlı.
• 3851. Uçmağ - (Uçmak) Cennet.
• 3852. Uçsız - Sınırsız, geniş, büyük, alabildiğine.
• 3853. Uçuk - Uçmuş, kendinden geçen, mest olan kam, baksı.
• 3854. Uçumak - Uçmak, cennet.
• 3855. Uçur - Devir, dönem.
• 3856. Uçuran - Kam.
• 3857. Uçurum - Son, uzak, uzak nokta, uçulan, uzaklaşılan, yüksek ve derin dağ yamacı, yar.
• 3858. Uçuz - birleşik: Uç/Uz 1- Alçak gönüllü 2- Basit, kolay.
• 3859. Ud - (Ut) 1- Arka, geri, ardından gitme, takip 2- karşılaşma, çatışma, yenme, utku 3- Uyuma, uyku.
• 3860. Udar - 1- Takipçi, peşini bırakmayan, kovalayan 2- Yener, galip gelir.
• 3861. Udu - Uyku.
• 3862. Uduk - Uyanık, diri.
• 3863. Udum - Art arka, arkası sıra.
• 3864. Udun - 1- Ustalık, beceri 2- Sönmüş, sönük.
• 3865. Uduz - 1- Mürşit, yol gösteren, ardından gidilen 2- Yollayan, sevk eden.
• 3866. Ugan - yaratıcı güç, yüce Tanrı adı.
• 3867. Ugın - Fikir, düşünce.
• 3868. Ugış - Zeka, üretkenlik.
• 3869. Uguz - Kutlu, kutlu.
• 3870. Uğrak - 1- başvurulan kişi, bilge ve deneyimli kişi 2- Savaşa giderken, Askerlerin, aile ya da eşyalarını topluca bıraktıkları yer 3- Uğranılan yer.
• 3871. Uğraş - 1- Düşünce, tasarı, iş, çaba, meslek 2- Mücadele, savaşım, savaş, Karşılaşma, karşı karşıya gelme.
• 3872. Uğraşı - Meslek, iş, çaba, savaşım, geçim.
• 3873. Uğruk - Savaşa giderken, askerlerin eşyalarını bıraktıkları yer.
• 3874. Uğrun - Yan bakış, gizlice bakış.
• 3875. Uğur - kut, bereket, iyilik.
• 3876. Uğural - Uğurlu, kutlu, bahtı açık.
• 3877. Uğurçal - birleşik: Uğur/Çal (Sürmek, değdirmek).
• 3878. Uğuş - Akraba, hısım, kan bağıyla birbirine bağlı kişilerden her biri.
• 3879. Ukuş - Zeka, akıl, yetenek.
• 3880. Ul - 1- Temel, esas, kök, oluş, oluşum, doğuş 2- İşaret, nişan, iz.
• 3881. Ula - Temel, esas, esaslı.
• 3882. Ulaç - 1- Ulaştıran, bağlayan, bağlayıcı 2- İsabet 3- Tim, takım, müfreze.
• 3883. Ulaçlı - Ulaştıran, ulak.
• 3884. Ulağ - 1- Soy, nesil 2- Maiyet, bütünlük 3- ulak, haberci 4- Bağ, zincir.
• 3885. Ulak - 1- Ulaştırıcı, ulaştıran, haberci, bağlantı sahibi.
• 3886. Ulakçı - Haberci, ulaştırıcı, bağlayıcı, bağlantı.
• 3887. Ulam - 1- Eklenmiş, katılmış, tim, müfreze 2- Dizi, dizili, bağlı, dizgi 3- yetenek, yetenekli 4- Ululama, selamlama, temenna.
• 3888. Ulan - 1- Bağlayan, bağlayıcı, birleştirici, etkileyici 2- Ulu, ululanmış, saygıdeğer, söz dinleten 3- Taze, tazelik, gençlik, genç, cıvan.
• 3889. Ulandı - Ululandı, kutsandı, kutlu.
• 3890. Ulanmış - Ulu, kutsal, kutlu, saygıdeğer.
• 3891. Ulaş - kavuşma, soy, ülkü.
• 3892. Ulaşlu - 1- Amaçlı, idealist, ne istediğini bilen 2- Ulaşıcı, bağlayıcı, birleştirici 3- Kentli, zengin, varlıklı.
• 3893. Ulat - Bağlayıcı, birleştirici.
• 3894. Ulca - 1- Ezeli, eskiden beri var olan 2- Pay, ganimet, savaş ganimeti.
• 3895. Ulcaş - 1- Tazim, ululama, büyükleme 2- Bölüşüm, paylaşım, ganimet.
• 3896. Uldız - Yıldız.
• 3897. Ulıç - Yavru, yaren, sevilen ve korunan.
• 3898. Ulıçım - Yavru, yavrucak.
• 3899. Ulıg - Uluma, yakınma, sızlanma.
• 3900. Ulış - Uluyuş, kurt gibi ulayış.
• 3901. Ulu - (Ulug, Uluğ) Yüce, yüksek, kutlu.
• 3902. Uluca - 1- Ululuğa yakın, saygıdeğer, hürmetli 2- Üst düzey yönetici, erk sahibi.
• 3903. Uluç - 1- Temel, esas, oluş, ulaş 2- Bağ, bağlantı, ilişki 3- Uluyuş, uluma.
• 3904. Ulukoyun - birleşik: Ulu/Koyun Yakut destanlarında adı geçen "Ateş Tanrısı".
• 3905. Ulula - Yücelt, yükselt, kutlu kıl.
• 3906. Ulum - Debdebe, şaşa, gösteriş.
• 3907. Ulun - (Ulan, İlun) Ulu, ululanmış.
• 3908. Ulurak - Ulu, kebir, en büyük.
• 3909. Uluş - Pay, bölüm.
• 3910. Ulutoyun - birleşik: Ulu/Toyun Yakut destanlarında, kişiler arasındaki ilişkileri düzenleyen Tanrı.
• 3911. Umak - Irk, soy, kemik.
• 3912. Uman - Umutlu, bekleyen.
• 3913. Umanç - 1- Umutluluk 2- İntizar.
• 3914. Umar - Umutlu.
• 3915. Umdı - Arzu, beklenti.
• 3916. Umdu - Ümit, ümitli.
• 3917. Umuca - Umutlu bekleyiş.
• 3918. Umuç - Rica, yakarış, beklenti.
• 3919. Umug - 1- Ümit, destek, dayanak 2- Sığınma, iltica.
• 3920. Umunç - Rica, beklenti.
• 3921. Umur - Umar, ümitli.
• 3922. Umuş - Beklenti.
• 3923. Umut - dilek, beklenti.
• 3924. Unat - reşit, olgun.
• 3925. Ungan - (Ungan) 1- Bağlı, bağımlı 2- kutlu, sevinçli, doğru yolda olan.
• 3926. Ur - 1- Uğur, kut, mutluluk 2- Vur, vurmak, darbe.
• 3927. Urak - Orak, doğrayıcı, biçici.
• 3928. Uran - 1- Savaş narası, nara 2- Vuran, vurma eyleminde bulunan, döven 3- parola.
• 3929. Uras - kut payı, mutluluk.
• 3930. Uras-Falihay - Birleşik ad biçimi; ay ışığı bağı, al/kızıl renk bağı taşır.
• 3931. Uraz - Uras, kut, kut.
• 3932. Urazlı - Mutlu, kutlu, sevinçli.
• 3933. Uraz-Falihay - Birleşik ad biçimi; ay ışığı bağı, al/kızıl renk bağı taşır.
• 3934. Urku - Uğur, kut, kut payı.
• 3935. Urpak - (Urpağ) 1- Evlat, uşak 2- Kibar, ince davranışlı.
• 3936. Uruk - 1- Boy, ok, ulus 2- Vuruk, vurgun.
• 3937. Urul - 1- Tür, cins 2- Örs.
• 3938. Urulu - Cins, soylu.
• 3939. Urum - 1- Onur, onur, haysiyet 2- Meleke, beceri, yatkınlık.
• 3940. Urumday - Panzehir ve tedavi için kullanılan bir taş.
• 3941. Urun - 1- Orun, onur, saygınlık 2- Miktar, adet.
• 3942. Urunça - 1- Şerefli, onurlu 2- Emanet, rehin.
• 3943. Urungu - 1- Onur, onur, haysiyet, onurlu davranış 2- Eğitim ve talim kılıcı.
• 3944. Urus - 1- Orus, uras, uraz) 2- Uruş, kırış, savaş.
• 3945. Uruş - Vuruş, döğüş, kırış, savaş.
• 3946. Urut - 1- Aşama, merhale 2- Amaç, maksat, hedef.
• 3947. Uruz - 1- Uraz, uras 2- Vuruş, dövüş.
• 3948. Us - Öz, töz, yeti, anlayış gücü, akıl, zeka, uzluk.
• 3949. Usan - Uslu, uslu, usta, uzman.
• 3950. Usbol - birleşik: Us/Bol Dahi, üstün zekalı.
• 3951. Uslu - uslu, uzman, üstad.
• 3952. Uslum - Becerikli, usta.
• 3953. Usluy - Deneyimli, tecrübeli.
• 3954. Usuk - Uslu, uslu, uslu, kavrayışlı.
• 3955. Usun - 1- Uzun, uzman, derin, engin, deneyimli 2- Gerçek, sahih.
• 3956. Uşak - Çocuk, genç, taze, ufaklık.
• 3957. Uta - 1- Tedavi, onarım, tamir, iyileştirme 2- Zafer, galibiyet.
• 3958. Utacı - Doktor, eczacı, iyileştirici.
• 3959. Utaman - 1- Utkan, galip, muzaffer 2- Eczacı, doktor 3- Edepli, mahçup, sıkılgan.
• 3960. Utan - 1- Galip, muzaffer 2- Utanma, ar, mahçubiyet.
• 3961. Utangan - Utangaç, mahçup, kendi kendini sıkan.
• 3962. Utar - 1- Yener, utkan, galip 2- İyileştirici 3- Kovalayan, takip eden.
• 3963. Utaş - 1- Yardım, imdat 2- Galibiyet, zafer, utku 3- Takip, kovalamaca.
• 3964. Utguçu - Galip, muzaffer.
• 3965. Utku - Zafer, galibiyet, yenme, üstün gelme, güçlüklerden sonra ulaşılan mutlu son.
• 3966. Utlu - 1- Galip, muzaffer 2- Sıkılgan, mahçup.
• 3967. Utuglu - Galip, muzaffer.
• 3968. Utuş - Yenme, galibiyet, zafer.
• 3969. Uvut - Utanma duygusu, edep, ar.
• 3970. Uyanık - Dikkatli, tedbirli.
• 3971. Uyar - Uyumlu, uygun.
• 3972. Uyav - Uyanık, fatin, ferasetli.
• 3973. Uydaçı - Mürşid, yol gösteren, öğretmen.
• 3974. Uygan - 1- Uyumlu, geçimli, uysal 2- Bağlı, tabi, muti.
• 3975. Uygar - (Uygur) çağdaş, uyumlu, uygun, uyarlı, medeni.
• 3976. Uygu - Ahenk, uyum.
• 3977. Uygul - Uyumlu.
• 3978. Uygun - 1- Yakışıklı, güzel, elverişli 2- Geçimli, dirlikçi, imtizaçlı.
• 3979. Uygut - Uyumlu, ahenkli, uygar.
• 3980. Uylaş - 1- Uyum, geçim, dirlik, düzen 2- Fikir, düşünce, tefekkür.
• 3981. Uylaşı - Uyum, geçim, barış.
• 3982. Uysal - uyumlu, efendi, yumuşak başlı, halim, selim.
• 3983. Uytun - Kutlu, kutlu.
• 3984. Uyum - Uygunluk, denklik, ahenk, armoni.
• 3985. Uz - Us, öz, erk, yetme, beceri, başarı, açılma, uzama, genişleme, açılım, yayılım.
• 3986. Uza - 1- uzay, genişlik, uzunluk, yaygınlık 2- Eski, eskiye dayalı, kadim, mazi 3- Geçiş, geçit.
• 3987. Uzak - 1- Uzman, usta, sanatkar 2- Güçlü, egemen, başarılı.
• 3988. Uzam - Uzmanlaşmış, ustalaşmış, usta.
• 3989. Uzan - Uzman, usta, uslu, bilgili, sanatçı, pir.
• 3990. Uzay - gök boşluğu, gök boşluğu, uzamış, genişlemiş, geniş.
• 3991. Uzdu - Ezeli, çok eski, kadim.
• 3992. Uzel - birleşik: Uz/El Usta, usta, becerikli, sanat erbabı.
• 3993. Uzelli - Usta, usta, elinden iş gelen.
• 3994. Uzluk - İhtisas, uzmanlık.
• 3995. Uzma - Kalifiye, uzman, pir.
• 3996. Uzman - Usta, pir, otorite.
• 3997. Uzug - Uyanık, dikkatli, müteyakkız.
• 3998. Uzun - (Usun) 1- Uzman, pir, becerikli, iş bitirici 2- yaygın, geniş 3- kalıcı, sürekli.

Ü

• 3999. Üç - Üç sayısı.
• 4000. Üge - (Üyge) Ünlü, ünlü.
• 4001. Ügit - Öğüt, nasihat, propaganda, ajitasyon.
• 4002. Üğdül - armağan, bağış.
• 4003. Ükelge - Armağan, armağan.
• 4004. Ülegü - Bölüm, kısım, pay.
• 4005. Üleşür - Bölüşüm, paylaşım, paylaşımcı.
• 4006. Ülgen - yüce, sağlam, büyük; Türk mitolojisinde göksel varlık adı.
• 4007. Ülgi - Örnek, numune.
• 4008. Ülgüdür - Örnek, numune.
• 4009. Ülgüt - Örnek, numune.
• 4010. Ülke - Bölüm, parça, toprak, diyar, memleket, vatan, yurt.
• 4011. Ülkem - Ülke, memleket sevgisi.
• 4012. Ülken - (Ülgen).
• 4013. Ülker - Ülker, Ülker yıldız kümesi.
• 4014. Ülker Çeriğ - savaş düzeni, savaş hilesi.
• 4015. Ülkücü - Ülkü sahibi, olması gerekeni düşünen.
• 4016. Ülküdaş - Aynı ülküyü benimseyen ve aynı ülküyü paylaşan kimse.
• 4017. Ülküm - Ülkü sevgisi.
• 4018. Ülüglü - Talihli, kısmetli, bahtı açık.
• 4019. Ülük - (ülüg) Kısmet, nasip, pay.
• 4020. Ülüş - pay, bölüş, konuk payı.
• 4021. Ümit - Umut.
• 4022. Ün - 1- Ses, seda 2- Şöhret, nam.
• 4023. Ünaldı - birleşik: Ün/Aldı Ünlü, ünlü.
• 4024. Ündev - Namlı, ünlü.
• 4025. Ünlü - 1- ünlü, namlı, tanınmış 2- Gür sesli, sesini duyuran.
• 4026. Üregen - Bereketli, verimli.
• 4027. Üregir - Bolluk, bereket, üretkenlik.
• 4028. Ürek - Yürek, kalp.
• 4029. Üreklü - yürekli, yiğit.
• 4030. Ürentuyun - birleşik: Üren/Tuyun Eski dönem, Yakut Tanrı adlarından.
• 4031. Ürgan - Kıvılcım, şerare.
• 4032. Ürgüç - Körük, demirci körüğü.
• 4033. Ürk - Dehşet, korku, çekince.
• 4034. Ürkmez - yürekli, korkusuz.
• 4035. Ürküt - Ürkütücü, dehşet verici.
• 4036. Ürük - Süregen, sürekli.
• 4037. Ürün - Döl, verim, ekin, üremiş, üretilmiş olan.
• 4038. Üründük - Verimli, seçkin, güzide.
• 4039. Üründül - Seçkin, güzide.
• 4040. Ürüng - 1- Maneviyat, manevi güç, 2- Temiz, pak.
• 4041. Üste - Galip, faik.
• 4042. Üstek - Üstün, galip, faik.
• 4043. Üstün - Üstte olan, galip, faik, muzaffer.
• 4044. Üstüngü - Üstün gelme, üste çıkma, mertebe atlama, derece.
• 4045. Ütgür - Hızlı, seri, çabuk.
• 4046. Üyen - 1- İlkeli, özüne bağlı 2- İyilik sever, temiz yürekli.
• 4047. Üyge - İyi, yararlı, zararsız.
• 4048. Üygen - İyilik dolu, temiz kalpli.
• 4049. Üygenarık - birleşik: Üygen/Arık Altay, Tuva, Sogay destanlarında adı geçen bir Tanrıça.
• 4050. Üzbe - Üzgün, kızgın, dargın, darlanmış, mahzun, sıkıntılı.
• 4051. Üzlünçüğ - Olağanüstü, fevkalade.
• 4052. Üzüt - Can, tin, öz, tin.

V

• 4053. Var - (Bar) Oluş, ortaya çıkış, doğuş.
• 4054. Varak - Menzil, varılacak yer.
• 4055. Varan - 1- Varlıklı, zengin 2- Sonuca ulaşan, eren.
• 4056. Vargı - 1- Varılan yer, sonuç 2- mal, mülk.
• 4057. Varış - Menzil, varılacak yer.
• 4058. Varışlı - Menzil.
• 4059. Varlıg - (Varlık) 1- Mevcudiyet, var olma hali 2- Varlık, servet, zenginlik, bütünlük 3- Evren, kainat.
• 4060. Varol - birleşik: Var/Ol Uzun ömür dileği.
• 4061. Verdi - eli açık, eli açık, bağışlayıcı, ihsanda bulunan.
• 4062. Vergi - (Bergi, birgü) 1- Huy, tabiat, yaratılış, aitlik, özellik 2- Haraç, nüsum, verilen, ödenen nesne.
• 4063. Vurgun - 1- Vurulmuş, aşık 2- Baskın, ırgalama, yağmalama.
• 4064. Vuruş - Savaş, döğüş, kırış.

Y

• 4065. Yaba - (Yapa, yapu) 1- Yapı, oluşum 2- Alet, edevat.
• 4066. Yabalak - (Yablak) Dayanıklı, sağlam, mütehammil.
• 4067. Yaban - 1- Yabancı, yabani, vahşi 2- Yapan, yapıcı.
• 4068. Yabaş - sakin.
• 4069. Yabay - Yapay, yapan, yapıcı, yapılmış.
• 4070. Yabır - varından malisine gelerek sibiryanın tavattun şarkı etmi $i- bir Türk ulusu.
• 4071. Yabıt - Yapı, yapıt, eser, mamulat.
• 4072. Yaburgan - ketum.
• 4073. Yad - Yabancı, el, değişik, farklı.
• 4074. Yada - 1- Yabancı, yabancılık 2- Büyü, sihir, büyü yapmada kullanılan bir taş.
• 4075. Yadaçı - 1- Yaya, piyade 2- yada taşını kullanan.
• 4076. Yadel - birleşik: Yad/Er Gurbet, yabancı memleket.
• 4077. Yadu - Yadçı, yad edici.
• 4078. Yagla - Talan, yağma.
• 4079. Yağadur - Yağış, yağmur, bolluk, bereket.
• 4080. Yağan - (Yagan, yakan) 1- Ucu ateşli ok 2- Yağmur 3- Gökten inen nur 4- Yakın, yar, canan.
• 4081. Yağdıbasan - birleşik: Yağdı/Basan Düşmana baskın yapan, düşmanı bozguna uğratan.
• 4082. Yağdıkar - birleşik: Yağdı/Kar (kar yağarken doğan).
• 4083. Yağısavan - birleşik: Yağı/Savan Düşmanı püskürten, düşmanı kovan, kovalayan.
• 4084. Yağısıyan - birleşik: Yağı/Sıyan (defeden, kovan).
• 4085. Yağış - (Yakız- Yavuz) Kara, yanarak kararmış, karaya çalan mecazi yürekli, gözü pek, şiddetli, yaman, yiğit.
• 4086. Yağma - Ganimet, ganimet paylaşımı, bolluk.
• 4087. Yağmur - gökten inen su.
• 4088. Yağmurca - 1- Sessiz ve kısa süren yağmur 2- Bir geyik türü.
• 4089. Yağrık - Yakarış, dilek, niyaz.
• 4090. Yağrıkçı - 1- Yakarıcı, duacı 2- Faydalı, yararlı, işe yarayan.
• 4091. Yağuk - (Yavuk) Sevilen, yakınlık duyulan, gönül yakınlığı.
• 4092. Yaka - 1- Sınır, sınır bölgesi 2- Kıyı, sahil.
• 4093. Yakacık - Dağ eteği.
• 4094. Yakak - Ucu ateşli ok.
• 4095. Yakan - 1- Yakıcı, bitirici 2- yağan.
• 4096. Yakarca - Yakan, sıcaklığı artıran.
• 4097. Yakarı - Dua, temenni, yakarış, dilek.
• 4098. Yakı - 1- İlaç, em 2- Yakıcı, yakan.
• 4099. Yakıt - Yakılan, enerji, ısı kaynağı.
• 4100. Yakşı - Yakışıklı, güzel, çekici, yakıcı, uygun, yakışan, doğru, iyi.
• 4101. Yakşılık - İyilik, güzellik, uygunluk.
• 4102. Yaktu - Işık, meşale, aydınlık.
• 4103. Yakura - Yakın, yakınlık duygusu.
• 4104. Yakuşuk - Yakışıklı, güzel, uygun, uyumlu.
• 4105. Yakut - Yakıt, enerji, yakılan.
• 4106. Yakuz - (Yağız).
• 4107. Yalabır - Parlak, parıldayan.
• 4108. Yalap - Parlak, ışıltı, ışık saçan Eski dönem, Tanrı ad ve sıfatlarından.
• 4109. Yalav - Alev, yalaz.
• 4110. Yalavaç - (Yalvaç).
• 4111. Yalaz - 1- Yalın, çıplak, aleni 2- Yalın, parlak, ışıklı, alev.
• 4112. Yaldır - 1- Parlak, parlayan 2- Yıldır, yıldıran, caydırıcı, ürkütücü.
• 4113. Yaldıran - 1- Yıldırıcı, caydırıcı, ürkütücü 2- Parlak, parlaklık veren.
• 4114. Yaldırım - Yıldırım.
• 4115. Yaldız - Yıldız, ışık saçan parlaklık, parlayan, ışıyan.
• 4116. Yaldruk - (Yaldırık) Parlak, parlatılmış.
• 4117. Yalgın - Serap, yanıltıcı, görüntü.
• 4118. Yalıksuz - arı, duru.
• 4119. Yalınca - Yalnız, tek başına.
• 4120. Yalınçak - Fakir, çıplak, garip, korumasız, sahipsiz.
• 4121. Yalma - Yağmurluk, pelerin.
• 4122. Yalman - 1- Kılıcın keskin ağzı, kılıcın uç kısmı 2- Eğimli, dik tepe.
• 4123. Yaltuk - Yalınlık, yalın olma hali.
• 4124. Yalunmuş - Yalın, çıplak, saf, arınmış.
• 4125. Yaluy - Büyü, tılsım, sihir.
• 4126. Yalvaç - Elçi, resul, nebi, peygamber.
• 4127. Yam - 1- Ulak atı 2- At gibi, ata benzeyen 3- Çöl, kıymık.
• 4128. Yaman - güçlü, etkili, sert.
• 4129. Yamçı - 1- Ulak, postacı 2- Ulak atı, postacı atı 3- Yağmurluk 4- Kalın, kolsuz yelek, kuzu derisiyle kaplı giysi.
• 4130. Yamı - 1- Ulak atı 2- Çöp, kıymık 3- saygınlık, nüfuz.
• 4131. Yamtar - 1- Yaman, güçlü, güçlü 2- Yağmurluk 3- Obur, iştahlı.
• 4132. Yamun - Denetleyici, murakıp, müfettiş.
• 4133. Yanaçı - (Yanaç) Canip, candan.
• 4134. Yanağ - (Yanak) Yanak, kısım, yan.
• 4135. Yanar - 1- Işıltı, ışık 2- Ateşli, sıcak kanlı, heyecanlı.
• 4136. Yanbaş - Sadık, bağlı, yakın, yanında, yanı başında, vefakar.
• 4137. Yanç - (Yanıç) Hilal, yarım ay biçiminde.
• 4138. Yançı - At zırhı.
• 4139. Yançuk - (Yancık) At zırhı, at örtüsü.
• 4140. Yandaş - Yanında duran, destekleyen, taraftar.
• 4141. Yandık - Heybetli, gösterişli, azametli.
• 4142. Yandu - İnançlı, inanmış, imanlı.
• 4143. Yangak - 1- Yanak 2- yanık, sevdalı.
• 4144. Yangal - Isı, hararet, ateş, ateşlilik.
• 4145. Yangır - Hazin söz, dokunaklı söz, hazin konuşma.
• 4146. Yanı - Cilve, işve, can yakıcılık.
• 4147. Yanık - Sevdalı, aşık, istekli.
• 4148. Yanıt - 1- Ödül, ödül 2- Karışık.
• 4149. Yank - (Yang) Metod, tarz, usul.
• 4150. Yanku - (Yankı) Aksi seda, eko.
• 4151. Yankuçi - Mübaşir, mahkeme memuru.
• 4152. Yantır - Şehla, şehla gözlü.
• 4153. Yantuk - Gösterişli, azametli.
• 4154. Yantut - Bedel, tazminat.
• 4155. Yanuç - İnce, zayıf, ince yapılı.
• 4156. Yanuk - 1- Esmer tenli, kara 2- Tutkun, aşık, sevdalı.
• 4157. Yanulmas - Yanılmaz, deneyimli ve bilgili otorite.
• 4158. Yanut - 1- Yanıt, karşılık 2- Ödül, ödül.
• 4159. Yapa - 1- Yaba, yapma, çaba, enerji 2- Bütün, hep, bütünlük 3- Vefa.
• 4160. Yapagı - Yapağı.
• 4161. Yapan - 1- Yapıcı 2- Yaban, vahşi.
• 4162. Yapar - Yapıcı, üretken, olumlu.
• 4163. Yaparlı - Olumlu, yapıcı.
• 4164. Yapgu - yabgu; batı bölgesi han sanı.
• 4165. Yapı - Mamul, yapılmış.
• 4166. Yapınç - (Yapınçak) Yapılmış, mamul, üretilmiş.
• 4167. Yapsık - Memnuniyet, neşe, meftunluk.
• 4168. Yapşın - Yapıcı, olumlu, becerikli.
• 4169. Yapurgak - (Yaprak).
• 4170. Yar - (Yarı) 1- Uçurum, dik bayır 2- Tanzim, tertip, organizasyon.
• 4171. Yaragu - Yarar, fayda, faydalı, yararlı.
• 4172. Yarağ - (Yara, yarag) 1- yarar, fayda, faydalı, yararlı 2- Stanrısal güç, zırh, kalkan.
• 4173. Yaraşuk - Uyumlu, ahenkli, barışsever.
• 4174. Yaraşur - Uygun, münasip, layık.
• 4175. Yaratgan - Yaratan, yaratıcı.
• 4176. Yaratu - Yaratma, tertipleme, düzenleme.
• 4177. Yaratun - Yaratıcı, tertipli, düzenli, örgütlü.
• 4178. Yaratur - Yaptırır, yaptırımcı, buyurucu, örgütleyici.
• 4179. Yaray - Usta, ehil, beceri sahibi.
• 4180. Yaraylı - uygun, münasip, yararlı.
• 4181. Yarçı - Ortak, şerik, hissedar.
• 4182. Yardak - Yardımcı, asistan, muavin, refik.
• 4183. Yargan - yararlı, koruyucu, yüksek kurul.
• 4184. Yargı - Hukuk, hüküm, mahkeme, adalet.
• 4185. Yargıcı - (yarguçu, yagıçı, yargıç) Yargıç hakim, yargı mercii.
• 4186. Yargıç - Yargıcı, hakim.
• 4187. Yargıçu - Yargıç.
• 4188. Yargın - (yarkın) 1- Gün ışığı 2- Şimşek, çakın 3- Canan, arkadaş, dost 4- Güler yüzlü.
• 4189. Yarguçi - yargıcı, yargıç, hakim.
• 4190. Yarım - 1- Yapıcı, yaparlı 2- yarış, müsabaka 3- Bölüm, bölünmüş.
• 4191. Yarıp - Yarı, yarım, bölük, bölünmüş.
• 4192. Yarış - 1- Bölüş, bölüm 2- Müsabaka, karşılıklı, ileriye atılma.
• 4193. Yarız - Yarıcı, seri, çabuk, hızlı.
• 4194. Yarlıg - 1- Bağışlama, acıma 2- Ferman, buyruk.
• 4195. Yarlıgaç - Yardım, yardım, bağış, sevecenlik.
• 4196. Yarlıgamas - Acımasız, acımaz, bağışlamaz.
• 4197. Yarlıgamış - Bağışlayıcı, sevecen, rahman.
• 4198. Yarlıgan - Rahman, bağışlayıcı.
• 4199. Yarlıgar - Bağışlayıcı.
• 4200. Yarlıgasun - Bağışlayıcı, rahman.
• 4201. Yarlık - 1- Esirgeme, bağışlama 2- Buyruk, ferman.
• 4202. Yarluğ - İrade, istem, buyruk.
• 4203. Yarluk - Muhtaç, yoksul.
• 4204. Yarluka - Bağış, lütuf, koruma.
• 4205. Yarmakan - (Yarmayan) Armağan, armağan.
• 4206. Yarp - (yarıp) Durgun, sabit.
• 4207. Yarpan - (Yarban, yarıban) Sabit, sakin, kendi halinde.
• 4208. Yarşı - Hissedar, ortak.
• 4209. Yartım - 1- Kısım, bölük, fırka 2- yardım, yardım, destek.
• 4210. Yaruk - 1- Işık, ışık, nur 2- Zırh, koruyucu.
• 4211. Yasa - (Yasağ, yasak) Yasa, kanun, nizam, kural, kaide, yasak.
• 4212. Yasaçu - (Yasacı) 1- Parlamenter, Yasa yapan, yasa koyucu 2- Yasaya bağlı, yasal.
• 4213. Yasağ - yasak, yasa.
• 4214. Yasal - 1- Disiplin, sıra, saf, ordunun yürüyüş düzeni 2- Yasalara uygun, nizami.
• 4215. Yasan - 1- Tertip, düzen, tasarı, plan 2- İşaret, alamet, karar.
• 4216. Yasar - (Yasur) yasaya uyan, yasayı uygulayan.
• 4217. Yasatan - Yasalara saygılı.
• 4218. Yasatur - birleşik: Yasa/Tur Yasaya bağlı, yasayı uygulayan.
• 4219. Yasavul - Yasayı korumak ve uygulamakla görevli memur. Zabıta, polis.
• 4220. Yasguç - Nikap, gizlilik.
• 4221. Yasun - (Yisun, İsun) Doğa, tabiat.
• 4222. Yasut - (yasıt) Onur, onur, haysiyet.
• 4223. Yasvul - (Yasavul) 1- Polis, bekçi 2- Mübaşir.
• 4224. Yaş - Yaşam, ömür, dirilik, aydınlık, tazelik, ışımak, gelişim, yeşil, yeşillik, gençlik.
• 4225. Yaşagu - Ömür, yaşam, canlılık.
• 4226. Yaşam - Yaşam, ömür, dirlik.
• 4227. Yaşıl - 1- Yeşil renk mecazi Tazelik, gençlik, zindelik 2- Yeşillik, çimenlik.
• 4228. Yaşın - 1- Gizlilik, gizem 2- Şimşek, çakın.
• 4229. Yaşıt - 1- Genç, körpe, taze 2- Eş, denk, eşit.
• 4230. Yaşlak - Giz, sır, esrar, gizli kalması gereken.
• 4231. Yaşru - Giz, gizlilik, gizem.
• 4232. Yaşuk - 1- Işık, ışın, ışın 2- Aşkın, aşık, aşmış.
• 4233. Yaşurgan - Ketum, sıkı ağızlı, sır vermez.
• 4234. Yatağan - (yatağan, yatakan) 1- Kama türünde, iki tarafı da kesen bir bıçak 2- Tembel, miskin 3- Borcunu ödemeyen, üstüne yatan (Uygurlarda).
• 4235. Yatı - Yatık, meleke, beceri, el yatkınlığı.
• 4236. Yatkın - Yatık, yatan, uygun, uygunluk.
• 4237. Yatman - Muti, efendi, uyumlu, itaatkar.
• 4238. Yatuk - 1- Yatkın, becerili, meleke sahibi 2- Tembel, ağır kanlı.
• 4239. Yavçın - (Yatçın) Konuk, yatıya gelen konuk.
• 4240. Yavga - Soy, sop, nesil.
• 4241. Yavnık - Sevinç, neşe.
• 4242. Yavri - Zayıf, güçten düşmüş.
• 4243. Yavru - Zayıf, bakıma muhtaç, ilgi ve bakım bekleyen.
• 4244. Yavuk - Yakın, yakında duran, yakınlık duyulan, sevgili.
• 4245. Yay - 1- Yaz mevsimi 2- Stanrısal güç, ok atmaya yarayan, gergin ip, gerginlik.
• 4246. Yayak - yaya, piyade.
• 4247. Yaygaru - Bahar, ilkbahar, yaza doğru giden zaman.
• 4248. Yaygın - Yayık, yayılmış.
• 4249. Yaygır - (Yaykır) Uzay, gök, yıldızlar alemi.
• 4250. Yayık - 1- Yaygın, geniş, genişlemiş 2- Tufan, deprem 3- Altay destanlarında adı geçen, Tanrı Bayülken'in oğullarından.
• 4251. Yayın - Serap, feyezan.
• 4252. Yaykıru - Gök, gök boşluğu, uzay.
• 4253. Yayla - Yaz yeri, yazlık. Bahar, yaz aylarını geçirmek için çıkılan, yüksek dağlık bölge.
• 4254. Yaylaeri - birleşik: Yayla/Eri Yaylada yada yaylaya çıkarken doğan çocuklar için kullanılan adlardan.
• 4255. Yaylak - Yayla, yazlık, sayfiye.
• 4256. Yaylım - Yayılım, yayılma yeri, otlak, mera.
• 4257. Yaymut - birleşik: Yay/Mut Yaz sevinci.
• 4258. Yayuçı - Yayıcı, dağıtıcı, haber yollayan.
• 4259. Yayuk - 1- Yayvan, yayık, uçsuz bucaksız, geniş 2- Deprem, yer sarsıntısı.
• 4260. Yazal - Takı, süs, ziynet, değerli taş.
• 4261. Yazdıç - Anıt, kitabe.
• 4262. Yazgan - Yazan, yazıcı, yazgıyı tayin eden Eski dönem Tanrı ad ve sıfatlarından.
• 4263. Yazgı - 1- Yazı, kader, mukadderat, alın yazısı 2- Tanrısal, tanrısal güçi.
• 4264. Yazgulu - Talihli, bahtı açık.
• 4265. Yazıçu - Yazıcı, katip.
• 4266. Yazım - Yazgı, mukadderat.
• 4267. Yazın - 1- Yaz vakti, bahar vakti 2- Kader, alın yazısı.
• 4268. Yazınç - Kader, alın yazısı, yazgı.
• 4269. Yazır - 1- Çok ülkeler gezmiş, görmüş 2- Çok ülke fethetmiş, fatih 3- yazar, yazıcı, katip.
• 4270. Yeden - 1- Yedeği olan, yedeğine alan, tedbirli 2- Yetkin, yeterli, usta.
• 4271. Yeğ - (Yek, yeke) 1- Yüksek, ala, eftal, iyi, daha iyi 2- Soylu, soylu, seçkin, güzide, seçkin.
• 4272. Yeğin - 1- Üstün, faik 2- Bereketli 3- Çok güçlü, hızlı, şiddetli.
• 4273. Yeğinek - 1- Yığınak, küme 2- Üstün, faik, daha iyice.
• 4274. Yeğni - 1- hafif 2- Alçak gönüllü, gösterişsiz.
• 4275. Yeğrek - (Yekrek) Etfal, evla, iyi, üstün.
• 4276. Yekrek - Evla, iyi, üstün, daha iyi.
• 4277. Yeksek - Tedbirli, ihtiyatkar.
• 4278. Yekül - (Yeğül) Yeğni, faik, üstün, muzaffer.
• 4279. Yel - Rüzgar, esi.
• 4280. Yelçi - Yel gibi, hızlı.
• 4281. Yeleç - Havadar, yel alan.
• 4282. Yelegen - Hızlı, süratli, yel gibi.
• 4283. Yeleğin - Yel alan yer, rüzgarlı yer.
• 4284. Yelek - 1- yel gibi, hızlı 2- Okun arkasına takılan tüy, denge tüyü 3- Kolsuz ve yakasız üst giyeceği.
• 4285. Yelekin - (Yeleğin) Rüzgarlı, yel esen yer, yel alan yer.
• 4286. Yelen - 1- Arzu, istek, dilek 2- Fırtına.
• 4287. Yeles - Yel esintisi, havadar, rüzgarlı.
• 4288. Yeleser - birleşik: Yel/Eser Esintili, havadar, yel esen.
• 4289. Yelesey - birleşik: Yel/Esey Yel esintisi.
• 4290. Yelim - Hareket, eylem, devinim.
• 4291. Yelin - 1- Yel uğrağı, yel alan yer 2- Yel değişi, yel teması.
• 4292. Yelis - Havalı, havadar, rüzgarlı.
• 4293. Yeliz - birleşik: Yel/İz Havadar, rüzgarlı, havalı.
• 4294. Yelkim - Havadar, havası güzel yer.
• 4295. Yelkin - 1- Konuk 2- Hızlı, yol gibi.
• 4296. Yelme - Öncü, yol gösteren, mihmandar.
• 4297. Yen - 1- Yenmek, alt etmek 2- Deri 3- Yeni, yenilik, orijinal.
• 4298. Yencilek - Hafif, yeğin, ince yapılı, ince.
• 4299. Yendün - Tercih, seçim, referans.
• 4300. Yengi - 1- Yeni, orijinal 2- Zafer, utku.
• 4301. Yenin - Galip, muzaffer, utkan.
• 4302. Yeniş - Galebe, galibiyet, utku.
• 4303. Yentür - Kalender.
• 4304. Yenül - Gösterişsiz, alçak gönüllü.
• 4305. Yeprem - Aktif, faal, becerikli, çalışkan.
• 4306. Yerçi - Başkan, yol gösteren, mürşit.
• 4307. Yerçilig - İzci, takipçi.
• 4308. Yergin - Mahzun, hüzünlü, bitkin, yere bakan, boynu bükük.
• 4309. Yerinür - Durağan, üşengeç, müşkülpesent.
• 4310. Yerünmes - Hamarat, çalışkan, vurdumduymaz.
• 4311. Yesuga - (Yesuge, yasagay) Yasa, yasak, yasaya bağlı, yasadan yana.
• 4312. Yesuken - (Yasuga, yasag, yasa) Yasa, yasak, yasalı, yasaya bağlı.
• 4313. Yeşil - (Yaşil) 1- Tazelik, taze, körpe 2- Çimen, çimenlik.
• 4314. Yeşim - Eski dönemlerde, Türklerce kutsanmış, değerli taş.
• 4315. Yeşin-Berk - Birleşik ad biçimi; erlik ve yiğit kişi bağı taşır.
• 4316. Yet - (yeti, yete) Kudret, güç, güç, yeterlilik, yetenek, beceri, ustalık.
• 4317. Yetek - Gaye, emel.
• 4318. Yeten - Yeterli, yetkin, usta.
• 4319. Yeter - yeterli, tamam olan; halk adı geleneğinde yaşayan Türkçe ad.
• 4320. Yetgin - (Yetkin) Çok çocuklu ailelerin, doğan çocuklarının sonuncu olması dileği ile verilen adlardan.
• 4321. Yeti - 1- yetenek, kabiliyet 2- Yetkin, kamil, olgun, becerikli, mükemmel 2- Etki, etkileyici 3- Yitik, kayıp, harcanmış, zayi olmuş.
• 4322. Yetişgin - (yetişkin) Yetişmiş, olgun, kamil, mükemmel, yetenekli.
• 4323. Yetiş-Ulaşmak - Birleşik ad biçimi; aklık, arılık ve duruluk bağı taşır.
• 4324. Yetiz - Hazır, amade, yeterli, olgunluğa ermiş.
• 4325. Yetki - Sorumluluk, ustalık, iş bitirme gücü.
• 4326. Yetkin - 1- yetişkin, ehil, uzman, yeterli 2- Etkileyici, çekici, mükemmel.
• 4327. Yetmen - Olgun, gelişkin, uzman, yeterli, yetenekli.
• 4328. Yeygü - Armağan, armağan, bağış.
• 4329. Yeyin - Galip, sağlam, berk, üstte olan.
• 4330. Yeyni - Ehven, iyi.
• 4331. Yeyrek - Makbul, kabul gören, beğeni toplayan.
• 4332. Yeytem - Eski, kadim.
• 4333. Yıbar - 1- Koku, parfüm 2- Kokulu mum.
• 4334. Yığ - Yığılı, toplu, birikim.
• 4335. Yığaç - 1- Ağaç 2- Erkeklik organı 3- Yığıcı, toplayıcı.
• 4336. Yığan - (Yıkan) 1- Yığıcı 2- Yıkıcı.
• 4337. Yığın - Birikim, kitle, yığılı olma hali, yığılmış, istifli.
• 4338. Yığınak - Toplum, kitle.
• 4339. Yığınca - Genel, teamül, sosyal kural, toplumun benimseyip uyguladığı kurallar.
• 4340. Yığlınç - (Yığlınçı) arı tutumlu, edepli, onurlu, temiz sözlü.
• 4341. Yığnak - Yığın, yığınak, toplum, cemaat.
• 4342. Yığrık - Mahçup, utangaç.
• 4343. Yıkın - (yığın) Afet, yıkım, zarar.
• 4344. Yıkınç - Yıkmış, yıkıcı.
• 4345. Yıkmış - Yıkıcı, devirici, güçlü.
• 4346. Yıldıku - Yıldız, yıldız kümesi.
• 4347. Yıldır - Yıldırıcı, ürkütücü, heybetli, dehşetli, şiddetli, gözü kara, korkusuz.
• 4348. Yıldıran - Ürkütücü, korkutucu, heybetli, gösterişli.
• 4349. Yıldırgan - Yıldıran, ürküten, korkutan, şaşalı, gösterişli.
• 4350. Yıldız - yıldız, gök ışığı.
• 4351. Yılduru - Berrak, net, temiz, billur.
• 4352. Yılgı - Yılma, dehşet, ürküntü.
• 4353. Yılgın - Yılmış, ürkek, bezgin.
• 4354. Yılığ - Yılgın, yılmış, yılık.
• 4355. Yılkı - 1- At, at yavrusu 2- At sürüsü.
• 4356. Yılma - 1- Yılmaz, azimli, dayanıklı, yürekli, korkusuz 2- Dik yokuş, dağ yamacı.
• 4357. Yılmasın - Yılmaz, korkusuz.
• 4358. Yıragu - Yırcı, çalgıcı, enstrüman çalan, müzisyen.
• 4359. Yırak - Irak, uzak, mesafeli.
• 4360. Yırı - Sol, sol taraf, tek taraf, tek taraflı.
• 4361. Yırım - 1- Solak 2- Yarım 3- yurt, toprak.
• 4362. Yış - (Yaş, yaşıl) Orman, yeşillik içindeki bölge.
• 4363. Yışık - 1- Tulga, demir örgülü tulga 2- ışık.
• 4364. Yibek - Ateşli, hararetli, heyecanlı.
• 4365. Yige - Dayanıklı, sağlam, berk, sağlam.
• 4366. Yiğenek - 1- Toplum, kitle, cemaat 2- Yeğen, yeğencik.
• 4367. Yiğin - Daha iyi, sıkı, dayanıklı, üstün, tercih edilir.
• 4368. Yilun - (Yulun) İri, heybetli, gösterişli, cesim.
• 4369. Yinçke - İnce, ince, güzel duruşlu, ince yapılı.
• 4370. Yinçkelü - ince davranışlı, anlayışlı, kibar.
• 4371. Yinçü - 1- İnce, ince, güzel duruşlu 2- İnci.
• 4372. Yindek - Sürekli, bengü, sürekli, kalıcı.
• 4373. Yir - Yer, toprak, arazi, arz, yeryüzü, dünya.
• 4374. Yirçi - Kılavuz, izci, rehber, yer bilen, yer bildiren.
• 4375. Yirdeş - Yurttaş, hemşehri, aynı toprağı paylaşan.
• 4376. Yirdinçü - (Yirtinçü) Evren, kainat.
• 4377. Yirga - sevinçli, kutlu, mutlu, mutluluk dolu.
• 4378. Yirtinçü - Evren, kainat.
• 4379. Yisun - (yasun, yosun) Doğa, tabiat, yeşillik.
• 4380. Yiter - Varis, mirasyedi.
• 4381. Yitik - 1- Yetik, olgun 2- Keskin 3- Kayıp.
• 4382. Yitirmiş - Yitik, kayıp, kaybetmiş, yoksul.
• 4383. Yitüt - Meziyet, ustalık, beceri.
• 4384. Yizek - Askeri kılavuz, öncü.
• 4385. Yoğanak - Yığınak, kütle.
• 4386. Yoğçı - Yuğcu, yuğ yapan, yokluk çeken, yas tutan, yasçı.
• 4387. Yoğun - Kalın, gür, iri, sık, sıkı, cüsseli, fazla, fazlalaşmış, katılaşmış.
• 4388. Yokuş - Yukarı, yukarı doğru çıkan, dik yol, bayır.
• 4389. Yol - Üzerinden gidilen mecazi 1- Kut, mut, kut, yazgı, kader 2- Örf, adet, töre, gelenek teamül, ilke, tarz, gidişat.
• 4390. Yola - 1- Örf, adet, usul, erkan 2- Meşale, kandil.
• 4391. Yolaç - Yol gösterici, mihmandar, rehber, önder, öncü.
• 4392. Yolak - birleşik: Yol/ak 1- Dürüst, onurlu, temiz sözlü, temiz 2- Çığır, yenilik, gidişat 3- Kısa yol, kestirme yol.
• 4393. Yolaldı - birleşik: Yol/Aldı 1- İlerleme kaydeden, gelişen, uzman, profesyonel 2- Terbiyeli, yola gelmiş, geleneklerine bağlı.
• 4394. Yolbak - (Yolbaka, yolbakan) Konuksever, misafirperver.
• 4395. Yolbilir - birleşik: Yol/Bilir Görgülü, bilgili, usul erkan sahibi.
• 4396. Yolçu - önder, yol eri.
• 4397. Yoldam - 1- Uysal, yola gelen, yolunda giden 2- Usul, metot, tarz.
• 4398. Yoldaş - yol arkadaşı.
• 4399. Yoleri - birleşik: Yol/Eri 1- Töreye bağlı, edep erkan sahibi, bilgili, deneyimli.
• 4400. Yolkulu - birleşik: Yol/Kulu mecazi Töreye ve kurallara bağlı.
• 4401. Yolluk - kutlu, olgun, sevinçli.
• 4402. Yolum - Usul, kaide, prensip.
• 4403. Yonat - Tam, eksiksiz, kusursuz.
• 4404. Yorçu - 1- Askeri kılavuz, öncü, yol gösteren 2- Yorumcu, yorumlayan, eleştirmen.
• 4405. Yordam - 1- Alışkanlık, eğilim, usul, meleke, beceri 2- Jest, eda, işve, naz.
• 4406. Yorga - (Yurga) Rahvan giden at.
• 4407. Yornuk - İstirahat, istirahatgah, dinlenme yeri.
• 4408. Yovaş - (Yavaş) Çelebi, efendi, ağırbaşlı, halim.
• 4409. Yöndem - (Yöntem) Usul, tarz, teamül, töreye uygun biçimde olan.
• 4410. Yönet - 1- Biçim, tarz, yöntem 2- uygun, uyumlu, uysal, geçimli.
• 4411. Yöntem - (Yöndem).
• 4412. Yönten - Uslup, tarz, biçim.
• 4413. Yörgenç - Dağ dönemeci, dağ yolu.
• 4414. Yörtem - Usul, biçim, tarz.
• 4415. Yöyen - Mevsim, sezon.
• 4416. Yuğak - Bir su kuşu.
• 4417. Yuğka - İnce.
• 4418. Yulu - Adalet.
• 4419. Yuluğbirim - birleşik: Yuluğ/Birim Uygurlar döneminde alınan mahsul vergisi.
• 4420. Yuluk - 1- Traşlı, matruş, bakımlı 2- Yağmacı.
• 4421. Yulum - 1- Fedakar, yardımsever 2- Yolcu, yoluna bağlı, töresine bağlı.
• 4422. Yulun - Yolcu, yola giden.
• 4423. Yulyu - (Yulu, yuluk, Yulug) 1- Yardımcı, yardımsever, fedakar, doğru, hak gözeten 2- haraç, cizye, vergi 3- traş, traşlı, bakımlı 4- Yağma, yağmacı.
• 4424. Yum - Mutluluk, neşe, ferahlık, rahatlık.
• 4425. Yumlu - Mutlu, kutlu, kutlu, huzurlu.
• 4426. Yumru - 1- Yumulu, yumuk, yumruk 2- İri, heybetli, gösterişli.
• 4427. Yumuk - Gül, goncagül.
• 4428. Yumutgan - Yapıcı, birleştirici, pozitif kişilik.
• 4429. Yunak - Üzerinde çamaşır dövülen ve yıkanan, büyük taş parçası.
• 4430. Yunmuş - Yıkanmış, temiz, titiz, arık.
• 4431. Yunt - 1- Çadır, oba, ev, yurt, vatan 2- Terbiyesi tamamlanmamış, yarı yabani at 3- Uygarlık, medeniyet.
• 4432. Yurçı - 1- Becerikli, usta 2- Yirçi, yer gösteren, rehber.
• 4433. Yurga - Rahvan giden at.
• 4434. Yurt - 1- Vatan, kutsanmış toprak 2- Kaynak, asıl, kök 3- Uygarlık, medeniyet 4- Çadır, oba, ev.
• 4435. Yurtay - yurt ve ay birleşimi; yurdu aydınlatan ay.
• 4436. Yurtlak - Yurt, vatan, sonradan yurt edinilmiş yer, yurtlaştırılmış yer.
• 4437. Yutluk - eksilme, zarar.
• 4438. Yutum - Yudum, damla, tike, parça.
• 4439. Yuvanç - Teselli.
• 4440. Yüce - Yüksek, ulu, yüce gönüllü, haşmetli.
• 4441. Yücel - yücelik.
• 4442. Yüğnek - Alçak gönüllü, gösterişsiz.
• 4443. Yüğnük - Salih, temiz.
• 4444. Yüğrük - Yürük.
• 4445. Yüğünt - Selam.
• 4446. Yüknü - saygı duruşu.
• 4447. Yüksel - yükseliş, irtika.
• 4448. Yükselen - Ulu, kişi.
• 4449. Yükseliş - Büyüklük, ululuk, yükseliş.
• 4450. Yükün - Baş eğme, saygı duruşu, tazim.
• 4451. Yükünç - Eğilme, reverans.
• 4452. Yüküngen - Eğilen, reverans yapan, saygılı.
• 4453. Yüküntür - Baş eğdirir, diz çöktürür.
• 4454. Yükünük - Eğilme, reverans.
• 4455. Yükünür - saygı duruşu yapan.
• 4456. Yülek - Okun arkasındaki, denge tüyü.
• 4457. Yünkül - Hafif, ince yapılı.
• 4458. Yüre - Daire, helezon, çember.
• 4459. Yüreğir - Yürekli, yürekli.
• 4460. Yürekli - yürekli, korkusuz.
• 4461. Yürik - yaşam, ömür.
• 4462. Yürüm - yaşam, ömür.
• 4463. Yüzak - ak yüz, arı yüz.
• 4464. Yüzakı - arı yüz, onur, beceri.
• 4465. Yüzlüg - (Yüzlüg, yüzlük) Soylu, dürüst, onurlu, temiz sözlü.

Z

• 4466. Zambirgan - tarihî Hun başbuğu adı.
• 4467. Zeren - uslu.
• 4468. Zerey-Zel - Birleşik ad biçimi; erlik ve yiğit kişi bağı taşır.
• 4469. Zıyıpak-Müce - arı, duru, parlak.
• 4470. Zirek-Dal - Birleşik ad biçimi; al/kızıl renk bağı taşır.
• 4471. Zontur - sağlam, güçlü.